นำหลักสูตรเซมินารีมาใช้แล้วปรับ

ขณะที่ซิสเตอร์มาร์ตินเตรียมสอนบทเรียน “กิจการ 3” เธอสังเกตเห็นคำแนะนำให้เปิดวีดิทัศน์ที่แสดงให้เห็นว่าคนง่อยได้รับการรักษาโดยเปโตรและยอห์นผ่านพลังของพระผู้เป็นเจ้า เธอดูวีดิทัศน์และประทับใจกับผลที่ได้รับ แต่เธอยังรู้ด้วยว่า นักเรียนดูวีดิทัศน์ในชั้นเรียนของเธอแล้วสามครั้งในสัปดาห์นี้ เธอตัดสินใจหาวิธีอื่นในการทำให้วีดิทัศน์บรรลุจุดประสงค์

เธอรู้ว่าโดยพื้นฐานแล้ววีดิทัศน์เป็นการนำเสนอถ้อยคำบอกเล่าเรื่องราวด้วยภาพ เธอสรุปว่า จุดประสงค์ของวีดิทัศน์อาจเป็นการทำให้นักเรียนนึกภาพสิ่งที่เกิดขึ้น แทนที่จะเป็นการอ่านเพียงอย่างเดียว ในการปรับบทเรียน เธอตัดสินใจเชื้อเชิญนักเรียนให้อ่านและแสดงบทบาทสมมติสิ่งที่เกิดขึ้นในเรื่องราว ทำให้นักเรียนเป็นผู้เข้าร่วมที่แข็งขัน พักจากการดูวีดิทัศน์ และยังช่วยให้พวกเขาเห็นภาพของเหตุการณ์นี้

บราเดอร์ดูเบเตรียมอย่างขยันหมั่นเพียรในวันศุกร์ก่อนการประชุมช่วงสุดสัปดาห์เพื่อสอนบทเรียนในหนังสือโรมันตามที่สรุปไว้ในหลักสูตรสำหรับวันจันทร์ที่กำลังจะมาถึง ด้วยความประหลาดใจ เขาได้ยินศาสดาพยากรณ์ประกาศระหว่างการประชุมว่า พระวิหารแห่งแรกจะสร้างขึ้นในพื้นที่ของพวกเขาในอนาคตอันใกล้นี้ มีนักเรียนของเขาน้อยคนที่เคยเห็นพระวิหารด้วยตัวเอง เขารู้ว่า นักเรียนจะมาชั้นเรียนด้วยความตื่นเต้นที่จะพูดคุยเกี่ยวกับพระวิหาร และหลายคนจะมีคำถามเกี่ยวกับเรื่องนี้

หลังจากสวดอ้อนวอนแล้วเขารู้สึกถึงการกระตุ้นเตือนโดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ว่าให้ข้ามเนื้อหาไปและสอนบทเรียนตามบริบท “1 เปโตร 3:18–22; 4:1–6” และบทเรียนผู้เชี่ยวชาญหลักคำสอนที่มาด้วยกันคือ “1 เปโตร 4:6” ในวันจันทร์และวันอังคาร ซึ่งรู้สึกได้ถึงการปรับที่ถูกต้องเนื่องจากบทเรียนตามบริบทมีจุดประสงค์ที่กำหนดไว้ว่า “บทเรียนนี้จะช่วยให้ท่านสำรวจวิธีที่จะช่วยพระผู้ช่วยให้รอดในงานแห่งการไถ่คนตายของพระองค์” เขารู้สึกว่าช่วงเวลาที่พิเศษนี้เป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่จะช่วยให้นักเรียนรู้สึกตื่นเต้นกับการเตรียมตัวเพื่อไถ่บรรพชนของพวกเขาในพระวิหารในอนาคต

ขณะที่บราเดอร์ดูเบกำลังเตรียมบทเรียนสำหรับวันจันทร์ เขาสังเกตว่ามีการเชื้อเชิญอย่างหนึ่งที่นำสิ่งที่นักเรียนเรียนรู้ไปใช้ดังนี้

