« យើងធ្វើតាមព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដោយការចូលរួមនឹងទ្រង់ក្នុងកិច្ចការរបស់ទ្រង់ » លីអាហូណា ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៥ ។
សារលិខិតប្រចាំខែទស្សនាវដ្ដី លីអាហូណា ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៥
យើងធ្វើតាមព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដោយ ការចូលរួមនឹងទ្រង់ក្នុងកិច្ចការរបស់ទ្រង់
យើងចូលរួមក្នុងកិច្ចការរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ នៅពេលយើងផ្តោតលើព្រះរាជបំណងរបស់ទ្រង់ កាន់តាមព្រះបញ្ញត្ដិរបស់ទ្រង់ និងស្រឡាញ់គ្នាទៅវិញទៅមក ។
សេចក្ដីលម្អិតមកពី ព្រះគ្រីស្ទ និងកំលោះអ្នកមាន ដោយ ហិនរីឆ ហូហ្វមិន
នៅពេលយើងទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក យើងចាប់ផ្ដើមដំណើរការនៃការលើកដាក់មកលើខ្លួនយើងនូវព្រះនាមនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ ផ្នែកមួយនៃដំណើរការនេះបង្ហាញថា យើងចូលរួមនឹងព្រះអង្គសង្គ្រោះនៅក្នុងកិច្ចការរបស់ទ្រង់ ។ ប្រធាន ដាល្លិន អេក អូក ទីប្រឹក្សាទីមួយក្នុងគណៈប្រធានទីមួយ បានសរសេរថា « អត្ថន័យដ៏សំខាន់បំផុតមួយនៃការលើកដាក់មកលើខ្លួនយើងនូវព្រះនាមនៃព្រះគ្រីស្ទ [ គឺជា ] ឆន្ទៈ និងការតាំងចិត្ដដើម្បីលើកដាក់មកលើខ្លួនយើងនូវកិច្ចការរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងនគររបស់ទ្រង់ » ។
កិច្ចការរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ « គឺដើម្បីនាំឲ្យមានអមតភាព និងជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចដល់មនុស្ស » ( ម៉ូសេ ១:៣៩ ) ។ អមតភាពគឺជាអំណោយទានដ៏ឥតលក្ខខណ្ឌ ដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានធានាដល់យើងរួចមកហើយ តាមរយៈការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ទ្រង់ ។ ទោះជាយ៉ាងនេះក្ដី ជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចគឺមិនដូចនឹងអមតភាពឡើយ ។ ជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចគឺជាអំណោយទានដ៏មហិមាបំផុត ដែលព្រះអាចប្រទានដល់មនុស្សជាតិបាន ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ១៤:៧ ) ។ វាគឺជាការរស់នៅជាក្រុមគ្រួសារជារៀងរហូតនៅក្នុងវត្ដមានរបស់ទ្រង់ ។ ដើម្បីឲ្យយើងទទួលបានជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច យើងត្រូវតែក្លាយជាសិស្សដ៏ស្មោះត្រង់របស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ នេះមានន័យថា យើងទទួលយកដំណឹងល្អដែលបានស្តារឡើងវិញ ដោយការមានសេចក្តីជំនឿលើព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ ការប្រែចិត្ដ ការទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក ការទទួលអំណោយទាននៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ការធ្វើ និងរក្សាសេចក្ដីសញ្ញាព្រះវិហារបរិសុទ្ធ និងការកាន់ខ្ជាប់ដរាបដល់ចុងបំផុត ។ ការកាន់ខ្ជាប់ដរាបដល់ចុងបំផុតរួមបញ្ចូលនូវការចូលរួមនឹងព្រះអង្គសង្គ្រោះក្នុងកិច្ចការរបស់ទ្រង់ ។
ឧស្សាហ៍ចូលរួម
យើងចូលរួមក្នុងកិច្ចការរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ នៅពេលដែលយើងជួយបុត្រាបុត្រីរបស់ព្រះឲ្យក្លាយជាសិស្សដ៏ស្មោះត្រង់របស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទផងដែរ ។ ការណ៍នេះរួមបញ្ចូលនូវការចែកចាយដំណឹងល្អរបស់ទ្រង់ ដែលតាមរយៈការណ៍នេះគឺការប្រមូលអ៊ីស្រាអែលដែលបានខ្ចាត់ខ្ចាយ ដោយការបំពេញទំនួលខុសត្រូវនៅក្នុងសាសនាចក្ររបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងដោយការខិតខំប្រែក្លាយដូចជាទ្រង់ ។ « ភាពជោគជ័យរបស់យើង[ ក្នុងកិច្ចការរបស់ទ្រង់ ] មិនអាស្រ័យលើរបៀបដែលអ្នកដទៃជ្រើសរើសឆ្លើយតបនឹង[ យើង ] ការអញ្ជើញ[ របស់យើង ] ឬទង្វើសប្បុរសធម៌[ របស់យើង ]នោះទេ » ។ ប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន បានបញ្ជាក់ថា « រាល់ពេល ដែលបងប្អូនធ្វើ អ្វីមួយ ដើម្បីជួយ នរណាម្នាក់—ទាំងសងខាងនៃវាំងនន—បោះជំហានទៅធ្វើសេចក្ដីសញ្ញាជាមួយនឹងព្រះ ហើយទទួលពិធីបរិសុទ្ធនៃពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹក និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធដ៏សំខាន់របស់ពួកគេ នោះបងប្អូនកំពុងជួយប្រមូលអ៊ីស្រាអែលហើយ » ។
ដើម្បីធ្វើឲ្យកិច្ចការរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះជាកិច្ចការរបស់យើង យើងផ្តោតលើព្រះរាជបំណងរបស់ទ្រង់ កាន់តាមព្រះបញ្ញត្ដិរបស់ទ្រង់ និងស្រឡាញ់គ្នាទៅវិញទៅមក ។ ខណៈពេលយើងធ្វើកិច្ចការរបស់ទ្រង់តាមរបៀបរបស់ទ្រង់ ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៥១:២ ) ក៏មានរឿងខ្លះទៀតដែលបានទុកឲ្យយើងដើម្បីដោះស្រាយដោយខ្លួនឯងដែរ ។ ព្រះអង្គសង្គ្រោះបានមានព្រះបន្ទូលប្រាប់ពួកបរិសុទ្ធដែលបានប្រមូលផ្តុំនៅខោនធី ចាកសុន រដ្ឋមិសសួរី ៖
