Վտարում Միսսուրիից

Տասներկու Առաքյալների Քվորումից երեց Ջոզեֆ Բ. Վիրթլինը (1917–2008) ուսուցանել է.

Դժբախտության պահին դրսևորած մեր արձագանքը կարող է կարևոր գործոն լինել այն բանի, թե որքան երջանիկ և հաջողակ կարող ենք լինել կյանքում: (Ջոզեֆ Բ. Վիրթլին, «Ինչ էլ որ լինում է, սիրիր այն», Լիահոնա, նոյեմբեր 2008, 26)

• Ի՞նչ օրինակներ կարող եք բերել, որոնք ներկայացնում են, թե ինչ է ուսուցանվում այս խոսքերում:

5:14

1. Միսսուրի նահանգի Ջեկսոն գավառից վտարվելուց հինգ տարի անց Սրբերը նոր համայնքներ հիմնեցին նահանգի այլ տարածքներում: Միսսուրիի շատ բնակիչներ զայրացած էին Սրբերի աճող թվից, ինչպես նաև Եկեղեցու ղեկավարների հայտարարություններից, որ Սրբերը պաշտպանելու են իրենց ամբոխների հարձակումներից: Խնդիրն ավելի շատ բարդացավ, երբ Եկեղեցու անդամների մի փոքր խումբ սկսեց սպառնալիքներ հնչեցնել Եկեղեցու թշնամիների հասցեին (տես Սրբեր, 1.313–15):

2. Սրբերի և Միսսուրիի բնակիչների միջև աճող լարվածությունն ի վերջո հանգեցրեց ֆիզիկական բախումների: Մի քանի փոքր բնակավայրերի Սրբեր ստիպված եղան փախչել, քանի որ ամբոխներն այրել էին նրանց տներն ու ունեցվածքը: 1838 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Վերջին Օրերի երեք Սուրբ և Միսսուրիի ոստիկանության մեկ անդամ սպանվեցին մի վայրում, որը հետագայում անվանվեց Քրուքդ գետի ճակատամարտ (տես Սրբեր, 323–28, 1․330–34, 335–45):

3. Միսսուրիի նահանգապետ Լիլբերն Ու. Բոգսը չափազանցված զեկույցներ ստացավ այն մասին, որ 50-60 Միսսուրիի բնակիչ սպանվել է ճակատամարտում: Նահանգապետը նաև երդվյալ հայտարարություններ ստացավ Եկեղեցու զայրացած նախկին ղեկավարներից, որոնք սուտ վկայություններ էին տվել Ջոզեֆ Սմիթի դեմ: 1838 թվականի հոկտեմբերի 27-ին նահանգապետ Բոգսը հրաման արձակեց, որտեղ ասվում էր. «Մորմոններին պետք է վերաբերվել որպես թշնամիների, նրանց պետք է բնաջնջել կամ վտարել նահանգից» (տես Սրբեր, 1.345–46):

4. Երբ նահանգապետ Բոգսն արձակեց իր հրամանը, Մարգարե Ջոզեֆ Սմիթը և Եկեղեցու այլ ղեկավարներ ձերբակալվեցին Միսսուրիի ոստիկանության կողմից: Ամբոխները հարձակվեցին Ֆար Վեստ քաղաքի և Վերջին Օրերի Սրբերի այլ բնակավայրերի վրա (տես Սրբեր, 1.347–58, 359–67):

   • Եթե այդ ժամանակ Եկեղեցու անդամ լինեիք, ինչպե՞ս կբնութագրեիք այն զգացմունքները կամ հարցերը, որ կարող էիք ունենալ:

   • Ի՞նչ գործողություններ կցանկանյիք անել։

Այդ դժվար ժամանակներում Սրբերից շատերը դրսևորեցին իրենց հավատքը՝ դառնալով դեպի Աստված:

Ամանդա Սմիթի պատմությունը՝ Հոնս Միլ քաղաքից

1838 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Միսսուրիի ամբոխները հարձակվեցին Վերջին Օրերի Սրբերի բնակավայրի վրա, որը հայտնի է որպես Հոնս Միլ: Ամբոխը կրակեց տղամարդկանց և տղաների վրա, որոնք մտել էին դարբնոց՝ ապաստան փնտրելու և իրենց ժողովրդին պաշտպանելու համար։ Վերջին Օրերի Սրբերից տասնյոթ մարդ սպանվեց հարձակման ժամանակ և ավելի քան մեկ տասնյակ մարդ վիրավորվեց:

