„Lekcja 78.: Doktryna i Przymierza 64:20–43: ‘Pan wymaga serca i ochotnego umysłu’”, Doktryna i Przymierza. Podręcznik dla nauczyciela seminarium (2025)
„Doktryna i Przymierza 64:20–43”, Doktryna i Przymierza. Podręcznik dla nauczyciela seminarium
Lekcja 78.: Doktryna i Przymierza 64–66
Doktryna i Przymierza 64:20–43
„Pan wymaga serca i ochotnego umysłu”
Kiedy pierwsi święci starali się ustanowić Syjon, Jezus Chrystus poprosił ich, aby dokonywali poświęceń i udzielali się na różne sposoby. Jezus Chrystus prosi nas, abyśmy w naszych nieustannych dążeniach, aby za Nim podążać, oddawali Mu nasze serca i ochotne umysły. Ta lekcja może pomóc uczniom poczuć zwiększone pragnienie, aby oddać Panu nasze serca i ochotne umysły.
Przykładowe ćwiczenia
Przedmioty osobiste
Lekcję możesz rozpocząć od poproszenia uczniów, aby pomyśleli o swoich własnych rzeczach, które uważają za cenne. Możesz zadać im pytania, które ułatwią opowiadanie o tych rzeczach na forum klasy lub w małych grupach. Na przykład:
-
Na jaką rzecz musiałeś ciężko pracować?
-
Jaką rzecz byłoby trudno oddać komuś innemu? Dlaczego byłoby to trudne?
Gospodarstwo Isaaca Morleya
Możesz pokazać ilustrację z początku tej lekcji i poprosić jednego z uczniów o przeczytanie na głos podanych informacji.
Isaac i Lucy Morleyowie ciężko pracowali, aby zbudować dobrze prosperujące, 32-hektarowe gospodarstwo w pobliżu Kirtland w stanie Ohio. Z powodu swoich przekonań religijnych zapraszali ludzi do zamieszkiwania na ich posesji, udostępniania swojej własności i dzielenia się wszystkim, co posiadali. Kiedy misjonarze święci w dniach ostatnich zatrzymali się w Kirtland, głosili ludziom mieszkającym na gospodarstwie Morleyów przesłanie Przywrócenia. Pośród nawróconych byli Isaac i Lucy Morleyowie. Wkrótce po chrzcie Morleyowie powitali na swoim gospodarstwie Józefa i Emmę Smithów, którzy tam zamieszkali. (Zob. Susan Easton Black, Who’s Who in the Doctrine and Covenants [Kto jest kim w Doktrynie i Przymierzach] [1997], str. 198).
Przeczytaj Doktrynę i Przymierza 64:20 i odszukaj instrukcje, jakie Pan przekazał Isaacowi Morleyowi.
-
Jak sądzisz, jak byś zareagował, gdybyś był w sytuacji Isaaca? Dlaczego?
-
W jaki sposób wiedza o tym, że prośba przyszła od Zbawiciela, może ci pomóc w byciu jej posłusznym?
Wyjaśnij, że Isaac został wcześniej poproszony o sprzedaż swojego gospodarstwa, ale odmówił. Po otrzymaniu tego objawienia Isaac jednak swoje gospodarstwo posłusznie sprzedał, przekazał pieniądze Kościołowi i przeprowadził się z rodziną do Missouri, aby pomóc w budowie Syjonu. Możesz również zwrócić uwagę uczniów na to, że w tym objawieniu innym mężczyznom powiedziano, aby swoich posesji nie sprzedawali (zob. Doktryna i Przymierza 64:21, 26). Ci mężczyźni poświęcili swoje posesje Panu, wykorzystując je do wspierania Kościoła i świętych w Kirtland. Może to być dobry moment, aby przypomnieć uczniom o prawdach, których nauczyli się o Zbawicielu i prawie poświęcenia z Doktryny i Przymierzy 42:29–39.
Pan wymaga od nas serca i ochotnego umysłu
Wyjaśnij, że choć Pan może nie wymagać od nas, byśmy sprzedali naszą własność, to są rzeczy, o które nas prosi, gdy staramy się za Nim podążać.