« ដ្បិតមើលចុះ មិនសមឲ្យយើងត្រូវបញ្ជានូវគ្រប់អ្វីៗទាំងអស់ទេ ដ្បិតអ្នកណាដែលត្រូវគេបង្ខំនូវគ្រប់អ្វីៗទាំងអស់ អ្នកនោះមានឈ្មោះថាជាបាវខ្ជិលច្រអូស ហើយមិនមានប្រាជ្ញាទៅវិញ ហេតុដូច្នោះហើយ អ្នកនោះពុំបានទទួលរង្វាន់ឡើយ ។
« យើងប្រាប់ជាប្រាកដថា មនុស្សលោកត្រូវឧស្សាហ៍ចូលរួមក្នុងប្រយោជន៍ល្អ ហើយប្រព្រឹត្តអ្វីៗជាច្រើនតាមបំណងចិត្តរបស់ខ្លួន ហើយនាំមកនូវសេចក្ដីសុចរិតដ៏ច្រើន
« ដ្បិតអំណាចគឺមាននៅក្នុងខ្លួនគេ ម៉្លោះហើយ ពួកគេជាភ្នាក់ងារចំពោះខ្លួនគេផ្ទាល់ ។ ហើយដរាបណាមនុស្សលោកប្រព្រឹត្តអំពើល្អ នោះពួកគេនឹងពុំត្រូវបាត់បង់រង្វាន់របស់ខ្លួនឡើយ » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៥៨:២៦–២៨ ) ។
នៅពេលយើងធ្វើតាមព្រះអង្គសង្គ្រោះ ចូលរួមនឹងទ្រង់ក្នុងកិច្ចការរបស់ទ្រង់ និងជួយអ្នកដទៃឲ្យក្លាយជាសិស្សដ៏ស្មោះត្រង់របស់ទ្រង់ នោះយើងបង្រៀនអ្វីដែលទ្រង់នឹងបង្រៀន ។ ដោយសារយើងមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យបង្រៀនអ្វីផ្សេងទៀតឡើយ ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៥២:៩, ៣៦ ) នោះយើងផ្តោតលើគោលលទ្ធិរបស់ទ្រង់ដោយឥតងាករេ ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៦៨:២៥ ) ។ បន្ថែមពីលើនេះទៀត យើងយកចិត្តទុកដាក់ជាពិសេសចំពោះអ្នកដែលក្រីក្រ ខ្វះខាត និងងាយរងគ្រោះ ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៥២:៤០ ) ។ ការសង្កត់ធ្ងន់ទាំងនេះត្រូវបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ ពេលដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះបានដកស្រង់សម្ដីរបស់អេសាយនៅក្នុងសាលាប្រជុំនៅស្រុកណាសារ៉ែត ៖
« ព្រះវិញ្ញាណព្រះអម្ចាស់សណ្ឋិតលើខ្ញុំ ពីព្រោះទ្រង់បានចាក់ប្រេងតាំងខ្ញុំ ឲ្យផ្សាយដំណឹងល្អដល់មនុស្សទ័លក្រ ទ្រង់បានចាត់ខ្ញុំឲ្យមក ដើម្បីនឹងប្រោសមនុស្សដែលមានចិត្តសង្រេង ហើយប្រកាសប្រាប់ពីសេចក្តីប្រោសលោះដល់ពួកឈ្លើយ និងសេចក្តីភ្លឺឡើងវិញដល់មនុស្សខ្វាក់ ហើយឲ្យដោះមនុស្សដែលត្រូវគេជិះជាន់ឲ្យរួច
« ប្រកាសប្រាប់ពីឆ្នាំដែលព្រះអម្ចាស់កំណត់ទុក » ( លូកា ៤:១៨–១៩; សូមមើលផងដែរ អេសាយ ៦១:១–២ ) ។