บราเดอร์ดูเบทราบดีว่า นักเรียนส่วนใหญ่ของเขาไม่สามารถเข้าถึงอินเทอร์เน็ตหรือแอปพลิเคชันสาแหรกครอบครัว FamilySearch เขาปรับคำเชิญอย่างชาญฉลาดเพื่อนำไปใช้กับสิ่งที่พวกเขาเรียนรู้ โดยเริ่มกรอกข้อมูลกลุ่มครอบครัวของนักเรียนลงในกระดาษและพูดคุยกับผู้ให้คำแนะนำด้านประวัติครอบครัวและพระวิหารวอร์ดของพวกเขา เพื่อเรียนรู้วิธีค้นคว้าข้อมูลของชื่อบุคคลอื่นในครอบครัว เพื่อให้พวกเขาสามารถเตรียมรับงานพระวิหารที่กำลังจะมาถึง

หลังจากศึกษาบทเรียน “มัทธิว 22:34–40” เกี่ยวกับพระบัญญัติข้อสำคัญสองข้อแล้ว ซิสเตอร์ชมิดส์จำได้ถึงข้อความจากการประชุมใหญ่สามัญครั้งล่าสุดซึ่งน่าจะเหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับบทเรียนนี้ เธอสังเกตว่า บางส่วนของบทเรียนนั้นมีข้อความเก่าที่ตั้งใจจะช่วยให้นักเรียนเข้าใจว่า เมื่อเรารักพระผู้เป็นเจ้า พระองค์จะทรงหันใจของเราไปห่วงใยความเป็นอยู่ของผู้อื่น เธอเปลี่ยนข้อความนั้นเป็นข้อความต่อไปนี้:

ซิสเตอร์ชมิดส์รู้สึกว่า คำประกาศจากการประชุมใหญ่สามัญเมื่อไม่นานมานี้จะสื่อสารให้บรรลุวัตถุประสงค์เดียวกันกับคำประกาศที่พบในบทเรียนของหลักสูตรได้ นอกจากนี้ เธอยังรู้ว่า มันสามารถช่วยนักเรียนบางคนที่กำลังพยายามอย่างยากลำบากในการรักตัวพวกเขาเอง เพื่อจะได้เห็นว่าการรักพระผู้เป็นเจ้ายังช่วยให้พวกเขารู้สึกถึงคุณค่าของตนเองได้เช่นกัน

ระหว่างการศึกษาบทเรียน “วิวรณ์ 15–19” บราเดอร์เรเยสพบกิจกรรมที่เชื้อเชิญให้นักเรียนเลือกศึกษาสองในสามตัวเลือกดังต่อไปนี้:

• ตัวเลือก ก: ทูตสวรรค์และภัยพิบัติ

• ตัวเลือก ข: ความชั่วร้ายและพระเดชานุภาพของพระผู้ช่วยให้รอด

• ตัวเลือก ค: งาน​อภิเษก‍สมรส​ของ​พระ‍เมษ‌โป‌ดก

แต่ละทางเลือกประกอบด้วยคำถามต่างๆ ข้ออ้างอิงพระคัมภีร์ และกิจกรรมที่เกี่ยวข้อง บราเดอร์เรเยสรู้สึกว่า จุดประสงค์ของกิจกรรมนี้คือการช่วยให้นักเรียนเข้าใจหลักธรรมที่เป็นตัวหนาในบทเรียน: พระเยซูคริสต์จะทรงช่วยเราเอาชนะความชั่วร้ายของวันเวลาสุดท้ายได้

ขณะที่บราเธอร์เรเยสชอบตัวเลือกต่างๆ ที่มีอยู่ เขากลับพบว่าแนวคิดต่อไปนี้ช่วยให้บรรลุจุดประสงค์เดียวกันในส่วน “กิจกรรมการเรียนรู้เพิ่มเติม” ของบทเรียน และเขารู้สึกว่านักเรียนของเขาต้องการมันมากกว่า:

บราเดอร์เรเยสจัดเตรียมช่วงเวลา 10 นาทีของบทเรียนตามแนวคิดเพิ่มเติม เพื่อให้เวลาสำหรับสิ่งนี้ เขาจึงตัดสินใจเชิญนักเรียนให้เลือกศึกษาแค่หนึ่งในสามตัวเลือกที่แนะนำซึ่งพบในเนื้อหาหลักของบทเรียน