Pomysły na urozmaicanie

Wykorzystuj ilustracje przedstawiające ewangelię, aby omówić jakąś historię. Pokaż uczniom ilustrację z kościelnej biblioteki multimedialnej i poproś, aby przestudiowali odnoszące się do obrazu wersety. Zadaj uczniom następujące pytania:

• Którą treść z wersetów z pism świętych autor ukazał na ilustracji?

• Co jest interpretacją artystyczną (czymś, czego nie ma w tekście)?

• Co zmienilibyście na ilustracji w oparciu o to, co przeczytaliście?

Urozmaicenie: zamiast pokazywać całą ilustrację na początku lekcji, podziel ją na części. Pokazuj uczniom po jednej części i poproś, aby zgadli, co przedstawia cała ilustracja. Poproś ich, aby opisali to, co widzą, i domyślali się tego, czego nie widzą.

Urozmaicenie: wybierz kilka ilustracji przedstawiających Zbawiciela i umieść je na tablicy. Poproś uczniów, aby powoli przyjrzeli się kolorom, ostrości i układowi ilustracji oraz rozpoznali, czego każda z nich uczy o tym, kim jest Jezus Chrystus. Po rozpoznaniu danej zasady z pism świętych lub z wypowiedzi przywódców Kościoła możesz zadać następujące pytania:

• Która ilustracja przedstawiająca Chrystusa symbolizuje zasadę, którą odnaleźliście, i dlaczego?

• Która z tych ilustracji przedstawiających Jezusa pomaga wam poczuć, jak ważna jest dana prawda?

• Czego chcielibyście, aby któryś z waszych przyjaciół dowiedział się o Jezusie Chrystusie, gdy będzie myślał o tej prawdzie?

Skopiuj ilustracje z książki pt. Historie z pism świętych i wklej je do ulotki dla uczniów. Dodaj dymki, w których uczniowie będą mogli napisać to, co mówią lub myślą postacie. Niech zrobią to w oparciu o pisma święte.

Urozmaicenie: Uwzględnij ilustracje z książki pt. Historie z pism świętych i poproś uczniów, aby na podstawie pism świętych podsumowali to, co przedstawiają ilustracje. Na przykład, zobacz „Lekcja 68.: Rut” i „Lekcja 151.: Jonasz”.

Zapytaj uczniów, co robią komentatorzy podczas wydarzeń sportowych. Zapisz odpowiedzi uczniów na tablicy. Oto kilka przykładów. Komentatorzy:

• Wyjaśniają, co się dzieje.

• Zadają pytania dotyczące sytuacji (na przykład: „Ciekawe, dlaczego…”).

• Dzielą się swoimi opiniami o podjętych decyzjach.

• Zwracają uwagę, kiedy coś idzie nie tak i dlaczego jest to ważne.

• Wskazują, kiedy coś idzie dobrze i dlaczego jest to ważne.

• Cieszą się sukcesami i ubolewają nad przegranymi.

Poproś uczniów, aby stali się komentatorami historii z pism świętych. Mogą przeczytać kilka wersetów, a następnie wspólnie lub w małych grupach przedstawić dowolne punkty zapisane na tablicy. Zachęć ich, aby ożywili historię z pism świętych.

Otwórz PDF

Zadaj każdemu z uczniów fragment z pisma świętego do przestudiowania. Następnie podaj im zasady przygotowania wiadomości prasowej lub recenzji książki (na kartce lub na tablicy). Ta wiadomość prasowa lub recenzja może dotyczyć głównych bohaterów, fabuły, jednej lub dwóch poznanych nauk (z przytoczeniem wersetów, z których pochodzą) oraz przykładu zastosowania ich przez nastolatka. Daj uczniom czas, aby mogli pokazać innemu uczniowi to, co przygotowali.

Urozmaicenie: możesz podzielić uczniów na małe grupy; niech każdy z uczniów w grupie opracuje jeden z aspektów jakiegoś opowiadania lub recenzji książki: główne postaci, fabuła, wyciągnięta nauka, zastosowanie).

Kiedy uczniowie przeczytają dany blok pism świętych, poproś ich, aby wypisali pytania, na które te wersety zawierają odpowiedź. Rzuć uczniom wyzwanie, aby zamiast prostych pytań skłaniających do poszukiwań wypisali znaczące pytania istotne dla nastolatka. Na przykład zamiast pytać: „Czym według Almy jest wiara? Czym, według niego, wiara nie jest?”, uczniowie mogą zapytać: „Co muszę zrobić, aby samemu się przekonać, że coś, czego nauczał Zbawiciel, jest prawdą?”. Jeśli bloków pisma świętego do przestudiowania jest więcej niż jeden, uczniowie mogą wypisać swoje pytania i podzielić się nimi z kolegą lub koleżanką, który przestudiował inny blok. Uczniowie mogą poszukać odpowiedzi na pytania swoich kolegów i koleżanek oraz się nad nimi zastanowić.

Poproś uczniów, aby wyobrazili sobie, że są autorami historii z pism świętych i ktoś przeprowadza z nimi wywiad na jej temat. Uczniowie mogą przeczytać historię z pism świętych, a następnie na zmianę odgrywać rolę dziennikarza i autora. Oto kilka pytań, jakie może zadać osoba przeprowadzająca wywiad:

• Których aspektów tych wersetów chciałbyś, aby czytelnicy nie przeoczyli?

• Co określiłbyś jako myśl przewodnią lub jedną z myśli przewodnich?

• Jak sądzisz, w jaki sposób czytelnicy mogą zastosować je w swoim życiu?

Poproś uczniów, aby opowiedzieli, czego dowiedzieli się dzięki temu przeżyciu. Wykorzystaj ich komentarze, aby sformułować prawdę zapisaną pogrubioną czcionką.

Podaj kilka odsyłaczy do pism świętych w jednej kolumnie oraz pasujące do nich prawdy w drugiej. Uczniowie mogą studiować fragmenty i dopasowywać do nich prawdy.

Otwórz PDF

Kiedy uczniowie będą studiować rozdział pisma świętego, który zawiera wiele prawd możliwych do rozpoznania, możesz poprosić, aby zaczęli od studiowania na własną rękę. Każdy uczeń może sam zdecydować, które trzy lub cztery prawdy bądź idee są jego zdaniem w danym bloku pisma świętego najważniejsze. Następnie może je zapisać. Wtedy możesz podzielić uczniów na pary i poprosić ich o porównanie znalezionych przez siebie prawd. Niech każda para uczniów określi, które dwie prawdy są jej zdaniem najważniejsze w ich życiu, i je zapisze. Uwaga: uczniowie mogą wskazać prawdy inne niż te cztery, które wybrali na początku. Następnie niech każda para połączy się z inną w czwórkę. W ramach tej czwórki niech uczniowie wymienią się swoimi pomysłami i je porównają, a następnie wspólnie ustalą, która prawda w tekście jest dla nich najważniejsza.

