คู่มือและการเรียก
32. การกลับใจและสภาสมาชิกภาพศาสนจักร


“32. การกลับใจและสภาสมาชิกภาพศาสนจักร,” งานที่เลือกสรรจากคู่มือทั่วไป (2023).

“32. การกลับใจและสภาสมาชิกภาพศาสนจักร,” งานที่เลือกสรรจากคู่มือทั่วไป

คนพูดคุยกัน

32.

การกลับใจและสภาสมาชิกภาพศาสนจักร

32.0

บทนำ

การกลับใจส่วนใหญ่เกิดขึ้นระหว่างบุคคล พระผู้เป็นเจ้า และผู้ได้รับผลกระทบจากบาปของบุคคลนั้น อย่างไรก็ดี บางครั้งอธิการหรือประธานสเตคจำเป็นต้องช่วยเหลือสมาชิกขณะพวกเขาพยายามกลับใจ

เมื่อช่วยเหลือสมาชิกเรื่องการกลับใจ อธิการและประธานสเตคจะแสดงความรักและความห่วงใย พวกเขาทำตามแบบอย่างของพระผู้ช่วยให้รอดผู้ทรงพยุงแต่ละคนและช่วยพวกเขาหันหลังให้บาปและหันหน้ามาหาพระผู้เป็นเจ้า (ดู มัทธิว 9:10–13; ยอห์น 8:3–11)

32.1

การกลับใจและการให้อภัย

เพื่อทำให้เกิดแผนแห่งความเมตตา พระบิดาบนสวรรค์จึงทรงส่งพระบุตรองค์เดียวที่ถือกำเนิดของพระองค์พระเยซูคริสต์มาชดใช้บาปของเรา (ดู แอลมา 42:15) พระเยซูทรงทนรับโทษที่กฎแห่งความยุติธรรมใช้กับบาปของเรา (ดู หลักคำสอนและพันธสัญญา 19:15–19; ดู แอลมา 42:24–25 ด้วย) โดยผ่านการเสียสละดังกล่าว ทั้งพระบิดาและพระบุตรทรงแสดงความรักอันไม่มีขอบเขตของพระองค์ต่อเรา (ดู ยอห์น 3:16)

เมื่อเราใช้ “ศรัทธาสู่การกลับใจ” พระบิดาบนสวรรค์ทรงให้อภัยเรา โดยประทานพระเมตตาผ่านการชดใช้ของพระเยซูคริสต์ (แอลมา 34:15; ดู แอลมา 42:13 ด้วย) เมื่อเราสะอาดและได้รับการให้อภัยแล้ว เราจะได้อาณาจักรของพระผู้เป็นเจ้าเป็นมรดกในท้ายที่สุด (ดู อิสยาห์ 1:18; หลักคำสอนและพันธสัญญา 58:42)

การกลับใจเป็นมากกว่าการเปลี่ยนพฤติกรรม คือการหันหลังให้บาปและหันหน้ามาหาพระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์ การกลับใจนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงของใจและความคิด (ดู โมไซยาห์ 5:2; แอลมา 5:12–14; ฮีลามัน 15:7) การกลับใจทำให้เราเป็นคนใหม่ คืนดีกับพระผู้เป็นเจ้า (ดู 2 โครินธ์ 5:17–18; โมไซยาห์ 27:25–26)

โอกาสในการกลับใจเป็นพรประเสริฐสุดประการหนึ่งที่พระบิดาบนสวรรค์ประทานแก่เราผ่านของประทานแห่งพระบุตรของพระองค์

32.2

จุดประสงค์ของการจำกัดหรือการถอนสมาชิกภาพศาสนจักร

หากสมาชิกทำบาปร้ายแรง อธิการหรือประธานสเตคช่วยให้บุคคลนั้นกลับใจ ส่วนหนึ่งของขั้นตอนนี้คือเขาอาจต้องจำกัดเอกสิทธิ์สมาชิกภาพศาสนจักรบางอย่างชั่วคราว ในบางสถานการณ์ เขาอาจต้องถอนสมาชิกภาพของบุคคลนั้นชั่วคราว

