« សេចក្តីពិតនៃជីវិតរបស់យើង » លីអាហូណា ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៥
សារលិខិតប្រចាំខែនៃទស្សនាវដ្តី លីអាហូណា ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៥
សេចក្តីពិត នៃជីវិតរបស់យើង
ព្រះវរបិតាសួគ៌ជាទីស្រឡាញ់របស់យើងបានបើកសម្ដែងសេចក្ដីពិតទាក់ទងនឺងអតីតកាល បច្ចុប្បន្នកាល និងអនាគតកាលរបស់យើង រួមទាំងរបៀបទទួលបានអំណោយដ៏អស្ចារ្យបំផុតទាំងអស់ផងដែរ ។
នៅជាន់លើក្នុងបន្ទប់ដ៏តូចចង្អៀតមួយខាងលើហាងរបស់ ណូវែល ខេ វិតនី នៅក្នុងទីក្រុងខឺតឡង់ រដ្ឋអូហៃអូ នៅថ្ងៃទី២២ ខែមករា ឆ្នាំ១៨៣៣ ពួកអែលឌើរនៃសាសនាចក្របានជួបប្រមូលផ្តុំគ្នាជាមួយព្យាការី យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ។ នៅក្នុងខែធ្នូឆ្នាំមុន យ៉ូសែបបានទទួលវិវរណៈដែលដឹកនាំលោកឲ្យបង្កើតសាលាមួយដែលគោលបំណងជាចម្បងគឺ ដើម្បីរៀបចំបងប្អូនប្រុសសម្រាប់បេសកកម្ម ។
ព្រះអម្ចាស់បានប្រកាសថា « យើងប្រទានដល់អ្នកនូវព្រះបញ្ញត្តិមួយថា អ្នកត្រូវបង្រៀនគ្នាទៅវិញទៅមកនូវគោលលទ្ធិនៃនគរ ។
« ចូរអ្នករាល់គ្នាព្យាយាមបង្រៀន ហើយព្រះគុណរបស់យើងនឹងនៅជាមួយអ្នក ដើម្បីឲ្យអ្នកអាចត្រូវបានបង្គាប់ឲ្យបានល្អទៅទៀតអំពីទ្រឹស្ដី អំពីគោលការណ៍ អំពីគោលលទ្ធិ អំពីក្រឹត្យវិន័យនៃដំណឹងល្អ អំពីគ្រប់ទាំងអស់ដែលទាក់ទងទៅនឹងនគរព្រះ ដែលជាការចាំបាច់សម្រាប់ឲ្យអ្នកយល់ ។…
« ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាអាចបានរៀបចំនូវគ្រប់ទាំងអស់ ក្នុងកាលយើងនឹងចាត់អ្នកម្ដងទៀត ឲ្យទៅដើម្បីតម្កើងការហៅ ដែលយើងបានហៅអ្នករួចហើយនោះ និងបេសកកម្មដែលយើងបានអនុញ្ញាតដល់អ្នក » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដី សញ្ញា ៨៨:៧៧–៧៨, ៨០ ) ។
នេះគឺ « សាលារបស់ពួកព្យាការី » ដូចដែលវាត្រូវបានហៅ បានផ្តល់នូវអំណោយទានខាងវិញ្ញាណ និងបទពិសោធន៍ដ៏អស្ចារ្យ ។ ថ្នាក់ដឹកនាំពីដើមជាច្រើននៃសាសនាចក្រត្រូវបានរៀននៅទីនោះ ។ សព្វថ្ងៃនេះ ពិភពលោកខុសគ្នាទាំងស្រុង ប៉ុន្តែការណែនាំរបស់ព្រះអម្ចាស់ដែលប្រទានកាលនោះ គឺនៅតែអាចអនុវត្តបាននៅឡើយ ។ ទន្ទឹមនេះផងដែរ ពួកយើងក៏ត្រូវស្វែងរកចំណេះដឹង និងសេចក្ដីពិត « ការចេះដឹងអំពីការណ៍ទាំងឡាយដែលមាននៅពេលនេះ និងការណ៍ទាំងឡាយដែលមានមកហើយ ហើយនឹងការណ៍ទាំងឡាយដែលនឹងមាននៅខាងមុខ » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៩៣:២៤ ) ។
