កូរិនថូស ទី១ ១៣

សូមគិតពីនរណាម្នាក់ដែលអ្នកចង់មានទំនាក់ទំនងជាមួយកាន់តែល្អ ។

• ហេតុអ្វីអ្នកចង់ឲ្យទំនាក់ទំនងនេះបានប្រសើរឡើង ?

• តើអ្នកបានធ្វើអ្វីខ្លះ ដើម្បីជួយដល់ទំនាក់ទំនងនេះ ? តើអ្វីដែលមានប្រសិទ្ធភាព ? តើអ្វីដែលគ្មានប្រសិទ្ធភាព ?

• តើអ្នកគិតថាការបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់ខ្លាំងជាងនេះអាចមានឥទ្ធិពលអ្វីដល់ទំនាក់ទំនងនោះ ?

នៅពេលអ្នកសិក្សា កូរិនថូស ទី១ ១៣ សូមរកមើលវិធីដែលអ្នកអាចស្រឡាញ់អ្នកដទៃដូចព្រះអង្គសង្គ្រោះស្រឡាញ់ដែរ ។ សូមស្វែងរកការបំផុសគំនិតពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដើម្បីដឹងពីអ្វីដែលអ្នកអាចធ្វើបានដើម្បីអនុវត្តអ្វីដែលអ្នកកំពុងរៀនចំពោះស្ថានភាពបច្ចុប្បន្នរបស់អ្នក ។

បន្ទាប់ពីបង្រៀនសមាជិកសាសនាចក្រនៅក្រុងកូរិនថូសអំពីអំណោយទានខាងវិញ្ញាណរួច នោះសាវកប៉ុលបានមានប្រសាសន៍ថា លោកនឹងបង្ហាញពួកគេនូវ « ផ្លូវមួយដ៏ប្រសើរលើសលែងទៅទៀត » ដើម្បីរស់នៅ ( កូរិនថូស ទី១ ១២:៣១ ) ។ សូមអាន កូរិនថូស ទី១ ១៣:១–៣ ដោយស្វែងរកផ្លូវដ៏ប្រសើរលើសលែងនេះ ។

• តើអ្នកដឹងអ្វីខ្លះអំពីសេចក្ដីសប្បុរសដែលជួយអ្នកឲ្យយល់ថាហេតុអ្វីវាសំខាន់ម៉្លេះ ?

ព្រះគម្ពីរមរមនអាចជួយយើងឲ្យយល់កាន់តែច្បាស់អំពីសារៈសំខាន់នៃសេចក្តីសប្បុរស ។ នៅជិតការបញ្ចប់នៃកំណត់ត្រាបុរាណនេះ មរ៉ូណៃបានបញ្ចូលពាក្យខ្លះរបស់មរមនជាឪពុកលោក ។ មរមនបានគូសបញ្ជាក់ពីធាតុនៃសេចក្តីសប្បុរស ហើយបានផ្តល់និយមន័យនៃសេចក្តីសប្បុរស ( សូមមើល មរ៉ូណៃ ៧:៤៣–៤៨ ) ។

សូមអាន មរ៉ូណៃ ៧:៤៦–៤៧ ដោយស្វែងរកអ្វីដែលអ្នកអាចរៀនអំពីសេចក្ដីសប្បុរស ។

• តើសេចក្ដីពិតអ្វីខ្លះដែលអ្នករៀនអំពីសេចក្ដីសប្បុរសពីខគម្ពីរទាំងនេះ ?

ប្រធាន ដាល្លិន អេក អូក ក្នុងគណៈប្រធានទីមួយបានបង្រៀន ៖

សេចក្ដីសប្បុរសគឺជា « សេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏សុទ្ធសាធនៃព្រះគ្រីស្ទ » [ មរ៉ូណៃ ៧:៤៧ ] មិនមែនជា អំពើ ឡើយ ប៉ុន្តែជា លក្ខខណ្ឌ ឬសភាពនៃជីវិត ។ សេចក្ដីសប្បុរសគឺទទួលបានតាមរយៈភាពជោគជ័យនៃទង្វើដែលបានមកពីការប្រែចិត្តជឿ ។ សេចក្ដីសប្បុរសគឺជាអ្វីមួយដែលមនុស្សម្នាក់ប្រែក្លាយ ។

( ដាល្លិន អេក អូក « The Challenge to Become » Ensign ខែ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ ២០០០ ទំព័រ ៣៤ ) 

• តើសេចក្ដីថ្លែងការណ៍របស់ប្រធាន អូក បន្ថែមដល់ការយល់ដឹងរបស់អ្នកអំពីសេចក្ដីសប្បុរសដោយរបៀបណា ?

ទាំងប៉ុល នៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី និង មរមន នៅក្នុងព្រះគម្ពីរមរមន បានប្រើពាក្យ និងឃ្លាស្រដៀងគ្នា ដើម្បីពិពណ៌នាអំពីសេចក្តីសប្បុរស ។ តាមរយៈការយល់ពីពាក្យសម្ដីរបស់ពួកលោក នោះយើងអាចដឹងពីអ្វីដែលត្រូវធ្វើ ហើយទីបំផុតដឹងពីរបៀបក្លាយកាន់តែដូចជាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។

ក. សូមអាន កូរិនថូស ទី១ ១៣:៤–៧ ឬ មរ៉ូណៃ ៧:៤៥ ដោយរកមើលពីរបៀបដែលសេចក្ដីសប្បុរសត្រូវបានពិពណ៌នា ។

ខ. សូមជ្រើសរើសពាក្យ ឬឃ្លាពីរ ឬបីដែលពិពណ៌នាអំពីសេចក្តីសប្បុរស ហើយសរសេរវានៅក្នុងសៀវភៅកំណត់ហេតុការសិក្សារបស់អ្នក ។

គ. នៅក្បែរនឹងការពិពណ៌នានីមួយៗ សូមសរសេរអត្ថន័យរបស់វាជាពាក្យផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក ។ អ្នកអាចប្រើឧបករណ៍សិក្សាណាមួយដែលមានសម្រាប់អ្នក ។ ឧទាហរណ៍ អ្នកអាចប្រើវចនានុក្រមដើម្បីរកមើលនិយមន័យសម្រាប់ពាក្យដូចជា អត់ធន់ ឬ អួត ។ សូមសរសេរផងដែរអំពីរបៀបដែលការធ្វើដូចនេះអាចជួយអ្នកឲ្យក្លាយដូចជាព្រះអង្គសង្គ្រោះ ។

• តើអ្នករៀនអ្វីខ្លះអំពីព្រះអង្គសង្គ្រោះតាមរយៈការពិពណ៌នាផ្សេងៗដែលអ្នកបានសិក្សា ?

ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាគំរូដ៏ល្អឥតខ្ចោះនៃការពិពណ៌នាទាំងអស់អំពីសេចក្តីសប្បុរស ។ ដោយប្រើអ្វីដែលអ្នកបានសរសេរអំពីសេចក្ដីសប្បុរសនៅក្នុងសៀវភៅកំណត់ហេតុការសិក្សារបស់អ្នក សូមគិតអំពីឧទាហរណ៍នៅក្នុងព្រះគម្ពីរ នៅពេលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏សុទ្ធសាធរបស់ទ្រង់តាមរបៀបនេះ ។ រូបភាពខាងក្រោមអាចជួយអ្នកភ្ជាប់ព្រះអង្គសង្គ្រោះទៅនឹងឃ្លាដែលអ្នកបានសិក្សា ។

• តើព្រះអង្គសង្គ្រោះបានបង្ហាញសេចក្តីសប្បុរសក្នុងស្ថានភាពនីមួយៗដោយរបៀបណា ?

• តើអ្នកបានឃើញដោយផ្ទាល់ភ្នែកនូវសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះចំពោះអ្នក ឬអ្នកដទៃយ៉ាងដូចម្ដេច ?

• តើការគិតអំពីសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះចំពោះអ្នកជះឥទ្ធិពលលើអារម្មណ៍របស់អ្នកចំពោះទ្រង់យ៉ាងដូចម្ដេច ?

ព្យាការីមរមនបានបញ្ចប់ការបង្រៀនរបស់លោកអំពីសេចក្ដីសប្បុរស ដោយមានការអញ្ជើញជាបន្ទាន់មួយឲ្យធ្វើតាម ។ សូមអាន មរ៉ូណៃ ៧:៤៨ ដោយរកមើលការអញ្ជើញនេះ ។

• តើពាក្យ ឬឃ្លាអ្វីខ្លះដែលជួយអ្នកឲ្យយល់ពីអ្វីដែលត្រូវធ្វើដើម្បីទទួលបានអំណោយទាននៃសេចក្ដីសប្បុរស ?

ពេញមួយព្រះជន្មរបស់ទ្រង់ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានបង្ហាញថា វាអាចទៅរួចដើម្បីមានសេចក្តីសប្បុរសក្នុងគ្រប់ស្ថានភាព ។ សូមព្យាយាមស្រមៃមើលថា តើវានឹងមានឥទ្ធិពលអ្វីខ្លះកើតមានដល់ជីវិតរបស់អ្នក ប្រសិនបើអ្នកធ្វើតាមគំរូរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះអំពីសេចក្តីសប្បុរសក្នុងគ្រប់ស្ថានភាពទាំងអស់ ។ សូមគិតពីទំនាក់ទំនងជាក់លាក់ដែលអ្នកបានគិតនៅពេលចាប់ផ្តើមមេរៀន ។ សូមពិចារណាពីរបៀបដែលការមានសេចក្ដីសប្បុរសកាន់តែច្រើននឹងផ្តល់ពរដល់ទំនាក់ទំនងនោះ ។

• តើអ្នកអាចធ្វើអ្វីខ្លះដើម្បីបង្ហាញពីសេចក្ដីសប្បុរសបន្ថែមទៀត ?

• តើអ្នកនឹងធ្វើអ្វីដើម្បីបង្ហាញព្រះវរបិតាសួគ៌ថា អ្នកប្រាថ្នាចង់បានជំនួយរបស់ទ្រង់ ?

អែលឌើរ ម៉ាវិន ជេ អាស្តុន ( ឆ្នាំ ១៩១៥–១៩៩៤ ) ក្នុងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់បានបង្រៀន ៖

សេចក្តីសប្បុរសកើតឡើងនៅពេលយើងមានចិត្តសប្បុរសចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក នៅពេលយើងមិនវិនិច្ឆ័យ ឬចាត់ថ្នាក់អ្នកដទៃ ពោលគឺនៅពេលយើងគ្រាន់តែទទួលយកគ្នាយ៉ាងសាមញ្ញ ឬនៅស្ងៀមស្ងាត់ ។ សេចក្ដីសប្បុរសគឺជាការទទួលយកភាពខុសគ្នា ភាពទន់ខ្សោយ និងភាពខ្វះចន្លោះរបស់នរណាម្នាក់ ការមានភាពអត់ធន់ដល់នរណាម្នាក់ដែលមិនគាំទ្រយើង ឬការរារាំងមិនឲ្យកំហឹងឆាប់កើតឡើង នៅពេលនរណាម្នាក់មិនព្រមដោះស្រាយអ្វីមួយតាមរបៀបដែលយើងសង្ឃឹមចង់បាន ។ សេចក្ដីសប្បុរសជាការបដិសេធមិនកេងចំណេញលើភាពទន់ខ្សោយរបស់អ្នកដទៃ និងការមានឆន្ទៈក្នុងការអភ័យទោសដល់នរណាម្នាក់ដែលបានធ្វើឲ្យយើងឈឺចាប់ ។ សេចក្ដីសប្បុរសគឺជាការរំពឹងចង់បានអ្វីដែលល្អបំផុតពីគ្នាទៅវិញទៅមក ។

( ម៉ាវីន ជេ អាស្តុន « The Tongue Can Be a Sharp Sword » Ensign ខែ ឧសភា ឆ្នាំ ១៩៩២ ទំព័រ ១៩ )

ប្រធាន ថូម៉ាស អេស ម៉នសុន ( ឆ្នាំ ១៩២៧–២០១៨ ) បានបង្រៀនអំពីសេចក្ដីសប្បុរសនៅក្នុងសារលិខិតសន្និសីទទូទៅរបស់លោក « Charity Never Faileth » ( Ensign ឬ Liahona ខែ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ ២០១០ ទំព័រ ១២២–១២៥ ) ។ អ្នកប្រហែលជាចង់មើលវីដេអូនៃសារលិខិតនេះ ដែលមាននៅលើគេហទំព័រ ChurchofJesusChrist.org ចាប់ពីលេខកូដម៉ោង ១៥:០៥ ដល់ ១៧:២២ ។

19:49

អែលឌើរ ជែហ្វ្រី អ័រ ហូឡិន ក្នុងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់បានបង្រៀន ៖

សេចក្ដីសប្បុរស ពិត … ត្រូវបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ និងយ៉ាងបរិសុទ្ធនៅក្នុងសេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏ពិតប្រាកដ ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត និងដ៏ធួនរបស់ព្រះគ្រីស្ទសម្រាប់យើង ។ … វាគឺជាសេចក្ដីសប្បុរស—ជាសេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏សុទ្ធសាធរបស់ទ្រង់មានសម្រាប់យើង—គឺថាបើគ្មានវាទេ យើងនឹងគ្មានជាអ្វីទាំងអស់ គ្មានសង្ឃឹម ជាបុរស និងស្ត្រីដែលវេទនាបំផុត ។ ពិតណាស់ ពួកអ្នកដែលមានសេចក្ដីសប្បុរស នឹងទទួលបានពរជ័យនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ទ្រង់នៅថ្ងៃចុងក្រោយ—ដង្វាយធួន ដំណើររស់ឡើងវិញ ជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច ការសន្យាដ៏អស់កល្ប—ពិតណាស់ នឹងបានស្រួលទាំងអស់ដល់អ្នកនោះហើយ ។ …

ជីវិតមានបំណែករបស់វាជាការភ័យខ្លាច និងបរាជ័យ ។ ពេលខ្លះអ្វីៗខកខានមិនបានដល់គោលដៅ ។ ជួនកាលមនុស្សខ្លះធ្វើឲ្យយើងបរាជ័យ ការបរាជ័យខាងសេដ្ឋកិច្ច ឬពាណិជ្ជកម្មក៏មាន ឬរដ្ឋាភិបាលធ្វើឲ្យយើងបរាជ័យក៏មាន ។ ប៉ុន្ដែរឿងមួយទោះក្នុងពេលនេះ ឬភាពដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចដែល មិន ធ្វើឲ្យយើងបរាជ័យនោះ—គឺសេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏សុទ្ធសាធនៃព្រះគ្រីស្ទ ។

( ជែហ្វ្រី អ័រ ហូឡិន Christ and the New Covenant [ ឆ្នាំ ១៩៩៧ ] ទំព័រ ៣៣៦–៣៣៧ )