ឆ្នាំដែលព្រះអម្ចាស់កំណត់ទុក សំដៅលើកាលវេលាដែលពរជ័យទាំងអស់នៃសេចក្ដីសញ្ញារបស់ព្រះនឹងត្រូវបានប្រទានយ៉ាងសន្ធឹកសន្ធាប់ដល់រាស្ដ្ររបស់ទ្រង់ ។ យើងធ្វើតាមព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដោយការអញ្ជើញមនុស្សដទៃទៀតឲ្យទទួលបានពរជ័យនៃការធ្វើ និងរក្សាសេចក្ដីសញ្ញាជាមួយនឹងព្រះ និងដោយការថែទាំអ្នកដែលក្រីក្រ ឬអ្នកដែលខ្វះខាត ។
ការចូលរួមនឹងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទក្នុងកិច្ចការរបស់ទ្រង់គឺគួរឲ្យរំភើបណាស់ ព្រោះថាកិច្ចការ ផែនការ និងគម្រោងការណ៍ទាំងឡាយរបស់ទ្រង « ពុំអាចធ្វើឲ្យស្មុគស្មាញ ឬសាបសូន្យបានឡើយ » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៣:១ ) ។ សម្រាប់អ្នកទាំងឡាយណាដែលបាក់ទឹកចិត្ដ ព្រះអម្ចាស់បានប្រឹក្សាថា « ហេតុដូច្នោះហើយ ចូរកុំណាយចិត្តនឹងធ្វើការល្អឡើយ ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាកំពុងតែដាក់គ្រឹះនៃកិច្ចការដ៏ធំ ។ ហើយចេញពីការណ៍ដ៏តូចតាច នោះបណ្ដាលឲ្យមានការណ៍ដ៏ធំធេងឡើង » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៦៤:៣៣ ) ។ យើងទុកឲ្យព្រះអម្ចាស់ខ្វល់ខ្វាយអំពីការប្រមូលផលចុះ ហើយយើងគ្រាន់តែត្រូវធ្វើផ្នែករបស់យើងតែប៉ុណ្ណោះ ។
ចិត្ត និងគំនិតដែលស្ម័គ្រតាម
ការធ្វើផ្នែករបស់យើងគឺសាមញ្ញជាងអ្វីដែលយើងស្រមៃដល់ទៅទៀត ព្រោះយើងមិនចាំបាច់នាំយកនូវទេពកោសល្យ ឬសមត្ថភាពអស្ចារ្យមកកាន់កិច្ចការរបស់ព្រះអម្ចាស់ឡើយ ។ អ្វីដែលទ្រង់តម្រូវគឺការតាំងចិត្ដ និងឆន្ទៈធ្វើតាម ។ ព្រះអម្ចាស់បានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ពួកបរិសុទ្ធនៅខឺតឡង់ រដ្ឋអូហៃអូ ថា « មើលចុះ ព្រះអម្ចាស់ទ្រង់តម្រូវចិត្ត និងគំនិតដែលស្ម័គ្រតាម » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៦៤:៣៤ ) ។ ព្រះអម្ចាស់អាចធ្វើឲ្យអ្នកដែលមានឆន្ទៈទៅជាមានសមត្ថភាពបាន ប៉ុន្តែទ្រង់ពុំអាច ឬទ្រង់នឹងមិនធ្វើឲ្យអ្នកមានសមត្ថភាពទៅជាមានឆន្ទៈបានឡើយ ។ និយាយម្យ៉ាងទៀតគឺថា ប្រសិនបើយើងតាំងចិត្ដ និងមានឆន្ទៈ នោះទ្រង់អាចប្រើយើងបាន ។ ប៉ុន្តែមិនថាយើងមានទេពកោសល្យប៉ុនណាក៏ដោយ ទ្រង់នឹងមិនប្រើយើងទេ លុះត្រាតែយើងប្តេជ្ញាចិត្តចំពោះកិច្ចការរបស់ទ្រង់ និងមានឆន្ទៈក្នុងការជួយទ្រង់សិន ។
សាំយ៉ូអែល និង អាណា‑ម៉ារីអា កូវីស្ដូ បានបង្ហាញទាំងការតាំងចិត្ដ និងឆន្ទៈ ។ មិនយូរប៉ុន្មានក្រោយពីអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ពួកគេ គ្រួសារកូវីស្ដូ បានផ្លាស់ប្ដូរលំនៅពីទីក្រុងចាយវ៉ាសស្គូឡា ប្រទេសហ្វាំងឡង់ ទៅទីក្រុងហ្គូតធឺបួក ប្រទេសស៊ុយអែត ដើម្បីចាប់យកឱកាសអាជីពជាច្រើន ។ បន្ទាប់ពីទៅដល់ទីនោះ បងប្រុស កូវីស្ដូ ត្រូវបានអញ្ជើញឲ្យទៅជួបជាមួយប្រធាន លីហ្វ ជី ម៉ាតសុន ដែលជាទីប្រឹក្សាក្នុងគណៈប្រធានស្ដេកហ្គូតធឺបួក ស៊ុយអែត ។ ដោយសារសាំយ៉ូអែលមិនចេះនិយាយភាសាស៊ុយអែត ការសម្ភាសបានធ្វើឡើងជាភាសាអង់គ្លេស ។
