Rahiplik Yetkisi ve Gücüyle Kutsanmış

İsa Mesih, Kilise’nin başıdır. Kilise, O’nun yeryüzünde yaşadığı dönemdeki olduğu gibi, sevindirici haberin bu son düzenleme döneminde de insanlığı fidye ile kurtarmak gibi temel bir işi başarmak için yarattığı bir araçtır. Kilise aracılığıyla:

• O, sevindirici haberini tüm dünyada ilan edebilir.

• O, vaftiz ve diğer tüm antlaşmaları, hatta O’nun göksel krallığına giden bir antlaşma yolunu bile sunabilir.

• O, aileleri sonsuza kadar birleştirebilir.

• O, kurtuluş armağanlarını, onlarsız ölmüş olanlara bile sunabilir.

• O, Tanrı’nın çocuklarının şu andaki fiziksel ihtiyaçlarını koruyup kollayabilir.

Bu büyük amaçları gerçekleştirmek ve Kurtarıcı’nın dönüşüne hazırlanmak için, Kilise’nin Tanrı’nın sürekli yönlendirmesine, yetkisine ve gücüne ihtiyacı vardır. Kilise “gerçek ve yaşayan [kilisedir]” (Öğreti ve Antlaşmalar 1:30) çünkü Mesih Kilise’ye, Kendi rahipliği aracılığıyla, “Tanrı’nın Oğlu’nun Düzeni’ne göre Kutsal Rahiplik” (Öğreti ve Antlaşmalar 107:3) aracılığıyla Kendi liderliği ve gücüyle yetki verir.

Ancak bu kutsal rahiplik için Kilise esasen dünyada iyilik yapan seküler bir organizasyon olacaktı, ancak Tanrı’nın oğullarını ve kızlarını O’nun huzurundaki sonsuz yaşam sevincine hazırlamak olan nihai amacı başarmak için güçsüz olacaktı. Bu rahiplik ve bu rahipliğin işlerini yönetmek için gerekli anahtarlar sayesinde, Kilise’de hem yetki hem de düzen vardır.

“Kilise’de bütün rahiplik yetkisi, rahiplik anahtarlarına sahip olanların yönetimi altında kullanılır.

“Layık olan erkek Kilise üyeleri, rahiplik yetkisini, rahipliğin bahşedilmesiyle ve rahiplik makamlarına atanma yoluyla alırlar. Tüm Kilise üyeleri, Tanrı’nın işini gerçekleştirmeye yardımcı olmak için görevlendirildiklerinde veya atandıklarında devredilen yetkiyi kullanabilirler.”

Rahiplik anahtarları aracılığıyla, Rab’bin öncelikleri her zaman üstün gelecektir. Hiç kimse O’nun yönlendirmesiyle uyumlu olmayan kişisel bir davayı sürdüremez. Hiç kimse kişisel kazanç ve kişisel bir taraftar kitlesi peşinde koşarak rahiplikte başarılı olamaz.

Rahiplik, Kilise üyelerinin evlerinde de kritik bir rol oynar. Birinci Başkanlık Birinci Danışmanı Başkan Dallin H. Oaks öğretmiştir: “Rahiplik yetkisinin sadece bu görevi yapmak için anahtarlara sahip bir kişinin yönetimi altında uygulanabileceği ilkesi, Kilise için temeldir fakat bu ailede geçerli değildir.” Babalar, rahiplik anahtarlarına sahip bir kişinin yönlendirmesi ya da yetkisi olmadan, danışmanlık yapmak, aile toplantıları düzenlemek, aile üyelerine ya da başkalarına rahiplik ya da şifa kutsamaları vermek ve benzeri şeyler yaparak ailelerine başkanlık eder ve rahipliği kullanırlar.

“Babanın olmadığı ve annenin aile lideri olduğu zamanda da aynı ilke geçerlidir. Anne, evinde başkanlık eder ve tapınaktaki ilahi güç armağanı ve mühürlenmesi aracılığıyla ailesine rahiplik gücünü ve nimetlerini kazandırmada etkilidir. “

Rahiplik: Kutsama Gücü

Tek kelimeyle, İsa Mesih’in iade ettiği rahiplik yetkisinin ve gücünün amacı kutsamaktır. Kilise üyelerinin, Kilise’de, evde ve dünyanın her yerinde başkalarına hizmet etmek ve onları kutsamak için Tanrı’nın gücünü kullanmalarını sağlar. Üyeler, Tanrı’nın krallığının dünyayı dolduracak şekilde büyümesine yardım etmek için kendi ilahi armağanlarını ve güçlerinin çok ötesinde bir gücü kullanarak, O’nun kurtuluş ve yücelme işini tamamlamak için Kurtarıcı’ya katılırlar (bkz. Öğreti ve Antlaşmalar 65:2, 5–6).

Rab şöyle açıklamıştır, “Bu daha büyük olan rahiplik [Melkizedek] sevindirici haberi yönetir ve krallığın sırlarının anahtarına, hatta Tanrı hakkındaki bilginin anahtarına sahiptir.

“Bu yüzden, bu rahipliğin kutsal törenlerinde, Tanrı olmanın gücü gösterilir.

“Ve bu rahipliğin kutsal törenleri ve rahiplik yetkisi olmadan, Tanrı olmanın gücü insanlara bedende gösterilmez (Öğreti ve Antlaşmalar 84:19–21).

Kutsal törenler, elbette, vaftiz ile başlayan ve Rab’bin evinde aldığımız antlaşmalar aracılığıyla devam ederek Tanrı ile antlaşmalar yaptığımız, rahiplik tarafından yönetilen törenler veya ibadetlerdir. Bu antlaşmalara bağlı kalarak, Mesih’in kefaret edici lütfuyla “doğal” insanlardan azizlere dönüşürüz (bkz. Mosiya 3:19) ve Tanrı’nın önünde hem aklanır hem de kutsanır—suçsuz ve lekesiz—hale geliriz (bkz. Öğreti ve Antlaşmalar 20:29–31; 3. Nefi 27:16–20).

Birinci Başkanlık ve Oniki Havariler Meclisi tarafından yapılan “İsa Mesih’in Sevindirici Haberi’nin Tamamının İade Edilişi: Bütün Dünyaya İki Yüzüncü Yıl Dönümü Bildirisi”nden yapılan bu alıntı, uygun bir özeti ifade eder:

“Biz, 6 Nisan 1830’da kurulan İsa Mesih’in Son Zaman Azizler Kilisesi’nin, iade edilen “Mesih’in Yeni Antlaşma’daki Kilisesi” olduğunu beyan ederiz. Bu Kilise, baş köşe taşı olan İsa Mesih’in kusursuz yaşamına ve O’nun sonsuz Kefareti’ne ve gerçek Dirilişi’ne demirlenmiştir. İsa Mesih bir kez daha Havariler’i hizmete çağırdı ve onlara rahiplik yetkisi verdi. O hepimizi O’na ve O’nun Kilisesi’ne gelmeye, Kutsal Ruh’u, kurtuluşun kutsal törenlerini almaya ve kalıcı sevinç bulmaya davet ediyor.”