Uczestnictwo w pracy świątynnej i pracy nad historią rodziny

W swoim przemówieniu konferencyjnym pt. „Korzenie i gałęzie” Starszy Quentin L. Cook zachęcał rodziny, aby zbierały się i poznawały życie członków swoich rodzin. Spotkania te mogą obejmować dzielenie się historiami rodzinnymi, opowieściami, zdjęciami lub cennymi przedmiotami po rodzicach lub dziadkach. Członkowie rodziny, w tym młodzież, którzy swobodnie posługują się urządzeniami elektronicznymi, mogą następnie przesłać informacje i zdjęcia do swojego Drzewa genealogicznego. Rozważ zorganizowanie tego rodzaju spotkania ze swoją rodziną. Jakie umiejętności posiadają poszczególne osoby w waszej rodzinie, dzięki którym możecie poznać waszą wspólną historię? Zastanów się, w jaki sposób wspólne poznawanie historii rodziny może łączyć pokolenia i wzmacniać więzi z bliskimi. Następnie zacznij podejmować proste kroki, aby zaplanować własne spotkanie rodzinne. Możesz również poprosić członków rodziny, aby pomogli ci w tym zadaniu.

Pisma święte są pełne przykładów historii rodziny. Przeczytaj Ks. Etera 1, aby poznać taki przykład z Księgi Mormona. Pod jakim względem streszczanie zapisów Etera przez proroka Moroniego jest podobne do badania historii rodziny? Jakich prawd uczymy się z tego rozdziału dzięki temu, że został on napisany i zachowany? (zob. Ks. Etera 1:35–37, 40–43)? Zastanów się, w jaki sposób „opowieści rodzinne” zapisane w pismach świętych były dla ciebie błogosławieństwem. W jaki sposób pokolenia, które przyjdą po tobie, mogłyby skorzystać z twoich własnych historii i historii twoich przodków?

Kiedy myślicie o historii rodziny, być może wasze pierwsze skojarzenie wiąże się z poszukiwaniami i zapisami historycznymi. Historia rodziny obejmuje również poznawanie żyjących członków rodziny i odkrywanie własnych powiązań z przodkami. Przejrzyjcie wspólnie treść przemówienia Starszego Gerrita W. Gonga pt. „Każdy z nas ma jakąś historię”, a następnie zrealizujcie projekt, dzięki któremu dowiecie się więcej o sobie, członkach swojej rodziny lub przodkach. Możecie narysować lub namalować drzewo z korzeniami i gałęziami, na których wpisane są imiona waszych przodków. Możecie też przygotować książkę, która zawiera niektóre z ich historii. Następnie omówcie, w jaki sposób praca nad historią rodziny łączy was z rodziną, również z tymi jej członkami, którzy żyli przed wami.

Starszy Quentin L. Cook nauczał: „Kiedy dowiadujemy się o próbach i trudach, jakie znosili nasi przodkowie, potęguje się nasza miłość i szacunek do nich”. Możecie poznać jednego ze swoich przodków oraz próby, przez które ta osoba przeszła, a następnie opowiedzieć tę historię grupie. Możecie także pokazać zdjęcie lub przynieść przedmiot, który jest związany z waszym przodkiem. Omówcie, w jaki sposób te historie wywarły na was wrażenie i sprawiły, że doceniliście wasze pochodzenie.

Ew. Łukasza 3:23–38; I Ks. Nefiego 5:14–17; 19:2–5

Dennis B. Neuenschwander, „Bridges and Eternal Keepsakes” [Mosty i wieczne pamiątki], Ensign, maj 1999, str. 83–85

FamilySearch.org

Zastanów się, w jaki sposób poprzez dokonywanie obrzędów za zmarłych możesz poczuć się bliżej związany z niebem. Następnie przeczytaj dwie historie z przemówienia Starszego Gerrita W. Gonga pt. „Szczęśliwi na zawsze” o członkach Kościoła, którzy mieli niezwykle bezpośrednie duchowe doświadczenia, gdy uczestniczyli w pracy świątynnej i pracy nad historią rodziny. Zastanów się, w jaki sposób poprzez swój udział w pracy świątynnej i pracy nad historią rodziny możesz wnieść do swojego życia pokój, nadzieję lub uzdrowienie oraz jak dzięki tej pracy możesz dowiedzieć się więcej o Zadośćuczynieniu Jezusa Chrystusa.

