Ew. Łukasza 3:7–14

Zastanów się nad tym, co daje ci radość. Możesz poświęcić 30 sekund, by wypisać tyle przykładów, ile tylko będziesz w stanie.

Prezydent Russell M. Nelson tak nauczał o tym, jak możemy otrzymać w życiu radość:

Kiedy decydujemy się odpokutować, decydujemy się zmieniać! Pozwalamy Zbawicielowi przekształcić nas w naszą najlepszą wersję. Wybieramy duchowy wzrost i otrzymanie radości — radości odkupienia w Nim.

(Russell M. Nelson, „Możemy lepiej postępować i być lepsi”, Ensign lub Liahona, maj 2019 r., str. 67)

Pokuta to zmiana polegająca na porzuceniu grzechu i zbliżeniu się do Boga za sprawą Zadośćuczynienia Jezusa Chrystusa (zob. Przewodnik po pismach świętych, Pokutować, pokuta ; strona internetowa: pismaswiete.KosciolJezusaChrystusa.org).

• Czy umieściłeś pokutę na liście rzeczy, które przynoszą ci radość? Dlaczego tak lub dlaczego nie?

• Jakie uczucia i emocje kojarzą ci się z pokutą, jeśli nie pomyślałeś o pokucie jako o czymś, co przynosi ci radość? Z jakiego powodu?

• Dlaczego czasami nie czujemy radości od razu, gdy pokutujemy?

Zastanów się, jakie pytania masz na temat pokuty. W dalszej części lekcji będziesz mieć okazję, by poszukać na nie odpowiedzi.

Aby przygotować ludzi na przyjęcie Jezusa Chrystusa, Jan Chrzciciel prosił ich o pokutę (zob. Ew. Mateusza 3:1–3).

Podczas poprzedniej lekcji przestudiowałeś to, co Marek i Mateusz zapisali na temat Jana Chrzciciela. Łukasz zawarł w swoim zapisie dodatkowe szczegóły o tym ostatnim. Przeczytaj Ew. Łukasza 3:10–14 i odszukaj, w jaki sposób Jan pomagał ludziom w pokucie.

• Jakie zmiany polecił czynić ludziom?

• W jaki sposób te zmiany pomogły ludziom odwrócić się od grzechu i przygotować się, by przyjąć i naśladować Jezusa Chrystusa?

Przestudiuj poniższą wypowiedź Prezydenta Russella M. Nelsona. Gdy będziesz ją studiować, zwracaj uwagę na to, czego Duch Święty uczy cię o pokucie oraz o Zbawicielu Jezusie Chrystusie.

14:57

Zbyt wielu ludzi traktuje pokutę jako karę — coś, czego należy unikać poza najbardziej poważnymi sytuacjami. Jednakże to uczucie bycia karanym pochodzi od Szatana. Próbuje on odwieść nas od spojrzenia ku Jezusowi Chrystusowi, który stoi z otwartymi ramionami, mając nadzieję i pragnąc nas uzdrowić, oczyścić, wzmocnić, sprawić, że staniemy się bez skazy, i uświęcić.

Słowo pokuta w nowotestamentowej grece to metanoeo. Prefiks meta oznacza „zmianę”. Końcówka -noeo jest związana z greckimi słowami, które oznaczają „umysł”, „wiedzę”, „ducha” i „oddech”.

Tak więc, kiedy Jezus prosi was i mnie, abyśmy odpokutowali [ Ew. Łukasza 13:3, 5] , prosi nas, abyśmy zmienili nasz umysł, wiedzę, ducha, a nawet sposób, w jaki oddychamy. Prosi nas, abyśmy zmienili to, jak kochamy, myślimy, służymy, spędzamy czas, traktujemy nasze żony, nauczamy dzieci, a nawet dbamy o nasze ciała.

Nic bardziej nie uwalnia, nie uszlachetnia ani nie jest bardziej istotne dla naszego osobistego rozwoju niż regularne, codzienne skupianie się na pokucie. Pokuta to nie jest wydarzenie — to proces. Jest kluczem do szczęścia i spokoju umysłu. Pokuta w połączeniu z wiarą otwiera nam dostęp do mocy Zadośćuczynienia Jezusa Chrystusa.

Niezależnie od tego, czy pilnie podążacie ścieżką przymierza czy też poślizgnęliście się lub zboczyliście z tej ścieżki, a może z waszej obecnej perspektywy nawet nie dostrzegacie ścieżki, błagam was, byście odpokutowali. Doświadczcie tej wzmacniającej siły codziennej pokuty — postępując lepiej i stając się lepszymi każdego dnia.

(Russell M. Nelson, „Możemy lepiej postępować i być lepsi”, Ensign lub Liahona, maj 2019, str. 67)

• Co w nauczaniu Prezydenta Nelsona o pokucie i Jezusie Chrystusie zwraca twoją uwagę?

• Kiedy zaobserwowaliście błogosławieństwa pokuty u siebie lub u innych?