Otwórz PDF

Pomóż uczniom w rozpoznaniu doktryn lub zasad zawartych w historiach z pism świętych, posługując się w tym celu schematem fabuły. Określ różne elementy fabuły, w tym:

1. Sytuacja wyjściowa: postaci opisane w historii, okoliczności początkowe, miejsce i czas akcji itp.

2. Narastający konflikt lub rozwijająca się akcja: zmiany, które wpłynęły na życie osób opisanych w historii.

3. Kulminacyjny moment: centralny punkt opowieści. Często zachodzi w nim poważna zmiana, np. bohater historii pokonuje przeszkodę lub coś odkrywa.

4. Wygaszanie akcji: konsekwencje momentu kulminacyjnego, akcja dogasa.

5. Rozstrzygnięcie: część opisująca to, jak zmieniło się rozumienie ludzi za sprawą przeżyć.

Zapisz na tablicy odsyłacze do pism świętych do każdego elementu fabuły. Poproś uczniów, aby przeczytali wersety do każdego elementu fabuły i albo narysowali to, o czym czytają, albo sporządzili listę kluczowych wydarzeń. Kiedy uczniowie zakończą ostatni krok, poproś, aby przyjrzeli się całej historii i zapisali deklarację prawdy, którą poznali.

Zrób proste puzzle z ilustracji, która przedstawia blok pism świętych. Na odwrocie każdego kawałka napisz odsyłacze do pism świętych. Możesz podzielić uczniów na grupy i przydzielić każdej z nich po jednym elemencie układanki. Niech uczniowie przestudiują odsyłacze i przygotują się do podsumowania przydzielonych wersetów. Kiedy grupy będą przedstawiać swoje podsumowanie pozostałym grupom, mogą przyklejać elementy do tablicy, aby powstał kompletny obrazek.

W przypadku historii z dużą liczbą dialogów zorganizuj wersety z pism świętych w jeden scenariusz tak, aby każda osoba mogła szybko odnaleźć swoje kwestie. Niech narrator czyta wersety, które nie są częścią dialogu. Możesz przepisać wersety z pism świętych i zaznaczyć każdą rolę przy użyciu pisaka innego koloru. Uwaga: Pamiętajcie, że członkowie Boskiej Trójcy zawsze powinni być przedstawiani z najwyższym szacunkiem. Jeśli w historii z pism świętych, dla której chciałbyś przeprowadzić to ćwiczenie, jest przedstawiony członek Boskiej Trójcy, wliczając w to Jezusa Chrystusa, poproś, aby Jego słowa odczytywał narrator.

Istnieje wiele sposobów na czytanie pism świętych podczas zajęć. Każdy z nich może służyć innym celom. Wybierając metody czytania, bierz pod uwagę potrzeby osób w twojej klasie.

• Czytanie w ciszy: uczniowie mogą samodzielnie czytać w ciszy. Da im to czas na rozważanie pism świętych i czytanie w swoim własnym tempie.

• Czytanie w parach lub grupach: pozwala na aktywne uczestnictwo większej liczby uczniów oraz zmniejszenie poziomu stresu wiążącego się z czytaniem na głos.

• Nauczyciel lub nagranie audio: nauczyciel może przeczytać tekst lub odtworzyć nagranie, a następnie poprosić uczniów o śledzenie tekstu w swoich egzemplarzach pism świętych.

• Czytanie na głos: możesz poprosić całą grupę o wspólne czytanie wersetów. Kilkoro ochotników może czytać na głos pozostałym uczniom. Możesz też poprosić o to wcześniej i dać czytającym czas na przygotowanie. Powiedz uczniom, że jeśli nie czują się komfortowo czytając, mogą uczestniczyć biernie w ćwiczeniu.

Przygotuj na oddzielnych paskach kilka pytań dotyczących serii wersetów z pism świętych. Podziel uczniów na małe grupy. Każda grupa wyznacza jednego ucznia, aby wyszedł na środek klasy, gdzie zadajesz mu pierwsze pytanie. Następnie uczniowie wracają do swoich grup, gdzie wspólnie starają się znaleźć odpowiedź. Gdy znajdą odpowiedź, wyznaczają innego ucznia, aby otrzymał następne pytanie do udzielenia odpowiedzi. Jeśli klasa jest mała, uczniowie mogą wykonać to ćwiczenie indywidualnie.

Przygotuj salę lekcyjną w taki sposób, aby przedstawić historię z pism świętych, która będzie czytana danego dnia. Na przykład, jeśli czytacie Księgę Rut, różne oznaczenia z przodu sali mogą wskazywać na ziemię moabską i ziemię judzką. Uczniowie mogą zacząć od tego, że znajdują się w ziemi Moabu i nosić plakietki z imionami, które symbolizują Noemi, Rut, Orpę, Elimelecha i inne osoby z tej historii. Następnie mogą pokazać, którzy ludzie przeprowadzają się do Judy i przestudiować, dlaczego tak się dzieje.

Pokaż uczniom tekst zawierający prawdę zapisaną pogrubioną czcionką. Powoli przeczytaj im kilka wersetów i poproś o podniesienie ręki lub powiedzenie „stop”, gdy rozpoznają w którymś z nich coś, co uczy tej prawdy. Następnie poproś uczniów o wskazanie, które słowa przekazują tę prawdę.

Przed lekcją przedstaw jednemu lub kilkorgu uczniów kontekst lub treść fragmentów z pism świętych, które chciałbyś, aby podsumowali na forum grupy. Możesz je wydrukować i rozdać dzień przed lekcją lub wręczyć uczniom, gdy wchodzą do klasy. Poproś ich o przygotowanie się do streszczenia tego tekstu, gdy zostaną o to poproszeni w odpowiednim momencie lekcji.

Kiedy uczniowie przeczytają dany blok pism świętych, który może być trudny do zrozumienia, możesz poprosić, aby wybrali werset do ‘przetłumaczenia’ lub przepisali każdy werset własnymi słowami. Jeśli to konieczne, pomóż im przećwiczyć wyszukiwanie definicji lub korzystanie z innych fragmentów z pism świętych oraz narzędzi do studiowania, aby zrozumieć trudne słowa i sformułowania.