การจำกัดหรือการถอนสมาชิกภาพของบุคคลไม่ได้มุ่งหมายจะลงโทษ แต่การดำเนินการเหล่านี้บางครั้งจำเป็นต่อการช่วยให้บุคคลกลับใจและประสบการเปลี่ยนแปลงของใจ พวกเขาให้เวลาบุคคลเตรียมทางวิญญาณเพื่อต่อและรักษาพันธสัญญาของตนอีกครั้ง

จุดประสงค์สามประการของการจำกัดหรือการถอนสมาชิภาพมีดังนี้

32.2.1

ช่วยคุ้มครองผู้อื่น

จุดประสงค์แรกคือช่วยคุ้มครองผู้อื่น บางครั้งบุคคลเป็นภัยคุกคามทางร่างกายหรือทางวิญญาณ พฤติกรรมล่าเหยื่อ การทำร้ายร่างกาย การทารุณกรรมทางเพศ การใช้สารเสพติด การฉ้อโกง และการละทิ้งความเชื่อเป็นบางด้านที่ทำให้เกิดภัยคุกคาม อธิการหรือประธานสเตคดำเนินการคุ้มครองผู้อื่นด้วยการดลใจเมื่อมีคนเป็นภัยคุกคามอย่างร้ายแรงในลักษณะนี้และในลักษณะอื่น (ดู แอลมา 5:59–60)

32.2.2

ช่วยให้บุคคลเข้าถึงเดชานุภาพการไถ่ของพระเยซูคริสต์ผ่านการกลับใจ

จุดประสงค์ที่สองคือช่วยให้บุคคลเข้าถึงเดชานุภาพการไถ่ของพระเยซูคริสต์ผ่านการกลับใจ โดยผ่านขั้นตอนนี้ เขาจะสะอาดอีกครั้งและมีค่าควรได้รับพรทุกประการของพระผู้เป็นเจ้า

32.2.3

พิทักษ์หลักคุณธรรมของศาสนจักร

จุดประสงค์ที่สามคือพิทักษ์หลักคุณธรรมของศาสนจักร การจำกัดหรือการถอนสมาชิกภาพศาสนจักรของบุคคลอาจจำเป็นหากความประพฤติของเขาเป็นภัยอย่างยิ่งต่อศาสนจักร (ดู แอลมา 39:11) การปกปิดหรือกลบเกลื่อนบาปร้ายแรงไม่ได้พิทักษ์หลักคุณธรรมของศาสนจักร—แต่การแก้ไขจะพิทักษ์

32.3

บทบาทของผู้พิพากษาในอิสราเอล

อธิการและประธานสเตคได้รับการเรียกและการวางมือมอบหน้าที่ให้เป็นผู้พิพากษาในอิสราเอล (ดู หลักคำสอนและพันธสัญญา 107:72–74) ท่านเหล่านั้นถือกุญแจฐานะปุโรหิตเพื่อเป็นตัวแทนของพระเจ้าในการช่วยให้สมาชิกศาสนจักรกลับใจ (ดู หลักคำสอนและพันธสัญญา 13:1; 107:16–18)

บ่อยครั้งอธิการและประธานสเตคช่วยเรื่องการกลับใจผ่านการให้คำปรึกษาส่วนตัว ความช่วยเหลือดังกล่าวอาจรวมถึงการจำกัดเอกสิทธิ์บางอย่างของสมาชิกภาพศาสนจักรอย่างไม่เป็นทางการชั่วคราว

สำหรับบาปร้ายแรงบางอย่าง ผู้นำช่วยเรื่องการกลับใจโดยจัดสภาสมาชิกภาพ (ดู 32.6) ความช่วยเหลือนี้อาจรวมถึงการจำกัดเอกสิทธิ์บางอย่างของสมาชิกภาพศาสนจักรอย่างเป็นทางการหรือการถอนสมาชิกภาพของบุคคลชั่วคราว

