การเดินทาง ที่เลื่อนออกไป

เฟร็ดดี้กอดลาพ่อ “บอกคุณปู่ด้วยครับว่าเรากำลังสวดอ้อนวอนให้ท่าน”

“ได้ พ่อจะโทรหาลูกทุกวันเพื่อให้ลูกรู้ว่าคุณปู่เป็นอย่างไรบ้าง”

เฟร็ดดี้พยักหน้าและกลืนน้ำลาย

พ่อออกเดินทางไปเกาหลีใต้เพื่อไปเยี่ยมคุณปู่คุณย่าของเฟร็ดดี้ ฮาราโบจิ และ ฮัลโมนิ เขาคงไปเกือบหนึ่งเดือนขณะที่เฟร็ดดี้และครอบครัวอาศัยอยู่ที่บ้านในสหรัฐ

ประตูปิด และพ่อจากไป

“ผมอยากไปด้วย” เฟร็ดดี้พึมพำ เขาปาดน้ำตา เฟร็ดดี้ไม่เคยเห็นปู่และย่ามานานแล้ว ครอบครัวของเขาเก็บเงินเพื่อไปพักผ่อนวันหยุดครั้งต่อไปกับพวกท่านที่เกาหลีใต้ แต่คุณปู่ป่วย และตอนนี้ต้องได้รับการผ่าตัด

“แม่ขอโทษนะ เฟร็ดดี้” แม่กล่าว “แม่อยากให้พวกเราทุกคนไปกับพ่อ แต่เราก็ยังเก็บเงินได้ไม่มากพอ และการที่พ่อต้องไปตอนนี้ก็เป็นเรื่องสำคัญ เมื่อคุณปู่ต้องการเขา”

“แต่ถ้าหมอไม่สามารถช่วยคุณปู่ได้ล่ะ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าคุณปู่ตายและผมไม่ได้พบคุณปู่อีกเลย เราต้องไปกับพ่อเดี๋ยวนี้!” เขาเช็ดน้ำตา เขารู้สึกเศร้าใจและโกรธ

แม่โอบกอดเขา เมื่อเขาหยุดร้องไห้ เธอจึงถาม “เราควรสวดอ้อนวอนให้คุณปู่อีกครั้งดีไหม”

เฟร็ดดี้พยักหน้า แล้วพวกเขาก็กอดแขนและสวดอ้อนวอนไปด้วยกัน

เฟร็ดดี้และครอบครัวของเขาสวดอ้อนวอนให้คุณปู่ทุกวัน เฟร็ดดี้คอยเตือนให้ทุกคนไม่ลืมเสมอ เขาพยายามช่วยอย่างดีที่สุดตอนที่พ่อไม่อยู่ เขาทำหน้าที่ต่างๆ แทนพ่อ เช่น พาสุนัขไปเดินเล่นและอ่านเรื่องราวต่างๆ ให้น้องๆ ฟังก่อนนอน

หลายสัปดาห์ผ่านไป เฟร็ดดี้ไม่รู้สึกเศร้าอีกต่อไป แต่เขายังคงกังวลเรื่องคุณปู่

คืนหนึ่งเขาคุยโทรศัพท์กับพ่อ “จะเป็นอย่างไรถ้าผมไม่เคยได้ไปเกาหลี” เขาถาม “จะเป็นอย่างไรถ้าคุณปู่อาการไม่ดีขึ้น และผมต้องพลาดโอกาสที่จะได้เจอท่าน”

“เฟร็ดดี้ สักวันลูกจะได้มาที่เกาหลี แต่ไม่ว่าคุณปู่จะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ ลูกจะพบท่านอีกครั้ง ครอบครัวของเราจะดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์”

“ผมทราบครับ” เฟร็ดดี้พูด เขารู้สึกอบอุ่นอยู่ในใจ เขา จะ ได้เห็นคุณปู่อีกครั้งไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

“พ่อรักลูกนะ เฟร็ดดี้” พ่อพูด “แล้วพ่อจะรีบกลับบ้าน”

“ผมก็รักพ่อครับ”

เฟร็ดดี้ยิ้มขณะที่เขาวางสายโทรศัพท์ เขารู้ว่าสักวันหนึ่งพวกเขาทั้งหมดจะได้อยู่ด้วยกัน เขาดีใจที่เขามีครอบครัวนิรันดร์