Zapisz różne prawdziwe lub fałszywe zdania na temat istotnych szczegółów w danym bloku pism świętych. Poproś uczniów, aby wskazali, czy wstępnie się z tymi zdaniami zgadzają, czy też nie. Poproś, aby podczas studiowania danego bloku pism świętych znaleźli dowody przemawiające za lub przeciw tym zdaniom. Następnie niech uczniowie w miarę czytania fragmentu z pism świętych przepiszą te błędne zdania w sposób poprawny.

Urozmaicenie: Zapisz kilka zdań dotyczących tematu lekcji, które uczniowie powinni rozumieć. Zamieść również kilka fałszywych zdań. Następnie poproś uczniów, aby zgadli, które są prawdziwe, a które nie. Uczniowie mogą wtedy zbadać fragmenty z pism świętych z danej lekcji, aby dowiedzieć się, czy mają rację. Po wykonaniu tego ćwiczenia poproś uczniów, aby opowiedzieli o tym, co znaleźli. Upewnij się, że po zakończeniu ćwiczenia uczniowie wiedzą, które zdania są prawdziwe, a które nie.

Poproś uczniów, aby pokazali zdjęcie, które jest dla nich ważne. Może to być zdjęcie z ich telefonu albo zdjęcie przyniesione z domu. Poproś ich o przygotowanie:

• Wprowadzenia opisującego to, co działo się przed zrobieniem zdjęcia.

• Głównego celu zdjęcia.

• Kilku szczegółów, które są dla nich ważne w związku z tym zdjęciem.

Kiedy uczniowie opowiedzą o swoich zdjęciach, mogą przeczytać wskazany blok pism świętych związany z lekcją i przygotować te same trzy kwestie do omówienia na temat danego bloku.

Poproś uczniów, aby wyobrazili sobie jakąś historię z pism świętych lub fragment tekstu, który studiują. Uczniowie mogą zamknąć oczy i skupić się na wizualizacji opisanych przez nauczyciela obrazów. Na przykład, możesz poprosić uczniów, aby wyobrazili sobie, że są pośród dzieci Izraela w chwili, gdy znajdują się w pułapce między wodami Morza Czerwonego a zbliżającą się armią faraona, która chce ich zaatakować. Jak się czują? Jak wygląda „słup obłoku”, który odgradza armię Egipcjan od obozu Izraela? (zob. II Ks. Mojżeszowa 14:19–20). Jak by to było, gdyby „Pan […] sprowadził gwałtowny wiatr wschodni wiejący przez całą noc i cofnął morze”? (II Ks. Mojżeszowa 14:21). Możesz powiedzieć: „Wyobraźcie sobie, że idziecie ‘środkiem morza po suchym gruncie, a wody […] [są] […] jakby murem po [waszej] prawej i lewej stronie’ (II Ks. Mojżeszowa 14:22). Jak reagują ludzie wokół was? Coś mówią, czy raczej idą w milczeniu? O czym rozmawiacie tej nocy w waszym obozie?”. Kontynuuj zadawanie pytań, aby uczniom łatwiej było wyobrażać sobie tę sytuację.

Poproś uczniów, aby rozpoznali słowa i sformułowania, które ich zdaniem są istotne w danym fragmencie z pism świętych. Zrób chmurę słów z najczęstszymi lub najważniejszymi słowami i sformułowaniami, które wskażą. Rozmiar czcionki może podkreślać znaczenie danego słowa.

Ustaw w całej klasie stanowiska do uczenia się. Na każdym stanowisku mogą znajdować się umieszczone na ścianach lub biurkach instrukcje. Instrukcje te mogą zawierać fragmenty z pism świętych lub cytaty do przeczytania oraz pytania czy inne ćwiczenia do wykonania. Uczniowie mogą przechodzić w małych grupach między stanowiskami, omawiając przy każdym z nich to, czego się dowiedzieli. Mogą również robić to indywidualnie i przemieszczać się we własnym tempie. Przy każdym stanowisku możesz umieścić duży arkusz papieru, aby każda grupa lub poszczególni uczniowie zapisywali na nim swoje odpowiedzi. Mogą oni przeczytać to, co zapisały inne osoby, i się nad tym zastanowić.

Poproś uczniów, aby dodawali przypisy do studiowanych fragmentów z pism świętych. Można je dodawać poprzez dodanie odnośników do studiowanych fragmentów do innych fragmentów z pism świętych oraz wypowiedzi przywódców Kościoła. Uczniowie mogą zapisywać powiązane odsyłacze na marginesie lub korzystać z funkcji dodawania odnośników w Bibliotece ewangelii. Mogą podzielić się jak największą liczbą dodatkowych odsyłaczy, które zawierają więcej przemyśleń na dany temat. Urozmaicenie: uczniowie mogą korzystać z zakładek w swojej aplikacji Biblioteka ewangelii, aby powiązać różne fragmenty z pism świętych i cytaty z lekcji.

Poproś uczniów o wskazanie słowa lub pojęcia, które jest trudne do zrozumienia. Niech wyszukają zasoby, wliczając w to pisma święte i narzędzia do studiowania (Przewodnik po pismach świętych, Tematy i pytania), dzięki którym dowiedzą się więcej. Niech zdefiniują dane pojęcie lub sformułowanie własnymi słowami.

Otwórz PDF

Gdy uczniowie będą studiować, rozdaj im kartki z dymkami lub kółkami, w których będą mogli zapisać to, co odkryją.

Podziel uczniów na małe grupy i przydziel każdej z nich do przestudiowania konkretny temat. Daj grupom czas na przestudiowanie, aby każdy z członków grupy stał się ekspertem w danym grupie temacie. Mogą korzystać z odsyłaczy do pism świętych, wypowiedzi przywódców Kościoła, Przewodnika po pismach świętych lub innych przekazanych przez ciebie materiałów. Po upływie wyznaczonego czasu podziel uczniów na nowe grupy, tak aby w każdej był „ekspert” od innego tematu. Następnie niech uczniowie opowiedzą, czego się dowiedzieli jako eksperci.

Kiedy uczniowie przestudiują jakiś fragment z pism świętych lub czyjąś wypowiedź i rozpoznają jakąś prawdę ewangelii, poproś ich, aby znaleźli stwierdzenia podkreślające tę prawdę w rozdziale lub rozdziałach broszury Dla wzmocnienia młodzieży. Przewodnik do dokonywania wyborów.

Poproś uczniów, aby przepisali fragment z pism świętych do swoich dzienników do studiowania po jednym wersecie lub zdaniu. Między każdym wersetem lub zdaniem powinien być odstęp. Uczniowie mogą uważnie przestudiować poszczególne słowa w danym wersecie lub danym zdaniu i się nad nim uważnie zastanowić. Mogą również wyszukać powiązane odsyłacze lub inne informacje związane z tym wersetem w Bibliotece ewangelii. Następnie mogą zrobić to samo z następnym wersetem fragmentu. Przykłady, jak to zrobić, można znaleźć w artykule pt. „Fear Not” [Nie trwóżcie się], w czasopiśmie Dla wzmocnienia młodzieży [w wersji anglojęzycznej], luty 2021, str. 32.

