شریکان در طبیعت الهی

در شورای ازلی، پدر آسمانی برنامهٔ خود را برای پیشرفت و بلندمرتبگیِ فرزندانِ روحی خود معرفی کرد.

«زمینی که اینها بتوانند بر رویش زندگی کنند را خواهیم ساخت؛

«و ما بدین طریق آنها را مورد سنجش قرار خواهیم داد، تا ببینیم آیا آنها همۀ چیزهائی را که سَروَر خدایشان به آنها فرمان داده است، انجام خواهند داد؛

«و به آنهایی که حالت نخستین خود را حفظ نمایند افزوده خواهد شد و آنانی که وضع نخستین خویش را حفظ ننمایند، با آنانی که حالت نخستین خود را حفظ کردند در همان ملکوت شکوه نخواهند داشت و بر آنانی که حالت ثانویه خویش را حفظ نمودند برای همیشه و همیشه شکوه افزوده خواهد گشت.

و سَروَر پرسید: چه کسی را بفرستم؟ و کسی شبیهِ پسر انسان جواب داد: من هستم، مرا بفرست. و دیگری پاسخ داد و گفت: من هستم، مرا بفرست. و سَروَر گفت: من اوّلی را خواهم فرستاد.

«و دوّمین خشمگین و وضعِ نخستینِ خویش را حفظ نکرد و در آن روز، بسیاری در پی‌اش رفتند» (ابراهیم ۳: ۲۴–۲۸).

توجه داشته باشید که فقط یک برنامه در شورای ازلی معرفی شد — برنامهٔ پدر. پدر آسمانی ما این سؤال را مطرح نکرد که «چه باید انجام دهیم؟» او نظرخواهی نکرد، توصیه‌ای نخواست و پیشنهادی طلب نکرد. بلکه، او عناصرِ پایهٔ برنامهٔ خود را معرفی کرد و پرسید، «چه کسی را بفرستم؟» اصلِ پرسش او بر این بود که چه کسی باید فرستاده شود تا قوانین و شرایطِ برنامهٔ او را اجرا کند.

پیامدهای شورش دشمن نیز در نوشته‌های مقدس توصیف شده‌اند.

«از این رو، چون شیطان بر ضد من شورید، و کوشید که حقّ اختیار انسان [را از او بِستاند] که من … به او واگذار نمودم، و هم اینکه او خواست که من، قدرت خویش را بدو بخشم، من سبب شدم که او … رانده شود؛

«و او تبدیل به شیطان شد، … حتی اهریمن، پدر همۀ دروغ‌ها، تا انسان‌ها را بفریبد و بی‌بصیرت گرداند و تا آنها را در بند خواست خویش کِشَد، حتی به هر تعدادی که مرا گوش فرا ندهند (موسی ۴: ۳–۴؛ تأکید اضافه شده است).

لوسیفر برنامه‌ای معرفی نکرد که توسطِ اکثریت آرا در شورای ازلی رأی نیاورد. او شخصیتی نیست که یک رأی‌گیری را باخته باشد و قابل ترحم باشد. او سرکشی کرد! غرور، تکبّر و خودخواهی، انگیزهٔ شورش او علیه برنامهٔ پدر بودند.

این برنامه، کارهای پدر و پسر را شرح می‌دهد که برکات زندگی جاودان را برای همهٔ انسان‌ها فراهم می‌سازد.

مژدهٔ عیسی مسیح راهی است که از طریق آن می‌توانیم برکات وعده داده‌شده در برنامهٔ خدا را دریافت کنیم؛ یعنی اصول، مبانی، آیین‌ها و پیمان‌هایی که مردان و زنان باید به آن‌ها ایمان آورده و از آن‌ها پیروی کنند. «نام دیگری زیر آسمان داده نشده است مگر این عیسی مسیح، … که با آن آدمی می‌تواند نجات یابد» (۲ نیفای ۲۵: ۲۰). به واقع، سَروَر، عیسی مسیح، راه، راستی و حیات [است]: هیچ‌کس جز به واسطۀ [او]، نزد پدر نمی‌آید» (یوحنا ۱۴: ۶؛ تأکید اضافه شده است).

رئیس راسل ام. نلسون شرح داد:

«این برنامه نیازمندِ آفرینش بود، و این در مقابل نیازمندِ هم فروافتادن و هم کفاره بود. این‌ها سه بخشِ اساسی برنامه هستند. آفرینشِ سیّاره‌ای بهشتی از سوی خدا بود. میرایی و مرگ از طریق فروافتادن آدم وارد دنیا شد [رجوع کنید به ۲ نیفای ۲: ۲۵؛ موسی ۶: ۴۸]. فناناپذیری و امکانِ زندگی جاویدان به وسیلهٔ کفارهٔ عیسی مسیح ارائه شده بود [رجوع کنید به ۲ نیفای ۲: ۲۱–۲۸]. …

«… ما برای مدت زمان کوتاهی به زمین می‌آییم، در برابرِ آزمایش‌ها و سختی‌ها پایداری می‌کنیم، و آمادهٔ حرکتی رو به بالا و به جلو به یک بازگشتِ شکوه‌آمیز می‌شویم [رجوع کنید به مزامیر ۱۱۶: ۱۵؛ آلما ۴۲: ۸]. اندیشه‌ و کردار ما در [زندگی فانی]، به طور یقین هدفمندتر خواهد بود اگر برنامهٔ خدا را بفهمیم و سپاسگزار و مطیعِ فرامین او باشیم [رجوع کنید به اصول و پیمان‌ها ۵۹: ۲۰–۲۱].»

