Líknarfélagið: Sáttmálssamfélag

Camille N. Johnson forseti

Kæru systur, við erum auðmjúkar og glaðar að bjóða ykkur velkomnar hingað á efri hæð Rauðsteinsbúðarinnar í hinni sögufrægu Nauvoo, Illinois. Þetta er helgur staður, þar sem spámaðurinn Joseph Smith skipulagði Líknarfélagið árið 1842, að fyrirmynd prestdæmisins og til að framfylgja endurreisn allra hluta, sem hluta af áframhaldandi endurreisn fagnaðarerindis Jesú Krists.

Það var hér í Nauvoo sem Líknarfélagssysturnar bjuggu sig undir blessanir húss Drottins. Þær undirbjuggu systurnar stundlega og aðstoðuðu við byggingu musteranna með því að reka býli, sauma skyrtur og gera allt sem þær gátu gert til að búa sig undir blessanir húss Drottins. Þær undirbjuggu sig þó líka andlega og það var hér og í lundunum umhverfis Nauvoo sem þeim gafst kostur á að hlusta beint á spámanninn okkar Joseph Smith. Það var þar sem hann leiðbeindi þeim varðandi undirbúning þeirra blessana sem myndu hljótast er þær tækju þátt í helgiathöfnunum í húsi Drottins.

Við þekkjum og tjáum vitnisburð okkar um að það var styrkurinn og krafturinn sem kom frá sáttmálsgjörð og sáttmálshaldi sem blessaði líf þessara systra og bræðra og allra hinna heilögu sem fóru áfram út í óbyggðirnar, eftir reynslu sína í Nauvoo. Við erum svo glaðar að fá þetta tækifæri til að deila þessum helga stað með ykkur. Hvar sem þið búið í heiminum, þá vona ég að þið vitið að arfleifð ykkar hefst hér í Nauvoo. Rætur okkar sem meðlima í Líknarfélaginu voru settar niður hér. Og nú er þær vaxa áfram, vex og stækkar tréð, og greinar þess ná um allan heim, og ég vona að þið finnið tengingu við þennan heilaga stað þar sem konurnar lögðu frá sér áhyggjur heimsins og einblíndu eingöngu á frelsara okkar Jesú Krist og það að gera sáttmála við hann.

Hvernig líður ykkur að vera hér?

Systir J. Anette Dennis

Það hefur verið dásamleg upplifun að vera á þessum stað, þar sem þessar tuttugu konur voru fyrst skipulagðar og síðan að hugsa til ykkar um allan heim. Vegna þess sem hófst hér, eigið þið allar þessa arfleifð sem Líknarfélagssystur.

Johnson forseti

Þær sköpuðu sáttmálssamfélag hér í Nauvoo, ekki satt?

Systir Kristin M. Yee

Þær önnuðust hver aðra.

Johnson forseti

Vissulega gerðu þær það. Við höfum nú skapað sáttmálssamfélag um allan heim, sem systur, er taka þátt í helgiathöfnum prestdæmisins og gera og halda sáttmála. Við höfum skapað samfélag um allan heim til að blessa líf bræðra okkar og systra.

Systir Yee

Þar sem þau láta sér annt um hvert annað, þar sem þau annast hvert annað. Þegar ég hef lesið sögurnar hér í Nauvoo, vakti það mestan áhuga minn að það var alltaf einhver að færa einhverjum eitthvað í neyð eða annast einhvern. Og það var bara eðlilegur hluti af því sem þær gerðu. Og það er auðvitað það sem við gerum sem Líknarfélagssystur. Drottinn fyrirbjó samtök, þar sem systurnar gátu breytt samkvæmt þessum eðlislægu tilfinningum sínum, sem var samúð og staður til að gera það, svo þær gætu fundið fyrir líkn hans og svo fúslega veitt líkn hans.

