2025
پیمان‌ها، نیروی یزدانی، و وعده‌ها
اکتبر ۲۰۲۵ لیاحونا


«پیمان‌ها، نیروی یزدانی، و وعده‌ها،» لیاحونا، اکتبر. ۲۰۲۵.

پیامِ ماهانهٔ لیاحونا، اکتبر ۲۰۲۵.

پیمان‌ها، نیروی یزدانی، و وعده‌ها

معبد، کانون نیرو و محافظت یزدانی است که به ایمانداران پیش از بازآمدنِ دوبارۀ سَروَر عیسی مسیح وعده داده شده است.

تصویری از جوزف اسمیت که در مقابل معبد کرتلند ایستاده است

تصویرگری جوزف اسمیت اثر دن بور

در ماه مه ۱۸۳۳، جد چهارم من، آساهل پِری، و برخی از دوستانش از شمال نیویورک به کرتلند، اوهایو سفر کردند. آن‌ها عضو کلیسای به تازگی احیاء شده نبودند، اما می‌خواستند با پیامبر جوزف اسمیت دیدار کنند. آن‌ها درست به‌موقع رسیدند تا در نخستین شورایی که برای گفتگو دربارهٔ ساخت معبد کِرتلند برگزار می‌شد، شرکت کنند.

پس از شروع شورا، پیامبر موضوع ساخت معبد را مطرح کرد. سپس از حاضران خواست تا احساسات خود را در رابطه با چنین کار بزرگ و مهمی ابراز کنند. بیشتر آنها پاسخ دادند که کلیسا برای انجام چنین کاری خیلی فقیر است. آنها پیشنهاد ساخت یک ساختمان کوچک‌تر و کم‌هزینه‌تر را دادند.

در جریان گفت‌وگوی پس از آن، پدربزرگ پِری و دوستانش با هم جمع شدند، پول‌هایشان را بیرون آوردند و آن‌ها را جمع زدند. آیا آن‌ها به اندازهٔ کافی پول داشتند که هم هزینهٔ سفر بازگشتشان را بپردازند و هم در ساخت معبد مشارکت کنند؟ چند دقیقه بعد، پدربزرگم به جوزف اسمیت نزدیک شد، یک سکهٔ طلای پنج‌دلاری از جیبش بیرون آورد و آن را به پیامبر تقدیم کرد. (چنین سکه‌ای امروز ارزش صدها دلار دارد!)

جوزف در برابر شورا ایستاد و سکه را بالا گرفت. سپس، با شور و شوق فراوان، گفت که «کار آغاز شده است و خانه [سَروَر] بر اساس الگویی که [سَروَر عیسی مسیح] ارائه داده است، ساخته خواهد شد.»

خانواده پری خیلی زود به کلیسای کرتلند پیوستند، چند سال بعد در معبد نائوو برکات معبد خود را دریافت کردند، و بعدها از دشت‌ها عبور کرده و به یوتا رفتند.

زمانی که معبد کرتلند در سال ۱۸۳۶ وقف شد، برای جا دادن به همه مقدسین آخرین زمان که می‌خواستند در مراسم وقف آن شرکت کنند، بسیار کوچک بود. با رشد کلیسا، تعداد مقدسینی که مجبور بودند در جلسات خارج از منزل شرکت کنند نیز افزایش یافت. رئیس جیمز ئی. فاست (۲۰۰۷–۱۹۲۰)، که در جوانی به عنوان رئیس وتد من خدمت می‌کرد و در سال ۲۰۰۷ وقتی به عنوان یک دبیر کل فراخوانده شدم ایشان راهنمای من بود، این نظر را در مورد معبد دوم کلیسا بیان کرد:

«قبل از اینکه معبد نائوو در سال ۱۸۴۶ تکمیل شود، مقدسین در بیرون، اغلب نزدیک معبد، جمع می‌شدند تا به سخنان جوزف و دیگر رهبران کلیسا گوش دهند. گاهی هزاران نفر در آن جلسات شرکت می‌کردند» — گاهی حتی در هوای نامساعد.

«همان‌طور که [ارشد] جورج اِی. اسمیت به شیوهٔ طنزآمیز خود گفت، «در روزگار پیامبر جوزف … [کلیسا] بهترین رشد خود را در فضای باز داشت.»

