برکت‌یافته از اقتدار و قدرت کشیشی

عیسی مسیح رهبر (سَرِ) کلیسا است. کلیسا ابزاری است که او ایجاد کرده است تا کار ضروری رستگاری و ضمانت انسان‌ها را در این آخرین دورهٔ مژده انجام دهد، همان‌گونه که در دوره‌ای که خود بر زمین می‌زیست چنین کرد. او از طریق کلیسا می‌تواند:

• مژده خود را به سراسر جهان اعلام کند.

• او می‌تواند تعمید و همه پیمان‌های دیگر، و حتی مسیر پیمان به ملکوت آسمانی‌اش را ارائه دهد.

• خانواده‌ها را برای جاودانگی متحد کند.

• هدایای رستگاری را حتی به درگذشتگانی که بدون این هدایا از دنیا رفته‌اند، عرضه کند.

• به نیازهای جسمانی فرزندان خدا در زمان حاضر رسیدگی کند.

برای تحقق این اهداف متعالی، و آمادگی جهت بازگشت منجی، کلیسا به هدایت، اقتدار و قدرت پایدار خدا نیاز دارد. این کلیسا «تنها کلیسای راستین و زنده» است (اصول و پیمان‌ها ۱: ۳۰) زیرا مسیح از طریق کشیشی خود، یعنی «کشیشیِ مقدّس»، «از پس نظام پسر خدا» (اصول و پیمان‌ها ۱۰۷: ۳) رهبری و قدرتش را به آن می‌بخشد.

بدون این کشیشیِ مقدّس، کلیسا در اصل سازمانی سکولار می‌بود که هرچند در جهان کارهای نیک انجام می‌داد، اما قدرتی برای دستیابی به هدف نهایی آماده‌سازی پسران و دختران خدا برای شادی زندگی جاودان در حضور او نمی‌داشت. با این کشیشی، و کلیدهای هدایت کار این کشیشی، هم اقتدار و هم نظم در کلیسا وجود دارد.

«در کلیسا اقتدار کشیشی تحت هدایت آنانی که کلیدهای کشیشی را در دست دارند، اِعمال می‌شود.

اعضای مردِ کلیسا که شایستگی دارند، اقتدار کشیشی را از طریق اعطای توانایی کشیشی و انتصاب به سِمَت‌های کشیشی دریافت می‌کنند. همه اعضای کلیسا می‌توانند اقتدار تفویض‌شده را اعمال کنند، آن‌گاه که برای کمک به پیشبرد کار خدا منصوب یا مأمور می‌شوند.»

با کلیدهای کشیشی، اولویت‌های سَروَر همواره پیروز خواهند بود. هیچ‌کس نمی‌تواند برنامه شخصی‌ای را که با هدایت او هماهنگ نیست، حفظ کند. هیچ‌کس در کشیش‌‌گری، یعنی در پی سود شخصی و جلب پیروان برای خود بودن، موفق نخواهد شد.

کشیشی همچنین نقش بسیار مهمی در خانه‌های اعضای کلیسا ایفا می‌کند. رئیس دَلین اچ. اُکس، مشاور اوّلِ ریاست اوّل، چنین می‌آموزد: «این اصل که اقتدار کشیشی فقط می‌تواند تحت هدایت کسی که کلیدهای آن عملکرد را در اختیار دارد اعمال شود، در کلیسا اساسی است، اما این امر در خانواده صدق نمی‌کند.» پدران، بدون هدایت یا مجوز کسی که کلیدهای کشیشی را در اختیار دارد، ریاست و اعمال کشیشی را در خانواده خود بر عهده دارند: از جمله مشاوره دادن، برگزاری جلسات خانوادگی، اعطای برکات کشیشی یا شفابخش به اعضای خانواده یا دیگران، و مواردی از این دست.

«همین اصل زمانیکه پدر حضور ندارد و یک مادر رهبر خانواده است را، شامل می‌گردد. او بر خانۀ خود نظارت می‌کند و از طریق موهِبت‌ها و پیوندش در معبد، نقش مهمی در آوردن قدرت و برکات کشیشی به خانواده‌اش ایفا می‌کند.»

کشیشی: قدرتِ برکت دادن

به‌طور خلاصه، هدف از اقتدار و قدرت کشیشی که عیسی مسیح احیا کرد، برکت دادن است. این اقتدار به اعضای کلیسا این امکان را می‌دهد که از قدرت خدا برای خدمت و برکت دادن به دیگران در کلیسا، خانه و سراسر جهان استفاده کنند. اعضا با منجی در انجام کار رستگاری و سرافرازی او همکاری می‌کنند و با به‌کارگیری عطایا و قدرت الهی که فراتر از توان خودشان است، به رشد ملکوت خدا کمک می‌کنند تا سراسر زمین را فرا گیرد (رجوع کنید به اصول و پیمان‌ها ۶۵: ۲، ۵–۶).

سَروَر توضیح داده است که «و این کشیشیِ بزرگتر [ملک‌صادق] مُژده را اجرا می‌کند و کلید رازهای ملکوت، یعنی کلید دانش خدا را نگه می‌دارد.

«بنابراین، در این آیین‌ها، قدرت خداشناسی آشکار است.

«و بدون آیین‌های آن، و اختیارِ کشیشی، قدرت پارسایی بر آدمیان در جسم پدیدار نمی‌شود» (اصول و پیمان‌ها ۸۴: ۱۹–۲۱).

آیین‌ها، البته، مراسم یا عشاهای مقدّسی هستند که توسط کشیشی اداره می‌شوند و ما به واسطه آنها با خدا پیمان می‌بندیم، که از تعمید آغاز شده و تا پیمان‌هایی که در خانه سَروَر دریافت می‌شود، ادامه می‌یابند. با وفاداری به این پیمان‌ها است که ما به واسطه فیض کفّاره‌ای مسیح، از مردان و زنان «طبیعی» به مقدّسین (رجوع کنید به موصایا ۳: ۱۹) تبدیل می‌شویم و هم‌زمان تبرئه و تقدیس می‌شویم — بی‌گناه و بی‌لکّه — در برابر خدا (رجوع کنید به اصول و پیمان‌ها ۲۰: ۲۹–۳۱؛ ۳ نیفای ۲۷: ۱۶–۲۰).

این نقل قول از «احیای کمال مژدۀ عیسی مسیح: بیانیّه‌ای به جهانیان در دویستمین سالگرد» توسط ریاست اوّل و شورای دوازده رسول، جمع‌بندی مناسبی را بیان می‌کند:

«ما اعلام می‌کنیم کلیسای عیسی مسیح مقدّسین آخرین زمان، که در آوریل ٦، ۱۸۳۰ تشکیل شد، کلیسای احیا شدۀ عهد جدید مسیح است. این کلیسا بر زندگی بی‌نقص سنگ شالودهٔ اصلی‌اش، عیسی مسیح، و کفّارۀ بیکران و رستاخیز عینی او بنا گشته است. عیسی مسیح باری دیگر رسولان را فراخوانده و به آنها اقتدار کشیشی داده است. او از همۀ ما دعوت می‌کند که به سوی او و کلیسایش بیاییم، تا روح القدُس و آیین‌های رستگاری را دریافت کرده و از شادی ماندگار برخوردار گردیم.»