ការស្វែងរក សេចក្តីពិត របស់យើង
នៅក្នុងសម័យដែលយើងរស់នៅនេះ ចំណេះដឹងកាន់តែច្រើនមានសម្រាប់យើងជាងពេលណាៗទាំងអស់ ។ កាលពីអតីតកាល ប្រសិនបើបងប្អូនចង់ដឹងអ្វីមួយ នោះបងប្អូនត្រូវទៅបណ្ណាល័យ ហើយរកមើលវា ។ បច្ចុប្បន្ននេះ អ៊ីនធឺណិត និងឧបករណ៍ចល័តផ្តល់នូវការចូលប្រើព័ត៌មានស្ទើរតែគ្មានទីបញ្ចប់ដែលយើងអាចរកឃើញស្ទើរតែភ្លាមៗ ។
ព្រះអម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យពេលដែលយើងប្រើប្រាស់ធនធានដែលមានសម្រាប់យើងប្រកបដោយប្រាជ្ញា ប៉ុន្តែទ្រង់បានផ្តល់ដំបូន្មានមិនឈប់ឈរថា ៖ « នោះចូរអ្នករាល់គ្នាព្យាយាមស្វែងរក ហើយបង្រៀនគ្នាទៅវិញទៅមកនូវពាក្យសម្ដីនៃប្រាជ្ញាវាងវៃ មែនហើយ ចូរអ្នករាល់គ្នាស្វែងរកពាក្យសម្ដីនៃប្រាជ្ញាវាងវៃចេញពីសៀវភៅដ៏ល្អៗបំផុត ចូរស្វែងរកការរៀនសូត្រ គឺដោយសារការសិក្សា និងដោយសារសេចក្ដីជំនឿផង » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៨៨:១១៨ ) ។ ទ្រង់លើកទឹកចិត្តយើងឲ្យរៀនអំពីពិភពលោកជុំវិញយើង ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៨៨:៧៩; ៩៣:៥៣ ) ប៉ុន្តែនៅក្នុងការស្វែងរកសេចក្តីពិតរបស់យើង នោះយើងត្រូវសម្លឹងមើលទៅព្រះ ដែលទ្រង់ « យល់គ្រប់ទាំងអស់ ហើយគ្រប់ទាំងអស់នៅចំពោះទ្រង់ … ហើយព្រះអង្គនៅលើគ្រប់ទាំងអស់ … ហើយគ្រប់ទាំងអស់គឺដោយសារទ្រង់ និងមកពីទ្រង់ » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៨៨:៤១ ) ។
នៅក្នុងចំណោមសេចក្តីពិតដែលព្រះបានផ្តល់ឲ្យយើង គ្រឹះដ៏សំខាន់បំផុតមួយសម្រាប់ជីវិតរបស់យើងនៅលើផែនដីនេះគឺថា ទ្រង់គឺជាព្រះវរបិតាសួគ៌របស់យើង ។ យើងគឺជាបុត្រា និងបុត្រីខាងវិញ្ញាណរបស់ទ្រង់ ។ ទ្រង់ស្គាល់ និងស្រឡាញ់យើងយ៉ាងឥតខ្ចោះ ។ ហើយក្នុងនាមជាបុត្រខាងវិញ្ញាណរបស់ទ្រង់ យើងមាននិស្ស័យ និងជោគវាសនាដ៏ទេវភាព ។ ការយល់ដឹង និងទទួលយកសេចក្តីពិតដ៏អស់កល្បទាំងនេះផ្តល់ឲ្យយើងនូវអត្តសញ្ញាណ តម្លៃ និងគោលបំណងដែលបានប្រទានពរ និងបានដឹកនាំយើងនៅក្នុងជីវិតមុនផែនដីរបស់យើង ហើយនឹងបន្តដឹកនាំក្នុងពេលឥឡូវនេះ និងជារៀងរហូត ។