ما شکرگزاریم که در زمان ما، کلیسای عیسی مسیح مقدسین آخرین زمان در فضای باز، در داخل ساختمان‌ها و در سراسر جهان در حال رشد و شکوفایی است. این شکوفایی شامل ساخت معابد با سرعتی بی‌سابقه «بر اساس الگوی ارائه‌شده» است — الگویی که همواره شامل برکات، تقدس، ایمان و فداکاری بوده است.

تصویرِ معبد کرتلند

نور باشکوه—معبد کِرتلند، اثر گلن اس. هاپکینسون، نباید کپی شود.

چرا معابد بسیار زیادی ساخته می‌شوند؟

«پیشینیان ما پیشگویی کرده‌اند که معابد در نقاط مختلف، آمریکای شمالی و جنوبی، جزایر اقیانوس آرام، اروپا و دیگر جاها را پر خواهند کرد»، رئیس عزرا تافت بنسون (۱۹۹۴–۱۸۹۹) چند دهه پیش چنین گفت. «اگر قرار باشد این کار رهایی‌بخش در مقیاسی که باید انجام شود، صدها معبد مورد نیاز خواهد بود.»

رئیس راسل اِم. نلسون گفت که ما امروز با سرعتی بی‌سابقه در حال ساخت معابد هستیم «زیرا سَروَر به ما دستور انجام این کار را داده است.» برکاتِ معبد به گردآوری [بنی]اسرائیل در دو سوی پرده کمک می‌کند. این برکات همچنین به آماده‌سازی مردمانی که جهان را برای بازآمدن سَروَر آماده خواهند کرد، کمک می‌کند!»

در دعای وقفِ معبد کرتلند، جوزف اسمیت دعا کرد: «و اینکه همۀ مردمی که به آستانۀ خانۀ سَروَر وارد می‌شوند بتوانند قدرت تو را احساس کنند. …

«و ما از تو، پدر مقدّس، می خواهیم که خدمتگزاران تو مسلّح شده با قدرت تو از این خانه پیش روند، و اینکه نام تو بر آنها قرار داده شده باشد، و شُکوه تو دور و بر آنها باشد، و فرشتگان تو آنها را محافظت کنند» (اصول و پیمان‌ها ۱۰۹: ۱۳، ۲۲؛ تاکید اضافه شده است؛ همچنین رجوع کنید به آیه ۲۳).

وقتی آن آیات را می‌خوانم، به رویای نیفای از روزهای آخر فکر می‌کنم. به شباهت در این واژگان توجه کنید: «و چنین گذشت که من، نیفای، قدرت برّۀ خدا را دیدم که بر مقدّسین کلیسای برّه و بر مردم پیمان بستۀ سَروَر که بر روی همۀ زمین پراکنده شده بودند فرود آمد؛ و آنها با پرهیزکاری و با قدرت خدا در شکوهی بزرگ مجهّز بودند» (۱ نیفای ۱۴: ۱۴)؛ تاکید اضافه شده است).

من معتقدم که معابد آخرین زمان نقش حیاتی در تحقق پیشگویی نیفای دارند و در حفاظت و قدرتی که پیش از بازآمدنِ [مسیح] به ایمانداران وعده داده شده است، نقش محوری دارند.

چند سال پیش، در حالی که به عنوان اسقف یک بخشِ دانشگاه خدمت می‌کردم، به طور خاص تحت تأثیر یک زن جوان در بخش خود قرار گرفتم. او هنوز هم مرا تحت تأثیر قرار می‌دهد. شما او را به عنوان رئیس امیلی بل فریمن، رئیس کل دختران نوجوان می‌شناسید. در یک سخنرانی اخیر در همایش عمومی، او آموخت که بوسیلهٔ معبد، عیسی مسیح ما را به سطح روحانی بالاتری ارتقا می‌دهد.

رئیس فریمن گفت، «هر بار که از آستانه خانه او عبور می کنم، رابطه پیمانی عمیق‌تری را با او تجربه می‌کنم.» من با روحِ او تقدیس شده، به قدرت او موهبت یافته، و برای ساختن ملکوت او مقررشده‌ام

قدرت وعده داده شده

رئیس نلسون اغلب در مورد قدرت عیسی مسیح که از طریق پیمان‌های معبد در دسترس است، صحبت کرده است. او گفت، «خود را با منجی هم یوغ کردن به این معنی است که به قدرت و نیروی رستگاری‌اش دسترسی دارید.» رئیس نلسون همچنین آموزش داده است:

«همان‌طور که به پیمان‌های معبد خود وفادار می‌مانیم، دسترسی بیشتری به قدرت تقویت‌کنندهٔ سَروَر خواهیم داشت. در معبد، ما از ضربه‌ها و آزارهای دنیا محافظت می‌شویم.»