อธิการและประธานสเตคจะรักและเอาใจใส่ขณะพวกเขาช่วยให้สมาชิกกลับใจ การปฏิบัติของพระผู้ช่วยให้รอดต่อหญิงที่ล่วงประเวณีเป็นแนวทางหนึ่ง (ดู ยอห์น 8:3–11) ถึงแม้พระองค์ไม่ได้ตรัสว่าบาปของเธอได้รับการให้อภัย แต่พระองค์ไม่ทรงประณามเธอ พระองค์รับสั่งกับเธอว่า “จาก​นี้​ไป​อย่าทำบาปอีก”—กลับใจและเปลี่ยนชีวิตเธอ

ผู้นำเหล่านี้สอนว่ามี “ความชื่นชมยินดีในสวรรค์เรื่องคนบาปคนเดียวที่กลับใจใหม่” (ลูกา 15:7) พวกเขาอดทน สนับสนุน และคิดบวก สร้างแรงบันดาลใจให้เกิดความหวัง พวกเขาสอนและเป็นพยานว่าเพราะการพลีพระชนม์ชีพเพื่อการชดใช้ของพระผู้ช่วยให้รอด ทุกคนสามารถกลับใจและสะอาดได้

อธิการและประธานสเตคแสวงหาการนำทางจากพระวิญญาณเพื่อรู้วิธีช่วยให้แต่ละบุคคลกลับใจ เฉพาะบาปร้ายแรงที่สุดเท่านั้นที่ศาสนจักรมีมาตรฐานกำหนดให้ผู้นำดำเนินการตาม (ดู 32.6) ไม่มีสถานการณ์ใดเหมือนกัน การให้คำปรึกษาจากผู้นำและขั้นตอนการกลับใจที่พวกเขาใช้ต้องได้รับการดลใจและอาจต่างกันสำหรับแต่ละบุคคล

6:18

32.4

การสารภาพ การรักษาความลับ และการรายงานต่อเจ้าหน้าที่ภาครัฐ

32.4.1

การสารภาพ

การกลับใจเรียกร้องให้สารภาพบาปต่อพระบิดาบนสวรรค์ พระเยซูคริสต์ตรัสว่า “โดยสิ่งนี้เจ้าจะรู้ว่าถ้าคนกลับใจจากบาปของเขา—ดูเถิด, เขาจะสารภาพและละทิ้งมัน” (หลักคำสอนและพันธสัญญา 58:43; ดู โมไซยาห์ 26:29 ด้วย)

เมื่อสมาชิกศาสนจักรทำบาปร้ายแรง การกลับใจของพวกเขารวมถึงการสารภาพต่ออธิการหรือประธานสเตคด้วย จากนั้นอธิการหรือประธานสเตคสามารถใช้กุญแจของพระกิตติคุณแห่งการกลับใจเพื่อประโยชน์ของสมาชิก (ดู หลักคำสอนและพันธสัญญา 13:1; 84:26–27; 107:18, 20) อันเป็นการช่วยสมาชิกเยียวยาและกลับสู่เส้นทางพระกิตติคุณผ่านพลังแห่งการชดใช้ของพระผู้ช่วยให้รอด

จุดประสงค์ของการสารภาพคือเพื่อกระตุ้นให้สมาชิกปลดภาระตนเองทั้งนี้เพื่อพวกเขาจะสามารถขอความช่วยเหลือจากพระเจ้าได้อย่างเต็มที่ในการเปลี่ยนแปลงและการเยียวยา การสารภาพช่วยพัฒนา “ใจที่ชอกช้ำและวิญญาณที่สำนึกผิด” (2 นีไฟ 2:7) การสารภาพโดยสมัครใจแสดงให้เห็นว่าบุคคลปรารถนาจะกลับใจ

เมื่อสมาชิกคนหนึ่งสารภาพ อธิการหรือประธานสเตคทำตามแนวทางการให้คำปรึกษาใน 32.8 เขาสวดอ้อนวอนทูลขอการนำทางเกี่ยวกับลักษณะการดำเนินการที่เหมาะจะช่วยให้สมาชิกกลับใจ เขาพิจารณาว่าสภาสมาชิกภาพจะเป็นประโยชน์หรือไม่ หากนโยบายศาสนจักรเรียกร้องให้จัดสภาสมาชิกภาพ เขาอธิบายเรื่องนี้ (ดู 32.6)

