เป็นผู้สอนศาสนาอยู่แล้ว

แท็ดช่วยคุณแม่จัดโต๊ะอาหารเย็น “คืนนี้ผมจะสวมชุดไปโบสถ์ได้ไหมครับ?” แท็ดถาม “เพราะผู้สอนศาสนากำลังจะมาทานอาหารเย็นใช่ไหมครับ?”

คุณแม่ยิ้ม “แม่เห็นว่าเป็นความคิดที่เยี่ยมมาก”

ก่อนอาหารเย็น แท็ดขึ้นไปชั้นบนเพื่อสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวและผูกเน็กไท

“ทําไมวันนี้เธอผูกเน็กไทล่ะ?” มินดี้พี่สาวของเขาถาม “ไม่ใช่วันอาทิตย์เสียหน่อย”

“ผู้สอนศาสนากําลังมา” เขาบอก “ผมอยากเป็นเหมือนพวกเขา!”

กริ่งประตูดัง แท็ดกับมินดี้วิ่งลงไปชั้นล่าง พวกเขาเห็นผู้สอนศาสนาสองคนสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวเข้ามาในบ้าน พวกเขานั่งลง ให้พรอาหาร และเริ่มรับประทานอาหาร แท็ดระมัดระวังไม่ให้สปาเก็ตตี้หกใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดของเขา

“ผมชอบเน็กไทของคุณ” เอ็ลเดอร์คาวลีย์กล่าว “คุณดูเหมือนผู้สอนศาสนาเลย”

แท็ดยิ้มกว้าง “ผมจะรับใช้งานเผยแผ่เมื่อโตขึ้น”

“เป็นเป้าหมายที่เยี่ยมมากครับ!” เอ็ลเดอร์เวคฟิลด์กล่าว “จะเริ่มเป็นผู้สอนศาสนาตอนนี้เลยก็ได้”

แท็ดนั่งยืดอกบนเก้าอี้ “ทำไงหรือครับ?”

“เราจะเป็นแบบอย่างที่ดีให้ผู้อื่นได้ รับใช้ครอบครัวตนเองได้ และเป็นเพื่อนที่ดีได้ด้วย”

แท็ดคิดเรื่องนี้ “ผมทำได้ครับ”

วันรุ่งขึ้น แท็ดพยายามทําดีกับมินดี้มากเป็นพิเศษ เขาช่วยคุณแม่ทํางานบ้าน เขาแบ่งของเล่นเมื่อมีเพื่อนมาเล่นด้วย

เมื่อหมดวัน คุณแม่กอดแท็ด “สักวันหนึ่งลูกจะเป็นผู้สอนศาสนาที่ยอดเยี่ยม”

แท็ดยิ้มกว้างให้คุณแม่ “ผมเป็นอยู่แล้วครับ!”

ภาพประกอบโดย เมลิสซา แมนวิลล์ คาชิวากิ