با شناسایی و مطالعهٔ عناوین مختلفِ بسیاری که برای برنامهٔ پدر در کتاب مورمون وجود دارد، ما حقایقِ مهمی را یاد می‌گیریم. برای مثال، مجموعه عناوین انتخاب‌شدهٔ زیر را در نظر بگیرید:

«برنامۀ مهرآمیز آفریدگار بزرگ» (۲ نیفای ۹: ۶).

«برنامۀ خدایمان» (۲ نیفای ۹: ۱۳).

«برنامهٔ رستگاری» (یعروم ۱: ۲؛ آلما ۲۴: ۱۴).

«برنامهٔ ضمانت» (آلما ۱۲: ۲۵، ۲۶، ۳۰، ۳۲، ۳۳؛ ۴۲: ۱۱، ۱۳).

«برنامهٔ بازآوری (احیاء)» (آلما ۴۱: ۲).

«برنامۀ خوشبختی» (آلما ۴۲: ۱۶).

«برنامهٔ عظیمِ رحمت» (آلما ۴۲: ۳۱).

هر یک از این عناوین به ما کمک می‌کند تا وعده‌های ارزشمندِ برنامهٔ پدر را بهتر بفهمیم و دیدگاه ما را دربارهٔ اهداف و معنای زندگی‌های فانی‌مان را غنی‌تر می‌کند.

به‌طور قابل توجه، رایج‌ترین عنوان برای برنامهٔ خدا در کتاب مورمون بر رستگاری‌ای تمرکز دارد که به‌واسطهٔ کفّارهٔ عیسی مسیح ممکن شده است.

آلما اعلام کرد، «اگر برای برنامۀ بازخرید شدن نمی‌بود، که از بنیاد جهان نهاده شده است، هیچ رستاخیز مردگانی نمی توانست بوده باشد؛ ولی برنامۀ بازخرید نهاده شده است که رستاخیز مردگان، که از آن سخن گفته شده است، را پیش آورد» (آلما ۱۲: ۲۵).

او همچنان هشدار داد، «شروع به ایمان آوردن به پسر خدا نمایید، اینکه او خواهد آمد تا مردمش را رهایی دهد، و اینکه او زجر خواهد کشید و خواهد مُرد تا برای گناهان آنها کفاره دهد؛ و اینکه او دوباره از مرگ برخواهد خاست که رستاخیز را پیش آورَد، که همۀ آدمیان در برابر او بایستند، تا در روز آخر و داوری، برپایۀ کارهایشان داوری شوند» (آلما ۳۳: ۲۲).

روان‌های ما می‌بایستی سرشار از قدردانی باشد وقتی به برنامهٔ عظیمِ رستگاری، ضمانت، احیاء، رحمت و شادیِ خدا می‌اندیشیم. شناخت دربارهٔ برنامهٔ او، دیدگاه ارزشمندی ارائه می‌هد، شادی‌های ما را غنی‌تر می‌کند و ما را برای عبور از چالش‌ها و سختی‌ها، تقویت می‌کند.

پدر آسمانی مشتاق است که ما دوباره به خانه، نزد او، بازگردیم. او دعوت می‌کند و وعدهٔ برکات می‌دهد، اما هرگز اختیار اخلاقی‌ای را که خود به ما بخشیده است، به اجبار تحمیل نمی‌کند، با فشار یا تهدید ما را وادار نمی‌سازد، و آن اختیار را محدود یا مقید نمی‌گرداند. ما باید عمل کنیم و انتخاب کنیم که از طریق پیروی از نمونهٔ پسر محبوبش، به سوی او بازگردیم.

His Hand Is Stretched Out Still [دست او همچنان دراز شده است]، توسط الیزابت تایر

«راه آماده شده است، و اگر ما نگاه کنیم برای همیشه زنده می‌مانیم» (آلما ۳۷: ۴۶؛ تأکید اضافه شده است).

من با شادی شهادت می‌دهم که پدر آسمانی نویسندهٔ برنامهٔ الهی برای فرزندانش است. عیسی مسیح منجی و ضامنِ ما است. و به عنوان یکی از رسولان آخرین زمانِ سَروَر، من شهادت می‌دهم که او حقیقتاً «راه، راستی، و حیات [است]» (یوحنا ۱۴: ۶؛ تأکید اضافه شده است).