สดุดี 102–103; 110; 116–119; 127–128; 135–139; 146–150: บทเรียนที่ 107
สดุดี 119
“ข้าพระองค์รักพระบัญญัติของพระองค์ยิ่งกว่าทองคํา”
ไปที่ “การศึกษาพระคัมภีร์” เพื่อช่วยเตรียมตัวท่านทางวิญญาณให้พร้อมเรียนรู้
ท่านรู้สึกหรือไม่ว่าการศึกษาพระคัมภีร์ช่วยให้ท่านได้รับการนําทางจากพระเจ้า? สดุดี 119 แสดงความสํานึกคุณต่อพระวจนะของพระผู้เป็นเจ้าและเป็นพยานถึงพลังอํานาจของพระวจนะ บทเรียนนี้จะช่วยท่านวางแผนศึกษาพระวจนะของพระผู้เป็นเจ้า
ศึกษาพระคัมภีร์
ในปี 2010 เศรษฐี ฟอร์เรสต์ เฟนน์ประกาศว่าเขาได้ซ่อนหีบที่เต็มไปด้วยเหรียญทองในเทือกเขาร็อกกี้ เขาเขียนบทกวีที่เต็มไปด้วยคําใบ้ว่าอยู่ที่ไหนและประกาศว่าคนที่หาเจอสามารถเก็บสมบัตินั้นไว้ได้ มีผู้ยอมรับคําท้ามากกว่า 250,000 คน บางคนค้นหาสองสามชั่วโมง คนอื่นๆ ค้นหาเป็นเวลาหลายปี มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 5 คนขณะค้นหาทองคําในภูมิประเทศที่กันดาร ใช้เวลา 10 ปีกว่าจะมีคนค้นพบหีบและรับรางวัล
อ่าน สดุดี 119:72, 127 ผู้เขียนพูดอะไรเกี่ยวกับทองและเงิน?
สร้างบันทึกย่อไว้ข้างข้อหนึ่งที่ท่านอ่านโดย ตอบคําถามต่อไปนี้อย่างน้อยหนึ่งข้อ:
-
เหตุใดผู้เขียนสดุดีจึงรู้สึกว่าพระบัญญัติมีค่ามากกว่าเหรียญทองคำหลายพันเหรียญ?
-
การรู้คุณค่าของพระวจนะของพระผู้เป็นเจ้าจะจูงใจท่านให้ค้นคว้าพระคัมภีร์ได้อย่างไร?
บทกวีเชื่อมตัวอักษร สดุดี 119 แบ่งออกเป็นแปดข้อ สดุดีนี้เป็น “บทกวีโคลงสั้นๆ ที่มีแปดข้อสําหรับตัวอักษรฮีบรูแต่ละตัวจากยี่สิบสองตัว … อักษรฮีบรูหนึ่งตัวพร้อมชื่อปรากฏอยู่เหนือแต่ละตอนที่มีแปดข้อ” (Ellis T. Rasmussen, A Latter-day Saint Commentary on the Old Testament [1993], 455) แต่ละตอนที่มีแปดข้อของสดุดีเริ่มต้นด้วยอักษรฮีบรูที่สอดคล้องกัน
หัวข้อหลักของ สดุดี 119 คือความรักที่ผู้เขียนสดุดีมีต่อพระวจนะของพระผู้เป็นเจ้า วิธีหนึ่งที่ความรักนี้แสดงออกคือการเปรียบเทียบและคำอุปมา อ่านข้อต่อไปนี้และทําเครื่องหมายวลีที่แสดงให้เห็นว่าผู้เขียนสดุดีเปรียบเทียบสิ่งใดกับพระวจนะของพระผู้เป็นเจ้า จากนั้นให้ไตร่ตรองคําถามด้านข้างแต่ละข้อเพื่อให้ท่านเข้าใจสิ่งที่กําลังพูดถึงได้ลึกซึ้งขึ้น (หมายเหตุ: ผู้ประพันธ์สดุดีกล่าวถึงพระวจนะของพระผู้เป็นเจ้าด้วยคําศัพท์ต่างๆ เช่น ประจักษ์พยาน กฎเกณฑ์ กฎ พระบัญญัติ และวิถีต่างๆ)
-
สดุดี 119:24: พระวจนะของพระผู้เป็นเจ้าอาจเป็นเหมือนที่ปรึกษาอย่างไรเมื่อท่านกําลังเผชิญกับความท้าทาย?
-
สดุดี 119:35: ให้จินตนาการถึงการเดินทางผ่านป่าทึบ เส้นทางมีคุณค่าอย่างไร?
-
สดุดี 119:54: การได้ยินพระวจนะของพระผู้เป็นเจ้าอาจเหมือนกับการได้ฟังเพลงโปรดอย่างไร?
-
สดุดี 119:103: ของหวานที่ท่านชอบคืออะไร? เหตุใดสิ่งนี้จึงอาจเป็นการเปรียบเทียบที่ดีสําหรับพระวจนะของพระผู้เป็นเจ้า?
-
สดุดี 119:105: ตะเกียงมีประโยชน์มากที่สุดเมื่อใด?