យើងបាននៅជាមួយនឹងព្រះវរបិតាតាំងពី ដើមដំបូង
នៅពេលយើងស្វែងរកសេចក្តីពិតនៃដំណើររឿងនេះ « ដូចដែលវាមាន » នោះយើងរកឃើញពាក្យទាំងនេះមកពីព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់យើង គឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ « ហើយឥឡូវនេះ យើងប្រាប់អ្នកជាប្រាកដថា កាលដើមដំបូង យើងបានគង់នៅជាមួយព្រះវរបិតា ហើយយើងជាកូនច្បង » ហើយ « កាលដើមដំបូង អ្នករាល់គ្នាក៏បាននៅជាមួយព្រះវរបិតាដែរ » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៩៣:២១, ២៣ ) ។
ពីមុនជីវិតរបស់យើងនៅលើផែនដី យើងបានចូលរួមក្រុមប្រឹក្សាមួយនៅស្ថានសួគ៌ ដែលព្រះវរបិតាសួគ៌របស់យើងបានបង្ហាញផែនការនៃសុភមង្គលដ៏អស្ចារ្យរបស់ទ្រង់ ។ ព្យាការី យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ បានបង្រៀនថា ការលើកទឹកចិត្តរបស់ព្រះសម្រាប់ផែនការរបស់ទ្រង់ គឺដើម្បីផ្តល់ឲ្យយើង « ឯកសិទ្ធិមួយដើម្បីឈានទៅមុខដូចជាទ្រង់ [ និង ] … ត្រូវបានលើកតម្កើងឡើងជាមួយទ្រង់ » ។ កិច្ចការ និងសិរីល្អរបស់ទ្រង់គឺដើម្បី « នាំឲ្យមានអមតភាព និងជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចដល់មនុស្ស » ( ម៉ូសេ ១:៣៩ ) ។
យើងបានអនុវត្តសិទ្ធិជ្រើសរើសរបស់យើង ហើយបានជ្រើសរើសធ្វើតាមផែនការរបស់ព្រះវរបិតាសួគ៌ ។ យើងបានទទួលពរជ័យឲ្យកើតមកក្នុងជីវិតនេះ ជាកន្លែងដែលយើងបន្តមានសិទ្ធិជ្រើសរើស ហើយអាចមានបទពិសោធន៍នឹងជីវិតរមែងស្លាប់ រៀន និងរីកចម្រើនទៅរកជីវិតអស់កល្បជានិច្ច ។
ក្នុងអំឡុងពេលដំណើរនៃជីវិតរមែងស្លាប់របស់យើង យើងនឹងជួបប្រទះបញ្ហាប្រឈមមុខ និងការបរាជ័យនានា ។ ប៉ុន្តែយើងមិនចាំបាច់ប្រឈមមុខនឹងទុក្ខលំបាកនៃជីវិតតែម្នាក់ឯងនោះទេ ។ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ បានបង្រៀនថា ព្រះវរបិតាសួគ៌ « ដែលជាបិតាដ៏អស្ចារ្យនៃសកលលោកនេះ មើលមកលើគ្រួសារមនុស្សលោកទាំងមូល ដោយមានការយកចិត្តទុកដាក់ និងការគោរពពីឪពុក » ។
