คู่มือนักเรียนเซมินารี พันธสัญญาเดิม (2026)

สารบัญ
บทนํา
บทเรียนพันธสัญญาเดิม
- ยินดีต้อนรับสู่พันธสัญญาเดิม
- โมเสส 1; อับราฮัม 3
- ปฐมกาล 1–2; โมเสส 2–3; อับราฮัม 4–5
- ปฐมกาล 3–4; โมเสส 4–5
- ปฐมกาล 5; โมเสส 6
- โมเสส 7
- ปฐมกาล 6–11; โมเสส 8
- ปฐมกาล 12–17; อับราฮัม 1–2
- ปฐมกาล 18–23
- ปฐมกาล 24–33
- ปฐมกาล 37–41
- ปฐมกาล 42–50
- อพยพ 1–6
- อีสเตอร์
- อพยพ 7–13
- อพยพ 14–18
- อพยพ 19–20; 24; 31–34
- อพยพ 35–40; เลวีนิติ 1; 4; 16; 19
- กันดารวิถี 11–14; 20–24; 27
- เฉลยธรรมบัญญัติ 6–8; 15; 18; 29–30; 34
- โยชูวา 1–8; 23–24
- ผู้วินิจฉัย 2–4; 6–8
- นางรูธ 1–4; 1 ซามูเอล 1–7
- 1 ซามูเอล 8–16
- 1 ซามูเอล 17–26; 2 ซามูเอล 5–7
- 2 ซามูเอล 11–12; 1 พงศ์กษัตริย์ 3; 6–9; 11
- 1 พงศ์กษัตริย์ 12–22
- 2 พงศ์กษัตริย์ 2–7
- 2 พงศ์กษัตริย์ 16–25
- 2 พงศาวดาร 14–20; 26; 30
- เอสรา 1; 3–7; เนหะมีย์ 2; 4–6; 8
- เอสเธอร์
- โยบ 1–3; 12–14; 19; 21–24; 38–40; 42
- สดุดี 1–2; 8; 19–33; 40; 46
- สดุดี 49–51; 61–66; 69–72; 77–78; 85–86
- สดุดี 102–103; 110; 116–119; 127–128; 135–139; 146–150
- สุภาษิต 1–4; 15–16; 22; 31; ปัญญาจารย์ 1–3; 11–12
- อิสยาห์ 1–12
- อิสยาห์ 13–14; 22; 24–30; 35
- อิสยาห์ 40–49
- อิสยาห์ 50–57
- อิสยาห์ 58–66
- เยเรมีย์ 1–3; 7; 16–18; 20
- เยเรมีย์ 31–33; 36–38; เพลงครํ่าครวญ 1; 3
- เอเสเคียล 1–3; 33–34; 36–37; 47
- ดาเนียล 1–7
- โฮเชยา 1–6; 10–14; โยเอล
- อาโมส; โอบาดีห์; โยนาห์
- มีคาห์; นาฮูม; ฮาบากุก; เศฟันยาห์
- ฮักกัย 1–2; เศคาริยาห์ 1–4; 7–14
- มาลาคี
- ผู้เชี่ยวชาญหลักคําสอน: ค้นหาคําตอบให้กับคําถามของฉัน
- ทักษะการศึกษาพระคัมภีร์
- เพื่อความเข้มแข็งของเยาวชน: การเลือก
- การสร้างการพึ่งพาตนเอง
- สุขภาพกายและอารมณ์
- การศึกษาและงานอาชีพในอนาคต
- ความสำเร็จในสถานศึกษา
- การเตรียมตัวเป็นผู้สอนศาสนา
- การเตรียมเข้าพระวิหาร
- คำสอนของผู้นำศาสนจักร

บทเรียนที่ 136: เพลงครํ่าครวญ 1; 3—“พระกรุณาของพระองค์ไม่มีสิ้นสุด”

เยเรมีย์ 31–33; 36–38; เพลงครํ่าครวญ 1; 3: บทเรียนที่ 136

เพลงครํ่าครวญ 1; 3

“พระกรุณาของพระองค์ไม่มีสิ้นสุด”

ไปที่ “การศึกษาพระคัมภีร์” เพื่อช่วยเตรียมตัวท่านทางวิญญาณให้พร้อมเรียนรู้

เพราะพระผู้ช่วยให้รอดทรงเปี่ยมด้วยความสงสาร พระองค์จึงเต็มพระทัยเยียวยา ปลอบโยน และให้อภัย แม้เมื่อเราทําบาปต่อพระองค์ ลูกหลานอิสราเอลประสบสิ่งนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า บทเรียนนี้จะช่วยให้ท่านรู้สึกถึงความสงสารของพระผู้ช่วยให้รอดแม้เมื่อท่านทําบาป

ศึกษาพระคัมภีร์

จินตนาการว่าชายหนุ่มคนหนึ่งทําสุดความสามารถที่จะเลือกสิ่งดีๆ ในชีวิต วันหนึ่งขณะไปงานเลี้ยง เขายอมจํานนต่อความกดดันจากเพื่อนวัยเดียวกันและดื่มแอลกอฮอล์เพราะต้องการเข้ากับเพื่อนๆ เช้าวันรุ่งขึ้น เขาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกโดดเดี่ยว รู้สึกผิด และหงุดหงิด เขาค่อยๆ เริ่มทําการเลือกที่ไม่ดีอื่นๆ และเริ่มสิ้นหวังสําหรับอนาคตของเขา

เมื่อผู้คนทําบาป พวกเขาจะมองหรือรู้สึกอย่างไรต่อตนเอง? พวกเขาจะมองหรือรู้สึกอย่างไรเกี่ยวกับพระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์?