ท่านจะอธิบายพระวจนะของพระผู้เป็นเจ้าอย่างไร? เพิ่มการเปรียบเทียบของท่านกับสดุดีโดยเติมข้อความต่อไปนี้ถัดจากหัวบทของ สดุดี 119:
-
สําหรับฉัน พระคัมภีร์เป็นเหมือน เพราะ
ทบทวนตัวเลือกการศึกษาต่อไปนี้ ทําอย่างน้อยหนึ่งตัวเลือกให้เสร็จสิ้น จากนั้น ให้ทําส่วน “แล้วต้องทําอะไรต่อ?” ในตอนท้ายของบทเรียน
ตัวเลือก ก
จะเกิดอะไรขึ้นหากฉันรู้สึกว่ายุ่งเกินกว่าจะศึกษาพระคัมภีร์?
เอ็ลเดอร์ริชาร์ด จี. สก็อตต์ (1928–2015) แห่งโควรัมอัครสาวกสิบสองสอนว่า:
อย่ายอมฟังคำเท็จของซาตานที่หลอกว่าท่านไม่มีเวลาศึกษาพระคัมภีร์ จงเลือกใช้เวลาศึกษาพระคัมภีร์ การดื่มด่ำพระวจนะของพระผู้เป็นเจ้าในแต่ละวันสำคัญกว่าการนอนหลับ การศึกษา การทำงาน การดูโทรทัศน์ วิดีโอเกมส์ หรือสังคมออนไลน์ ท่านอาจต้องจัดลำดับความสำคัญใหม่เพื่อให้มีเวลาศึกษาพระวจนะของพระผู้เป็นเจ้า ถ้าต้องทำเช่นนั้น จงทำ! (“ทําให้การใช้ศรัทธาเป็นสิ่งสําคัญอันดับแรก,” เลียโฮนา, พ.ย. 2014, 93)
ทํารายการเหมือนเอ็ลเดอร์สก็อตต์ในสมุดบันทึกของท่าน ตั้งชื่อรายการว่า “สิบอย่างที่สําคัญน้อยกว่าการศึกษาพระคัมภีร์” พยายามเขียนเฉพาะสิ่งที่ท่านรู้สึกว่าต้องให้ความสําคัญมากกว่าการศึกษาพระคัมภีร์
ตัวเลือก ข
เหตุใดนักเขียนสมัยโบราณจึงเห็นคุณค่าพระวจนะของพระผู้เป็นเจ้ามาก?
ดูวีดิทัศน์ “พรจากพระคัมภีร์” หยุดวีดิทัศน์ที่รหัสเวลา 1:55 และพิจารณาคําถามของเอ็ลเดอร์คริสทอฟเฟอร์สัน: “พวกเขาเข้าใจอะไรที่เราควรเข้าใจเช่นกัน?” จากนั้น ดูวีดิทัศน์ให้จบ โดยมองหาคําตอบ
บันทึกคําตอบของท่านลงในสมุดบันทึกของท่าน
แล้วต้องทําอะไรต่อ?
หากท่านมีเป้าหมายในการศึกษาพระคัมภีร์อยู่แล้ว ให้บันทึกสิ่งที่ผ่านไปด้วยดีและสิ่งที่ท่านอาจต้องการทําต่อไปลงในสมุดบันทึกการศึกษาของท่าน
หากท่านไม่มีเป้าหมายการศึกษาพระคัมภีร์ในปัจจุบัน ให้แสวงหาการนําทางจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ขณะกําหนดเป้าหมาย ท่านอาจรวมถึงสิ่งต่อไปนี้:
-
ระยะเวลาที่ท่านจะศึกษา
-
ท่านจะศึกษาบ่อยเพียงใด (หากเป็นไปได้ ให้พยายามศึกษาทุกวัน)
-
สิ่งที่ท่านจะทําเพื่อแสวงหาความช่วยเหลือจากพระเจ้าในการศึกษาของท่าน (ตัวอย่างเช่น สวดอ้อนวอนก่อนศึกษาหรือแสวงหาการเปิดเผยเกี่ยวกับสิ่งที่ท่านศึกษา)
-
ท่านจะจํา ตรึกตรอง หรือประยุกต์ใช้สิ่งที่ท่านเรียนรู้อย่างไร (ตัวอย่างเช่น จดบันทึกสิ่งที่ท่านกําลังเรียนรู้จากการศึกษาพระคัมภีร์ จดบันทึกสิ่งที่ท่านพยายามประยุกต์ใช้ หรือสนทนากับคนอื่นว่าท่านกําลังเรียนรู้อะไรสัปดาห์ละครั้ง)
แบ่งปันความคิดของท่าน
จุดประสงค์ของบทเรียน: เพื่อช่วยให้ท่านวางแผนศึกษาพระวจนะของพระผู้เป็นเจ้า
แบ่งปันสิ่งต่อไปนี้อย่างน้อยหนึ่งข้อ กับครูหรือชั้นเรียนของท่าน:
-
รายการ “สิบอย่างที่สําคัญน้อยกว่าการศึกษาพระคัมภีร์” ของท่าน
-
เป้าหมายการศึกษาพระคัมภีร์หรือแผนการศึกษาของท่านต่อจากนี้ไป
-
บางสิ่งที่เฉพาะเจาะจงที่ท่านได้ทําเพื่อให้บรรลุจุดประสงค์ของบทเรียนนี้
-
คําถามที่มีเมื่อท่านศึกษาบทเรียนนี้ ท่านจะพยายามหาคําตอบให้กับคําถามของท่านอย่างไร?