Í morgun, þegar ég var að hugleiða um systur Emmu og trúboð hennar og samfélag hennar við spámanninn, vaknaði hugsunin hjá mér: „Þau báðu sömu bænir og við höfum beðið.“ Þau báðu fyrir börnunum sínum. Þau báðu fyrir eiginmönnum sínum og eiginkonum. Þau báðu fyrir hvert öðru. Þau höfðu líka sömu þarfir og við höfum. Það er meira líkt með okkur en ólíkt. Þau treystu Drottni. Og það var svo mikill óstöðugleiki á þessum tíma, ekki satt? Það var dauði og það var skortur. Samt treystu þau á hann. Og öllum skortir okkur eitthvað, þar sem við þörfnumst Guðs, þar sem við þörfnumst sáttmála okkar, þar sem við þurfum að treysta á hann. Og við verðum að sleppa takinu mörgum sinnum og treysta honum – að hann muni leiða okkur og uppfylla þann skort – að við getum treyst honum fyrir fjölskyldum okkar, við getum treyst honum að þessir sáttmálar og loforð séu raunverulegri en nokkuð annað sem við fáum séð, raunverulegri en nokkuð sem við fáum skynjað.

Johnson forseti

Í Kenningu og sáttmálum 25, í þeirri opinberun sem ætluð var Emmu Smith, segir: „Hald fast við þá sáttmála, sem þú hefur gjört.“ Og ég held að það sé einmitt það sem þú ert að segja. Þetta er önnur leið til að segja: „Treystu mér. Treystu þeim loforðum sem ég hef gefið þér, vegna þess að loforð mín eru örugg.“ Þessum sömu loforðum sem við gefum í húsi Drottins og auðvitað við skírn, fylgja endurgoldin loforð hans, um að hann verði ætíð með okkur – að andi hans verði með okkur, að englar verði umhverfis okkur, til að þjóna okkur og uppfylla þarfir okkar. Ég veit að þau eru enn raunveruleg. Þessi loforð sem hann gefur, og sem hann gaf þessum kæru heilögu hér í Nauvoo, gefur hann okkur líka þegar við tökum þátt í helgiathöfnum fagnaðarerindis Jesú Krists, sem okkur standa til boða með prestdæmislyklum.

Systir Dennis

Ég hugsa um Emmu – hversu mörg börn hún missti, hvernig hún þurfti að flytja á milli staða, hve lítið þau höfðu. Þau höfðu þó sína sáttmála, sem hófst með skírn. Þau höfðu þetta sáttmálssamband við Guð sem studdi þau. Það studdi Emmu gegnum allt þetta. Ég held að hún hefði ekki getað gert það sem hún gerði án þessa sáttmálssambandsins við Guð, sem hún vissi að hún hefði og loforðanna sem voru fyrir hendi.

Systir Yee

Það er satt – þessi stöðugleiki hlýst í Jesú Kristi, er það sem þú ert að segja, er það ekki? Allt annað mun hreyfast og breytast í lífi okkar. Fólk mun koma og fara. Í þessu sambandi við hann felst hins vegar hinn raunverulegi stöðugleiki okkar, ekki satt?

Johnson forseti

Mér finnst eins og það hafi verið það sem knúði þau áfram – að byggja þetta musteri, búa sig undir enn fleiri sáttmála. Og það veitti þeim styrk til að halda áfram inn í hið óþekkta, á tíma sem þeim hlýtur að hafa fundist mjög óöruggur. Sáttmálsfullvissa þeirra er algjör – hún ætti þó ekki að vera undraverð, vegna þess að við ættum öll að hafa hana – en hve dásamlegt fordæmi það er okkur öllum, að beina sáttmálsfullvissu okkar að Drottni og útnefndum fulltrúa Drottins, spámanni hans á jörðu í dag.

Systir Dennis

Mér finnst frásögnin dásamleg um það þegar Brigham Young var í musterinu; hann var þar að þjónusta helgiathafnirnar. Margir voru þar og hann var þar fram eftir kvöldi, svo að fólk gæti hlotið musterisgjöfina sína. Og hann sagði: „Allt í lagi, við erum hætt.“ Þetta var orðið mjög hættulegt vegna múgsins sem var umhverfis þau. Og það var kominn tími, sagði hann, til að gera allt tilbúið til að flytja burtu, að ferja yfir Mississippi. En morguninn eftir, þegar hann stóð á fætur, var musterislóðin og musterið sjálft fullt af fólki sem fékkst ekki til að fara frá musterinu fyrr en það hafði hlotið musterisgjafir sínar. Þeim var ljóst að þau myndu þurfa á þessum blessunum að halda og það gætu liðið mörg, mörg, mörg ár þar til þau myndu fá annað musteri. Sáttmálar okkar hjálpa okkur að tengjast dýpra föður okkar á himnum og Jesú Kristi og veita okkur þann styrk sem við þurfum til að sækja fram, hvar sem við erum í heiminum, líkt og átti við um þessa fyrri heilögu.