បន្ទាប់ពីការសួរសុខទុក្ខខ្លីមួយ ប្រធាន ម៉ាតសុន បានសុំឲ្យសាំយ៉ូអែល បម្រើជាអ្នកដឹកនាំបេសកកម្មប្រចាំវួដ នៅវួដអ៊ូតប៊ី ។ សាំយ៉ូអែលបានបញ្ជាក់ថា ៖ « ប៉ុន្ដែខ្ញុំមិនចេះភាសាអ៊ុយអែតទេ » ។
ប្រធាន ម៉ាតសុន បានទ្រោបលើតុរបស់គាត់ ហើយសួរចំៗថា « តើខ្ញុំបានសួរថា តើប្អូនចេះភាសាស៊ុយអែតឬអត់ ឬក៏សួរថា តើប្អូនមានឆន្ទៈដើម្បីបម្រើព្រះអម្ចាស់ឬទេ ? »
សាំយ៉ូអែល បានឆ្លើយតបថា « ប្រធានបានសួរថា តើខ្ញុំមានឆន្ទៈដើម្បីបម្រើព្រះអម្ចាស់ឬទេ ។ ហើយខ្ញុំមាន » ។
សាំយ៉ូអែលបានទទួលយកការហៅបម្រើនោះ ។ អាណា‑ម៉ារីអា ក៏បានទទួលយកការហៅបម្រើផ្សេងផងដែរ ។ អ្នកទាំងពីរបានបម្រើដោយស្មោះត្រង់ និងបានរៀននិយាយភាសាស៊ុយអែតដ៏ស្រស់ស្អាតនេះខណៈពេលកំពុងបម្រើ ។
ការតាំងចិត្ត និងឆន្ទៈក្នុងការបម្រើព្រះអម្ចាស់បានកំណត់លក្ខណៈជីវិតរបស់សាំយ៉ូអែល និងអាណា‑ម៉ារីអា ។ ពួកគេគឺជាវីរបុរសសាមញ្ញនៅក្នុងសាសនាចក្រ ។ ពួកគេបានបម្រើដោយស្មោះត្រង់ រាល់ពេលដែលពួកគេត្រូវបានសុំឲ្យបម្រើ ។ ពួកគេបានបង្រៀនខ្ញុំថា នៅពេលដែលយើងបម្រើ នោះយើងប្រើទេពកោសល្យដែលយើងមាន ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៦០:១៣ ) ហើយបន្ទាប់មក ព្រះអម្ចាស់ជួយយើងឲ្យសម្រេចបាននូវព្រះរាជបំណងរបស់ទ្រង់ ។
នៅពេលយើងមានឆន្ទៈក្នុងការបម្រើ យើងព្យាយាមមិនត្អូញត្អែរ ឬរអ៊ូរទាំឡើយ ព្រោះយើងមិនចង់ខាតបង់ប្រយោជន៍នៃការបម្រើរបស់យើងតាមរបៀបណាមួយឡើយ ។ ការត្អូញត្អែរអាចជាសញ្ញានៃការងាករេក្នុងការតាំងចិត្ដ ឬថាសេចក្តីស្រឡាញ់របស់យើងចំពោះព្រះអង្គសង្គ្រោះមិនមានដូចដែលវាគួរតែមាន ។ ប្រសិនបើមិនបានគ្រប់គ្រងវាទេ ការរអ៊ូរទាំអាចបន្ដឈានទៅដល់ការប្រឆាំងទាស់នឹងព្រះអម្ចាស់ទាំងស្រុង ។ ការវិវត្ដបែបនេះគឺត្រូវបានឃើញនៅក្នុងជីវិតរបស់ អែសរ៉ា ប៊ូត ជាអ្នកប្រែចិត្តជឿលើសាសនាចក្រដំបូងម្នាក់នៅរដ្ឋអូហៃអូ ដែលត្រូវបានហៅឲ្យធ្វើជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាទៅកាន់រដ្ឋមិសសួរី ។