Otwórz PDF

Poproś uczniów, aby w swoich dziennikach do studiowania narysowali mapę myśli podobną do powyższej. Rozpoznaną zasadę lub doktrynę mogą zapisać w środkowym polu. Następnie niech poszukają dodatkowych fragmentów z pism świętych lub cytatów, które pogłębiają ich zrozumienie. W zewnętrznych polach mogą dodawać swoje przemyślenia na dany temat. Poproś uczniów, aby poszerzali swoją mapę myśli poprzez ciągłe dodawanie pól i łączenie ich z tym, czego się uczą.

Otwórz PDF

Poproś uczniów, aby wybrali z treści lekcji dwa lub więcej tematów, które są pod pewnymi względami podobne, ale pod innymi się różnią. Narysuj schemat podobny do powyższego obrazka, na którym uczniowie będą mogli uporządkować, co te zagadnienia łączy, i co je różni. Można to zrobić z dwiema postaciami (przykład: Jakub i Ezaw) lub dwoma tematami (na przykład: Pascha i sakrament).

Włóż do kapelusza lub torby kilka cytatów, które zawierają jakąś prawdę omówioną na lekcji. Poproś, aby ochotnicy wylosowali z kapelusza cytat i opowiedzieli, w jaki sposób odnosi się on do prawdy, którą poznają oraz co on dla nich oznacza. Pamiętaj, aby dać im czas na przeczytanie i przygotowanie się do wypowiedzi. Urozmaicenie: Gdy uczniowie już się wypowiedzą, niech wymienią się cytatami z innymi uczniami i znajdą nowych partnerów, z którymi będą mogli porozmawiać o nowym cytacie.

Otwórz PDF

Wybierz 16 odsyłaczy do pism świętych i zapisz je na zewnętrznych liniach. Poproś uczniów, aby fragmenty z pism świętych z każdej dwójki przeczytali w parach lub małych grupach i określili, który odsyłacz, według nich, byłby najbardziej wartościowy dla współczesnego nastolatka. (Warto podkreślić, że wszystkie fragmenty z pism świętych są ważne. Uczniowie nie będą decydować, które wersety są lepsze, a jedynie, które w ich odczuciu mają dzisiaj dla nich największe znaczenie). Wybrany przez nich fragment przechodzi do następnej linii bliżej środka strony. Niech uczniowie kontynuują omawianie każdej pary fragmentów, aż wybiorą ten, który ich zdaniem jest najbardziej znaczący. Niech uzasadnią swój wybór. Uczniowie mogą opowiedzieć o tych fragmentach pozostałym uczniom. Przykład tego ćwiczenia stanowi dodatkowe ćwiczenie w części „Lekcja 109.: Wprowadzenie do Przypowieści Salomona”.

Sporządź listę sześciu ćwiczeń związanych ze studiowaniem. Kiedy uczniowie rozpoznają prawdę z danego bloku pism świętych, poproś ich, aby wybrali losowo ćwiczenie do wykonania (rzucając kostką, losując kartę lub pasek papieru albo używając generatora liczb losowych).

Przykłady mogą być następujące:

1. Opowiedz historię z życia Jezusa, w której nauczał On jakiejś prawdy lub wyraził tę prawdę swoimi czynami.

2. Znajdź doktrynalny fragment do opanowania lub inny fragment z pism świętych, który dotyczy tej prawdy.

3. Znajdź w pismach świętych przykładową historię o osobie, która żyła zgodnie z prawdą.

4. Znajdź wypowiedź przywódcy kościelnego, która tej prawdy naucza.

5. Opowiedz o osobistym przeżyciu kogoś, dla kogo ta prawda była źródłem błogosławieństw.

6. Podaj jeden pomysł na to, jak możemy żyć zgodnie z tą prawdą. Znajdź fragment z pism świętych, który naucza podanego przez ciebie przykładu.

Na każdej ławce lub krześle umieść kartę z instrukcjami, takimi jak: „Przeczytaj fragment lub cytat z pism świętych” albo „Odpowiedz na pytanie z lekcji”. Uczniowie mogą zamieniać się miejscami i postępować zgodnie z instrukcjami z karty.

Otwórz PDF

Poproś uczniów, aby narysowali podobny do poniższego schemat, zaczynający się od zapisanej w środku pogrubioną czcionką prawdy lub tematu. Następnie niech uczniowie narysują linie prowadzące do zewnętrznych okręgów i wpiszą w okręgi powiązane fragmenty z pism świętych, prawdy lub elementy głównego tematu. Na przykład, uczniowie mogą zapisać wezwanie psalmisty: „Wysławiajcie Pana” z odsyłaczem „Ks. Psalmów 136” w środkowym okręgu. Następnie mogą wypisać z tego Psalmu w zewnętrznych kręgach powody do dziękowania Panu.

Wykorzystaj film z zasobów Kościoła, który jest poświęcony jakiejś zasadzie ewangelii lub o niej naucza. Zatrzymuj film w różnych momentach, aby zaciekawić uczniów lub pomóc im przeanalizować to, co oglądają. Możesz zadać uczniom następujące pytania:

• „Co byście w tej sytuacji pomyśleli lub poczuli albo jakie pytania mogłyby się wam nasunąć?”,

• „Które z przestudiowanych dziś przez was fragmentów z pism świętych mogłyby być pomocne?”,

• „Co chciałbyś, żeby ta osoba zrozumiała na temat przestudiowanej dziś prawdy?”,

• „W którym miejscu tej historii widzisz dziś siebie?”.

8:12

Zapisz na środku dużej kartki werset z pism świętych (możesz też umieścić go na tablicy). Pamiętaj, że kartka musi być wystarczająco duża, aby każdy uczeń mógł ją zobaczyć. Uczniowie mogą poświęcić kilka minut na zadanie jak największej liczby pytań na temat tego wersetu. Następnie daj im kilka minut, aby poszukali odpowiedzi na te pytania w pismach świętych oraz w Bibliotece ewangelii. Ewentualnie możesz wydrukować ten fragment na kartkach, a uczniowie mogą wykonać ćwiczenie samodzielnie.