Przeczytaj Doktrynę i Przymierza 64:22, 34. Poszukaj tego, czego Pan od nas wymaga.
-
Co znalazłeś?
Pomóż uczniom dostrzec, iż Pan wymaga od nas, abyśmy dali Mu nasze serca i ochotne umysły.
Zastanów się, jak możesz pomóc swoim uczniom lepiej zrozumieć, co to znaczy oddać Panu nasze serca i ochotne umysły. Jednym ze sposobów, aby to zrobić, jest poproszenie uczniów, aby wyobrazili sobie, że zostali poproszeni o pomoc w napisaniu lekcji z podręcznika Przyjdź i naśladuj mnie dotyczącej Doktryny i Przymierzy 64. Uczniowie mogą przestudiować podane lub znalezione przez siebie fragmenty z pism świętych samodzielnie lub w małych grupach, a następnie zapisać wyjaśnienie, co to znaczy oddać Panu nasze serca i ochotne umysły. Pozwól im podzielić się tym, co zapisali, i to omówić.
Zachęć uczniów, aby zabiegali o osobiste objawienie, żeby dowiedzieć się, w jaki sposób mogą osobiście oddać Panu swoje serca i ochotne umysły.
Przeczytaj podane fragmenty z pism świętych i odszukaj spostrzeżenia, które pomogą ci zrozumieć, co to znaczy oddać Panu nasze serca i ochotne umysły. Możesz zapisać wyjaśnienie w swoim dzienniku do studiowania.
Nauki z pism świętych
-
Przypowieści Salomona 3:5–6
-
Ew. Mateusza 22:36–39
Przykłady z życia Zbawiciela
-
Ew. Jana 6:38
-
Ew. Łukasza 22:42
-
W jakim sensie Jezus Chrystus daje dobry przykład oddania Swojego serca i ochotnego umysłu Ojcu Niebieskiemu?
-
W jaki sposób oddanie Jezusowi Chrystusowi twojego serca i ochotnego umysłu, aby za Nim podążać, wpłynęło na twoje życie?
Możesz poświęcić trochę czasu, aby pomóc uczniom w zrozumieniu tego, że istnieje różnica pomiędzy jedynie robieniem tego, o co prosi nas Pan, a byciem Mu posłusznym całym sercem i ochotnym umysłem.
Możesz poprosić uczniów, aby wypisali na tablicy kilka przykazań, o których przestrzeganie prosi nas Pan, lub poświęceń, o które może nas poprosić. Poproś uczniów, aby w parach lub małych grupach omówili, w jaki sposób możemy oddać Panu nasze serca i ochotne umysły, gdy będziemy czynić te rzeczy. Mogą na przykład omówić, w jaki sposób możemy oddać Panu nasze serca i ochotne umysły, kiedy staramy się zachowywać świętość dnia sabatu.
Osobiste przemyślenia
Jeśli zdecydowałeś się zapisać na tablicy przykazania lub poświęcenia, poproś uczniów, aby spojrzeli na tę listę i zastanowili się nad swoją gotowością, by uczynić wymienione na niej rzeczy. Możesz poprosić uczniów, aby w dzienniku do studiowania narysowali ilustracje przedstawiające serce i umysł. Aby pokazać im, jak mogą one wyglądać, możesz umieścić na widoku podany przykład. Poproś ich, aby zastanowili się nad tym, jak wielką część swoich serc i umysłów dają Zbawicielowi, a następnie ją pokolorowali. Potem możesz poprosić, aby zastanowili się i zapisali odpowiedzi na podane pytania.
-
Czego dowiedziałeś się dzisiaj, co może zwiększyć twoje pragnienie, aby oddać Panu swoje serce i ochotny umysł?
-
Jak sądzisz, w jaki sposób oddanie twojego serca i umysłu Zbawicielowi może pomóc ci stać się bardziej do Niego podobnym?
Możesz poprosić uczniów o podzielenie się tym, czego się dowiedzieli i co poczuli. Możesz także złożyć świadectwo lub opowiedzieć o sytuacji, w której zaobserwowałeś, jak ktoś oddaje Panu serce i ochotny umysł.