ព្រះវរបិតាសួគ៌របស់យើងជា « ព្រះវរបិតាដ៏មានសេចក្តីមេត្តាករុណា ជាព្រះដ៏កំសាន្តចិត្តគ្រប់ជំពូក » នឹងប្រទានពរដល់យើង លើកស្ទួយយើងឡើង និងកំសាន្តចិត្តយើងរាល់គ្នា « ក្នុងគ្រប់ទាំងសេចក្តីវេទនា ប្រយោជន៍ឲ្យយើងអាចនឹងកំសាន្តចិត្តអ្នកឯទៀត ក្នុងអស់ទាំងសេចក្តីវេទនារបស់គេបានដែរ គឺដោយសារសេចក្តីក្សាន្តនោះឯង ដែលព្រះបានកំសាន្តចិត្តយើងស្រេចហើយ » ( កូរិនថូស ទី២ ១:៣–៤ ) ។ ជាផ្នែកមួយដ៏សំខាន់នៃផែនការរបស់ទ្រង់ ព្រះវរបិតាសួគ៌បានផ្តល់នូវផ្លូវសម្រាប់យើងដើម្បីត្រឡប់ទៅរកទ្រង់វិញ ។
ផ្លូវទៅកាន់ ព្រះបិតា របស់យើង
សេចក្តីពិត « រឿងទាំងឡាយ តាមដែលមាននៅពេលនេះ » ( យ៉ាកុប ៤:១៣ ) គឺច្បាស់ ៖ យើងមិនអាចឈានដល់សក្តានុពលពេញលេញរបស់យើងក្នុងនាមជាបុត្រាបុត្រីរបស់ព្រះវរបិតាសួគ៌របស់យើងដោយម្នាក់ឯងបានទេ ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលជាបុត្រាច្បងរបស់ព្រះវរបិតាខាងវិញ្ញាណ បានសន្យាថានឹងធ្វើជាព្រះអង្គសង្រ្គោះ និងព្រះប្រោសលោះរបស់យើង ។
ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ « ជាបុត្រាស្ងួនភ្ញារបស់ព្រះវរបិតា ពោរពេញទៅដោយព្រះគុណ និងសេចក្ដីពិត គឺជាព្រះវិញ្ញាណនៃសេចក្ដីពិត…ដែលយាងមក ហើយគង់នៅក្នុងសាច់ឈាម ហើយគង់នៅក្នុងចំណោមពួកយើងរាល់គ្នា » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៩៣:១១ ) ។ ព្រះអង្គសង្គ្រោះបានបង្ហាញយើងនូវផ្លូវដើម្បីស្វែងរកសុភមង្គល អត្ថន័យ និងអំណរនៅក្នុងជីវិតនេះ និងក្នុងភាពអស់កល្បជានិច្ច ។
« ដ្បិតព្រះទ្រង់ស្រឡាញ់មនុស្សលោក ដល់ម៉្លេះបានជាទ្រង់ប្រទានព្រះរាជបុត្រាទ្រង់តែមួយ ដើម្បីឲ្យអ្នកណាដែលជឿដល់ព្រះរាជបុត្រានោះ មិនត្រូវវិនាសឡើយ គឺឲ្យមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ចវិញ ។
ពីព្រោះព្រះទ្រង់មិនបានចាត់ព្រះរាជបុត្រាទ្រង់ ឲ្យមកក្នុងលោកីយ៍ ដើម្បីនឹងជំនុំជម្រះលោកីយ៍នោះទេ គឺឲ្យលោកីយ៍បានសង្គ្រោះ ដោយសារទ្រង់វិញ » ( យ៉ូហាន ៣:១៦–១៧ ) ។
បទពិសោធន៍នៅលើផែនដីរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះមានសារៈសំខាន់ណាស់ ។ ទ្រង់ « ពុំបានទទួលនូវភាពពោរពេញទេ ប៉ុន្តែបានទទួលព្រះគុណថែមលើព្រះគុណ» ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៩៣:១២ ) ។ ទ្រង់បានរីកចម្រើនរហូតដល់ « ទ្រង់បានទទួលភាពពោរពេញនៃសិរីល្អរបស់ព្រះវរបិតា » និង « បានទទួលគ្រប់ព្រះចេស្ដាទាំងអស់ ទាំងនៅលើស្ថានសួគ៌ និងនៅលើផែនដីផង ហើយសិរីល្អនៃព្រះវរបិតាបានស្ថិតនៅជាមួយនឹងព្រះអង្គ ត្បិតទ្រង់គង់នៅក្នុងព្រះអង្គ » ( គោលលទ្ធិ និង សេចក្ដីសញ្ញា ៩៣:១៦–១៧ ) ។ ព្រះអង្គសង្គ្រោះបានបង្រៀនថា ៖