Johnson forseti

Sumir áa minna voru meðal þeirra, sem á þessum síðustu dögum hér í Nauvoo, hlutu þá blessun og tækifæri að fá musterisgjöfina. Ég stend á herðum þeirra, eins og við allar stöndum á herðum þessara kæru systra, sem af trú sóttu fram af sáttmálsfullvissu.

Systir Dennis

Segið okkur frá áum ykkar.

Johnson forseti

Fanny Dack Parish og dóttir hennar Jane, auðvitað, og langafi minn, Samuel Parish, fengu öll musterisgjöf hér í febrúar 1846 – og voru hluti af þeim fimm þúsund manna hópi sem þú minntist á. Ég ann líka orðunum sem Jane notaði til að lýsa þeim tíma. Hún sagði: „Við höfum fagnaðarerindi Jesú Krists, við höfum kirkjuna og við höfðum musteri.“ Hún sagði líka: „Ó, hve mikil gleði fyllti sálir okkar af því að við höfum musterið.“

Ég íhuga það og held að þetta hafi verið mikill óvissutími fyrir þau. Þau voru að búa sig undir að yfirgefa þetta fallega samfélag, sem þau höfðu stofnað, og fara út í óbyggðirnar. Samt var þetta tími mikillar gleði. Hvað annað gæti útskýrt gleðina sem hún fann, friðinn sem hún fann?

Systir Yee

Mitt í öllum áskorunum sínum, nutu þau friðar og gleði.

Johnson forseti

Þau gerðu það. Og það var vegna sáttmálagjörðar þeirra. Og forfeður Kristinar voru hér á sama tíma. Og við erum viss, af því að þau voru á mjög líkum aldri, að þau hafi verið vinir, rétt eins og við erum vinir núna.

Systir Yee

Ef svo var ekki, þá eru þau það núna.

Johnson forseti

Þau eru það núna. Já, algjörlega.

Systir Yee

Nancy Sabin í móðurætt minni, var um 17 ára þegar hún gekk í kirkjuna. Og um það leyti fékk hún einnig musterisgjöf í húsi Drottins. Og Jane þín var bara 20 ára.

Johnson forseti og systir Yee

Og við teljum að þær hafi búið mjög nálægt hvor annarri.

Systir Yee

Vissulega hafa þær rætt saman einu sinni eða tvisvar. En hve ljúft er að hugsa til þess líka að nú sitji afkomendur þeirra hér og að hér sé vinátta sem átti eftir að myndast. Og að við höldum okkur líka fast við sáttmála okkar eins þær gerðu – að við höfum sömu trú, að við treystum Drottni af öllu hjarta. Og það fer ekki framhjá okkur. Við berum það frá kynslóð til kynslóðar.

Hvort sem við eigum ættir hér, áa víða um heim eða ekki, þá byrjuðum við hér með sáttmálum okkar og það verður varanlegt. Allt sem við veljum í dag skiptir máli. Það skiptir ekki aðeins ykkur máli, heldur líka þau sem á eftir koma og þau sem á undan komu – hérna megin hulunnar og handan hulunnar – er við höldum sáttmála okkar. Ég held að það séu kannski margar systur í Líknarfélagi okkar í dag – sem ef til vill finnst þær vera of ungar eða of gamlar. Eða kannski eru þær ekki menntaðar eða ekki eitthvað annað – þið fyllið í eyðuna. Ykkur gæti fundist þið ekki undir það búnar að takast á við þetta verk. En við viljum þó segja að þið skiptið máli og að við þörfnumst ykkar í dag. Drottinn þarfnast þess að þið takið þátt í þessu í dag. Þið búið yfir gjöfum og hæfileikum sem nú eru nauðsynleg í heiminum.

Johnson forseti

Við höfum hlotið leiðsögn spámannsins um að sem systur getum við og ættum að breyta heiminum. Við þurfum að búa heiminn undir síðari komu frelsara okkar, Jesú Krists. Og hvernig gerum við það? Það munum við gera með því að skapa sáttmálssamfélag. Stundum er sáttmálssamfélag mitt eins manns samfélag – í raun tveggja, þar sem ég hef sáttmálssamband við hann.

Systir Yee

Það er satt.

