Докажани и зацврстени во Христос

Мои драги браќа и сестри, ја чувствувам љубовта на Господ додека сме собрани заедно. Смирен сум што можам да разговарам со вас. Се молам Духот да го внесе во вашите срца она што Господ сака да го чуете, далеку над зборовите што ќе ги изговорам.

Пред многу години, се обидував да ги изучувам физиката и математиката во моите студентски денови. Се чувствував преоптоварен. Почнав да чувствувам дека се обидувам да научам нешто што е над моите можности. Колку повеќе се чувствував преплавено, толку помалку сила имав да продолжам. Обесхрабрувањето ме натера да мислам дека моите напори беа речиси залудни. Почнав да размислувам да се откажам, да направам нешто полесно.

Се чувствував слаб. Додека се молев, ја почувствував тивката утеха од Господ. Го почувствував Неговото зборување во мојот ум: „Те докажувам, но и сум со тебе.“

Тогаш не знаев целосно што значат тие зборови. Но знаев што треба да направам — се фатив за работа.

Размислувајќи и трудејќи се во годините што следеа, дојдов до разбирање на оваа порака на охрабрување од светите писма: „Сѐ можам преку Исус Христос, Кој ме крепи.“1

Научив дека мојата борба со физиката всушност беше дар од Господ. Тој ме учеше дека со Неговата помош можам да направам работи што изгледаат невозможни, ако имам вера дека Тој ќе биде тука за да ми помогне. Преку овој дар, Господ работеше да ме докаже и зацврсти.

Зборот докаже има повеќе значења. Да се докаже нешто не значи само да се тестира. Тоа значи да се зголеми неговата сила. Да се докаже парче челик значи да се стави под напор. Се додаваат топлина, тежина и притисок, сè додека неговата вистинска природа не се засили и открие. Челикот не се ослабува со докажувањето. Напротив, станува нешто на што може да се има доверба, нешто доволно силно за да поднесе поголеми товари.

Господ нè докажува на сличен начин — за да нè зацврсти. Тоа докажување не доаѓа во моменти на удобност или леснотија. Доаѓа во моменти кога се чувствуваме растегнати над она што мислиме дека можеме да поднесеме. Господ нè учи дека треба постојано да растеме и никогаш да не се измориме во нашите напори, да не се откажуваме, да продолжиме да се трудиме.

Кога продолжуваме да имаме вера во Исус Христос — дури и кога работите ни изгледаат невозможни во моментот — духовно се засилуваме. Светите писма ја нагласуваат оваа вистина.

Пророкот Морони, на пример, беше докажан и зацврстен на таков начин. Тој ги живееше своите последни години сам. Напиша дека нема пријатели, дека неговиот татко бил убиен, дека неговиот народ бил уништен. Беше гонет од оние кои го бараа неговиот живот.

Но Морони не падна во очај. Наместо тоа, го врежа своето сведоштво за Исус Христос на плочи за луѓе кои никогаш нема да ги види, вклучувајќи ги и потомците на оние кои сакаа да го убијат. Пишуваше за нас. Знаеше дека некои ќе му се потсмеваат на зборовите. Знаеше дека некои ќе ги отфрлат. Но сепак продолжи да пишува.

Во неговото докажување, верата на Морони беше прочистена и зацврстена. Стана почиста. Неговите зборови носат сила на оној кој истрајал верно до крајот. Ја чувствуваме таа сила додека го читаме неговото сведоштво.

„Сега јас, Морони, пишувам нешто што ми се чини дека е добро; и им пишувам на моите браќа, Ламанитите; и би сакал да знаат дека поминаа повеќе од четиристотини и дваесет години откако беше даден знакот за доаѓањето на Христос.“

„И јас ги запечатувам овие записи, откако ќе ви кажам неколку зборови на опоменувачки начин.

„Ете, јас би сакал да ве охрабрам кога ќе ги читате овие нешта, ако биде според Божјата мудрост да ги читате, да се сетите колку милостив беше Господ спрема човечките деца, од создавањето на Адам па сѐ до времето кога вие ќе ги примите овие нешта, и размислувате за тоа во вашите срца.

