لیاحونا
برکت دادن به همه خانواده‌های روی زمین
مارس ۲۰۲۶ لیاحونا


«برکت دادن به همه خانواده‌های روی زمین،» لیاحونا، مارس ۲۰۲۶.

پیامِ ماهانهٔ لیاحونا، مارس ۲۰۲۶

برکت دادن به همهٔ خانواده‌های روی زمین

اگر ما از برنامه پدر آسمانی‌مان برای خانواده‌ها پیروی کنیم و آن را به اشتراک بگذاریم، او همراه ما خواهد بود، ما را حمایت خواهد کرد و در سفر بازگشت به سوی او به ما ملحق خواهد شد.

تصویر یعقوب در حال رؤیا دیدن

رؤیای یعقوب در بیت‌ئیل، اثر جِی. کِن اسپنسر

اخیراً، من و خواهر اُکتدورف در مراسم تعمید یکی از نوه‌زادگان‌مان شرکت کردیم. هنگامی که دیدیم چندین نسل این رویداد را شادمانه جشنِ گرفتند، احساس سپاس عمیقی نسبت به پدر آسمانی خود برای برنامهٔ رستگاریِ او برای فرزندانش داشتیم. حس کردیم که خانواده و پیمان‌های مقدس از همان ابتدا چقدر برای او مهم بوده‌اند.

این اهمیت را می‌توان در روایت عهد عتیق از یعقوب ایماندار مشاهده کرد، که سفری طولانی و طاقت‌فرسا را برای یافتن همسر، پیمان ازدواج و تشکیل خانواده طی کرد. یک شب، یعقوب برای استراحت شبانه توقف کرد، اما برای بالش، جز سنگ چیزی نیافت. حتماً خیلی خسته بوده زیرا با این حال هنوز توانست خوابش ببرد — و خواب ببیند.

یعقوب با اهداف ارزشمند خود در مورد پیمان ازدواج و خانواده که مطمئناً در ذهن داشت، دید «پلّكانی در آنجا هست كه یک سرش بر زمین و سر دیگرش در آسمان ‌است ‌و فرشتگان‌ از آن ‌بالا و پایین‌ می‌روند.

«و خداوند [سَروَر] در كنار آن ایستاده و می‌گوید: «من هستم خدای ابراهیم و اسحاق‌» (پیدایش ۲۸: ۱۲–۱۳).

سپس سَروَر چند وعده مهم به یعقوب داد — وعده‌هایی که به پدر یعقوب، اسحاق، و پدربزرگش، ابراهیم، نیز داده بود، از جمله:

  • وعده اینکه یعقوب پدر «ملّتهای بسیار» خواهد شد (پیدایش ۲۸: ۳؛ همچنین رجوع کنید به آیه ۱۴).

  • وعده سرزمین برای زادگان یعقوب (رجوع کنید به پیدایش ۲۸: ۴، ۱۳).

  • وعده اینکه به وسیله یعقوب و نسل او «همهٔ ملّتها برکت خواهند یافت» (پیدایش ۲۸: ۱۴؛ تأکید اضافه شده است).

تجربه یعقوب آنقدر مقدس بود که اعلام کرد: «خداوند [سَروَر] در اینجاست. … این‌ جا باید خانهٔ خدا باشد. اینجا دروازهٔ آسمان است» (پیدایش ۲۸: ۱۶–۱۷). و بنابراین، یعقوب آن منطقه را بیت‌ئیل نامید که به معنای «خانۀ خدا» است (پیدایش ۲۸: ۱۹، پاورقی الف).

