Ang Kadalag-an sang Mahal Naton nga Manluluwas

Sa akon calling bilang Apostoles, pirme ako nagabiyahe kag may pribelihiyo ako nga makilala ang mga kabataan, mga lamharon, kag mga hamtong sa halos bilog nga kalibutan. May mga tinion sang dako nga kalipay sa kabuhi, pero isa sang nakita sang akon mga mata kag nabatyagan sa sulod sang akon tagipusuon amo nga magluwas sa kalipay kag kasadya, ang kabuhi may ara man sang kasakit kag pag-antos.

Indi ko gid malimtan ang magpungko upod sa apat ka magagmay pa nga kabataan nga ang mga ginikanan brutal nga ginpatay sa sulod sang ila mismo nga balay samtang nagakatulog ang kabataan, ukon makilala ang isa ka babayi nga gin-abuso sang sinaligan nga paryente sang bata pa sia, ukon magpungko sa tupad sang hiligdaan sang isa ka dalagita nga nakaangkon sang kasamaran sa utok sang mahulog sa bisikleta kag napatay wala madugay pagkatapos, ukon ang magpamati sa pagtalangison sang babayi nga ang bana nagluib sa iya kag sa iya mga kasugtanan sa temple sa waay ginapaabot nga paagi sa sulod sang madamo nga tinuig.

Nabatyagan ko ang kasakit sang mag-asawa nga ang hamtong na nga bata wala na nagapati sa mga kamatuoran sang ebanghelyo kag nagatinguha nga paluyahon ang pagtuo sang iban pa nga miyembro sang pamilya. Nakabisita ako sa nagakalisod nga mga ginikanan kag kaabyanan sang soltero nga may masanag nga buwas-damlag nga nag-utas sang iya kaugalingon nga kabuhi. Nabatyagan ko ang diosnon nga kasubo sang mga nakahimo sang sala kag matuodtuod nga gusto na nga maghinulsol kag ang kasubo sang mga naapektuhan sang sala.

Nakita ko ang kasakit sang mental nga balatian sang natungdan kag sang mahipos nga nagaantos samtang nagatulok kag diutay lang ang ikasarang sa pagbulig. Nakita ko ang grabe nga personal nga pag-antos nga dulot sang mga kalamidad, pagbaha, mga bagyo, sunog, kag mga linog. Nasaksihan ko ang pagginamo sa mga pungsod tungod sang pulitika, mga giyera, kag kalaglagan, kag ang pag-antos kon ang wala ginapaabot ginatugyan sa mga inosente kag nagatinguha nga maghimo sang husto.

Healing Hands [Nagapang-ayo nga mga Kamot], ni Kolby Larsen, indi pwede kopyahon

Ginabuligan Kita sang Manluluwas

Sa paghambal parte sa Pagbayad-Sala ni Jesucristo, si Pangulong James E. Faust (1920–2007), Ikaduha nga Manuglaygay sa Unang Pangulohan, nagsiling: “Dapat himuon sang mga nasakitan ang dapat nila himuon para atubangon ang ila mga pagtilaw, kag ang Manluluwas ‘[magabulig sa] iya katawhan suno sa ila mga kahuyangan’ [Alma 7:12]. Buligan Niya kita nga madala ang aton mga palas-anon. May mga pilas nga tama kasakit kag kadalom nga indi ini mag-ayo kon wala ang bulig sang mas mataas nga gahum kag paglaum sa perpekto nga hustisya kag pagpasag-uli sa dason nga kabuhi. … Naintiendihan Niya ang aton kasakit kag pagaupdan kita bisan sa pinakamadulom naton nga tinion.”

Nabatyagan ko nga mas nagalapit ako sa pagpalangga sang Manluluwas kag sa wala katapusan nga mga bugay nga ginpromisa sa aton paagi sa Pagbayad-Sala ni Jesucristo. Wala Niya kita ginlikaw sa mabudlay nga mga eksperiyensya sang kabuhi nga nagadala sang indi matakos nga kasakit, pero ginprotektahan Niya kita sa wala katapusan nga pag-antos kag pagkahilayo sa Amay nga Langitnon kag gintugotan kita, paagi sa Iya nagasakop-sang-tanan nga pag-antos, nga makaangkon sang posibilidad sang perpekto nga kalipay kag wala katapusan nga kalipayan sa presensya sang Dios.