„И кога ќе ги примите овие нешта, ве повикувам да го прашате Бог, Вечниот Отец, во името на Христос, дали овие нешта не се вистинити; и ако прашате со искрено срце, со вистинска намера, имајќи вера во Христос, Тој ќе ви ја прикаже вистината на вас преку моќта на Светиот Дух.

“И преку моќта на Светиот Дух можете да ја знаете вистината за сè.”

Сведоштвото на Морони беше прочистено во осаменост, но сјае со светлина за да ги води сите генерации да го бараат нашиот Отец Небесен и Спасителот Исус Христос.

Друг пророк од Книгата на Мормон, Јаков, беше докажан и зацврстен како дете кое доживеа страдања и голема тага. Но неговиот татко, Лехи, го научи дека Бог ќе го благослови преку неговите искушенија.

„И ете, во твоето детство си претрпел многу маки и многу тага, поради грубоста на твоите браќа.

„Сепак, Јакове, мојот првороден во дивината, ти ја знаеш големината на Бог; и Тој ќе ги освети твоите неволји за твоја полза.

„Затоа, твојата душа ќе биде благословена, и ќе живееш безбедно со твојот брат, Нефи; и твоите денови ќе бидат поминати во служењето на твојот Бог. Затоа, знам дека си искупен, заради праведноста на твојот Искупител; зашто си видел дека во целината на времето, Тој ќе дојде да им донесе спасение на луѓето.“3

Пророкот Џозеф Смит доживеа такво докажување и зацврстување додека беше во затворот Либерти. Во длабочините на својата мака, пророкот Џозеф извика:

„О Боже, каде си Ти?“

„Колку долго Твојата рака ќе се задржи?“

Господ во страдањата на Џозеф ја виде осветувачката сила на неговото трпеливо поднесување, кога му одговори:

„Мој сине, мир нека биде во твојата душа; твоите тешкотии и твоите неволји ќе бидат само еден мал момент;

„И потоа, ако ти го издржиш добро, Бог ќе те возвиши на високо; ти ќе триумфираш над сите твои непријатели.“

Најголемиот пример на докажување и зацврстување се случи преку Искупувањето на Спасителот. Тој ги зеде врз Себе гревовите на светот. Ги поднесе нашите болки и наши таги. Ја испи горчливата чаша. Остануваше верен во секој момент.

Поради Неговото славно Искупување, Исус Христос може да нè зацврсти во нашите времиња на искушение. Тој знае како да нè утеши, бидејќи ги почувствувал сите предизвици што ние некогаш ќе ги почувствуваме во смртноста. „Тој ќе ги преземе врз Него болките и болестите на Неговиот народ. … за Тој да може да знае според телото како да му помогне на Неговиот народ според нивните слабости.“

Учимe дека додека беше во градината Гетсиманија, Спасителот го праша Отецот дали искушението може да го заобиколи — но потоа рече дека ако тоа е волјата на Отецот, тогаш Тој ќе го направи тоа. Со други зборови, Спасителот дури и се соочи со сомнеж и неизвесност, но имаше вера во Својот Небесен Отец.

Браќа и сестри, вашето докажување и зацврстување можеби нема да изгледа како она на Морони, Јаков или пророкот Џозеф. Но ќе дојде. Може да дојде тивко, преку искушенијата на семејниот живот. Може да дојде преку болест, разочарување, тага или осаменост.

Сведочам дека овие моменти не се доказ дека Господ ве напуштил. Тие се доказ дека ве сака доволно за да ве прочисти и зацврсти. Ве прави доволно силни за да го носите товарот на вечниот живот.

Ако останеме верни во нашата служба, Господ ќе нè прочисти. Ќе нè зацврсти. И еден ден, ќе се осврнеме назад и ќе видиме дека токму тие искушенија беа доказ за Неговата љубов. Ќе видиме дека Тој нè обликувал за да можеме да стоиме со Него во слава. Како што рече апостол Павле на крајот од својот живот: „Добро се борев, патот го завршив, верата ја запазив.“

Сведочам дека Бог ве познава. Ги знае искушенијата со кои се соочувате. Тој е со вас. Нема да ве напушти. Сведочам дека Исус Христос е Синот Божји. Тој е нашата сила, наш Откупител, наша надеж. Ако му веруваме, Тој ќе ја направи нашата духовна сила еднаква на секое искушение што сме повикани да го поднесеме. Јас така сведочам во светото име на Исус Христос, амин.