برکات وعده‌داده‌شده در رویای یعقوب، ایجاب می‌کرد که یعقوب به صورت استعاری در این زندگی گویی از کوه بالا برود. به عنوان مقدّسین آخرین زمان، دیدن ارتباط بین رویای یعقوب، پیمان‌های سَروَر و خانۀ سَروَر دشوار نیست. معابد خیلی شبیه آن پلّكانی هستند که یعقوب دید. آموزه‌ها، آیین‌ها و پیمان‌های خانۀ سَروَر، آسمان و زمین را به هم پیوند می‌دهند. این پیمان‌ها را می‌توان به پله‌های نردبانی تشبیه کرد که ما را به سَروَر نزدیک‌تر می‌کنند. و از طریق خدمت مقدسی که در معابد مقدس ارائه می‌دهیم، به «همه خانواده‌های روی زمین» — در گذشته، حال و آینده — برکت می‌دهیم.

«چه کشف بزرگی!»

ارشد بروس سی. هیفن، یکی از اعضای بازنشسته هفتادان، یک بار تماسی از سردبیر یک مجله خبری ملی دریافت کرد. سردبیر می‌خواست درباره کتابی که اخیراً منتشر شده بود و به بررسی تاریخ باورهای مربوط به بهشت در ادیان مختلف می‌پرداخت، صحبت کند.

ارشد هیفن نوشت: «نویسندگان دریافتند که عموم مردم عطش گسترده‌ای برای بهشت و خانواده‌های بهشتی دارند.» اما اگرچه اکثر مردم هنوز به زندگی پس از مرگ، عشق ابدی و تجدید دیدار خانواده‌ در بهشت اعتقاد داشتند، «اکثر کلیساهای مسیحی پاسخ کمی به این عطش درونی می‌دهند» — به جز یک استثنا: کلیسای عیسی مسیح مقدّسین آخرین زمان.

در کلیسای احیاشده منجی، ما معابد مقدس داریم. ما ازدواج ابدی داریم، با اقتدار پیوند دادن که برکت آن فراتر از مرگ می‌رود. به ما وعده آینده‌ای ابدی با عزیزان‌مان در پیشگاه پدر و پسر داده شده است. با توجه به همه اینها، نویسندگان به این نتیجه رسیدند که مفهوم بهشت از دیدگاه مقدّسین آخرین زمان، کامل‌ترین — و از نظر من، شادترین — است.

«چه کشف بزرگی!» ارشد هیفن اظهار داشت. «امروزه اکثر مردم آرزوی خانواده‌های ابدی را دارند، و [مژده احیاشده عیسی مسیح] این آرزو را بهتر از هر مجموعه‌ای از ایده‌های [یا عقاید مذهبیِ] شناخته‌شده دیگری برآورده می‌کند. کاش تمام دنیا می‌توانستند صدای فرزندان [ما] که این خبر خوش را می‌خوانند، را بشنوند: «خانواده باهم باشند جاوید.»

خانواده‌ها فقط یک ترتیب اجتماعی ساده نیستند. آنها نمونه جاودان بهشت هستند. آنها «برای برنامه آفرینش برای سرنوشت ابدی فرزندانش اساسی» هستند. همانطور که رئیس راسِل ام. نِلسون (۱۹۲۴‎–۲۰۲۵) به ما آموخت: «[سَروَر] زمین را آفرید [تا] ما بتوانیم بدن‌های فیزیکی به دست آوریم و خانواده تشکیل دهیم. او کلیسای خود را برای تعالی خانواده‌ها تأسیس کرد. او معبدهایی را فراهم می‌کند تا خانواده‌ها بتوانند برای همیشه در کنار هم باشند.»

اما علاقه ما به خانواده‌های پایدار فقط به سرنوشت‌های ابدی مربوط نمی‌شود. خانواده نقش اساسی در شادی و سعادت ما در زندگی میرا نیز دارد. پدر آسمانی ما، که کاملاً می‌داند چه چیزی منجر به شادی در زندگی کنونی و ابدی می‌شود، فرزندانش را برای خانواده‌ها می‌فرستد — هر چقدر هم که [خانواده‌ها] ناکامل باشند — و از ما دعوت می‌کند تا خانواده‌هایی قوی و پایدار بسازیم و پرورش دهیم. البته، «ناتوانی، مرگ یا شرایط دیگر ممکن است سازگاری شخصی را ایجاب کند.» اما هیچ چیز نمی‌تواند جایگزین مسئولیت‌های ضروری و الهی زن و شوهر، پدر و مادر شود.