บางครั้งสมาชิกทำผิดต่อคู่สมรสหรือผู้ใหญ่คนอื่น ส่วนหนึ่งของการกลับใจคือโดยปกติเขาจะสารภาพต่อบุคคลนั้นและขออภัย เยาวชนที่ทำบาปร้ายแรงโดยปกติจะขอให้เยาวชนปรึกษากับบิดามารดา

32.4.4

การรักษาความลับ

อธิการ ประธานสเตค และที่ปรึกษาของพวกเขามีหน้าที่อันศักดิ์สิทธิ์ในการปกป้องข้อมูลที่เป็นความลับทั้งหมดที่พวกเขาได้รับ ข้อมูลดังกล่าวอาจมาจากการสัมภาษณ์ การให้คำปรึกษา และการสารภาพ หน้าที่รักษาความลับแบบเดียวกันนี้นำมาใช้กับผู้เข้าไปมีส่วนร่วมในสภาสมาชิกภาพทุกคน การรักษาความลับจำเป็นเพราะสมาชิกจะไม่สารภาพบาปหรือขอการนำทางหากไม่รักษาความลับที่พวกเขาบอก การเปิดเผยความลับเท่ากับทรยศต่อความไว้วางใจของสมาชิกและเป็นเหตุให้พวกเขาสูญเสียความเชื่อมั่นในผู้นำของตน

ตามหน้าที่รักษาความลับของอธิการ ประธานสเตค หรือที่ปรึกษาของพวกเขา พวกเขาจะแบ่งปันข้อมูลดังกล่าวได้เฉพาะกรณีต่อไปนี้:

  • พวกเขาจำเป็นต้องปรึกษากับประธานสเตค ประธานคณะเผยแผ่ หรืออธิการของสมาชิกคนนั้นเกี่ยวกับการจัดสภาสมาชิกภาพและเรื่องที่เกี่ยวข้อง

  • บุคคลย้ายไปวอร์ดใหม่ (หรือผู้นำฐานะปุโรหิตพ้นจากหน้าที่) ขณะการดำเนินการเรื่องสมาชิกภาพหรือข้อกังวลร้ายแรงอื่นยังอยู่ระหว่างพิจารณา

  • อธิการหรือประธานสเตคทราบว่าสมาชิกศาสนจักรที่อยู่นอกวอร์ดหรือสเตคอาจพัวพันกับบาปร้ายแรง

  • แต่จำเป็นต้องเผยข้อมูลระหว่างสภาสมาชิกภาพ

  • สมาชิกเลือกอนุญาตให้ผู้นำบอกข้อมูลกับบุคคลที่กำหนด

  • แต่อาจจำเป็นต้องบอกข้อมูลจำกัดเกี่ยวกับคำตัดสินของสภาสมาชิกภาพ

เพื่อช่วยเหลือผู้นำในการคุ้มครองคนอื่นๆ และปฏิบัติตามกฎหมาย ศาสนจักรจึงจัดเตรียมความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญที่ผ่านการอบรมมาแล้ว เพื่อรับการนำทางในเรื่องนี้ ให้ผู้นำโทรสายด่วนรับเรื่องการทารุณกรรมของศาสนจักรทันทีหากที่นั่นมี (ดู 38.6.2.1) หากที่นั่นไม่มี ประธานสเตคติดต่อที่ปรึกษากฎหมายระดับภาคที่สำนักงานภาค

สถานการณ์เดียวที่อธิการหรือประธานสเตคจะเปิดเผยข้อมูลที่เป็นความลับโดยไม่ต้องขอคำแนะนำก่อน คือเมื่อจำเป็นต้องเปิดเผยเพื่อป้องกันภัยคุกคามชีวิตหรือการบาดเจ็บร้ายแรง และไม่มีเวลาให้ขอคำแนะนำ ในกรณีเช่นนั้น หน้าที่คุ้มครองผู้อื่นสำคัญกว่าหน้าที่รักษาความลับ ผู้นำควรติดต่อเจ้าหน้าที่บ้านเมืองทันที