การจดจําได้ว่าเราทุกคนล้วนทําบาปและ “เสื่อมจากพระสิริของพระเจ้า” (โรม 3:23) เป็นสิ่งสําคัญ ขณะที่ท่านศึกษาเพลงครํ่าครวญวันนี้ ให้มองหาความประทับใจจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่จะช่วยให้ท่านรับรู้ว่าพระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์ทรงรู้สึกอย่างไรต่อท่าน แม้เมื่อท่านทําผิดพลาด

ภาพแกะสลักศาสดาพยากรณ์เยเรมีย์กําลังครํ่าครวญ

เป็นเวลาประมาณ 40 ปีที่พระเจ้าตรัสบอกเยเรมีย์ให้พยากรณ์ว่าเยรูซาเล็มจะถูกทําลายหากผู้คนไม่กลับใจ (ดู เยเรมีย์ 16:1–13) ผู้คนไม่กลับใจ ท้ายที่สุด ชาวบาบิโลนทําลายเยรูซาเล็ม พวกเขาจับคนมากมายเป็นเชลย ทําให้คําพยากรณ์ของพระเจ้าเกิดสัมฤทธิผล (ดู เยเรมีย์ 52) ไม่นานหลังจากเยรูซาเล็มถูกทําลาย เยเรมีย์บันทึกหนังสือเพลงครํ่าครวญ

อ่านข้อความต่อไปนี้ อย่างน้อยหนึ่งข้อ ทําเครื่องหมายคําหรือวลีที่แสดงให้เห็นว่าเยเรมีย์รู้สึกอย่างไรเพราะบาปของผู้คนของเขา

เพลงครํ่าครวญ 1:1–4
เพลงครํ่าครวญ 1:16–18
เพลงครํ่าครวญ 1:20–22

โดยที่รู้ว่าพระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์ทรงรักเรา ท่านคิดว่าเหตุใดพระองค์ทรงยอมให้เราประสบความทุกข์เมื่อเราทําบาป?

อ่านข้อต่อไปนี้อย่างน้อยหนึ่งข้อ โดยมองหาคําตอบที่เป็นไปได้สําหรับคําถามก่อนหน้านี้

พระบิดาบนสวรรค์ทรงยอมให้เรารู้สึกผิดเมื่อเราไม่รักษาพระบัญญัติของพระองค์ ความรู้สึกผิดเหล่านี้สามารถกระตุ้นให้เรากลับใจ

ซาตานทําให้เราเกิดความอับอาย โดยทําให้ท่านรู้สึกไร้ค่าเพราะบาปของท่าน แต่ท่านไม่ไร้ค่า! พระผู้เป็นเจ้าทรงรักท่าน ท่านจะมีค่ายิ่งต่อพระองค์เสมอ พระองค์ทรงต้องการให้ท่านกลับใจและกลับไปหาพระองค์ ท่านต้องเลือกวิธีตอบสนองต่อความรู้สึกผิดและความละอายใจ

นึกถึงชายหนุ่มคนนั้นเมื่อเริ่มต้นบทเรียน อ่าน เพลงครํ่าครวญ 3:22–26, 31–33 โดยมองหาคําหรือวลีที่จะช่วยเขาได้ จดบันทึกความจริงที่ว่า “พระเจ้าทรงสงสารเรา แม้เมื่อเราทําบาป” ข้างข้อเหล่านี้

ทบทวนตัวเลือกการศึกษาต่อไปนี้ ทําอย่างน้อยหนึ่งตัวเลือกให้เสร็จสิ้น

แบ่งปันความคิดของท่าน

จุดประสงค์ของบทเรียน: เพื่อช่วยให้ท่านรู้สึกถึงความสงสารของพระผู้ช่วยให้รอดแม้เมื่อท่านทําบาป

แบ่งปันสิ่งต่อไปนี้อย่างน้อยหนึ่งข้อ กับครูหรือชั้นเรียนของท่าน:

ข้อความให้กําลังใจที่ท่านเขียนให้ชายหนุ่มคนนั้น
ความเข้าใจของท่านเกี่ยวกับความเสียใจตามพระประสงค์ของพระผู้เป็นเจ้าและการรับรู้ถึงความสงสารของพระเจ้า
บางสิ่งที่เฉพาะเจาะจงที่ท่านได้ทําเพื่อให้บรรลุจุดประสงค์ของบทเรียนนี้
คําถามที่มีเมื่อท่านศึกษาบทเรียนนี้ ท่านจะพยายามหาคําตอบให้กับคําถามของท่านอย่างไร?