Uczniowie mogą pisać na tablicy albo na małych karteczkach samoprzylepnych lub po prostu małych kartkach swoje pomysły na zastosowanie danej prawdy ewangelii. Tablica pomysłów może zawierać dużą ilustrację przedstawiającą coś, co ma związek z tematem. Na przykład, jeśli studiujecie Księgę Nehemiasza, możesz narysować duży mur, podobny do tego, który budował Nehemiasz. Uczniowie mogą wymienić jedną lub kilka rzeczy, które ich zdaniem Pan chce, aby robili, żeby wypełniać Jego dzieło i nie rozpraszać się ani się nie bać, podobnie jak Nehemiasz, który budował mur wokół świątyni.

Niech uczniowie wybiorą grupę docelową, której opowiedzą o tym, czego się uczą, w zrozumiały dla niej sposób. Ćwiczenie to uczniowie mogą wykonać w parach lub grupach. Dobrym pomysłem może być danie uczniom wielu opcji i umożliwienie im wyboru, którą grupę docelową chcą nauczać. Oto kilka możliwości do wyboru:

• Przyjaciel innego wyznania podczas twojej misji

• Dzieci z klasy Organizacji Podstawowej

• Kolega lub koleżanka ze szkoły

• Członek rodziny

Otwórz PDF

Przed rozpoczęciem dyskusji na forum całej klasy warto zachęcić uczniów, aby uważnie słuchali siebie nawzajem. Przed dyskusją możesz podsunąć uczniom podane pomysły. Może im to pomóc w uważnym słuchaniu siebie nawzajem i prowadzeniu budującej dyskusji, w której weźmie udział wielu uczniów. Możesz umieścić pomysły na widoku lub rozdać je uczniom w formie ulotki.

Dodaj coś — Powiedz, co ci się podobało w wypowiedzi kolegi lub koleżanki, i dodaj własne przemyślenia, na przykład zaczynające się od słów:

• „To mi przypomina…”,

• „Zgadzam się, ponieważ…”,

• „Prawda. Innym przykładem jest sytuacja, gdy…”,

• „To świetny argument…”.

Podsumuj — Powtórz swoimi słowami wypowiedź kolegi lub koleżanki, a potem ją skomentuj.

• „Słyszę, że mówisz, iż…”,

• „A zatem, jeśli dobrze cię rozumiem…”,

• „Podobało mi się, jak powiedziałeś, że…”.

Pytaj — Zadawaj innemu uczniowi pytania na temat jego wypowiedzi.

• „Czy możesz mi powiedzieć coś więcej na ten temat?”,

• „Nie jestem pewny, czy dobrze zrozumiałem, że…”,

• „Rozumiem, o co ci chodzi, a co myślisz o…?”,

• „A myślałeś kiedyś, że…?”.

Otwórz PDF

Skorzystaj z powyższej ulotki, aby przygotować serię instrukcji, która może zawierać fragmenty z pism święte lub cytaty do przeczytania i pytania, na które należy odpowiedzieć. Pamiętaj, aby zostawić wystarczająco dużo miejsca, żeby uczniowie mogli dopisywać swoje odpowiedzi. Wręcz każdemu kartkę i poproś, aby na górze zapisał swoje imię i nazwisko. Uczniowie odpowiadają na pierwsze pytanie, a następnie składają kartkę, aby zakryć swoją odpowiedź. Niech przekażą kartkę koledze lub koleżance, którzy następnie odpowiedzą na kolejne pytanie lub polecenie. Niech każdy z uczniów złoży po sobie kartkę, aby zakryć swoją odpowiedź i przekaże kartkę kolejnej osobie. Po zakończeniu rundy kartki powinny wrócić do swoich pierwotnych właścicieli, którzy czytają to, co napisali ich koledzy i koleżanki.

Zadaj ważne pytanie, na które chciałbyś, aby uczniowie odpowiedzieli. Pamiętaj, aby zadać je kilka minut przed poproszeniem ich o udzielenie odpowiedzi. Na przykład możesz powiedzieć: „Chciałbym, aby za kilka minut niektórzy z was przedstawili swoje przemyślenia na temat . Proszę, pomyślcie o tym, czym zechcecie się podzielić, kiedy będziemy studiować podany fragment”. Możesz poprosić uczniów, aby najpierw podali swoją odpowiedź koledze lub koleżance bądź mniejszej grupie.

Przeprowadź wśród uczniów ankietę, rozdając im małe kartki. Uczniowie mogą odpowiedzieć anonimowo, a następnie swoje kartki umieścić w pojemniku, pudełku czy kapeluszu. Możesz zebrać ich przemyślenia na temat jakiejś zasady, pytania lub decyzji, którą ktoś może podjąć w jakiejś historii. Ewentualnie, jeśli uczniowie mają smartfony, możesz skorzystać z bezpłatnej i łatwej w użyciu aplikacji do przeprowadzania ankiet. Zadaj uczniom ćwiczenie związane ze studiowaniem i podaj im odnośnik do ankiety z pytaniem. Następnie poproś, aby odpowiedzieli na nie przy użyciu swoich telefonów. Możesz pokazać te odpowiedzi klasie.

Używaj „sformułowań mocy”, aby nauczyć uczniów, jak dzielić się przemyśleniami i wspomagać dyskusję podczas lekcji.

Jest to przydatne narzędzie dla uczniów, którzy są małomówni lub nie czują się pewnie w wypowiedziach publicznych. Aby pomóc uczniom formułować wypowiedzi, wyeksponuj poniższą listę sformułowań. Niech przestudiują dany blok pism świętych i przygotują się do wypowiedzi, korzystając z jednego lub kilku „sformułowań mocy”. Sam wspomagaj dyskusję lub niech ją poprowadzi jeden z uczniów.

• Werset, który uwielbiam, to….

• Jedno sformułowanie, które wydało mi się odkrywcze, to….

• Lekcja, jaką należy z tego wyciągnąć, to….

• Zasada, którą znalazłem, brzmi….

• Słowo, które wydało mi się interesujące lub niejasne, to….

• Coś, co musi wiedzieć nastolatek, to….

• Coś, o czym wiem, że jest prawdziwe, to….

• Coś, czego nie jestem pewien, to….

• Jedną rzeczą, którą czuję, że powinienem dzisiaj zrobić, jest….

• Jedna rzecz, której dowiaduję się z tego o Zbawicielu, to….

Rozdaj karty, które uczniowie mogą trzymać jako pomoce wizualne do zadawanych przez ciebie pytań. Uczniowie mogą korzystać z tych kart, aby wskazywać swoje odpowiedzi lub kiedy są gotowi do podzielenia się swoimi przemyśleniami lub ich omówienia. Poniżej znajdują się przykłady rodzajów kart dla uczestników:

• Karta zielona oznaczająca prawdę, czerwona oznaczająca fałsz.