تحقیقات دربارهٔ «خانواده‌های بیولوژیکی، پیوندخورده و دو والدی» همچنان نشان می‌دهد که خانواده برای حفظِ «پیوندهای عمیقِ عشق و محبت» ضروری است. خانواده «محل اصلی پرورش افراد پایدار، متعادل، سازگار و دارای آگاهی اجتماعی» است.

مدافعان کوشای خانواده

البته نباید تعجب کنیم که چیزی به این مهمی در برنامه خدا با مخالفت روبرو شود. شیطان هرگز دوستدار خانواده نبوده است، و تلاش‌های او فقط فوریت بیشتری پیدا می‌کند «زیرا می‌داند مهلت زیادی ندارد» (مکاشفه ۱۲:‌ ۱۲). همانطور که ام. راسل بالارد (‎۱۹۲۸–۲۰۲۳)، رئیس اجرایی مجمع دوازده رسول، گفت: «شیطان می‌داند که مطمئن‌ترین و مؤثرترین راه برای مختل کردن کار سَروَر، کاهش اثربخشی خانواده و تقدّس خانه است.»

با دانستن آنچه که ما در مورد خانواده ابدی خدا، برنامه او برای فرزندانش و اهمیت ابدی روابط خانوادگی می‌دانیم، باید در میان کوشاترین مدافعان خانواده در جهان باشیم.

چطور این کار را انجام دهیم؟

رئیس دَلین اچ. اُکس این نصیحت را ارائه داد: «اعلامیه خانواده … تأکید مجدد سَروَر بر حقایق مژده است که برای پشتیبانی از خود در چالش‌های فعلی خانواده به آنها نیاز داریم.»

در زندگی شخصی خود، می‌توانیم «کارهای کوچک و ساده‌ای» (آلما ۳۷: ۶) انجام دهیم که روابط خانوادگی را تقویت می‌کند. این شامل پیروی از اصول خانواده‌ها و ازدواج‌های موفق است که در اعلامیه خانواده آمده است: «ایمان، دعا، توبه، بخشش، احترام، عشق، دلسوزی، کار و فعالیت‌های فرح‌بخش سالم.» صرف نظر از وضعیت فعلی خانواده‌مان، می‌توانیم با کردار خود نشان دهیم که روابط خانوادگی برای ما از اهمیت ابدی برخوردارند.

به عنوان «شهروندان مسئول» در جوامع خود، می‌توانیم «اقداماتی را که برای حفظ و تقویت خانواده طراحی شده‌اند، ترویج دهیم.»

ما قوم پیمان‌بسته آخرین زمان سَروَر هستیم. ما وارث وعده‌هایی هستیم که به ابراهیم، اسحاق و یعقوب داده شد — وعده‌هایی که کاملاً به خانواده‌ها مربوط می‌شوند. این وعده‌ها با فراخوان مقدس برای برکت دادن به «همه خانواده‌های روی زمین» همراه هستند. و یک راه مهم برای انجام این کار، زندگی کردن، دفاع کردن و به اشتراک گذاشتن این حقیقت ابدی است که «خانواده توسط خدا مقدر شده است» و «آیین‌ها و پیمان‌های موجود در معابد مقدس، بازگشت به پیشگاه خدا را برای افراد، و پیوند جاودانه را برای خانواده‌ها میسّر می‌سازند.»

