Doktryna i Przymierza 103

Prezydent Wilford Woodruff (1807–1898) oświadczył:

Dążę do zbawienia i życia wiecznego, i nie chcę, aby cokolwiek stanęło między mną a tym, o co zabiegam. (Wilford Woodruff, w: Journal of Discourses [Dziennik dyskursów], 17:246)

• Jakie są przykładowe przeszkody lub bariery, którym ludzie mogą pozwalać, aby stały na ich drodze do zabiegania o życie wieczne?

  Zwróć uwagę uczniów na to, że wypowiedź Wilforda Woodruffa była odpowiedzią na trudne przykazanie, które otrzymał od Pana. Przed omówieniem tego przykazania możesz poprosić uczniów, aby w ciszy zastanowili się nad odpowiedzią na podane pytanie.

• W skali od jednego (brak chęci) do dziesięciu (wielka chęć), jak bardzo pragniesz być posłuszny Panu, gdy Jego przykazania wydają się trudne?

Zastanów się, dlaczego odpowiedziałeś w taki właśnie sposób. Podczas dzisiejszego studiowania zwracaj uwagę na zsyłane przez Ojca Niebieskiego za pośrednictwem Ducha Świętego nauki i duchowe podszepty, które mogą ci pomóc w podążaniu za Zbawicielem, nawet jeśli dane przykazanie wydaje się trudne.

Przeczytaj Doktrynę i Przymierza 103:15–18, 22, 27–28 i odszukaj, co Jezus Chrystus nakazał zrobić świętym.

• Jak podsumowałbyś instrukcje Pana zapisane w tych wersetach?

Pan nakazał poszczególnym ludziom, aby zorganizowali kompanie składające się z dziesięciu, dwudziestu, pięćdziesięciu i stu osób. Nakazał zgromadzić pięćset osób, lecz nie mniej niż stu mężczyzn (zob. Doktryna i Przymierza 103:29–34). W sumie w skład grupy zwanej Obozem Izraela, a później Obozem Syjonu, weszło nieco ponad dwustu mężczyzn.

• Jakie myśli lub uczucia mogłyby ci towarzyszyć, gdybyś został powołany do Obozu Izraela? Dlaczego?

Przeczytaj Doktrynę i Przymierza 103:20, 36 i odszukaj informacje o tym, co Pan obiecał tym, którzy przyłączą się do Obozu Izraela.

• Które wyrażenia w tych wersetach mogły być dla członków Obozu Izraela źródłem pocieszenia?

Wilford Woodruff opisał swoją decyzję, aby przyłączyć się do Obozu Izraela, w następujący sposób:

Zostałem powołany, aby wziąć moje życie w swoje ręce i udać się do Missouri, i niewielka garstka z nas poszła, aby przynieść ratunek naszym braciom. Musieliśmy, rzecz jasna, iść z wiarą. Moi sąsiedzi wzywali mnie i błagali, abym nie szedł, mówiąc: „Nie idź! Jeśli to zrobisz, stracisz życie”. Odpowiedziałem im: „Do stanu Missouri poszedłbym nawet, mając świadomość tego, że po pierwszym kroku, jaki tam zrobię, moje serce przeszyje kula” […]. Takie właśnie miałem wówczas uczucia względem dzieła Boga i to samo czuję dzisiaj. Dążę do zbawienia i życia wiecznego, i nie chcę, aby cokolwiek stanęło między mną a tym, o co zabiegam. (Wilford Woodruff, w: Journal of Discourses [Dziennik dyskursów], 17:246; pisownia uwspółcześniona)

• Co w tej wypowiedzi zwróciło twoją uwagę?

• Czego nauczyłeś się z tej wypowiedzi, co może ci pomóc przestrzegać trudnych przykazań?

• Jakie znasz przykłady przykazań Pana, których przestrzeganie może być trudne dla nastolatków w dzisiejszych czasach?

• Dlaczego przestrzeganie tych przykazań może być trudne?

Wyobraź sobie, że masz przyjaciela, który ma trudności z przestrzeganiem jakiegoś przykazania. Wybierz jedną z podanych opcji do studiowania i odszukaj nauki oraz prawdy, którymi chciałbyś się z tym przyjacielem podzielić.

• Czego takiego dowiedzieliście się z przestudiowanych materiałów, co może nam pomóc w przestrzeganiu trudnych przykazań?

• W jaki sposób Pan pobłogosławił was, kiedy wykazaliście się wiarą w Niego, choć trudno wam było przestrzegać Jego przykazań?

1. Pomyśl o przykazaniu, którego przestrzeganie jest dla ciebie trudne.

2. Zastanów się, co sprawia, że tego przykazania jest trudno przestrzegać.

3. Zastanów się, czego się dzisiaj nauczyłeś i co może ci pomóc pilniej przestrzegać tego przykazania.

4. Przygotuj plan, który pomoże ci rozwijać wiarę w Jezusa Chrystusa, aby tego przykazania przestrzegać.