• Napisz „Jeszcze się zastanawiam” po jednej stronie i „Jestem gotów do odpowiedzi” po drugiej.

• Karta z cyframi lub literami, które odpowiadają różnym opcjom z tablicy. Wszyscy uczniowie wskazują dla swoich odpowiedzi cyfrę lub literę, dzięki czemu będziesz mógł zobaczyć ich odpowiedzi i wybrać uczniów, którzy się wypowiedzą.

• Napisz kartę z wieloma odpowiedziami (patrz przykład poniżej). Kiedy będziesz prosić uczniów o udzielenie odpowiedzi, ich wypowiedź powinna znaleźć się na górze kartki. Ty lub któryś z uczniów możecie następnie zwracać się do uczniów w zależności od wypowiedzi, którą pokazali.

Otwórz PDF

Podaj uczniom początek przykładowej historii i poproś, aby dopisali do niej szczegóły tak, żeby miała istotną dla uczniów treść i aby łatwo było im się z nią utożsamiać. Możesz na przykład powiedzieć coś takiego: „Wymyślmy historię o osobie w waszym wieku, o imieniu Julia, która zmaga się z wyzwaniami życiowymi. Jakie to mogą być wyzwania?”. Gdy uczniowie będą udzielać odpowiedzi, pomóż im zaproponować szczegóły, dzięki którym Julia (lub osoba o innym imieniu, które wybierzesz) będzie przypominać realną osobę. Możesz również dodać kluczowe szczegóły, które wpłyną na dyskusję, na przykład główne pytanie Julii. Gdy uczniowie będą mówić o swoich pomysłach, warto zadawać pytania, takie jak: „Czy ta historia jest dla was realna i czy możecie się z nią utożsamić? Co możemy zrobić, aby ta przykładowa historia była dla was istotna?”. W trakcie lekcji uczniowie mogą szukać prawd, które mogłyby pomóc osobie z historii.

Urozmaicenie: Możesz zapisać temat lub prawdę na tablicy. Poproś uczniów, aby przygotowali własne przykładowe historie i zapisali je na kartce. Mogą oni wymienić się tymi historiami i odnieść się do problemu zawartego w historii na podstawie tego, czego się dowiedzieli.

Urozmaicenie: Poproś uczniów, aby wymienili różne poglądy na temat prawdy nauczanej podczas lekcji. Na przykład: „Niektórzy ludzie myślą, że życie byłoby lepsze, gdyby nie musieli święcić dnia sabatu”. Albo: „Niektórzy ludzie myślą, że świątynie są piękne, ale oni sami nie mają wielkiego pragnienia, aby dokonywać w nich obrzędów”. Zapytaj uczniów, dlaczego ktoś może myśleć lub czuć w ten sposób. Następnie uczniowie mogą opowiedzieć o tym, w jaki sposób fragmenty z pism świętych lub wypowiedzi przywódców Kościoła, które studiowali podczas lekcji, mogą pomóc osobie, która ma podobne odczucia.

Wymyśl przykładową historię, która zaczyna się od pojedynczego SMS-a, ale nie ujawniaj uczniom okoliczności, które doprowadziły do jego wysłania. Możesz dać każdemu uczniowi pusty szablon konwersacji na komunikatorze, jak np. ten poniżej, i poprosić ich o napisanie dialogu.

Otwórz PDF

Możesz pomóc uczniom poczuć się swobodnie w dzieleniu się swoimi przemyśleniami, zapoznając ich najpierw ze sobą. To ćwiczenie może pomóc uczniom w poznaniu się nawzajem, a także w dzieleniu się swoimi spostrzeżeniami o fragmentach z pism świętych. Podziel uczniów na pary, ustawiając dwa rzędy miejsc naprzeciwko siebie. Następnie poproś uczniów, aby zaznaczyli dany fragment z pism świętych i odpowiedzieli w myślach na związane z nim pytanie, które przygotowałeś. Poproś każdą z par siedzących naprzeciw siebie, aby odpowiedziała na pytanie „przełamujące lody”, które przygotowałeś, aby pomóc im lepiej się poznać, a następnie udzieliła przygotowanej odpowiedzi odnoszącej się do danego fragmentu z pism świętych. Poproś uczniów, aby zmienili partnerów i powtórzyli cały proces kilkakrotnie, posługując się różnymi pytaniami i fragmentami z pism świętych. Aby uczniowie mieli możliwość pracować ze wszystkimi partnerami, niech uczeń siedzący na jednym z krzeseł na końcu rzędu się nie zmienia.

Umieść na tablicy kilka pytań, na które uczniowie mogą odpowiedzieć, lub kilka wersetów, na których temat mogą podzielić się swoimi przemyśleniami. Niech każdy uczeń zapisze na karteczce samoprzylepnej swoje imię i nazwisko, a następnie umieści ją obok pytań lub wersetów, na które chce odpowiedzieć lub które chce skomentować.

Urozmaicenie: Kolory mogą wskazywać, czym uczniowie chcą się podzielić, np. spostrzeżenie, pytanie, powiązany odsyłacz itd.

Poproś uczniów, aby wybrali przedmiot w sali lekcyjnej lub obraz w telefonie, które można wykorzystać do nauczania jakiejś zasady lub doktryny. Poproś, aby opowiedzieli o tym, w jaki sposób nauczaliby kogoś o tym, czego sami się nauczyli, przy użyciu tego rekwizytu lub obrazu. To ćwiczenie może przydać się najbardziej podczas nauczania zasad lub doktryny, które można przedstawić w prosty sposób przy użyciu łatwo dostępnych przedmiotów lub ilustracji.

Zanim poprosisz uczniów o udzielenie odpowiedzi na ważne pytania na głos, daj im czas na zapisanie odpowiedzi w dziennikach do studiowania.

Użyj liter tworzących jakąś nazwę lub doktrynę i poproś uczniów o napisanie akrostychu z wykorzystaniem tego, czego nauczyli się na zajęciach. Na przykład, uczeń może napisać akrostych na bazie słowa „wiara”:

W — Wierne naśladowanie Jezusa Chrystusa

I — Iść za wskazówkami Ducha Świętego

A — Akceptować wskazówki proroków

R — Rozmowa z Bogiem poprzez modlitwę

A — Aby mieć nadzieję na uzyskanie Jego obiecanych błogosławieństw

Otwórz PDF

Uczniowie mogą zaprojektować na kartce własną aplikację. Może ona zawierać przekazywaną w studiowanych fragmentach z pism świętych prawdę oraz ćwiczenia, zdjęcia, fragmenty z pism świętych lub cytaty, które mogą pomóc komuś zastosować tę prawdę we własnym życiu.