32.6

ความรุนแรงของบาปและนโยบายศาสนจักร

ความรุนแรงของบาปเป็นข้อควรพิจารณาประการสำคัญในการกำหนดลักษณะการดำเนินการที่จะ (1) ช่วยคุ้มครองผู้อื่นและ (2) ช่วยให้บุคคลกลับใจ พระเจ้าตรัสว่าพระองค์ “ไม่อาจมองดูบาปด้วยระดับความยินยอมแม้เล็กน้อยที่สุด” (หลักคำสอนและพันธสัญญา 1:31; ดู โมไซยาห์ 26:29 ด้วย) ผู้รับใช้ของพระองค์ต้องไม่เมินเฉยหลักฐานของบาปร้ายแรง

บาปร้ายแรงคือการจงใจทำผิดกฎของพระผู้เป็นเจ้าครั้งใหญ่ ประเภทของบาปร้ายแรงระบุไว้ด้านล่าง

  • การกระทำที่รุนแรงและการทารุณกรรม

  • การผิดศีลธรรมทางเพศ

  • การกระทำที่ฉ้อโกง

  • การละเมิดความไว้วางใจ

  • การกระทำอื่นๆ

กรณีที่ต้องจัดหรืออาจจำเป็นต้องจัดสภาสมาชิกภาพ

ประเภทของบาป

จำเป็นต้องจัดสภาสมาชิกภาพ

สภาสมาชิกภาพอาจจำเป็น

ประเภทของบาป

การกระทำที่รุนแรงและการทารุณกรรม

จำเป็นต้องจัดสภาสมาชิกภาพ

  • ฆาตกรรม

  • การข่มขืน

  • การทำผิดฐานคุกคามทางเพศ

  • การทารุณกรรมเด็กหรือเยาวชน

  • พฤติกรรมล่าเหยื่อที่รุนแรง

สภาสมาชิกภาพอาจจำเป็น

  • การพยายามกระทำฆาตกรรม

  • การทารุณกรรมทางเพศ รวมถึงการคุกคามและการล่วงละเมิดทางเพศ (ดู 38.6.18 สำหรับกรณีที่ต้องจัดสภา)

  • การทารุณกรรมคู่สมรสหรือผู้ใหญ่คนอื่น (ดู 38.6.2.4 สำหรับกรณีที่ต้องจัดสภา)

ประเภทของบาป

การผิดศีลธรรมทางเพศ

จำเป็นต้องจัดสภาสมาชิกภาพ

  • การร่วมประเวณีกับสายเลือดเดียวกัน

  • สื่อลามกเด็ก

  • สมรสซ้อน

  • พฤติกรรมล่าเหยื่อทางเพศ

สภาสมาชิกภาพอาจจำเป็น

  • การล่วงประเวณี การมีเพศสัมพันธ์ก่อนแต่งงาน ความสัมพันธ์กับเพศเดียวกัน และความสัมพันธ์ทางเพศอื่นๆ ทั้งหมดนอกการสมรสตามกฎหมายระหว่างชายหญิง รวมถึงปฏิสัมพันธ์ทางเพศทางออนไลน์หรือทางโทรศัพท์

  • การอยู่กินด้วยกัน การใช้ชีวิตด้วยกันของคนเพศเดียวกันโดยมีสิทธิ์ตามกฎหมาย การใช้ชีวิตคู่โดยไม่แต่งงาน การแต่งงานกับเพศเดียวกัน

  • การใช้สื่อลามกอย่างหมกมุ่นหรือขาดความยับยั้งชั่งใจอันเป็นเหตุให้เกิดภัยใหญ่หลวงต่อชีวิตสมรสหรือครอบครัวของสมาชิก

ประเภทของบาป

การกระทำที่ฉ้อโกง

จำเป็นต้องจัดสภาสมาชิกภาพ

  • พฤติกรรมล่าเหยื่อทางการเงิน เช่น การฉ้อโกงและกิจกรรมคล้ายกัน (ดู 32.6.3.3 หากสมาชิกพัวพันกับการยักยอกเงินหรือทรัพย์สินศาสนจักร)