W przemówieniu pt. „Gromadzenie rodziny Boga” Prezydent Henry B. Eyring świadczył, że serca dzieci Boga zwracają się ku ich ojcom (zob. Ks. Malachiasza 3:23–24; III Nefi 25:5–6; Józef Smith — Historia 1:39). Powiedział on: „Wielu z waszych przodków nie otrzymało tych [zbawczych] obrzędów. Lecz, dzięki opatrzności Boga, wy je otrzymaliście. Bóg wiedział, że poczujecie miłość do waszych przodków i że będziecie dysponować technologią wymaganą do ich odnalezienia. Wiedział On również, że będziecie żyć w czasie, kiedy dostęp do świątyń, w których można dokonywać obrzędów, będzie lepszy niż kiedykolwiek wcześniej. On wiedział, że będzie wam mógł zaufać, że wykonacie tę pracę w zastępstwie swych przodków”.

W jaki sposób zaufanie Boga do ciebie zwiększa twoje pragnienie, aby pomóc swoim przodkom przyjąć od Niego błogosławieństwa świątynne? W jaki sposób Jego dalekowzroczność wzmacnia twoje świadectwo o tym, że ma On plan dla Swojej wiecznej rodziny? Zastanów się, w jaki sposób możesz z większym zaangażowaniem pomagać w dziele Boga. Następnie postępuj zgodnie z otrzymanymi podszeptami.

Podczas pewnego pogrzebu 15 sierpnia 1840 roku Józef Smith nauczał, że mężczyźni i kobiety mogą być chrzczeni za zmarłych. Wieść ta była tak radosna dla świętych, że „niemal natychmiast zaczęli przyjmować chrzty za swoich bliskich w rzekach i strumieniach w pobliżu Nauvoo”. Możecie wspólnie przeczytać „Listy na temat chrztu za zmarłych”, aby dowiedzieć się więcej o objawieniu doktryny chrztu za zmarłych. Następnie omówcie, dlaczego zarówno żywi, jak i umarli potrzebują siebie nawzajem. Co oznacza, że „bez nich nie możemy być udoskonaleni; ani oni bez nas nie mogą być udoskonaleni”? Doktryna i Przymierza 128:18. W jaki sposób poprzez pracę świątynną i pracę nad historią rodziny żywi i umarli przygotowują się do życia wiecznego? Możecie także obejrzeć film pt. „What Are Baptisms for the Dead?” [Czym są chrzty za zmarłych?] i porozmawiać o tym, w jaki sposób uczestnictwo w pracy świątynnej i pracy nad historią rodziny może przynieść wam ten sam rodzaj radości, co pierwszym świętym.

Starszy Dale G. Renlund nauczał: „Jako członkowie Kościoła mamy wyznaczony w boski sposób obowiązek, aby szukać naszych przodków i opracowywać historię rodziny […]. Jest to urzekająco zdumiewające, że dzięki historii rodziny i pracy świątynnej możemy pomóc w odkupieniu zmarłych”. Przejrzyjcie wspólnie to przemówienie, a następnie wspólnie jako grupa wyznaczcie cel związany z pracą świątynną i pracą nad historią rodziny. Na przykład, każdy z was może zdecydować, że przyniesie do świątyni dane członka swojej rodziny i dokona obrzędu za tego przodka. Możecie też uczestniczyć w indeksowaniu na stronie FamilySearch, aby pomóc innym ludziom w odnalezieniu imion i nazwisk ich przodków. W jaki sposób wiedza o tym, że odkupienie zmarłych jest wyznaczonym przez Boga obowiązkiem, pogłębia wasze pragnienie wykonywania pracy świątynnej i pracy nad historią rodziny? W jaki sposób czuliście się prowadzeni przez Ducha w swoich staraniach? Omówcie wasze doświadczenia i opowiedzcie o błogosławieństwach, jakie otrzymaliście dzięki wypełnianiu tego ważnego obowiązku.

Doktryna i Przymierza 110:13–16; 128:15–19; 137:7–10; 138:29–35, 53–54

Russell M. Nelson i Wendy W. Nelson, „Otwórz niebiosa poprzez zaangażowanie się w pracę świątynną i historię rodziny”, Liahona, październik 2017, str. 34–39

David A. Bednar, „Serca dzieci się zwrócą”, Liahona, listopad 2011, str. 24–27

Kolekcja „Świątynia i historia rodziny”, Biblioteka ewangelii

„Świątynie”, strona internetowa ChurchofJesusChrist.org