“แอลมา 20–22: ‘ข้าพเจ้าจะทำอย่างไรจึงจะมี … ชีวิตนิรันดร์?’” พระคัมภีร์มอรมอน คู่มือครู (2024)
“แอลมา 20–22” พระคัมภีร์มอรมอน คู่มือครู
แอลมา 20–22
“ข้าพเจ้าจะทำอย่างไรจึงจะมี … ชีวิตนิรันดร์?”
อะไรจะช่วยให้ท่านปรารถนาจะติดตามพระผู้เป็นเจ้ามากกว่าสิ่งอื่นใด? บิดาของกษัตริย์ลาโมไนเคยเป็นคนชั่วร้าย แต่หลังจากเรียนรู้ความจริงที่สำคัญเกี่ยวกับพระผู้ช่วยให้รอดและแผนแห่งความรอดของพระบิดาบนสวรรค์ ความปรารถนาของเขาเริ่มเปลี่ยนไปมาก บทเรียนนี้จะช่วยให้ท่านปรารถนาเรื่องของพระผู้เป็นเจ้ามากกว่าสิ่งใดที่โลกมอบให้
การเป็นพยานถึงพระเยซูคริสต์ มองหาโอกาสเป็นพยานถึงเดชานุภาพ พระเมตตา และอิทธิพลของพระเจ้าในชีวิตเรา กระตุ้นให้นักเรียนถามว่า “พระคัมภีร์ข้อนี้สอนอะไรเกี่ยวกับพระเยซูคริสต์ซึ่งจะช่วยให้ฉันเข้าใจและพึ่งพาคำสอนและการชดใช้ของพระองค์?”
การเตรียมของนักเรียน: เชื้อเชิญให้นักเรียนอ่าน แอลมา 20 และ 22 เพื่อดูว่าบิดาของกษัตริย์ลาโมไนเปลี่ยนไปอย่างไรในสองบทนี้ ให้พวกเขานึกถึงเหตุผลที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงนั้น
กิจกรรมการเรียนรู้ที่ทำได้
ท่านเต็มใจหรือไม่?
ท่านเคยสังเกตหรือไม่ว่าสภาวการณ์หนึ่งมีอิทธิพลต่อความเต็มใจจะทำ—หรือไม่ทำบางสิ่งบางอย่าง?
ตัวอย่างเช่น นึกถึงสถานการณ์ที่ท่านเต็มใจทำสิ่งต่อไปนี้ จากนั้นให้นึกถึงสถานการณ์ที่ทำให้ท่านไม่ค่อยเต็มใจทำ
ท่านอาจจะแบ่งนักเรียนออกเป็นกลุ่มเล็กๆ และมอบหมายให้สนทนากลุ่มละหนึ่งกิจกรรมต่อไปนี้ จากนั้นสมาชิกของแต่ละกลุ่มจะแบ่งปันคำตอบกับชั้นเรียน
-
ทำความสะอาดห้องนอน
-
อ่านหนังสือ
-
เดินไกล
ให้นักเรียนทำการประเมินตนเองโดยให้คำแนะนำต่อไปนี้ อย่าขอให้นักเรียนบอกคำตอบของคำถาม
บางอย่างสามารถจูงใจเราให้ติดตามพระผู้เป็นเจ้า
ใช้เวลาสักครู่คิดถึงความปรารถนาจะติดตามพระผู้เป็นเจ้าของท่าน หากท่านปรารถนาจะติดตามพระองค์ อะไรเคยช่วยให้ท่านรู้สึกมีความปรารถนานั้น? หากปัจจุบันท่านไม่มีความปรารถนาจะติดตามพระองค์ ท่านคิดว่าอะไรจะช่วยให้มีความรู้สึกเหล่านั้น?