នៅពេលគាត់ចាកចេញពីរដ្ឋអូហៃអូ នៅខែមិថុនា ឆ្នាំ១៨៣១ អែសរ៉ា បានអាក់អន់ចិត្ដ ដោយសារពួកអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាមួយចំនួនអាចធ្វើដំណើរតាមរទេះបាន ខណៈដែលគាត់ត្រូវដើរផ្សព្វផ្សាយនៅក្រោមកម្ដៅនៃរដូវក្ដៅនោះ ។ គាត់បានរអ៊ូរទាំ ។ នៅពេលគាត់មកដល់រដ្ឋមិសសួរី គាត់បានមានអារម្មណ៍ខកចិត្ដ ។ រដ្ឋមិសសួរីមិនដូចអ្វីដែលគាត់បានរំពឹងទុកទេ ។ ផ្ទុយទៅវិញ គាត់បានមើលទៅជុំវិញ ហើយកត់សម្គាល់ឃើញថា « ស្ថានភាពមើលទៅដូចជាអាប់អួរណាស់ » ។
អែសរ៉ាកាន់តែមានភាពទុទិដ្ឋិនិយម បន្ដុះបង្អាប់ និងរិះគន់ឡើង ។ នៅពេលចាកចេញពីរដ្ឋមិសសួរី ជំនួសឲ្យការទៅផ្សព្វផ្សាយដូចដែលគាត់ត្រូវបានសុំឲ្យធ្វើមុនពេលគាត់ចាកចេញ គាត់បានត្រឡប់ទៅរដ្ឋអូហៃអូវិញយ៉ាងឆាប់រហ័សតាមដែលគាត់អាចធ្វើបាន ។ ការរអ៊ូរទាំពីដំបូងរបស់គាត់បានវិវត្តទៅជាការងាករេ ហើយទីបំផុតឈានទៅដល់ការបាត់បង់ទំនុកចិត្ដលើបទពិសោធន៍ខាងវិញ្ញាណកាលគ្រាដំបូងរបស់គាត់ ។ មិនយូរប៉ុន្មាន អែសរ៉ាបានចាកចេញពីសាសនាចក្រ ហើយ « នៅទីបំផុត ‹ បានបោះបង់ចោលភាពជាគ្រីស្ទាន ហើយបានក្លាយជាបុគ្គលម្នាក់ដែលឥតសាសនា › » ។
រឿងដូចគ្នានេះអាចកើតឡើងចំពោះយើងផងដែរ ប្រសិនបើយើងមិនប្រុងប្រយ័ត្នទេនោះ ។ ប្រសិនបើយើងមិនរក្សានូវទស្សនវិស័យដ៏អស់កល្បជានិច្ច ដោយក្រើនរំឭកដល់ខ្លួនយើងថា តើនេះជាកិច្ចការរបស់នរណាទេនោះ យើងអាចនឹងត្អូញត្អែរ ងាករេ ហើយយូរទៅៗបាត់បង់សេចក្ដីជំនឿដែលយើងមាន ។
ខ្ញុំសូមអធិស្ឋានថា យើងអាចជ្រើសរើសធ្វើតាមព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដោយការចូលរួមនឹងទ្រង់ក្នុងកិច្ចការរបស់ទ្រង់ ។ កាលយើងធ្វើដូច្នោះ យើងនឹងត្រូវបានប្រទាននូវ « សេចក្តីសន្យាដ៏ធំបំផុត ហើយវិសេសផង » ( ពេត្រុស ទី២ ១:៤ ) ។ ពរជ័យទាំងនេះរួមមានការលើកលែងទោសពីអំពើបាប ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៦០:៧; ៦១:២, ៣៤; ៦២:៣; ៦៤:៣ ) សេចក្ដីសង្គ្រោះ ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៦:១៣; ៥៦:២ ) និងភាពតម្កើងឡើង ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៥៨:៣–១១; ៥៩:២៣ ) ។ ជាការពិតណាស់ យើងត្រូវបានសន្យានូវអំណោយទានដ៏មហិមាដែលព្រះអាចប្រទានដល់យើង—គឺជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច ។
© ឆ្នាំ២០២៥ ដោយ Intellectual Reserve, Inc. All rights reserved. បោះពុម្ពនៅ ស.រ.អា. ។ ការអនុម័តជាភាសាអង់គ្លេស ៖ ៦/១៩ ។ ការអនុម័តឲ្យបកប្រែ ៖ ៦/១៩ ។ ការបកប្រែនៃ Monthly Liahona Message, June 2025 ។ Cambodian. 19610 258