Johnson forseti

Þá getur sáttmálssamfélag ykkar vaxið og stækkað. Ég minnist nokkurs sem ég upplifði nýlega sem var mjög fallegt. Það var hópur Líknarfélagssystra. Við sátum allar í hring, hné við hné. Ég var í umdæmi og átti fund með umdæmisforseta Líknarfélagsins, umdæmisforseta Barnafélagsins og umdæmisforseta Stúlknafélagsins, sem hafði verið skírður meðlimur kirkjunnar í aðeins einn mánuð. Henni fannst þetta svolítið yfirþyrmandi og hún sagði okkur öllum frá áhyggjum sínum af því hvernig hún ætti að takast á við þetta nýja verkefni. Uppáhalds orðin á þeim fundi voru þegar Líknarfélagsforsetinn snéri sér að henni og sagði af einlægni: „Engar áhyggjur, við munum hjálpa þér.“ Það er hugmyndin. Hvar sem við erum, sköpum við það sáttmálssamfélag sem hefur Jesú Krist að þungamiðju. Með þessum meðfæddu gjöfum sem okkur eru gefnar, hugsum við vel um hver aðra. Það var einmitt það sem var að fara að gerast þarna. Hún þurfti ekki að hafa áhyggjur. Hún gat sett traust sitt á Drottin Hún hafi líka Líknarfélagssystur sínar.

Systir Dennis

Vegna þess að við erum allar meðlimir Líknarfélagsins, hvar sem við þjónum.

Johnson forseti

Einmitt. Hún mun því þjóna í Stúlknafélaginu um tíma með stúlkunum. En hún mun alltaf vera hluti af Líknarfélaginu. Líknarfélagssysturnar vöfðu örmum sínum utan um hana og hugðust annast hana.

Systir Yee

Ég hrífst af því. Þetta er allt samtvinnað, ekki satt?

Johnson forseti

Já, algjörlega.

Systir Yee

Vegna þess að ef við blessum barn, blessum við fjölskyldu. Ef við blessum móður, blessum við fjölskyldu. Eða föður. Þetta er allt samtvinnað á þennan hátt, sem er svo yndislegt. Við eigum dásamlegt samstarf við Jesú Krist. Hann er okkar besti félagi, sem getur hjálpað okkur í öllu. Og stundum finnst mér, einkum sem konur, að við viljum gera hlutina á eigin spýtur. Og það er ekki slæmt. Það er gjöf sem hann hefur gefið okkur til að taka frumkvæði og gera hluti. En ég held að stundum, að minnsta kosti hvað mig varðar, þá veit ég að hann setur mig stundum í aðstæður þar sem þyrmir aðeins yfir mig, svo ég þarf að treysta honum nægilega. Og svo að við getum byggt upp það samband við hann, svo við vitum hvers vegna við gerum það sem við gerum. Haldið þið að þessar systur hér í Nauvoo hafi ekki vitað af hverju þær gerðu það sem þær gerðu? Vegna þess að þær elskuðu Drottin og vildu halda sáttmálana við hann, þá gerum við það líka.

Systir Dennis

Þegar þær hjálpuðu öðrum að finna elsku hans, fundu þær hana sjálfar. Ég held að við verðum allar að muna, að það eru einhverjir á meðal okkar sem eiga erfitt með að finna elsku Drottins, hver sem ástæðan er. Þegar við svo förum út og föðmum aðra af einlægni og sýnum þeim elsku okkar, þá fara þau oft líka að skynja elsku frelsarans.

Systir Yee

Hann veit að við þurfum að finna elsku hans oft, og því setur hann þessar samúðarfullu tilfinningar í okkur, svo við getum þjónað öðrum, svo við og þau getum upplifað þær.

Johnson forseti

Ég tel að allar systur okkar hafi tækifæri til að taka þátt í hinu alþjóðlega verkefni, sem stuðlar að velferð kvenna og barna, er þær taka þátt í að gera einfalda hluti á eigin heimilum, í eigin samfélagi og nágrenni. Við gerum það við eina móður, eina konu, eitt barn í senn, alveg eins og frelsarinn myndi gera.

Systir Yee

Þetta er fallegt boð, ekki satt? Að við getum komið til hans, bæði stundlega og andlega? Við þörfnumst hins stundlega sem og hins andlega, ekki satt? Það er áhugavert hvernig aðstæðurnar virðast síður mikilvægari en samband okkar við himneskan föður og frelsarann – þetta koma upp í huga minn núna.