Ginapadumdom kita ni Pangulong Dallin H. Oaks: “Wala sing duda, ang pinakadaku nga bulig sang Dios sa sini nga kabuhi amo ang Iya pag-aman sang Manluluwas, si Jesucristo nga nag-antos para bayaran ang bili kag maghatag sang kapatawaran sa ginhinulsulan nga mga sala. Inang maluluy-on kag mahimayaon nga Pagbayad-Sala nagapaathag kon ngaa ang pagtuo kay Jesucristo amo ang una nga prinsipyo sang ebanghelyo. Ang Iya Pagbayad-Sala ‘“nagapahanabo sang pagkabanhaw sang mga minatay’ (Alma 42:23), kag ini ‘nagabayad para sa mga sala sang kalibutan’ (Alma 34:8), nga nagapanas sang tanan nga nahinulsulan naton nga mga sala kag nagahatag sa aton Manluluwas sang gahum nga buligan kita sa aton mga kahuyangan sa sini nga kabuhi.”

Detalye halin sa Prayer at Gethsemane [Pangamuyo sa Getsemani], ni Del Parson, pwede kopyahon para gamiton sa Simbahan lamang

Importante Kaayo nga Hitabo sa Wala Katubtuban

Kon pamensaron ko ang pag-antos nga personal ko nga nakita, nga tama kagamay kon ikomparar sa tanan nga nag-agi ukon magaagi pa sa kalibutan, indi ko malaragway, sa bisan ano nga tinaga nga nabal-an ko, ang nabatyagan ko sa akon tagipusuon nga ayhan natabo sa tagipusuon kag hunahuna kag kalag sang Manluluwas sa sagrado Niya nga tinion sang nagasakop-sa-tanan nga pag-antos para sa mga sala kag kasakit sang tanan nga katawhan.

Ang importante kaayo nga hitabo sa tanan nga wala katapusan nagsunod sang si Jesus “nagkadto sa lugar nga gintawag Getsemani” (Mateo 26:36) sa Bukid sang mga Olivo sa gwa sang siyudad sang Jerusalem. Siling Niya sa Iya mga disipulo, “Daw malumos ako sa kalisod” (Mateo 26:38).

Nangamuyo Sia, nga nagasiling, “Amay ko, kon mahimo, ilikaw sa akon ini nga kupa sang pag-antos! Pero indi ang akon kabubot-on ang matuman, kundi ang imo” (Mateo 26:39). Nagbalik Sia sa Iya mga disipulo, naabtan sila nga nagakatulog, naglakat liwat, kag nangamuyo sang ikaduha nga beses. “Amay ko, kon ini nga kupa sang pag-antos indi malikaw sa akon kon indi ko pag-imnon, ang imo kabubot-on amo ang matuman. … Kag nagpangamuyo [Sia] sang amo man gihapon nga pangamuyo sa ikatlo nga tion” (Mateo 26:42, 44).

Gin-inom ni Jesus ang mapait nga kupa kag nag-antos labaw pa sa maintiendihan sang aton mortal nga panghunahuna sa hardin kag sa krus. Bisan wala sing sala, gindala Niya sa Iya Kaugalingon ang tanan naton nga sala, para kon magpalapit kita sa Iya kag maghinulsol, ang aton mga sala kag kalargahon pagahaw-ason sa aton (tan-awa sa 2 Mga Taga-Corinto 5:21).

Ang pag-antos, kamatayon, kag nagabayad-sala nga sakripisyo ni Jesus madugay na nga ginpaabot. Nagahambal 700 ka tuig antes sang pagbata kay Jesus, ginpropesiya ni Isaias nga “ginpatupa sang Ginoo sa iya, ang silot nga bagay sa aton tanan” (Isaias 53:6). Naghambal si Jesus parte sa paghatag sang Iya kabuhi bilang “pagtubos” (Mateo 20:28; tan-awa man sa 1 Timoteo 2:6) “sa kapatawaran sang mga sala” (Mateo 26:28) sang tanan nga magapati sa Iya kag magahinulsol sang ila mga sala. Ginlaragway ni Pedro kon paano Sia “napatay para sa [aton] mga sala” (1 Pedro 3:18), nga paagi sa Iya mga pilas gin-ayo [kita] (tan-awa sa 1 Pedro 2:24). Ginhimo Niya ang indi mahimo sang iban para tugotan kita nga makabalik sa presensya sang aton Amay. “Ginhanot sia tungod sang [aton] mga kalautan” (Isaias 53:5).