Chiazm to figura retoryczna, w której druga połowa zdania, części akapitu lub utworu odzwierciedla i powtarza pierwszą jego połowę w odwróconej kolejności. Główne przesłanie tekstu znajduje się w pośrodku (zob. jako przykład I Ks. Mojżeszowa 9:12–17 lub Ks. Almy 36). Poproś uczniów, aby na podstawie tego, co przestudiują, napisali chiazm. Uczniowie powinni zapisać pogrubioną czcionką prawdę pośrodku i dorysować nad nią i pod nią linie z pomocniczymi fragmentami z pism świętych lub proroczymi wypowiedziami. Mogłoby to wyglądać tak:

A — jakie odczucia mają uczniowie w związku z daną prawdą lub związanymi z nią osobistymi doświadczeniami

B — co uczniowie rozumieją na temat tej prawdy

C — prawda lub zasada ewangelii

C — prawda lub zasada ewangelii

B — dodatkowe zrozumienie tej prawdy

A — dodatkowe przeżycia i uczucia uczniów związane z tą prawdą

Otwórz PDF

Rozdaj uczniom pusty szablon komiksu lub poproś, aby narysowali taki na kartce. Niech uczniowie przeczytają dany blok pism świętych i zrobią komiks, który zilustruje zawartą tam historię. Ostatni kadr niech wykorzystają na to, co ich zdaniem jest najcenniejszą prawdą, jaką można poznać na podstawie tej historii. Następnie mogą pokazać swoje komiksy kolegom i koleżankom. Alternatywnie mogą wykorzystać to ćwiczenie do zilustrowania współczesnego zastosowania tej prawdy lub zasady.

Otwórz PDF

Przygotuj zarys lekcji, który uczniowie będą mogli wykorzystać do przygotowania krótkiej lekcji, przemówienia, przesłania lub jako sposób na przedstawienie komuś fragmentu z pism świętych. Możesz udostępnić im szablon zarysu, w którym będą zapisywać swoje odkrycia. Możesz polecić uczniom, aby w każdym polu wpisywali różne informacje. Na przykład, uczniowie mogą w pierwszym polu zapisać tytuł, w następnym podsumować kluczowe wersety, w trzech długich polach podać przykłady lub osobiste historie, a w ostatnim zapisać świadectwo.

Daj każdemu uczniowi kartkę i poproś o złożenie jej na trzy części. Uczniowie mogą zrobić stronę tytułową, która zawiera rozpoznaną przez nich zasadę lub doktrynę. Następnie mogą kontynuować, tworząc strony z podtytułami i szczegółami na podstawie tego, czego się uczą. Możesz poprosić, aby na odwrocie ulotki zapisali cele i plany, które poczynili w trakcie lekcji.

Wydrukuj skopiowaną stronę z blokiem fragmentów z pism świętych i udostępnij uczniom kredki do zaznaczania wersetów. Wskaż kategorie, takie jak: „obiecane błogosławieństwa”, „akty wiary” lub „przykazania”. Każdej kategorii można przypisać kolor. Poproś uczniów o przestudiowanie wersetów i zaznaczanie ich kolorem pasującym do danej kategorii. Poproś uczniów, aby opowiedzieli, co zaznaczyli oraz czego dowiedzieli się dzięki temu ćwiczeniu.

Aby pomóc uczniom w ocenie ich planów, możesz wykorzystać graficzny organizer. Niech uczniowie odpowiedzą na pytania w każdej części schematu. Możesz zobaczyć przykład realizacji tego pomysłu w „Lekcji 105.: Ks. Psalmów 61–86”.

Uczniowie mogą narysować diagram, który ilustruje związek pomiędzy różnymi opisanymi w lekcji decyzjami lub koncepcjami. Na przykład, możesz wykorzystać poniższy diagram, aby pokazać, dokąd może prowadzić wiara w Jezusa Chrystusa lub pokładanie w Nim nadziei.

Rozdaj uczniom materiały, które mogą wykorzystać, np. klocki lub plastelinę. Niech zbudują coś, co odzwierciedla przestudiowaną przez nich treść. Na przykład, uczniowie mogą uformować 12 kamieni podczas studiowania Ks. Jozuego 4. W tej historii dzieci Izraela umieściły 12 kamieni w rzece Jordan na pamiątkę przejścia przez nią suchą stopą dzięki Panu. Uczniowie mogą oznaczyć każdy kamień czymś, co Pan dla nich uczynił i o czym powinni pamiętać.

W swoich telefonach lub w Bibliotece ewangelii uczniowie mogą wyszukać zdjęcia, które odnoszą się do danej prawdy. Mogą przygotować cyfrowy kolaż i pokazać go kolegom i koleżankom. Mogą również udostępnić go w mediach społecznościowych wraz z wyjaśnieniem. Uczniowie, którzy nie mają dostępu do telefonów, mogą przygotować ilustracje z czasopism kościelnych, takich jak: Liahona, Dla wzmocnienia młodzieży lub Przyjaciel.

Niech uczniowie podzielą kartkę na trzy kolumny. W pierwszej kolumnie niech zapiszą to, co już wiedzą na dany temat. W następnej nich zapiszą to, nad czym się zastanawiają lub co chcieliby wiedzieć. Trzecią kolumnę niech wypełniają podczas lekcji, wpisując do niej rzeczy, których się uczą. Możesz poprosić ich o wskazanie tego, co (o ile było coś takiego), pomogło im w nauce lub wpłynęło na ich odczucia podczas lekcji.

Uczniowie mogą napisać do samych siebie list przeznaczony do otwarcia i przeczytania w konkretnym momencie życia (wyjazd na misję, ślub, narodziny pierwszego dziecka). Inną opcją może być poproszenie uczniów, aby napisali list do przyszłych członków swojej rodziny. Mogą też napisać list do uczniów z przyszłości, którzy przyjdą na seminarium. Mogą opisać w nich to, czego się nauczyli i co czuli.

Niech każdy uczeń wskaże jakąś zasadę z materiału, który przestudiowali. Niech napisze chwytliwe hasło, które ją zilustruje. Poproś także, aby narysowali ilustrację przedstawiającą tę zasadę. Dopilnuj, aby uwzględnili też odsyłacz do pism świętych. Niech zaprezentują i wyjaśnią swój mem. Możesz pokazać kilka przykładów z ostatniego wydania czasopisma Dla wzmocnienia młodzieży.