• Jak sądzicie, dlaczego Zbawiciel ma tyle nadziei, że odpokutujemy, i tak bardzo chce nam wybaczyć?

Przez następne kilka minut będziesz studiował jeden konkretny wybrany aspekt pokuty, który pomoże ci bardziej się zbliżyć do Jezusa Chrystusa i stać się bardziej jak On, zwiększyć swój dostęp do Jego mocy i spokoju oraz odczuwać większą radość. Poniżej przedstawiono konkretne aspekty pokuty, które możesz zechcieć przestudiować. Wybierz jeden z nich lub któreś ze swoich własnych pytań na temat pokuty.

• W jaki sposób pokutuję?

• W jaki sposób mogę znaleźć więcej radości w pokucie?

• W jaki sposób mogę przezwyciężyć strach przed pokutą?

• Na czym może polegać regularne, codzienne skupienie na pokucie lub jak może ona wyglądać w moim życiu?

Poniżej przedstawiono kilka konkretnych źródeł, które mogą pomóc ci głębiej zrozumieć pokutę. Są one dostępne na stronie internetowej: KosciolJezusaChrystusa.org lub w aplikacji Biblioteka ewangelii. Te i inne źródła mogą być przewodnikiem w twoim studiowaniu wybranego przez ciebie aspektu pokuty. Możesz robić notatki i podkreślać szczegóły, które wydadzą ci się najważniejsze.

• Dla wzmocnienia młodzieży [broszura z 2011 r.], „Pokuta”, str. 28–29

• Gospel Topics, „Repentance”, „Forgiveness”, topics.ChurchofJesusChrist.org

• Topical Guide, „ Repent, Repentance ”, scriptures.ChurchofJesusChrist.org

• Przewodnik po pismach świętych, „ Pokutować , pokuta ”, strona internetowa: pismaswiete.KosciolJezusaChrystusa.org

• Przemówienia z konferencji generalnych, np. Russell M. Nelson, „Możemy lepiej postępować i być lepsi”, Ensign lub Liahona, maj 2019, str. 67–69

• Dale G. Renlund, „Pokuta — wybór pełen radości”, Ensign lub Liahona, listopad 2016, str. 121–124

• Czego dowiedziałeś się podczas studiowania?

• Jakiej rady udzieliłbyś komuś, kto ma trudności ze zrozumieniem, dlaczego potrzebuje pokuty? Co chciałbyś, żeby ta osoba wiedziała i rozumiała na temat Jezusa Chrystusa?

• Co pomogło ci rozwinąć lub wzmocnić twoje świadectwo o radości pokuty, jaką daje Jezus Chrystus?

Żmija palestyńska jest najpowszechniej występującym jadowitym wężem w Izraelu. Gady te są aktywne w nocy i zazwyczaj polują z ukrycia, czyhając na swoją zdobycz. W sytuacji zagrożenia zwijają się, syczą i atakują przeciwnika. Faryzeusze i saduceusze czuli się zagrożeni przez Jana, gdyż odciągał on wielu ludzi od ich fałszywych nauk.

W pismach świętych ludzie czasami przyrównywani są do drzew, które wydają dobre albo złe owoce. „Wydawać […] owoce godne upamiętania” oznacza zmianę naszych pragnień i działań w taki sposób, by podążać za naukami Boga.

W starożytnym Rzymie celnicy byli poborcami podatkowymi pracującymi dla rządu rzymskiego. Ogólnie rzecz biorąc, Żydzi ich nienawidzili, gdyż uważali ich za zdrajców własnego narodu, a także dlatego, że celnicy często pobierali więcej pieniędzy niż to było konieczne (zob. Tłumaczenie Józefa Smitha, Ew. Łukasza 3:19–20 na stronie internetowej: pismaswiete.KosciolJezusaChrystusa.org). Niektórzy celnicy chętnie przyjęli ewangelię (zob. Ew. Mateusza 9:9–10 , Ew. Łukasza 19:2–10 ; zob. także Przewodnik po pismach świętych, „ Celnik ”, strona internetowa: pismaswiete.KosciolJezusaChrystusa.org).

Pokuta sama w sobie nie zbawia człowieka. To krew Jezusa Chrystusa nas zbawia. To nie tylko przez szczerą i uczciwą zmianę zachowania jesteśmy zbawieni, ale „dzięki łasce zostaniemy zbawieni, gdy dokonamy wszystkiego, co możemy zrobić” ( II Ks. Nefiego 25:23). Prawdziwa pokuta jest jednak warunkiem wymaganym, aby boskie przebaczenie mogło mieć miejsce w naszym życiu. Prawdziwa pokuta zmienia we „wspaniały dzień najciemniejszą noc” (Spencer W. Kimball, The Miracle of Forgiveness [1969], str. 362).

(Dieter F. Uchtdorf, „Punkt bezpiecznego powrotu”, Ensign lub Liahona, maj 2007, str. 99)