« យើងប្រទានដល់អ្នកនូវពាក្យទាំងនេះ ដើម្បីឲ្យអ្នកអាចយល់ ហើយចេះថ្វាយបង្គំ ហើយស្គាល់នូវអ្វីដែលខ្លួនថ្វាយបង្គំ ប្រយោជន៍ឲ្យអ្នកអាចចូលមកឯព្រះវរបិតាដោយនូវព្រះនាមរបស់យើង ហើយនៅវេលាកំណត់ ឲ្យបានទទួលនូវភាពពោរពេញរបស់ទ្រង់ » ។
« ដ្បិតបើសិនជាអ្នកកាន់តាមព្រះបញ្ញត្តិទាំងឡាយរបស់យើង នោះអ្នកនឹងបានទទួលនូវភាពពោរពេញរបស់ទ្រង់ ហើយបានតម្កើងក្នុងយើង ដូចជាយើងនៅក្នុងព្រះវរបិតាដែរ ហេតុដូច្នេះហើយ យើងប្រាប់អ្នកថា អ្នកនឹងបានទទួលព្រះគុណថែមលើព្រះគុណ » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៩៣:១៩–២០ ) ។
នៅក្នុងសួនច្បារគែតសេម៉ានី និងនៅលើឈើឆ្កាង ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានលើកដាក់លើអង្គទ្រង់នូវអំពើបាបរបស់លោកិយ ហើយបានទទួលរងនូវទុក្ខសោកទាំងអស់ និង « ការឈឺចាប់ និងទុក្ខវេទនា និងការល្បួងគ្រប់បែបយ៉ាង » ( អាលម៉ា ៧:១១ ) ។ ការណ៍នេះ « បានបណ្ដាលឲ្យ [ ទ្រង់ ]…ដែលជាព្រះដ៏មហិមាលើអ្វីៗទាំងអស់ត្រូវញ័រដោយសារតែការឈឺចាប់ហើយត្រូវច្រួចលោហិតចេញពីគ្រប់រន្ធញើស » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ១៩:១៨ ) ។ មានតែតាមរយៈព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងដង្វាយធួន និងការរស់ឡើងវិញរបស់ទ្រង់ប៉ុណ្ណោះទើបអាចមានសេចក្តីសង្គ្រោះ និងភាពតម្កើងឡើងបាន ។
តាមរយៈព្រះគុណ និងពលិកម្មដ៏ធួនរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ នោះយើងអាចរីកចម្រើនរហូតដល់យើងទទួលបានភាពពេញលេញ ហើយថ្ងៃណាមួយអាចនាំទៅរកភាពល្អឥតខ្ចោះ ។ ប្រសិនបើយើងនឹងធ្វើតាមគំរូរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ ហើយប្រតិបត្តិតាមព្រះបញ្ញាតិរបស់ទ្រង់ នោះទ្រង់នឹងដឹកនាំ និងណែនាំយើងនៅលើផ្លូវរបស់យើងត្រឡប់ទៅរកវត្តមានដ៏រុងរឿងរបស់ព្រះវរបិតានៅលើស្ថានសួគ៌របស់យើង ។
Christ on the Road to Jerusalem ( ព្រះគ្រីស្ទនៅលើផ្លូវទៅកាន់ទីក្រុងយេរូសាឡិម ) ដោយ ម៉ៃខល ខូលមែន ហាមថតចម្លង
តើបងប្អូននឹងទទួល អំណោយ របស់ទ្រង់ដែរទេ ?