วันนี้ท่านจะเรียนรู้เกี่ยวกับชายคนหนึ่งซึ่งความปรารถนาจะติดตามพระผู้เป็นเจ้าของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมากภายในระยะเวลาอันสั้น ขณะศึกษา ให้เอาใจใส่สิ่งที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงนี้ มองหาคำสอนที่จะช่วยให้ท่านมีความปรารถนาจะติดตามพระผู้เป็นเจ้ามากขึ้นและได้รับพรที่พระองค์เท่านั้นสามารถมอบให้ได้
แอมันกับลาโมไนพบบิดาของลาโมไน
สรุปข้อมูลต่อไปนี้เพื่อช่วยนักเรียนเตรียมศึกษาเหตุการณ์ใน แอลมา 20 ระวังอย่าใช้เวลากับบทเรียนส่วนนี้มากเกินไป ท่านจะต้องให้นักเรียนมีเวลามากพอศึกษาเรื่องราวที่แอรันสอนบิดาของลาโมไนใน แอลมา 22
ขณะที่แอมันรับใช้และสอนผู้คนของกษัตริย์ลาโมไนในแผ่นดินอิชมาเอล พระเจ้าทรงเปิดเผยต่อแอมันว่าแอรันกับคนอื่นๆ จากกลุ่มของพวกเขาถูกคุมขังในแผ่นดินมิดโดไน แอมันและกษัตริย์วางแผนเดินทางไปที่นั่นเพื่อปลดปล่อยแอรันกับคนอื่นๆ ระหว่างทางพวกเขาพบบิดาของลาโมไนผู้เป็นกษัตริย์ปกครองทั้งแผ่นดิน (ดู แอลมา 20:1–8)
อาจเป็นประโยชน์ถ้าเชิญนักเรียนสองหรือสามคนที่เต็มใจอ่านข้อต่อไปนี้ขณะสมาชิกชั้นเรียนที่เหลือดูตามในพระคัมภีร์ของพวกเขา
อ่าน แอลมา 20:13–28 โดยมองหาปฏิสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นระหว่างแอมัน ลาโมไน กับบิดาของลาโมไน
-
ท่านสังเกตเห็นความปรารถนาของบิดาของลาโมไนเปลี่ยนไปอย่างไรตลอดการปฏิสัมพันธ์ของเขากับแอมันและลาโมไน?
-
มีสิ่งใดบ้างช่วยให้เกิดการเปลี่ยนแปลงนั้น?
ท่านอาจจะทำเครื่องหมายใน ข้อ 23 ที่บิดาของลาโมไนเต็มใจสละถ้าแอมันจะไว้ชีวิตเขา ท่านสามารถเปรียบเทียบปฏิกิริยาของเขาในข้อนี้กับปฏิกิริยาของเขาในข้ออื่นที่ท่านจะศึกษาในบทเรียนช่วงหลัง
แอรันสอนบิดาของลาโมไน
หลังจากแอรันและคนที่อยู่กับเขาถูกปล่อยออกจากเรือนจำแล้ว แอมันกลับไปแผ่นดินอิชมาเอลกับกษัตริย์ลาโมไน พระวิญญาณทรงนำแอรันไปหาบิดาของลาโมไนในแผ่นดินนีไฟ (ดู แอลมา 22:1)
อ่าน แอลมา 22:2–6 โดยมองหาคำถามที่บิดาของลาโมไนมีขณะพบกับแอรัน
-
ท่านจะแบ่งปันอะไรเกี่ยวกับพระบิดาบนสวรรค์และแผนของพระองค์ในการตอบคำถามของกษัตริย์ใน ข้อ 5–6?
อ่าน แอลมา 22:7–14 และมองหาว่าแอรันตอบคำถามของกษัตริย์ว่าอย่างไร โปรดทราบว่าคำว่า ได้ ใน ข้อ 14 หมายความว่า “ได้รับหรือสมควรได้รับ”
-
กษัตริย์ได้เรียนรู้อะไรเกี่ยวกับพระผู้เป็นเจ้าและแผนของพระองค์ที่น่าจะส่งผลต่อมุมมองของเขาเกี่ยวกับชีวิต?
-
การเชื่อและการเข้าใจคำสอนของแอรันเกี่ยวกับพระผู้เป็นเจ้าและแผนของพระองค์จะมีอิทธิพลต่อเราได้อย่างไร?
อ่าน แอลมา 22:15–18 โดยมองหาสิ่งที่กษัตริย์ปรารถนาและเต็มใจทำหลังจากแอรันสอนเขา
ก่อนสนทนาคำถามสองข้อถัดไป ท่านอาจจะเชิญนักเรียนหลายๆ คนเขียนวลีที่พวกเขาชอบเป็นพิเศษจากข้อเหล่านี้ไว้บนกระดาน จากนั้นท่านจะถามนักเรียนว่ามีวลีใดอธิบายสิ่งที่พวกเขาเคยรู้สึกมาก่อนหรือไม่ หรือพวกเขามีคำถามหรือไม่ เชิญนักเรียนที่เต็มใจให้แบ่งปันคำถามหรือประสบการณ์ บอกนักเรียนไม่ให้แบ่งปันเรื่องที่เป็นส่วนตัวมากเกินไป
-
คำหรือวลีใดช่วยให้ท่านเห็นว่าความปรารถนาของกษัตริย์เปลี่ยนไปตั้งแต่เขาพบแอมันกับลาโมไนบนถนนไปมิดโดไน?