Otwórz PDF

Otwórz PDF

Na podstawie tego, czego się dowiedzieli i co poczuli podczas lekcji, uczniowie mogą przygotować plan skutecznego i prawego działania. Możesz poprosić, żeby określili, co chcieliby zrobić, i aby wymyślili konkretne kroki, które pomogą im w realizacji planu. Może to obejmować określenie przeszkód, które mogą napotkać, a także podanie konkretnych kroków w celu wyeliminowania tych przeszkód. Gdy uczniowie będą przygotowywać swoje plany, zachęć ich, aby podzielili je na mniejsze etapy. Wprowadzanie małych zmian w czynnościach, które wykonują każdego dnia, może przyczynić się do częstszych sukcesów.

Otwórz PDF

Uczniowie mogą wykorzystać drzewo decyzji, aby zastosować daną zasadę ewangelii. W tym celu wypisują wszystkie „za i przeciw” dotyczące różnych decyzji. Mogą zacząć od jednego pytania dotyczącego danej zasady ewangelii, a następnie, po wymienieniu wszystkich „za i przeciw” ocenić je, aby podjąć daną decyzję. Narysuj osobne drzewa dotyczące wszystkich pytań i decyzji z planu.

Przykład: przygotuj plan studiowania pism świętych.

Pytania:

1. Kiedy będę studiować pisma święte? (Narysuj jedno drzewo decyzji.)

2. Gdzie będę studiować pisma święte? (Narysuj kolejne drzewo decyzji.)

3. Ile czasu będę poświęcać na studiowanie pism świętych? (Narysuj trzecie drzewo decyzji.)

Na zakończenie tego procesu te trzy decyzje będą wspólnie formować plan lub cel z konkretnymi etapami prowadzącymi do jego realizacji.

Uczniowie mogą wybrać hymn mówiący o przestudiowanej podczas lekcji prawdzie. Poproś ich, aby na podstawie tego, co przestudiowali, ułożyli nową zwrotkę hymnu. Uczniowie mogą wybrać kilka nowych wersetów do przedstawienia i odśpiewania.

Uczniowie mogą przygotować rozciągający się na kilka lekcji projekt, do którego dalsze treści będą dodawać podczas kolejnych lekcji i tygodni. Może to być wiersz, hymn, film, projekt plastyczny lub inne kreatywne działania, których podejmą się na kolejnych lekcjach. Na przykład, podczas studiowania opisu wyzwolenia dzieci Izraela przez Pana, zamieszczonego w II Księgi Mojżeszowej, uczniowie mogą wykonać projekt dotyczący mocy Pana do wyzwalania nas. Podczas studiowania Księgi Psalmów mogą wykonać projekt dotyczący uczuć związanych z wychwalaniem Pana i oddawaniem Mu czci.

Po przestudiowaniu historii z pism świętych, w której ktoś podejmuje błędną lub niegodziwą decyzję, poproś uczniów, aby napisali zakończenie tej historii tak, jakby ta osoba podjęła lepszą lub inną decyzję. Uczniowie mogą to również zrobić, posługując się współczesną historią lub przykładem.

Otwórz PDF

Niech uczniowie napiszą przepisy w oparciu o to, czego się uczą. Możesz zacząć od pokazania im przykładowego przepisu, który podaje składniki, ich ilości i instrukcję. Następnie pomóż uczniom postępować według tego przepisu, aby uporządkować to, czego się uczą. Swój przepis mogą zatytułować: „Jak być pełnym mocy misjonarzem”, „Jak podążać za prorokiem” lub „Sposoby na skuteczniejsze studiowanie pism świętych”. Zadaniem uczniów jest podać to, co ich zdaniem jest istotne, posługując się fragmentami z pism świętych i cytatami. Na przykład, podczas studiowania II Ks. Kronik 14–16 uczeń może wymienić przepis na poszukiwanie i znalezienie Pana. Zachęć uczniów, aby podczas pisania swoich przepisów wykazali się kreatywnością. Mogą narysować ilustrację przedstawiającą produkt końcowy powstały według przepisu.

Niech uczniowie odegrają hipotetyczną lub prawdopodobną sytuację z życia. Jest wiele sposobów, aby to zrobić. Możesz poprosić ochotników, aby wyszli na środek sali i odegrali scenkę z podziałem na role. Ewentualnie uczniowie mogą odegrać scenkę w parach lub małych grupach. Możesz też odegrać rolę osoby, która ma pytania, i poprosić całą klasę, aby się odniosła do twoich pytań lub wątpliwości.

Poproś uczniów, aby zaplanowali nagranie krótkiego filmu. Mogą przygotować scenariusz i zdecydować, w jaki sposób zawrzeć w nim to, czego nauczyli się podczas lekcji. Jeśli to możliwe i czas na to pozwala, uczniowie mogą nakręcić ten film i obejrzeć na lekcji.

Urozmaicenie: Uczniowie mogą zaplanować nagranie filmu, w którym wyjaśnią doktrynę lub ważny aspekt ewangelii w 60 sekund.

Otwórz PDF

Poproś uczniów, aby napisali w mediach społecznościowych post, w którym zaprezentują swoje osobiste wierzenia lub doświadczenia związane z zasadami omawianymi podczas lekcji. Może to być wpis, który opublikują w sieci lub napiszą w swoich dziennikach do studiowania. Mogą też wyobrazić sobie, że ktoś opublikował pytanie związane z tym, czego uczyli się na zajęciach, i przygotować odpowiedź, wykorzystując zdobytą wiedzę. Uczniowie mogą też przestudiować niedawny post przywódcy Kościoła w mediach społecznościowych i zostawić pod nim odpowiedź lub dodającą otuchy notatkę. Artykuł, który pomoże uczniom w pisaniu znaczących postów w mediach społecznościowych: „Social Media: Power to Change Lives” [Media społecznościowe: moc, by zmieniać życie], Dla wzmocnienia młodzieży, kwiecień 2022.

Podziel uczniów na grupy, aby przy użyciu fragmentów z pism świętych, cytatów i innych pomocy do studiowania przygotowali plakaty lub wystawy ścienne do prezentacji w sali lekcyjnej. Na swoich plakatach lub wystawach mogą umieścić kluczowe wersety, pytania, na które dana historia z pism świętych może odpowiedzieć, wieczne prawdy, ilustracje itp. Uczniowie mogą się przemieszczać i oglądać prace innych grup.

Uczniowie mogą wyobrazić sobie, że piszą artykuł do czasopisma Dla wzmocnienia młodzieży, Przyjaciel lub Liahona. Mają się w nim wypowiedzieć na temat tego, co przestudiowali i w jaki sposób może to pomagać młodzieży z całego świata. Możesz udostępnić im przykładowy artykuł. Zachęć uczniów, aby dodali ilustracje, wykresy i infografiki.