ក្នុងចំណោមសេចក្តីពិត « រឿងទាំងឡាយ តាមដែលមាននៅពេលនេះ » ( យ៉ាកុប ៤:១៣ ) យើងរៀនថាបទពិសោធន៍របស់យើងក្នុងភាពអស់កល្បជានិច្ចនឹងត្រូវបានកំណត់ដោយការជ្រើសរើសរបស់យើងក្នុងការដើរតាមព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ហើយទទួលអំណោយដែលទ្រង់ប្រទានឲ្យ ។ បទគម្ពីរបង្រៀនថា យើងនឹង « ត្រេកអរចំពោះអ្វីដែល [ យើង ] ព្រមទទួល » ។ គួរឲ្យសោកស្តាយ អ្នកខ្លះនឹងមិន « ព្រមត្រេកអរចំពោះអ្វីដែលពួកគេអាចទទួលបាននោះឡើយ » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៨៨:៣២ ) ។
ប្រធានបេសកកម្មរបស់ខ្ញុំ អែលឌើរ ម៉ារ៉ុន ឌី ហាងស៍ ( ឆ្នាំ១៩២១–២០១១ ) ដែលបានបម្រើជាពួកចិតសិបនាក់ដែលមានសិទ្ធិអំណាចទូទៅ ដែលបានបង្រៀនពួកអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនារបស់លោកថា ការទូលសុំអ្វីដែលយើងមានឆន្ទៈក្នុងការទទួល និងរីករាយគឺជាវិធីមួយដែលយើងអាចវិនិច្ឆ័យថាយើងស្ថិតនៅក្នុងកន្លែងណានៃដំណើរខាងវិញ្ញាណរបស់យើង ។ « ដ្បិតតើមានប្រយោជន៍អ្វីដល់មនុស្ស បើសិនជាបានប្រទានអំណោយទានមកលើគេ ហើយគេពុំទទួលយកអំណោយទានសោះនោះ ? » នៅពេលយើងទទួលបានអំណោយរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះតាមរយៈការស្វែងរក និងការធ្វើតាមទ្រង់យ៉ាងស្មោះត្រង់ នោះយើងនឹងត្រេកអរក្នុងក្តីសង្ឃឹមនៃជីវិតអស់កល្បជានិច្ច និង « ត្រេកអរចំពោះម្ចាស់ដែលប្រទានអំណោយទាន [ នោះ ] ដែរ » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៨៨:៣៣ ) ។ អំណោយទាននេះបានផ្តល់ឲ្យដោយក្តីស្រឡាញ់ « គឺជាអំណោយទានដ៏មហិមាបំផុតនូវគ្រប់អំណោយទានទាំងឡាយនៃព្រះ » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ១៤:៧ ) ។
ព្រះគឺជាព្រះវរបិតាសួគ៌របស់យើង ។ ទ្រង់ស្គាល់ ហើយស្រឡាញ់យើង ។ នៅពេលដែលយើងងាកទៅរកទ្រង់ក្នុងការស្វែងរកសេចក្តីពិតរបស់យើង នោះយើងអាចនៅជាប់នឹងបញ្ញា ទទួលបានប្រាជ្ញា ឱបក្រសោបសេចក្ដីពិត ទទួលយកការពិត ស្រឡាញ់គុណធម៌ និងនៅជាប់នឹងពន្លឺដែលមកពីទ្រង់ ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៨៨:៤០ ) ។ បន្ទាប់មក យើងបន្តពេញមួយជីវិតរបស់យើងរហូតដល់ « គង់តែថ្ងៃនោះនឹងមកដល់ ក្នុងកាល [ យើង ] នឹងយល់ពីព្រះ ដោយបានប្រោសឲ្យមានជីវិតនៅក្នុងទ្រង់ និងដោយសារទ្រង់ » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៨៨:៤៩ ) ។
នោះនឹងក្លាយជាថ្ងៃដ៏រុងរឿង និងសប្បាយរីករាយបំផុត ។
© ឆ្នាំ២០២៥ ដោយ Intellectual Reserve, Inc. All rights reserved. បោះពុម្ពនៅ ស.រ.អា. ។ ការអនុម័តជាភាសាអង់គ្លេស ៖ ៦/១៩ ។ ការអនុម័តឲ្យបកប្រែ ៖ ៦/១៩ ។ ការបកប្រែនៃ Monthly Liahona Message, August 2025. Cambodian. 19613 258