Pagkatapos sang Iya pag-antos sa Getsemani, nagpadayon ang Iya pag-antos—ang pagtraydor sang isa nga naglakat upod sa Iya, ang pagyaguta sa atubang sang indi matarong nga mga lider, ang kasakit sa Iya lawas samtang ginabakol, ang korona sang tunok nga ginduot sa Iya ulo sang mapintas kag wala kaluoy nga mga soldado (tan-awa sa Juan 18:2–3, 12–14; Marcos 15:15–20), kag ang mabug-at nga pagbo nga nagadapat sa pilason Niya nga likod samtang nagalakat Sia padulong sa Golgota (tan-awa sa Juan 19:16–17).

Sa krus, ang kapait sang kasakit nga nabatyagan sa Getsemani nagpanumbalik sa kadakuon nga indi maantos sang bisan sin-o nga tawo. Si Jesucristo, ang Anak sang Dios, solo nga nagdala sang diosnon nga sugo sang Iya Amay nga ihalad ang Iya kabuhi. Indi ini makuha sa Iya sang mga soldado kag mga lider (tan-awa sa Juan 10:18). Nga may pagtahod kag pagpaubos, ginduko ni Jesus ang Iya ulo kag nagsiling, “Tapos na” (Juan 19:30).

Ang katapusan nga tion sang Iya mortal nga kabuhi nakompleto na. Wala sang tinaga nga makalaragway sang kadako sang bilidhon nga regalo ni Jesucristo. Indi na gid ini pagpangayuon sa iban pa. Si Jesucristo nag-antos sing “makaisa gid lang [para sa tanan]” (Mga Hebreo 10:10).

Kay natapos na ang Iya diosnon nga misyon, Sia karon ang una sa tanan nga kasaysayan sang tawo nga magabangon halin sa lulubngan padulong sa pagka-imortal (tan-awa sa 1 Mga Taga-Corinto 15:21–23).

Sa duha ka babayi sa may lulubngan, nagsiling ang mga anghel:

“Ngaa bala ginapangita ninyo ang buhi sa tunga sang mga patay?

“Wala sia diri, kundi nabanhaw” (Lucas 24:5–6).

Sa Iya mga Apostoles, siling Niya, “Tan-awa ang akon mga kamot kag ang akon mga tiil, nga ako gid ini” (Lucas 24:39). Sang ulihi, “nagpakita sia sa sobra sa 500 … sa isa ka tion” (1 Mga Taga-Corinto 15:6). Nakita sang mga saksi ang nabanhaw nga Manluluwas. Indi Sia patay. Buhi Sia.

Ginbugto ni Jesucristo ang mga kadena kag mga gapos sang wala katubtuban nga pagkabihag sa kamatayon sang tagsa ka tawo nga nabuhi ukon magakabuhi pa sa kalibutan (tan-wa sa 1 Mga Taga-Corinto 15:22). Gindaug Niya ang aton nagasakop-sa tanan nga kaaway; ang kaaway nga kamatayon napierde sing dayon.

Si President Russell M. Nelson (1924–2025) nagsiling: “Gindala ni Jesucristo sa Iya kaugalingon ang inyo mga sala, ang inyo mga kasakit, ang inyo mga kalisod, kag ang inyo kaluyahon. Indi ninyo kinahanglan nga pas-anon ini nga nagaisahanon! Patawaron Niya kamo kon maghinulsol kamo. Bugayan Niya kamo sang inyo kinahanglanon. Ayuhon Niya ang inyo napilasan nga kalag. Kon itakod ninyo ang inyo gota upod sa Iya, ang inyo mga palas-anon magamag-an. Kon maghimo kamo kag magtuman sang mga kasugtanan nga sundon si Jesucristo, masalapoan ninyo nga ang masakit nga mga tinion sang inyo kabuhi temporaryo lamang. Ang inyo mga pag-antos ‘daugon sa kalipay kay Cristo’ Alma 31:38”

Bilang isa sang Iya gin-ordin nga Apostoles, naeksperiyensyahan ko ang espiritwal kag personal nga mga panahon nga naghatag sa akon sang sigurado kag piho nga saksi nga Sia buhi. Sa sining panahon sang Paskwa sang Pagkabanhaw, kabay nga ining mga tinaga magapabilin sa aton kaisipan kag tagipusuon: “Ipadumdom sa akon, Ginuo, Nga nag-antos kag napatay ka para sa akon,” samtang nagakasadya kami sa pagkanta: