Prawda o naszym życiu

Nasze poszukiwanie prawdy

W czasach, w których żyjemy, mamy większy dostęp do wiedzy niż dotychczas. Niegdyś, jeśli chciało się czegoś dowiedzieć, trzeba było iść do biblioteki i to sprawdzić. Obecnie internet i urządzenia przenośne zapewniają nam dostęp do niemal nieskończonej ilości informacji, które możemy znaleźć niemal natychmiast.

Pan jest zadowolony, gdy mądrze korzystamy z dostępnych nam zasobów, ale dał On nam tę ponadczasową radę: „Szukajcie pilnie i uczcie jeden drugiego słów mądrości; zaiste, szukajcie w najlepszych księgach słów mądrości; szukajcie nauki przez studiowanie, a także przez wiarę” (Doktryna i Przymierza 88:118). Zachęca nas, abyśmy poznawali otaczający nas świat (zob. Doktryna i Przymierza 88:79; 93:53), lecz w naszych poszukiwaniach prawdy musimy polegać na Bogu, który „pojmuje wszystko i wszystko jest przed Nim […], a On jest ponad wszystkim […] a wszystko jest przez Niego, i z Niego” (Doktryna i Przymierza 88:41).

Wśród prawd, które przekazał nam Bóg, jedną z najbardziej fundamentalnych dla naszego życia na ziemi jest to, że On jest naszym Ojcem Niebieskim. Jesteśmy Jego duchowymi synami i córkami. On zna i kocha nas doskonałą miłością. Jako Jego duchowe dzieci posiadamy boską naturę i przeznaczenie. Zrozumienie i przyjęcie tych wiecznych prawd daje nam tożsamość, wartość i cel, które pobłogosławiły nas i nadały nam kierunek w życiu przedziemskim, i będzie tak teraz i na wieki.

Byliśmy z Ojcem na początku

Kiedy poszukujemy prawdy o rzeczach „jakie były”, odkrywamy następujące słowa naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa: „A teraz, zaprawdę, powiadam wam, że byłem na początku z Ojcem i że jestem Pierworodnym” i „wy także byliście z Ojcem na początku” (Doktryna i Przymierza 93:21, 23).

Przed naszym życiem na ziemi uczestniczyliśmy w naradzie w niebie, podczas której nasz Ojciec Niebieski przedstawił Swój wielki plan szczęścia. Prorok Józef Smith nauczał, że motywacją Boga w Jego planie jest przyznanie nam „przywileju dokonywania postępów, tak jak On [i] […] bycie wywyższonym wraz z Nim”. Jego dziełem i chwałą jest „przynieść nieśmiertelność i życie wieczne człowiekowi” (Ks. Mojżesza 1:39).

Skorzystaliśmy z wolnej woli i opowiedzieliśmy się za planem Ojca Niebieskiego. Zostaliśmy pobłogosławieni tym, że narodziliśmy się w tym życiu, w którym nadal mamy wolną wolę i możemy doświadczać życia doczesnego, uczyć się i czynić postępy ku życiu wiecznemu.

Podczas naszej ziemskiej podróży doświadczymy wyzwań i niepowodzeń. Nie musimy jednak stawiać czoła przeciwnościom życia samotnie. Józef Smith nauczał, że Ojciec Niebieski, „Wielki Rodzic wszechświata[,] spogląda na całą ludzką rodzinę z ojcowską troską i rodzicielską miłością”.

Nasz Ojciec Niebieski, „Ojciec miłosierdzia i Bóg wszelkiej pociechy”, pobłogosławi nas, podniesie i pocieszy „we wszelkim utrapieniu naszym, abyśmy tych, którzy są w jakimkolwiek utrapieniu, pocieszać mogli taką pociechą, jaką nas samych Bóg pociesza” (II List do Koryntian 1:3–4). Istotną częścią Jego planu jest zapewnienie przez Ojca Niebieskiego sposobu, abyśmy mogli do Niego powrócić.

Droga do naszego Ojca

Prawda „o rzeczach, jakie rzeczywiście są” (Ks. Jakuba 4:13) jest jasna: nie możemy w pojedynkę osiągnąć pełni naszego potencjału jako dzieci naszego Ojca Niebieskiego. Jezus Chrystus, Pierworodny Syn Ojca w duchu, zawarł przymierze, że będzie naszym Zbawicielem i Odkupicielem.

Jezus Chrystus, „[Jednorodzony] od Ojca, [pełen] łaski i prawdy, samego Ducha prawdy […], przyszedł i mieszkał w ciele, i mieszkał pośród nas” (Doktryna i Przymierza 93:11). Przyszedł, aby pokazać nam sposób na odnalezienie szczęścia, sensu i radości w tym życiu i w wieczności.

„Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.

Bo nie posłał Bóg Syna na świat, aby sądził świat, lecz aby świat był przez niego zbawiony” (Ew. Jana 3:16–17).

Ziemskie doświadczenia Zbawiciela są ważne. „Na początku nie otrzymał On pełni, ale otrzymał łaskę po łasce” (Doktryna i Przymierza 93:12). Wzrastał aż „otrzymał pełnię chwały Ojca; i otrzymał wszelką moc, zarówno w niebie, jak i na ziemi, i chwała Ojca była z Nim, bowiem On mieszkał w Nim” (Doktryna i Przymierza 93:16–17). Zbawiciel nauczał:

„Daję wam te słowa, abyście pojęli i wiedzieli, jak oddawać cześć, i wiedzieli, czemu oddajecie cześć, abyście mogli przyjść do Ojca w imię moje i otrzymać z Jego pełni we właściwym czasie.

Bowiem jeżeli przestrzegać będziecie moich przykazań, otrzymacie Jego pełnię i będziecie wychwaleni we mnie, tak jak Ja jestem w Ojcu; przeto powiadam wam, że otrzymacie łaskę za łaską” (Doktryna i Przymierza 93:19–20).

W Ogrodzie Getsemane i na krzyżu Jezus Chrystus wziął na siebie grzechy świata i cierpiał wszelkie smutki, „boleści, udręki, i pokusy wszelkiego rodzaju” (Ks. Almy 7:11). To „[sprawiło, że On] będąc największym ze wszystkich, [drżał] z bólu i [krwawił] ze wszystkich porów” (Doktryna i Przymierza 19:18). Zbawienie i wywyższenie są możliwe jedynie dzięki Jezusowi Chrystusowi, Jego Zadośćuczynieniu i Zmartwychwstaniu.

Dzięki łasce i zadość czyniącej ofierze Zbawiciela możemy wzrastać, aż osiągniemy pełnię i pewnego dnia będziemy mogli osiągnąć doskonałość. Jeśli będziemy podążać za przykładem Zbawiciela i przestrzegać Jego przykazań, On nas poprowadzi i pokieruje na naszej drodze powrotnej do pełnej chwały obecności naszego Ojca w Niebie.

Chrystus w drodze do Jerozolimy — Michael Coleman, nie wolno kopiować

Czy przyjmiecie Jego dar?

Spośród prawd „o rzeczach […], jakie rzeczywiście się staną” (Ks. Jakuba 4:13) dowiadujemy się, że nasze doświadczenia w wieczności będą zdeterminowane przez naszą decyzję, że będziemy podążać za Jezusem Chrystusem i otrzymamy dary, które On oferuje. Pisma święte nauczają, że będziemy „radować się tym, co chętni [jesteśmy] otrzymać”. Niestety, niektórzy „nie [będą] chętni radować się tym, co mogli otrzymać” (Doktryna i Przymierza 88:32).

Mój prezydent misji, Starszy Marion D. Hanks (1921–2011), który służył jako Siedemdziesiąty Przedstawiciel Władz Generalnych, nauczał swoich misjonarzy, że proszenie o to, co jesteśmy chętni otrzymać i się tym cieszyć, jest sposobem na ocenę tego, na jakim etapie naszej duchowej podróży się znajdujemy. „Bowiem cóż zyskuje człowiek, jeżeli przekazany jest mu dar, a on nie przyjmuje daru?”. Kiedy będziemy otrzymywać dary Zbawiciela poprzez gorliwe poszukiwanie i naśladowanie Go, będziemy radować się nadzieją życia wiecznego i „[Tym], który jest ofiarodawcą [tego] daru” (Doktryna i Przymierza 88:33). Ten dar dany z tak wielką miłością „jest [największym] ze wszystkich darów Boga” (Doktryna i Przymierza 14:7).

Bóg jest naszym Ojcem Niebieskim. On nas zna i kocha. Kiedy zwracamy się do Niego w poszukiwaniu prawdy, możemy lgnąć do inteligencji, otrzymać mądrość, przyjąć prawdę, pokochać cnotę i lgnąć do światła, które od Niego pochodzi (zob. Doktryna i Przymierza 88:40). Następnie kontynuujemy nasze życie, aż „nadejdzie dzień, kiedy [pojmiemy] samego Boga, będąc ożywieni w Nim i przez Niego” (Doktryna i Przymierza 88:49).

Będzie to najbardziej chwalebny i radosny dzień.