Doktryna i Przymierza 81–83

W kilku fragmentach Doktryny i Przymierzy 81–83 Pan zaprasza nas, abyśmy pomagali ludziom w potrzebie, którzy są wokół nas. Możesz zaznaczyć te fragmenty, gdy je znajdziesz. Jednym z najwięcej mówiących przykładów jest Doktryna i Przymierza 81:4–5. Oto kilka pytań, które pomogą ci rozważyć treść tych wersetów:

• W jakim sensie dana osoba może być „[słaba]”? Co to znaczy „wspomagać” kogoś? Kiedy służba bliźnich na sposób Chrystusowy pomogła mi w sytuacji, gdy czułem się słaby?

• Co może spowodować, że ręce danej osoby w przenośni „[opadły]”? W jaki sposób mogę „[podnieść]” te ręce?

• Co może oznaczać wyrażenie „omdlałe kolana”? Jak można je wzmacniać?

W jaki sposób Zbawiciel robi to wszystko dla ciebie?

Być może studiując ten werset, pomyślałeś o kimś, kogo możesz „[wspomagać]”, „[podnieść]” lub „[wzmacniać]”. Co zrobisz, aby świadczyć posługę tej osobie?

Czego jeszcze dowiadujesz się o służbie bliźnim na podstawie Doktryny i Przymierzy 82:18–19? Możesz również pokazać film pt. „Teachings of Thomas S. Monson: Rescuing Those in Need” [Nauki Thomasa S. Monsona. Niesienie pomocy potrzebującym] (strona internetowa: ChurchofJesusChrist.org). W jaki sposób członkowie okręgu biskupa Monsona odzwierciedlali to, czego uczymy się na podstawie tych wersetów?

5:1

Zob. także: Ks. Jakuba 2:17–19; Ks. Mosjasza 18:8–9; „Works of God” [Dzieła Boże]” (film), strona internetowa: ChurchofJesusChrist.org.

4:21

Carl Heinrich Bloch (1834–1890), Chrystus uzdrawiający chorego przy sadzawce Betezda, 1883, olej na płótnie, 256 cm x 319 cm. Muzeum Sztuki Uniwersytetu Brighama Younga; zakupiono z funduszy Jacka R. i Mary Lois Wheatleyów, 2001.

Przeczytanie tego wersetu może skłonić cię do przypomnienia sobie tego, co Bóg ci dał — zarówno w zakresie fizycznych, jak i duchowych błogosławieństw. Pamiętaj o tym podczas czytania dalszej części rozdziału 82. Jak czujesz: czego Bóg wymaga od ciebie?

Zob. także: „Ponieważ wiele dano mi”, Hymny, nr 133.

Jeśli ty — lub ktoś, kogo znasz — zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego Pan daje tak wiele przykazań, Doktryna i Przymierza 82:8–10 może ci pomóc to zrozumieć. Jakie spostrzeżenia z tych wersetów wykorzystałbyś, aby wyjaśnić komuś, dlaczego zdecydowałeś się przestrzegać przykazań Pana? Do czego mógłbyś porównać przykazania? Dodatkowe wyjaśnienia można znaleźć w Doktrynie i Przymierzach1:37–38; 130:20–21 oraz filmie pt. „Blessed and Happy Are Those Who Keep the Commandments of God” [Błogosławieństwa i szczęście tych, którzy przestrzegają przykazań Boga], strona internetowa: ChurchofJesusChrist.org. Jakie doświadczenia nauczyły cię postrzegać przykazania jako błogosławieństwa?

5:41

Zastanów się nad pewnymi przykazaniami, które dał ci Bóg. Czego te przykazania nauczyły cię o Nim i Jego woli (zob. werset 8.)? W jaki sposób przestrzeganie tych przykazań wpłynęło na twoje życie?

Czego dowiadujesz się o Panu z wersetu 10.? Jak myślisz, co Pan rozumie przez słowo „zobowiązany” (zob. także werset 15.)?

Jak Pan wypełnił Swoje obietnice w twoim życiu? Co mógłbyś powiedzieć osobie, która nie czuje motywacji do przestrzegania przykazań, ponieważ nie otrzymała błogosławieństw, na które czekała? Czy w przesłaniu Starszego D. Todda Christoffersona pt. „Nasza relacja z Bogiem” znajdują się pomocne obserwacje? (Liahona, maj 2022, str. 78–80).

Zob. także Tematy i pytania, „Przykazania”, Biblioteka ewangelii.

Siostra Virginia H. Pearce, służąca wówczas jako członkini Generalnego Prezydium Organizacji Młodych Kobiet, opowiedziała o kobiecie, która desperacko martwiła się o swoje dzieci, które dokonywały nieprawych wyborów. Będąc niemal w panice, próbowała wszystkiego, co mogła wymyślić, aby zabiegać o błogosławieństwa Pana w ich imieniu. W żarliwej modlitwie postawiła sobie ambitny cel częstszego uczęszczania do świątyni i była przekonana, że Pan przyjmie tę hojną ofiarę i przemieni serca jej dzieci. Później ta kobieta zdała sprawozdanie:

„Po dziesięciu latach wzmożonej obecności w świątyni i stałej modlitwy z przykrością muszę stwierdzić, że moje dzieci nie zmieniły swych wyborów […].