«من با تو خواهم بود»

وقتی من و خواهر اُکتدورف می‌بینیم که اعضای خانواده‌مان با پدر آسمانی مهربان و ابدی‌مان پیمان‌های مقدس می‌بندند، قلب‌هایمان سرشار از شادی و سپاسگزاری می‌شود. ما نه تنها از فرزندان‌مان و فرزندان‌شان، بلکه از والدین‌مان و والدین آنها نیز شادمان می‌شویم. ما با عشقی عمیق می‌اندیشیم که چگونه پیمان‌های مژده، ما را در طول نسل‌ها متحد می‌کنند. این تجربه‌ای است شبیه به دیدن «پلّكانی … كه ‌یک‌ سرش ‌بر زمین ‌و سر دیگرش‌ در آسمان ‌است ‌و فرشتگان‌ از آن ‌بالا و پایین‌ می‌روند» (پیدایش ۲۸: ۱۲).

برکاتی که سَروَر در رویای خود به یعقوب وعده داد، شامل همه فرزندان هم‌پیمانش — از جمله من و شما — می‌شود. اگر سَروَر را انتخاب کنیم، او «در روز تنگی [ما]» (پیدایش ۳۵: ۳) به ما پاسخ خواهد داد، همانطور که به یعقوب پاسخ داد.

سَروَر گفت: «به خاطر داشته باش كه من با تو خواهم بود. و هر جا بروی تو را محافظت خواهم كرد … تو را ترک ‌نخواهم ‌كرد» (پیدایش ۲۸: ۱۵).

مانند یعقوب، همه ما باید از بیابان عبور کنیم. گاهی اوقات برکات وعده‌داده‌شده دور به نظر می‌رسند. وقتی مشکلات یا چالش‌های جدی پیش می‌آیند، ممکن است عشق سَروَر را زیر سؤال ببریم. حتی ممکن است احساس کنیم که خدا ما را ترک نموده است. با وجود تمام تلاش‌هایمان برای شاگردی، ممکن است احساس کنیم برکاتی را که انتظار داشتیم دریافت نمی‌کنیم.

برادران و خواهران، دوستان عزیز، مسیر پیمان، مسیری شاد است، هرچند گاهی ممکن است با اشک همراه باشد. اگر احساس می‌کنید بخش‌هایی از برنامه شادی در زندگی شما اکنون محقق نشده است، لطفاً اعتماد کنید که سَروَر به شما توجه دارد و در زمان مناسب، طبق خِرَد خود، شما را برکت خواهد داد.

ایمان به عیسی مسیح و وعده‌های او ما را ترغیب می‌کند که به آینده بنگریم، نه به گذشته. به خاطر او، آینده ما نباید اسیر هیچ اتفاقی در گذشته یا چیزی که اکنون مانع دید ماست، باشد. بله، همه ما به نحوی زخمی هستیم یا زخمی خواهیم شد. اما به شفادهنده بزرگ ایمان داریم. ما به او اعتماد داریم — در واقع، به قدری که وعده‌های او را می‌پذیریم و کاملاً به آنها «متقاعد شده‌ایم»، حتی زمانی که هنوز «دور» هستند (عبرانیان ۱۱: ۱۳).

رئیس نلسون گفت: «به همه ما یادآوری می‌شود که در روش و زمان خاص سَروَر، هیچ برکتی از مقدّسین وفادارش منع نخواهد شد.» «سَروَر هر فرد را بر اساس خواست قلبی و همچنین کردار او داوری خواهد کرد و پاداش خواهد داد.»

من قول می‌دهم که اگر ما از برنامه پدر آسمانی‌مان برای خانواده‌ها پیروی کنیم و آن را به اشتراک بگذاریم، او همراه ما خواهد بود، ما را حمایت خواهد کرد و در مسیر زندگی به ما ملحق خواهد شد. او هرگز ما را تنها نخواهد گذاشت، به خصوص وقتی که ما یا عزیزان‌مان با آزمایش‌های الهی روبرو می‌شویم. او ما را در آغوش خواهد گرفت، بلند خواهد کرد و به سرزمین موعودِ کمال شادی با خود، با پسرش، عیسی مسیح، و با خانواده‌هایمان — تا ابد — خواهد برد.