Zelfredzaamheidsinitiatief

Het ringpresidium kan een zelfredzaamheidscomité van de ring organiseren als onderdeel van de ringraad om zicht te krijgen en in te spelen op de zelfredzaamheidsbehoeften in de ring. Een lid van het ringpresidium is voorzitter van het zelfredzaamheidscomité van de ring. Het comité komt regelmatig bijeen om de zelfredzaamheidsbehoeften in de ring door te nemen en plannen te maken. Het zelfredzaamheidscomité van de ring wordt aangemoedigd om die behoeften samen met de welzijnsraad van de bisschoppen in kaart te brengen en aan te pakken.

In het zelfredzaamheidscomité hebben doorgaans een hogeraadslid, een lid van het ZHV-presidium van de ring, de voorzitter van de welzijnsraad van de bisschoppen en zelfredzaamheidsdeskundigen van de ring zitting. Leden van de jongemannen- en jongevrouwenpresidiums van de ring, andere ringdeskundigen en zendelingen kunnen ook deel uitmaken van het comité.

Het comité neemt het volgende in overweging aangaande de behoeften van personen en gezinnen in de ring:

• Bisschoppen en wijkraden onderwijzen in de leer van zelfredzaamheid en ze ondersteunen bij hun taken.

• Een eenvoudig plan opstellen om bisschoppen te ondersteunen en in de zelfredzaamheidsbehoeften van de ring te voorzien. Zie ‘Vragen ter overdenking door comités’ aan het einde van deze leidraad voor leidinggevenden.

• Geregeld haardvuuravonden over zelfredzaamheid organiseren en zelfredzaamheidsgroepen opzetten.

• Begeleiders waar nodig regelmatig instrueren.

• Bijeenkomsten van zelfredzaamheidsgroepen periodiek bezoeken en feedback over de vooruitgang van leden aan bisschoppen en wijkraden geven.

• Lokale hulpbronnen in de gemeenschap en de kerk in kaart brengen en doorgeven. Mogelijke hulpbronnen zijn namen van mensen die hulp kunnen bieden, overheidsprogramma’s, vacatures etc. De lokale manager zelfredzaamheidsdiensten kan ook aangeven hoe men de in de omgeving beschikbare voorzieningen in kaart kan brengen en uitwisselen.

‘Het is altijd een belangrijke leerstelling onder de heiligen der laatste dagen geweest dat een godsdienst die niet de macht heeft om de mensen in materieel opzicht te redden en ze hier welvarend en gelukkig te maken, ook niet kan garanderen dat ze geestelijk gered worden en in het leven hierna worden verhoogd.’

President Joseph F. Smith, Leringen van kerkpresidenten: Joseph F. Smith (2011), 164

Een zuster, broeder of echtpaar kan als zelfredzaamheidsdeskundige van de ring (of het district) fungeren. De deskundige houdt toezicht op de zelfredzaamheidsactiviteiten in de ring en werkt nauw met de comitéleden samen. Deskundigen van de ring dienen als vraagbaak voor bisschoppen en andere leidinggevenden in de wijk (zie Handboek 2, 6.3.3). Ook helpen zij leden met behoeften op het gebied van bijvoorbeeld scholing, opleiding, gezinsfinanciën en eventueel het permanent studiefonds (zie Handboek 2, 6.2.5). Een bisschop mag naar behoefte ook zelfredzaamheidsdeskundigen voor de wijk (of gemeente) roepen.

Mogelijke taken van de deskundige zijn:

• Waar nodig bisschoppen en wijkraden instrueren en assisteren.

• Samenwerken met het zelfredzaamheidscomité van de ring om haardvuuravonden en groepen te organiseren.

• Begeleiders van zelfredzaamheidsgroepen instrueren met behulp van het boekje Facilitating Groups for Self-Reliance (online beschikbaar op srs.lds.org/facilitator).

• Zelfredzaamheidsgroepen periodiek observeren en ondersteunen.

• Beschikbare hulpbronnen in de gemeenschap en de kerk met leden uitwisselen.

• Erop toezien dat rapporten worden ingevuld op srs.lds.org/report.

‘God wil dat wij als vrije mannen en vrouwen in staat zijn ons volledige potentieel te verwezenlijken, zowel in stoffelijk als geestelijk opzicht. Hij wil dat we vrij zijn van de vernederende beperkingen van armoede en de slavernij van zonde, dat we zelfrespect en onafhankelijkheid genieten, dat we voorbereid zijn in alle dingen om ons bij Hem in zijn celestiale koninkrijk te voegen.’

D. Todd Christofferson, ‘Voor eeuwig vrij, om zelfstandig te handelen’, Liahona, november 2014, 19

De Heer heeft gezegd: ‘Waar twee of drie aangaande een bepaalde zaak vergaderd zijn in mijn naam, zie, daar zal Ik in hun midden zijn’ (LV 6:32). Zelfredzaamheidsgroepen zijn kleine, op actie gerichte raden. De deelnemers komen samen om elkaars vaardigheden en geloof op te bouwen. Tijdens de groepsbijeenkomsten kan er persoonlijke openbaring uit velerlei bronnen komen. Naast de handleidingen beschikt iedere deelnemer over bepaalde kennis, ervaring en gaven waar anderen hun voordeel mee kunnen doen.

Een groep bestaat doorgaans uit acht tot twaalf personen. De deelnemers komen twaalf weken lang twee uur per week samen.

De deelnemers nemen elke groepsbijeenkomst leerstellige beginselen van zelfredzaamheid door. Het belang van verordeningen komt ook aan bod. Zij doen ook praktische vaardigheden op. Denk daarbij aan zaken zoals hun geld beheren, een betere baan vinden, hun opleidingsniveau verbeteren, of een bedrijfje beginnen en opbouwen.

In elke groepsbijeenkomst brengen de deelnemers verslag uit over hun voortgang met betrekking tot hun toezeggingen van de afgelopen week. De deelnemers bespreken vervolgens de obstakels met elkaar en overleggen hoe ze die kunnen overwinnen.

Zelfredzaamheidsgroepen gaan in op de drie dingen die iedere bekeerling volgens president Gordon B. Hinckley nodig heeft: ‘een vriend, een taak en voeding met het “goede woord van God” (Moroni 6:4).’ (‘Converts and Young Men’, Ensign, mei 1997, 47; zie ook Moroni 6:3–9.)

De deelnemers leren ook veel buiten de groepsbijeenkomsten om door nieuwe vaardigheden te oefenen. De groepsleden worden aangemoedigd om aan gezinsleden te vertellen wat ze zoal leren.

Deelnemers worden geacht elke week een ander groepslid te steunen en te sterken. Deze ‘actiepartners’ houden contact en bemoedigen elkaar aangaande hun toezeggingen.

‘Er is geen enkel probleem in het gezin, de wijk of de ring dat we niet kunnen oplossen door op de manier van de Heer naar oplossingen te zoeken, namelijk door te overleggen – door echt met elkaar te overleggen.’

M. Russell Ballard, Counseling with Our Councils, herziene uitgave (2012), 4

Zelfredzaamheidsgroepen hebben geen leerkracht maar worden door een begeleider geleid. Begeleiders zijn niet steeds aan het woord. Zij volgen de richtlijnen in het cursusmateriaal en nodigen alle groepsleden uit om mee te doen. Begeleiders scheppen een sfeer waarin de Heilige Geest de deelnemers alle dingen zal zeggen die zij behoren te doen (zie 2 Nephi 32:5; zie ook 2 Nephi 32:3).

Deskundigen van de ring, vrijwilligers, huisonderwijzers of huisbezoeksters kunnen indien nodig telefonisch of persoonlijk een vinger aan de pols houden of individuele deelnemers coachen. Het zelfredzaamheidscomité van de ring kan ook periodiek een bijeenkomst organiseren voor deelnemers aan eerdere zelfredzaamheidsgroepen. Zo kunnen zij vriendschapsbanden aanhalen, ervaringen uitwisselen en beginselen uit Mijn fundament voor zelfredzaamheid doornemen.

Leden in de volgende situaties kunnen er baat bij hebben: mensen die hulp krijgen uit het vastengavenfonds, die geen of weinig werk hebben, die pas van zending terug zijn, die zich pas hebben laten dopen, die minderactief zijn en die alleenstaande ouder zijn.