Ale zmieniłam się ja. Jestem inną kobietą […]. Mam łagodniejsze serce. Jestem przepełniona współczuciem. Mogę robić więcej i uwolnić się od obaw, niepokoju, poczucia winy, obwiniania i lęku. Porzuciłam narzucone sobie ograniczenia czasowe i nauczyłam się czekać na Pana. Często doświadczam przejawów mocy Pana. Zsyła On troskliwe miłosierdzie, małe przesłania, które potwierdzają Jego miłość do mnie i moich dzieci. Moje oczekiwania uległy zmianie. Już nie oczekuję, że moje dzieci się zmienią. Zamiast tego ciągle doświadczam troskliwego miłosierdzia i jestem przepełniona wdzięcznością za nie […].

Moje modlitwy uległy zmianie. Wyrażam więcej miłości i jestem bardziej wdzięczna […]. Pan postępuje w zdumiewający sposób, a ja jestem prawdziwie napełniona pokojem, który przekracza wszelkie zrozumienie” (w: „Prayer: A Small and Simple Thing” [Modlitwa: rzecz drobna i prosta], At the Pulpit [2017], str. 288–289).

W kwietniu 1832 r., zgodnie z instrukcjami Pana, Józef Smith przebył prawie 1300 km, aby odwiedzić świętych zgromadzonych w Missouri (zob. Doktryna i Przymierza 78:9). Kiedy tam przebywał, odwiedził społeczność, w której kilka wdów samotnie wychowywało swoje dzieci. Były wśród nich Phebe Peck i Anna Rogers, które Prorok znał osobiście. W stanie Missouri w latach 30. XIX wieku prawa stanowe zapewniały wdowom ograniczony dostęp do majątku po zmarłych mężach. Czego uczysz się z rozdziału 83. o tym, co Pan czuje wobec wdów i sierot? Czy znasz kogoś w takiej sytuacji, komu mógłbyś pomóc, ukazując miłość lub konkretne wsparcie? W jaki sposób możesz dzielić się tym, co posiadasz, z wdowami, sierotami, samotnymi matkami i innymi osobami w potrzebie?

Zob. także: Ks. Izajasza 1:17; List Jakuba 1:27.

• Gdy będziesz czytać z dziećmi Doktrynę i Przymierza 81:3, skłoń je do zastanowienia się nad różnymi miejscami, w których mogą się modlić „otwarcie”, oraz miejscami, w których mogą się modlić „na osobności”. Możecie również posłuchać lub zaśpiewać razem hymn o modlitwie, np. „Cicha modlitwa” (Hymny, nr 74). Opowiedzcie sobie nawzajem o czymś z tego hymnu, co stanowi dla was naukę o ważnej prawdzie dotyczącej modlitwy. Możecie także porozmawiać o tym, jak z czcią rozmawiać z Ojcem Niebieskim.

• Aby zachęcić dzieci do modlitwy w sercu, możesz dać im papierowe serca i poprosić je, aby narysowały lub napisały coś, o czym chcą mówić w modlitwie do Ojca Niebieskiego. Złóż świadectwo o tym, że Ojciec Niebieski wie, o czym myślimy i co czujemy i może słyszeć nasze modlitwy, nawet jeśli nie wypowiemy ich na głos. Możesz opowiedzieć dzieciom o sytuacji, w której modliłeś się w sercu, a Ojciec Niebieski cię usłyszał.

• Razem z dziećmi narysuj dłonie i kolana. Poproś dzieci, aby znalazły te części ciała w Doktrynie i Przymierzach 81:5. O robienie czego prosi nas Pan w tym wersecie? Możecie opowiedzieć sobie o tym, jak ludzie wzmocnili was, gdy czuliście się „słabi” czy „omdlali”. Film pt. „Pass It On” [Podaj dalej] (strona internetowa ChurchofJesusChrist.org) może poddać dzieciom pomysły na to, jak służyć bliźnim. Możecie wspólnie zaśpiewać pieśń o czynieniu dobra, na przykład: „Czy dziś dzięki mnie świat nieco lepszy był?” (Hymny, nr 136). Możesz pomóc dzieciom przygotować plan pomocy przynajmniej jednej osobie potrzebującej w tym tygodniu.

  

  2:18

• Możesz także wykorzystać ilustracje lub filmy, aby opowiedzieć proste historie o tym, jak Jezus Chrystus służył bliźnim (zob. ilustracje w tym zarysie lekcji; Album: Ewangelia w malarstwie, nr 41, 42, 46, 47, 55 lub jeden z filmów z cyklu Bible Videos [Filmy na podstawie Biblii] w Bibliotece ewangelii). W jaki sposób możemy podążać za przykładem Zbawiciela i pomagać bliźnim?

  

• Ty i dzieci możecie poszukać w Doktrynie i Przymierzach 82:8–10 odpowiedzi na pytanie: „Dlaczego Ojciec Niebieski daje nam przykazania?”. Możesz skłonić dzieci do zastanowienia się nad przykładami Jego przykazań (zob. na przykład: II Ks. Mojżeszowa 20:4–17; Ew. Mateusza 22:37–39; Doktryna i Przymierza 89:5–17). Może warto odnaleźć ilustracje przedstawiające niektóre z przykazań lub narysować je samemu. W jaki sposób przykazania Ojca Niebieskiego są wyrazem Jego miłości do nas?

• Może pewna prosta gra sprawi, że dzieciom łatwiej będzie postrzegać przykazania Boga jako błogosławieństwa, a nie brzemiona. Jedna osoba może instruować inną osobę, która ma zasłonięte oczy, jak zrobić coś, na przykład zrobić kanapkę lub narysować obrazek. Pomyślcie o czymś zabawnym i kreatywnym! Następnie omówcie, w jakim sensie Boże przykazania są jak wskazówki w tej grze.