-
กษัตริย์กล่าวว่าเขายอมสละอะไรใน ข้อ 15 และ 18?
-
ตามที่ท่านเรียนรู้จากการศึกษา แอลมา 20 และ 22 ปัจจัยอะไรบ้างช่วยให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่กษัตริย์ประสบ?
ความจริงประการหนึ่งที่เราเรียนรู้ได้จากเรื่องนี้คือ เมื่อเราเข้าใจว่าเราต้องการพระเยซูคริสต์ ความปรารถนาจะติดตามพระองค์และได้รับพรที่พระองค์ทรงมอบให้จะเพิ่มขึ้น
-
ท่านคิดว่าเหตุใดการเข้าใจว่าเราต้องการพระผู้ช่วยให้รอดจึงมีผลกระทบอย่างมากต่อความปรารถนาและการกระทำของเรา?
-
อะไรจะช่วยหรือเคยช่วยให้ท่านเข้าใจดีขึ้นว่าท่านต้องการพระเยซูคริสต์?
ความปรารถนาอันชอบธรรมของเราจะส่งผลกระทบต่อเรา
ประสบการณ์ของกษัตริย์กับแอรันมีผลกระทบลึกซึ้งต่อกษัตริย์และผู้คนของเขา กษัตริย์ ราชินี ครัวเรือนทั้งหมดของเขา และชาวเลมันคนอื่นๆ อีกมากมายพากันเปลี่ยนใจเลื่อมใสพระเจ้า และซื่อสัตย์ต่อพระองค์ตลอดชีวิตที่เหลือ (ดู แอลมา 22:23; 23:6)
นึกย้อนกลับไปว่ากษัตริย์กล่าวว่าเขาปรารถนาอะไรใน ข้อ 15–18 ความปรารถนาเหล่านี้รวมถึง
-
พรของชีวิตนิรันดร์ (ข้อ 15, 18)
-
“เกิดจากพระผู้เป็นเจ้าโดยขุดเอารากของวิญญาณชั่วร้ายนี้ออกจากอก [ของเขา]” (ข้อ 15)
-
รับพระวิญญาณบริสุทธิ์ (ข้อ 15)
-
เปี่ยมด้วยปีติ (ข้อ 15) และ
-
รู้จักพระผู้เป็นเจ้า (ข้อ 18)
เขียนความปรารถนาของกษัตริย์ไว้บนกระดานหากยังไม่ได้เขียน แทนที่จะถามคำถามต่อไป ท่านอาจจะให้นักเรียนเขียนคำอธิบายสั้นๆ ลงในสมุดบันทึกการศึกษาว่าพวกเขาจะเป็นคนแบบไหนใน 5 หรือ 10 ปีถ้าพวกเขาปรารถนาสิ่งเหล่านี้อยู่เสมอในช่วงเวลานั้น
จากนั้นนักเรียนจะแบ่งปันข้อคิดกับชั้นเรียน
-
ท่านคิดว่าการปรารถนาสิ่งเหล่านี้ในชีวิตอยู่เสมอจะทำให้เกิดความแตกต่างอะไรในชีวิตท่าน?
-
ท่านอาจจะต้องสละหรือเปลี่ยนแปลงอะไรเพื่อได้พรเหล่านี้?
ไตร่ตรองสิ่งที่ท่านได้เรียนรู้และรู้สึกขณะศึกษาวันนี้ พิจารณาว่าท่านจะทำอะไรได้บ้างเพื่อปรารถนาพรที่พระบิดาบนสวรรค์ทรงประสงค์จะประทานแก่ท่านอย่างเต็มที่มากขึ้น นึกถึงสิ่งที่ท่านจะต้องทำหรือสละเพื่อรับพรเหล่านี้ บันทึกความคิดและความประทับใจทางวิญญาณลงในสมุดบันทึกการศึกษาของท่าน
ให้เวลานักเรียนมากพอจะบันทึกความคิดและความประทับใจลงในสมุดบันทึกการศึกษาของพวกเขา ท่านอาจจะเชิญนักเรียนที่เต็มใจสองสามคนให้แบ่งปันสิ่งที่เขียนไว้กับชั้นเรียนซึ่งไม่เป็นเรื่องส่วนตัวมากเกินไป