สภาสมาชิกภาพอาจจำเป็น

  • โจรกรรม การย่องเบา การลักทรัพย์ หรือการยักยอก (ดู 32.6.3.3 หากสมาชิกพัวพันกับการยักยอกเงินหรือทรัพย์สินศาสนจักร)

  • การให้การเท็จ

ประเภทของบาป

การละเมิดความไว้วางใจ

จำเป็นต้องจัดสภาสมาชิกภาพ

  • บาปร้ายแรงขณะดำรงตำแหน่งสำคัญในศาสนจักร

สภาสมาชิกภาพอาจจำเป็น

  • บาปร้ายแรงขณะดำรงตำแหน่งที่มีอำนาจหรือความไว้วางใจในศาสนจักรหรือชุมชน (ดู 32.6.3.3 หากสมาชิกพัวพันกับการยักยอกเงินหรือทรัพย์สินศาสนจักร)

  • บาปร้ายแรงที่รู้กันอย่างกว้างขวาง

ประเภทของบาป

การกระทำอื่นบางอย่าง

จำเป็นต้องจัดสภาสมาชิกภาพ

  • การทำผิดอาญาอุกฉกรรจ์เกือบทุกกรณี

สภาสมาชิกภาพอาจจำเป็น

  • การทำแท้ง (เว้นแต่มีข้อยกเว้นใน 38.6.1)

  • รูปแบบของบาปร้ายแรง

  • การจงใจทิ้งความรับผิดชอบในครอบครัว รวมถึงการไม่จ่ายค่าอุปการะและค่าเลี้ยงดูบุตร

  • การขายยาผิดกฎหมาย

  • การทำผิดอาญาร้ายแรงอื่นๆ

32.6.3

กรณีที่ประธานสเตคปรึกษากับฝ่ายประธานภาคว่าสภาสมาชิกภาพหรือการดำเนินการอื่นจำเป็นหรือไม่

บางเรื่องต้องใช้ความละเอียดอ่อนและแนวทางพิเศษ เพื่อรู้วิธีช่วยเหลือได้ดีที่สุด ประธานสเตคต้องปรึกษากับฝ่ายประธานภาคเกี่ยวกับสถานการณ์ต่างๆ ในหมวดนี้

32.6.3.2

การละทิ้งความเชื่อ

ประเด็นของการละทิ้งความเชื่อมักมีผลกระทบเลยออกไปนอกเขตวอร์ดหรือสเตค จึงต้องแก้ไขเรื่องนี้ทันทีเพื่อคุ้มครองผู้อื่น

อธิการปรึกษากับประธานสเตคหากรู้สึกว่าการกระทำของสมาชิกอาจก่อให้เกิดการละทิ้งความเชื่อ

ตามที่ใช้ ณ ที่นี้ การละทิ้งความเชื่อ หมายถึงสมาชิกพัวพันกับการกระทำอย่างใดอย่างหนึ่งต่อไปนี้:

  • ทำการต่อต้านศาสนจักร หลักคำสอน นโยบาย หรือผู้นำของศาสนจักรซ้ำๆ อย่างแจ้งชัด จงใจ และเป็นที่รู้กันโดยทั่วไป

  • ยืนกรานจะสอนสิ่งที่ไม่ใช่หลักคำสอนของศาสนจักรว่าเป็นหลักคำสอนของศาสนจักรหลังจากอธิการหรือประธานสเตคท้วงติงแล้ว

  • แสดงให้เห็นรูปแบบของการจงใจบั่นทอนศรัทธาและความแข็งขันของสมาชิกศาสนจักร

  • ยังคงทำตามคำสอนของกลุ่มละทิ้งความเชื่อหลังจากอธิการหรือประธานสเตคท้วงติงแล้ว

  • เข้าร่วมศาสนาอื่นอย่างเป็นทางการและสนับสนุนคำสอนของศาสนานั้น

32.6.3.3

การยักยอกเงินศาสนจักร

หากบุคคลยักยอกเงินศาสนจักรหรือขโมยทรัพย์สินมีค่าของศาสนจักร ประธานสเตคปรึกษากับฝ่ายประธานภาคว่าสภาสมาชิกภาพหรือการดำเนินการอื่นจำเป็นหรือไม่