آئین‌های اساسی [منجی] ما را از طریق پیمان‌های مقدّس کشیشی به او متصل می‌کنند. پس، تا هنگامی که به پیمان‌های خود وفادار هستیم، او به ما قدرت شفابخش و تقویت کننده خودش را اِعطا می‌کند. و آه، چقدر ما در روزهای آینده به قدرت او نیاز خواهیم داشت.»

«قدرت اخلاقی و معنوی که مردم ما همین حالا و برای روزهای آینده به آن نیاز دارند، قدرت خدای پدر و پسر او، عیسی مسیح است. ما با پیمان بستن با آنها و وفادار ماندن به آن پیمان‌ها، به قدرت آنها دسترسی پیدا می‌کنیم.»

قدرت آسمانی مهم است، برادران و خواهران، زیرا ما در دنیایی پر از شرارت زندگی می‌کنیم. بدون آن قدرت، قادر نخواهیم بود «در روز آمدنش پایدار بمانیم» یا «طاقت روبرو شدن با او را داشته باشیم» ( ملاکی ۳: ۲). ما نمی‌دانیم آن روز کی خواهد بود، اما پیام‌آور او پیش از این فرستاده شده است تا «راه را برای آمدنش آماده کند» (ملاکی ۳: ۱). در عین حال، جهان به‌آرامی به‌سوی آن روز پیش نمی‌رود.

ما به قدرت وعده داده‌شده به ایمانداران نیاز داریم تا به ما کمک کند:

  • بگذاریم خدا در زندگی ما پیروز و غالب باشد.

  • توبه کرده و به سَروَر نزدیک‌تر شویم.

  • برکت بدهیم، دلگرم کنیم، هدایت کنیم و خدمت کنیم.

  • «در برابر آزمایش‌ها، وسوسه‌ها و دلشکستگی‌هایمان بهتر تاب آوریم» (رجوع کنید به موصایا ۳: ۱۹).

  • همچنان که در مسیر پیمان گام برمی‌داریم، در مسیح آرامش و شادی بیابیم.

  • «برعلیه آن روز سوختن» و «مُصیبت نابکاران» آماده باشیم (اصول و وپیمان‌ها ۱۰۹: ۴۶).

  • کار سَروَر را پیش از باز آمدنِ او به انجام برسانیم.

معبد توسان آریزونا

عکس گنبد معبد توسان، آریزونا، توسط جیمز ویتنی یانگ

نگهبانان رستگاری

کار و شکوه پدر آسمانی این است «که فناناپذیری و زندگی جاوید بشر را پیش [آورد]» (موسی ۱: ۳۹). هر معبد به عنوان یک نگهبان زمینی از برنامهٔ رستگاری خدا ایستاده است و به نقش مرکزی منجی در آن کار و شکوه اشاره می‌کند.

مجهّز به قدرت او، هر مرد و زنِ پایبند به پیمان — چه متأهل و چه مجرد — که وفادارانه پیمان‌های معبد را نگاه می‌دارد، در این زندگی و در زندگی آینده برکت خواهد یافت.

رئیس نلسون وعده داده است: «پایانی که هر کدام از ما برایش تلاش می‌کنیم اینست که با قدرتی که در خانۀ سَروَر اعطا شده، پیوند خانوادگی یابیم، به پیمان‌هایی که در معبد بسته شده وفادار مانده که ما را برای بزرگترین هدیۀ خدا واجد شرایط می‌کنند— یعنی آن زندگی ابدی. آیین‌های معبد و پیمان‌هایی که شما در آنجا می‌بندید کلیدی برای تقویت زندگی، ازدواج و خانواده، و توانایی شما برای استقامت در مقابل حمله‌های دشمن هستند. پرستش شما در معبد و خدمت شما در آنجا برای اجدادتان شما را با افزایش الهامات شخصی و آرامش برکت داده و تعهّد شما را برای ماندن در مسیر پیمان مستحکم خواهد کرد.»

به عنوان رسول سَروَر عیسی مسیح، من گواهی می‌دهم که این چیزها حقیقت دارند.