«Μάρτυρες βλέπουν τις πλάκες του Βιβλίου του Μόρμον», Ιστορίες από το Διδαχή και Διαθήκες (2024)
«Μάρτυρες βλέπουν τις πλάκες του Βιβλίου του Μόρμον», Ιστορίες από το Διδαχή και Διαθήκες
Μάρτιος–Σεπτέμβριος 1829
Μάρτυρες βλέπουν τις πλάκες του Βιβλίου του Μόρμον
Δίδοντας μαρτυρία στον κόσμο
Ο Τζόζεφ, η Έμμα και ο Όλιβερ συνέχισαν να μεταφράζουν τις χρυσές πλάκες στο σπίτι των Σμιθ στην Πενσυλβάνια. Όμως οι άνθρωποι στην πόλη τους ήθελαν να τους σταματήσουν. Ο Όλιβερ είχε έναν φίλο ονόματι Ντέιβιντ Ουίτμερ, ο οποίος ζούσε στη Νέα Υόρκη. Ο Όλιβερ ρώτησε τον Ντέιβιντ αν θα μπορούσαν να μετακομίσουν με την οικογένεια Ουίτμερ για να τελειώσουν τη μετάφραση.
Άγιοι, 1:68
Ο Ντέιβιντ και η οικογένειά του συμφώνησαν. Καλωσόρισαν τον Τζόζεφ, την Έμμα και τον Όλιβερ στο σπίτι τους. Τώρα μπορούσαν να δουλέψουν στη μετάφραση με ειρήνη. Υπήρχαν πολλοί άνθρωποι που ζούσαν στο σπίτι των Ουίτμερ. Αυτό σήμαινε ότι υπήρχε πολλή δουλειά να γίνει, ειδικά για τη μητέρα του Ντέιβιντ, τη Μαίρη.
Άγιοι, 1:68-70
Μία ημέρα, ενώ η Μαίρη εργαζόταν, την επισκέφθηκε ο άγγελος Μορόνι. Είπε πως ήξερε ότι όλη η επιπλέον δουλειά την κούραζε. Ήθελε να ενισχύσει την πίστη της. Άνοιξε έναν σάκο και έβγαλε τις χρυσές πλάκες. Γύρισε τις σελίδες και έδειξε στη Μαίρη τη γραφή. Υποσχέθηκε στη Μαίρη ότι θα ευλογείτο.
Άγιοι, 1:70-71
Μερικοί άνθρωποι δεν πίστευαν ότι οι πλάκες ήταν αληθινές. Ο Τζόζεφ είχε υπακούσει στην προσταγή του Κυρίου να μην δείξει τις πλάκες σε κανέναν. Ο Κύριος είπε ότι θα άφηνε τρεις ακόμη μάρτυρες να δουν τις πλάκες. Ο Ντέιβιντ Ουίτμερ, ο Μάρτιν Χάρρις και ο Όλιβερ Κάουντερυ ρώτησαν αν μπορούσαν να είναι αυτοί οι μάρτυρες. Ο Κύριος είπε ότι μπορούσαν.
Διδαχή και Διαθήκες 5:11-12, 17, Άγιοι, 1:73
Ο Τζόζεφ, ο Μάρτιν, ο Όλιβερ και ο Ντέιβιντ πήγαν στο δάσος. Γονάτισαν και εναλλάξ ρώτησαν τον Θεό αν μπορούσαν να δουν τις πλάκες, αλλά δεν συνέβη τίποτα.
Άγιοι, 1:73
Ο Μάρτιν Χάρρις ένιωθε ότι εκείνος ήταν ο λόγος που η προσευχή τους δεν εισακούσθηκε. Ο Μάρτιν έφυγε και οι άλλοι συνέχισαν να προσεύχονται.
Άγιοι, 1:73
Τότε εμφανίστηκε ένας άγγελος μέσα σε λαμπρό φως. Έδειξε στον Όλιβερ και τον Ντέιβιντ τις χρυσές πλάκες και τη γραφή επάνω σε αυτές. Άκουσαν τη φωνή του Θεού να λέει ότι ο Τζόζεφ είχε μεταφράσει τις πλάκες με τη δύναμη του Θεού και ότι η μετάφραση ήταν σωστή. Ο Θεός είπε επίσης ότι θα έπρεπε να πουν σε όλους για αυτά που είχαν δει και ακούσει.
«Η μαρτυρία τριών μαρτύρων», Άγιοι, 1:73-74
Ο Τζόζεφ πήγε να βρει τον Μάρτιν. Ακόμα προσευχόταν. Ο Τζόζεφ προσευχήθηκε μαζί του. Τότε ο άγγελος εμφανίστηκε και έδειξε τις πλάκες στον Μάρτιν, όπως είχε δείξει στον Όλιβερ και στον Ντέιβιντ.
Άγιοι, 1:74
Κατόπιν, ο Τζόζεφ πήγε να βρει τους γονείς του, οι οποίοι είχαν επισκεφθεί τη Μαίρη Ουίτμερ. Τους είπε πόσο χαρούμενος ήταν που άλλοι άνθρωποι είχαν δει τις πλάκες. Τώρα οι μάρτυρες μπορούσαν να πουν στους ανθρώπους ότι ο Τζόζεφ έλεγε την αλήθεια. Ο Μάρτιν είπε σε όλους πόσο χαρούμενος ήταν που ο Θεός του επέτρεψε να είναι ένας από τους μάρτυρες.
Άγιοι, 1:74-75.
Λίγες ημέρες αργότερα, ο Κύριος είπε στον Τζόζεφ να δείξει τις χρυσές πλάκες σε οκτώ ακόμα άτομα – τον πατέρα του, δύο από τους αδελφούς του, τέσσερεις από τους αδελφούς του Ντέιβιντ και τον γαμπρό του Ντέιβιντ. Έπρεπε να κρατήσουν τις πλάκες και να γυρίσουν τις σελίδες. Ήξεραν ότι οι πλάκες ήταν αληθινές.
«Η μαρτυρία οκτώ μαρτύρων», Άγιοι, 1:75
Η μετάφραση του Βιβλίου του Μόρμον είχε τώρα τελειώσει. Ο Τζόζεφ επέστρεψε τις χρυσές πλάκες στον άγγελο Μορόνι. Τώρα ήταν η στιγμή να τυπωθούν αντίτυπα του βιβλίου, ώστε όλοι να μπορέσουν να το διαβάσουν και να μάθουν περισσότερα για τον Ιησού Χριστό.
Άγιοι, 1:75-76.
Κόστισε πολλά χρήματα η εκτύπωση του Βιβλίου του Μόρμον. Ο Μάρτιν Χάρρις εγκατέλειψε μέρος του αγροκτήματός του για να πληρώσει γι’ αυτό. Το έκανε αυτό, διότι ήξερε ότι το Βιβλίο του Μόρμον είναι αληθινό. Κάθε αντίτυπο του βιβλίου έχει τη μαρτυρία του Μάρτιν και των άλλων μαρτύρων ώστε να τη διαβάσουν όλοι. Οι μάρτυρες δεν αρνήθηκαν ποτέ τη μαρτυρία τους.