Stundum held ég að við getum sest niður í Líknarfélaginu og fundist við vera einar – eða sest niður hvar sem við erum – og gert okkur ljóst að öll sem sitja við hlið ykkur eigi líka erfiðleika og þrá líka að vera elskuð og eru líka elskuð og mikils metin og eiga sér stað. Ég held að þegar við tökum þátt í Líknarfélagi okkar og fáum tækifæri til að miðla öðrum, getur okkur orðið ljóst að meira er líkt með okkur en ólíkt.

En ég veit og get borið vitni um að við erum aldrei einar – að himneskur faðir og frelsarinn þekkja ykkur. Að þeir eru meðvitaðir um þarfir ykkar, að þeir láti sig skipta hverju þið hafið áhyggjur af og þrá að blessa ykkur, og að systurnar við hlið ykkur þrá líka að vera elskaðar, og að fá tækifæri til að leggja sitt af mörkum og að finnast þær vera metnar að verðleikum. Ég veit að hann veit af þessu – að hann er með okkur í ákvörðunum okkar, áskorunum og gleði. Að hann er við hlið okkar. Við getum ráðgast við hann. Það er dásamlegt og blessað tækifæri að vita að við þurfum aldrei að ganga veginn einar, vegna þess að hann gerði það.

Systir Dennis

Ég sé fyrir mér hópa af systrum um allan heim horfandi á þetta núna. Brátt gefst okkur tækifæri til að hlusta á postula, öldung Dale G. Renlund í Tólfpostulasveitinni. Það eru okkur forréttindi að fá að heyra frá honum. Að því loknu, gefst ykkur tækifæri til að bera hver annarri vitni um það sem þið hafið skynjað í hjarta ykkar, sem andinn hefur vitnað fyrir ykkur – um blessunina sem Líknarfélagið er og um sáttmálann sem þið hafið við frelsarann og hvers virði hann er í lífi ykkar. Það er afar sérstök tilfinning að hugsa um alla systrahópana víða um heim og finna að við séum alþjóðlegt sáttmálssystralag, hvar sem við erum. Við elskum ykkur, systur!

Johnson forseti

Hve blessunarríkt það er að vera sáttmálskonur í Kirkju Jesú Krists hinna Síðari daga heilögu. Systur, þetta eru dýrðlegir tímar og við berum sameiginlega vitni um að við erum þátttakendur í verki frelsara okkar, Jesú Krists. Við vitum að hann lifir. Við vitum að hann elskar okkur. Við vitum að hann þráir að við eigum sáttmálssamband við sig. Við vitum að hann vill að við veitum systrum okkar og bræðrum um allan heim líkn sína. Þegar við gerum svo – og þegar við erum verkfærið sem hann notar til að líkna öðrum – þá munum við finna líkn hans fyrir okkur sjálfar.

Það er vitnisburður okkar að Kirkja Jesú Krists hinna Síðari daga heilögu er leidd af lifandi spámanni. Við elskum hann. Við heiðrum hann og styðjum.

Það er vitnisburður okkar að Joseph Smith – vá – var spámaður endurreisnarinnar, að hann endurreisti alla hluti, þar á meðal hina fornu reglu kvenna, og þannig miðla saman líkn Jesú Krists til annarra. Markmið okkar frá upphafi, frá árinu 1842, felst í því að endurheimta öll börn himnesks föður. Við vitum að það er mögulegt fyrir tilstilli frelsara okkar, Jesú Krists. Vegna friðþægingar hans getum við orðið hrein og heil og helgast og snúið aftur heim – heim til okkar himnesku heimkynna, og hlotið upphafningu og lifað í návist himnesks föður og frelsara okkar, Jesú Krists.

Þetta byrjaði allt hér fyrir okkur, meðlimi Líknarfélagsins.

Hve dásamlegt það er fyrir okkur að vera á þessum helga stað.

Við höfum skynjað engla umhverfis okkur í dag.

Það er vitnisburður okkar, systur, að þið eruð elskaðar, að þið eruð þekktar og að þið eruð dýrmætar í augum Guðs. Við látum ykkur eftir þennan vitnisburð, í hinu helga nafni frelsara okkar, Jesú Krists, amen.