Η Γραφή της Μάγιας για τον ήλιο

Η Μάγια κάθισε στα σκαλιά του σπιτιού της και στήριξε το πηγούνι της στα χέρια της. Ο ήλιος έριχνε φωτεινές, ζεστές ακτίνες φωτός μέσα από τα ψηλά δένδρα. Ο αέρας μύριζε όπως οι φρέσκες πευκοβελόνες.

Η μαμά βγήκε και κάθισε δίπλα στη Μάγια. «Τι σκέφτεσαι;»

«Υποτίθεται ότι θα αναφέρω την αγαπημένη μου γραφή στην Προκαταρκτική» είπε η Μάγια. «Αλλά δεν έχω αγαπημένη. Και δεν ξέρω ποια να διαλέξω».

Η μαμά έγνεψε καταφατικά. «Η επιλογή μίας αγαπημένης γραφής είναι δύσκολη». Κοίταξε τα δέντρα και μετά σηκώθηκε. «Έχω μία ιδέα».

Η μαμά επέστρεψε μέσα. Όταν γύρισε, κρατούσε τις γραφές της. «Ας αρχίσουμε με μια ιστορία. Ποια είναι η αγαπημένη σου ιστορία από τις γραφές;»

Η Μάγια το σκέφθηκε. «Μου αρέσει, όταν ο Ιησούς επισκέφθηκε τους Νεφίτες».

Η μαμά ξεφύλλισε τις σελίδες του Βιβλίου του Μόρμον. «Αυτή η ιστορία αρχίζει στο Νεφί Γ΄». Έδειξε τη σελίδα. «Ας διαβάσουμε εναλλάξ και ας διαλέξουμε τα εδάφια που μας αρέσουν».

Η Μάγια έγνεψε καταφατικά και άκουγε καθώς η μαμά διάβαζε. Διάβασε για τον Ιησού Χριστό που καλεί τους μαθητές Του. Διάβασε για ειρηνοποιούς και προσευχή.

Κατόπιν ήταν η σειρά της Μάγιας. Όταν τελείωσε ένα από τα εδάφια, σταμάτησε. Ένιωθε ότι ο ήλιος έλαμπε τόσο λαμπρά, ώστε γέμιζε την καρδιά της.

Κοίταξε τη μαμά. «Μου αρέσει αυτή».

«Κι εμένα. «Τι σου αρέσει σ’ αυτή;» ρώτησε η μαμά.

Η Μάγια σήκωσε τους ώμους καθώς ένα χαμόγελο απλώθηκε στο πρόσωπό της. «Πρόκειται για τον Ιησού. Και με κάνει να αισθάνομαι χαρούμενη».

Η μαμά χαμογέλασε κι εκείνη. «Αυτός είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να ξέρεις ότι έχεις βρει μια αγαπημένη γραφή. Θέλεις να την αναφέρεις αυτή στην Προκαταρκτική;»

Η Μάγια έγνεψε καταφατικά ενθουσιασμένη. «Θα με βοηθήσεις να την μάθω;»

«Φυσικά!» είπε η μαμά.

Η μαμά και η Μάγια έκαναν εξάσκηση με μία λέξη τη φορά. Ενώ το έκαναν αυτό, τα πουλιά τιτίβιζαν στα δέντρα, σαν να μάθαιναν κι αυτά.

Όλη την εβδομάδα, η Μάγια συνέχισε να κάνει εξάσκηση στη νέα αγαπημένη της γραφή. Την Κυριακή το πρωί, ήταν λίγο αγχωμένη. Εξασκήθηκε λέγοντας τη γραφή της στη μεγάλη διαδρομή προς την εκκλησία.

Υπήρχαν μόνο λίγα παιδιά στην Προκαταρκτική της Μάγιας. Αλλά καθώς έμπαινε στην τάξη, η Μάγια ένιωθε σαν να πετούσαν πεταλούδες στο στομάχι της.

Όταν ήταν η σειρά της να πει, η Μάγια σηκώθηκε και πήρε μια βαθιά ανάσα. «Ιδού, εγώ είμαι ο νόμος, και το φως» είπε. «Κοιτάξτε προς εμένα, και υπομείνετε μέχρι τέλους, και θα ζήσετε· διότι σε αυτόν που θα υπομείνει μέχρι τέλους θα δώσω αιώνια ζωή».

Όταν τελείωσε η Μάγια, κάθισε και χαμογέλασε. Τα κατάφερε! Οι νευρικές πεταλούδες είχαν φύγει και το ζεστό, ηλιόλουστο συναίσθημα επέστρεψε. Ήξερε ότι η αγαπημένη της γραφή θα έφερνε αυτό το συναίσθημα όποτε το χρειαζόταν.

Εικονογραφήσεις υπό Chloe Dominique