Πολύ μεγάλη για την Προκαταρκτική;

«Καλώς ήλθατε στην Προκαταρκτική!» Η αδελφή Άγκμπορ, ηγέτιδα Προκαταρκτικής της Γκιφτ, στεκόταν μπροστά στην αίθουσα. «Σήμερα θα μάθουμε το τραγούδι “Να αγαπάτε ο ένας τον άλλον”».

Η μουσική άρχισε και τα μικρότερα παιδιά ετοιμάστηκαν να τραγουδήσουν. Αλλά η Γκιφτ ήξερε ήδη αυτό το τραγούδι. Το είχε τραγουδήσει εκατό φορές! Δεν είχε όρεξη πραγματικά να το τραγουδήσει σήμερα.

Η Γκιφτ είχε κουραστεί από την Προκαταρκτική. Ήταν μεγαλύτερη, ψηλότερη και πιο εύσωμη από όλα τα άλλα παιδιά. Οι φίλες της στην εκκλησία ήταν όλες στις Νέες Γυναίκες τώρα. Είχε ακόμη σχεδόν έναν ολόκληρο χρόνο προτού μπορέσει να πάει μαζί τους στα μαθήματα και τις δραστηριότητες των Νέων Γυναικών.

Ενώ όλοι οι άλλοι τραγουδούσαν, η Γκιφτ ήταν σιωπηλή. Μουρμούριζε μερικά από τα λόγια των τραγουδιών, αλλά ήταν απασχολημένη με τη σκέψη της.

Στη συνέχεια είχε μια ιδέα. Ίσως αν μιλούσε στον επίσκοπο, θα την άφηνε να πάει στις Νέες Γυναίκες πιο νωρίς, ώστε να μπορεί να είναι με τις φίλες της.

Η Γκιφτ βρήκε τον επίσκοπο Ακόμπι μετά την εκκλησία. «Γεια σας, επίσκοπε» είπε. «Δεν αισθάνομαι πλέον ότι ανήκω στην Προκαταρκτική. Είμαι μεγαλύτερη και πιο εύσωμη από όλα τα άλλα παιδιά. Μπορώ να αρχίσω να πηγαίνω στις Νέες Γυναίκες αντ’ αυτού;»

Ο επίσκοπος Ακόμπι χαμογέλασε. «Ξέρω ότι η μετακίνησή στις Νέες Γυναίκες είναι συναρπαστική» είπε. «Αλλά μπορείς να αρχίσεις να πηγαίνεις μόνο το έτος που γίνεσαι 12 ετών. Λυπάμαι».

Η Γκιφτ χαμήλωσε το βλέμμα της. «Εντάξει».

«Η Προκαταρκτική είναι τυχερή που σε έχει» είπε ο επίσκοπος. «Νομίζω ότι τα μικρότερα παιδιά σε θαυμάζουν πολύ. Μπορείς να κάνεις μεγάλη διαφορά σε αυτά».

Όλη την υπόλοιπη ημέρα η Γκιφτ αισθανόταν λυπημένη. Ένας χρόνος ήταν πολύς καιρός για να αισθάνεται μόνη στην Προκαταρκτική.

Αλλά μετά η Γκιφτ σκέφτηκε περισσότερο αυτό που είπε ο επίσκοπος Ακόμπι. Την θαύμαζαν πραγματικά τα άλλα παιδιά; Δεν το είχε παρατηρήσει ποτέ πριν.

Την επόμενη εβδομάδα, η Γκιφτ αποχαιρέτησε τις φίλες της καθώς πήγαιναν προς την αίθουσα των Νέων Γυναικών. Αναστέναξε και πήγε προς την τάξη της Προκαταρκτικής.

«Γκιφτ» είπε η αδελφή Άγκμπορ «θα ήθελες να με βοηθήσεις να διδάξω το τραγούδι αυτής της εβδομάδας;»

«Χμμ, σίγουρα» είπε η Γκιφτ. «Ποιο τραγούδι θα μάθουμε;»

«“Είμαι Θεού παιδί”» είπε η αδελφή Άγκμπορ. «Σ’ ευχαριστώ για τη βοήθεια σου! Νομίζω ότι τα παιδιά θα διασκεδάσουν μαθαίνοντας από σένα».

Όταν άρχισε η ωδική, η Γκιφτ στάθηκε μπροστά στην αίθουσα. «Σήμερα θα σας διδάξω ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια» είπε. Βοήθησε τα παιδιά να μάθουν τα λόγια. Μετά τραγούδησε το τραγούδι μαζί τους. Καθώς τραγουδούσαν, η Γκιφτ ένιωθε ζεστασιά και ήταν χαρούμενη μέσα της. Ήξερε ότι αισθανόταν το Άγιο Πνεύμα.

Σύντομα, το μάθημα στην Προκαταρκτική είχε σχεδόν τελειώσει! Μετά την τελική προσευχή, η Γκιφτ άρχισε να βαδίζει στον διάδρομο. Ήθελε να βρει τις φίλες της μετά το μάθημα των Νέων Γυναικών και να τις χαιρετήσει.

Αλλά ένα από τα μικρά κορίτσια την σταμάτησε. «Σ’ ευχαριστώ που τραγούδησες μαζί μας!» Αγκάλιασε τη Γκιφτ. «Θέλω να γίνω σαν εσένα, όταν μεγαλώσω».

Η Γκιφτ χαμογέλασε. Ακόμα ανυπομονούσε να πάει στις Νέες Γυναίκες και ήλπιζε ότι το επόμενο έτος θα περνούσε γρήγορα. Όμως ήξερε ότι μπορούσε ακόμη να μάθει και να κάνει καλά πράγματα στην Προκαταρκτική.

Και ίσως ο επίσκοπος Ακόμπι να είχε δίκιο. Εκείνη θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά.

Εικονογραφήσεις υπό Simini Blocker