BYŁEM NAUCZANY

Często w myślach powtarzam słowa Nefiego z początku Księgi Mormona i nawiązuję do nich osobiście. „Ja, [James], wywodzę się z dobrych rodziców”. Przypominają mi o błogosławieństwach, którymi się cieszę dzięki moim wyjątkowym rodzicom, Jamesowi Wilsonowi i Judith Evelyn McConkie.

Kiedy ostatnio rozmyślałem o błogosławieństwach płynących z bycia rodzicem, do mojej cichej recytacji dodałem kolejne słowa z pierwszego wersetu Nefiego. Brzmią one: „byłem nauczany”.

Dlaczego Nefi czuł się błogosławiony przez „dobrych” rodziców? Ponieważ Lehi i Saria uczyli go o jego pochodzeniu, o tym jak pokonywać życiowe wyzwania oraz o istocie mądrości i miłości Boga. Poczucie wdzięczności Nefiego za to, czym dzielili się jego rodzice, sprawiło, że: „[dokonał] zapisu dziejów swego życia”. A wszystko to w pierwszym wersecie Księgi Mormona!

Przez całe życie ja również byłem nauczany przez moich rodziców. Kiedy skończyłem dwanaście lat, otrzymałem nowy zestaw pism świętych i kilka książek odnoszących się do doktryn Przywrócenia i jego historii. Zacząłem czytać i dzięki niewielkiej zachęcie i wsparciu rodziców w każdą niedzielę po południu siadałem z jednym lub obojgiem z nich, aby omówić i wyjaśnić wszystko, co przyswajałem i rozważałem. Podobnie jak Nefi, dowiedziałem się, skąd pochodzę, jak najlepiej radzić sobie z życiowymi wyzwaniami oraz poznałem istotę mądrości i miłości Boga. Gdy byłem młodym członkiem, poznałem też historię Kościoła i to, jak może on wzbogacić moje doświadczenia życiowe i wzmocnić moje świadectwo. W jakiś sposób w każdej z naszych dyskusji dowiadywaliśmy się czegoś o Jezusie.

Czasami niedzielne sesje przeradzały się ze studiowania ewangelii w rozmowy o przyjaciołach, pracy, relacjach czy szkole. Moi rodzice dużo słuchali. Dobrzy nauczyciele często tak robią. Ale przez cały ten czas się uczyłem.

Być może nawet ważniejszy od informacji, które przyswoiłem, był sposób, w jaki moi rodzice pomogli mi zrozumieć i przyswoić to, czego się uczyłem. Patrząc wstecz na to doświadczenie i widząc, jak powtarza się ono w życiu moich własnych dzieci, można stwierdzić, że najcenniejszą częścią tych niedzielnych sesji studiowania było zdobycie umiejętności rozumienia. Przekazując tę umiejętność mnie i mojemu rodzeństwu, moi rodzice uszanowali prośbę Pana zawartą w Doktrynie i Przymierzach w rozdziale 68, wersecie 25, aby rodzice „nauczali swoje dzieci, by] rozumiały doktrynę”, a nie tylko ją słyszały. (Wyróżnienie dodane). Teraz zdaję sobie sprawę, że rozumienie różni się od zbierania informacji. Rozumienie oznacza stawanie się mądrzejszym. Bóg pragnie mądrości dla każdego ze Swoich dzieci.

W swoim pierwszym przemówieniu do świata, jako przewodniczący apostoł i wyższy kapłan Pana, Prezydent Oaks potwierdził, że rodzina, niezależnie od jej kształtu, jest wyjątkowym i najbardziej wpływowym miejscem nauki. Użył takich słów, jak: nauczać, kształcić, przykład, razem, czas, demonstrować, obiecywać, być wzorem, miłość, cierpliwość i jednoczenie, aby opisać wiele różnych sposobów, w jakie rodzic może nauczać, a dziecko się uczyć.„Święci w dniach ostatnich nadal mają” — jak wyjaśnił — „nadany przez Boga obowiązek nauczania swoich dzieci, aby przygotowały się nasze rodzinne przeznaczenie w wieczności” (zob. Doktryna i Przymierza 68:25). Potwierdził zaproszenie Pana, by rodzice pomagali dzieciom rozumieć.

W miarę jak informacje zalewają nasze skrzynki pocztowe, telefony, komputery i życie, jestem wdzięczny za prorocze przypomnienie, aby pomagać tym, których kocham, wzrastać w zrozumieniu i mądrości.