Վիրավորների թվում էր վեցամյա Ալմա Սմիթը, որի ազդրի ոսկորն ամբողջովին վնասվել էր կրակոցից: Ալմայի մայրը՝ Ամանդա Բարնս Սմիթը, հուսահատված էր, երբ գտավ նրան: Նա նաև սգում էր իր ամուսնու և իր 10-ամյա որդու համար, որոնք զոհվել էին հարձակման ժամանակ:

Ոչ ոք չկարողացավ օգնել նրան, Ամանդան հավաքեց իր մնացած երեխաներին և աղոթեց ուղղորդման համար: «Օ, իմ Երկնային Հայր,– աղոթեց նա, –դու տեսնում ես իմ խեղճ վիրավոր տղային և գիտես իմ անփորձ լինելու մասին: Օ, Երկնային Հայր, ուղղորդիր ինձ, թե ինչ անեմ»:

Երբ Ամանդան ավարտեց իր աղոթքը, նա լսեց մի ձայն, որը նրան հրահանգեց մոխիրը ջրի հետ խառնել: Այդ լուծույթը նա օգտագործեց Ալմայի վերքը լվանալու համար՝ մինչև այն մաքրվի: Այնուհետև, Ամանդան հուշում ստացավ պոկել թեղի ծառի արմատները և մանրացնել դրանք՝ դարձնելով մածուկ: Նա մածուկը դրեց Ալմայի վերքի վրա և փաթաթեց կտորով:

«Հիմա այդպես անշարժ պառկիր, – ասաց նա որդուն,– և Տերը քեզ համար ուրիշ ազդր կստեղծի»:

Ալմայի վերքը խանգարեց Ամանդային և նրա ընտանիքին տարհանվել հարձակումից հետո: Շաբաթներ անցան, ամբոխը վերջնաժամկետ սահմանեց նրա և մնացած Սրբերի հեռանալու համար: Ամանդայի վախը մեծանում էր, քանի մոտենում էր վերջնաժամկետը: Նա թաքնվեց եգիպտացորենի ցողունների մեջ՝ բարձրաձայն աղոթելու համար, որպեսզի իրեն չլսեն: Այնուհետև նա լսեց մի ձայն, որը կրկնեց այս խոսքերը.

• Հոգուն, որ Հիսուսին է ապավինել հանգիստ առնելու,

• Ես չեմ կարող թողնել իր ոսոխներին,

• Այդ հոգուն, եթե նույնիսկ դժոխքը ողջ դողա,

• Ես երբեք, ոչ, երբեք, նրան չեմ լքի, երբեք:

«Որքան ամուր է հիմքը» օրհներգի այս խոսքերն (Հիմներ, համ․ 85) օգնեցին Ամանդային նոր ուժ և քաջություն զգալ:

Կարճ ժամանակ անց, երբ Ամանդան դրսում էր, տնից լսեց իր երեխաների բղավոցը: Նա շտապեց դեպի տուն և տեսավ Ալմային, որը վազում էր սենյակում: «Ես լավ եմ, մայրիկ, ես լավ եմ»: Նա լաց եղավ։ Ամանդան և իր երեխաները շուտով հեռացան Հոնս Միլից:

(Մեջբերված և ամփոփված է Սրբեր, 1․347–50, 353–55, 378–79)

• Այս պատմության մեջ ի՞նչն է տպավորում ձեզ:

• Ի՞նչ իմացաք կամ զգացիք Երկնային Հոր և Հիսուս Քրիստոսի մասին, երբ կարդացիք այս պատմությունը:

Որոշ ժամանակ տրամադրեք՝ գտնելու սուրբ գրություններ, որոնք կարող են մեծացնել դեպի Աստված դառնալու ձեր ցանկությունը, երբ դժվարությունների եք հանդիպում: Կարող եք ուսումնասիրել հետևյալ հատվածներից մի քանիսը կամ բոլորը կամ գտնել այլ հատվածներ:

• Առակաց 3.5–6

• Հակոբ 3․1

• Մոսիա 24.14–15

• Ալմա 36․3

• Վարդապետություն և Ուխտեր 68․6

• Ի՞նչն էր ձեզ համար կարևոր ձեր ուսումնասիրած հատվածներում։ Ինչո՞ւ։

• Ե՞րբ է Աստված օրհնել ձեզ կամ ձեր ծանոթներին, երբ դժվար իրավիճակում դարձել եք դեպի Նա:

• Ինչ սովորեցիք կամ զգացիք այսօր, որը կարող է զորացնել ձեզ, երբ հաջորդ անգամ հայտնվեք դժվար իրավիճակում:

• Այսօրվա ձեր ուսումնասիրությունից հետո ինչպիսի՞ գործունեության ցանկություն է առաջացել ձեզ մոտ։