Ιησούς Χριστός: Η ελπίδα και η υπόσχεση του Πάσχα

Ο Θεός, ο Αιώνιος Πατέρας μας στους Ουρανούς, ο Ιησούς Χριστός, ο Υιός Του ο Αγαπητός, και το Άγιο Πνεύμα είναι προσωπικά κοντά μας. Το άπειρο και αιώνιο φως, η συμπόνια και η λυτρωτική αγάπη Τους είναι συνυφασμένα με τον σκοπό της δημιουργίας και τον ιστό της ύπαρξής μας (βλ. Άλμα 30:44, Μωυσή 6:62-63).

Στο προγήινο Συμβούλιο στους Ουρανούς, «τα αστέρια τής αυγής έψαλλαν μαζί, και όλoι oι γιoι [και οι θυγατέρες] τoύ Θεoύ αλάλαζαν» (Ιώβ 38:7). Επιλέξαμε τη δυνατότητα να κάνουμε επιλογές. Τώρα βαδίζουμε με πίστη. Μέσω της δικής μας εμπειρίας, ανακαλύπτουμε την υπεσχημένη ομορφιά, τη διαύγεια, τη χαρά και τον σκοπό του Θεού μέσα από τις αβεβαιότητες, την αποθάρρυνση και τις δυσκολίες της θνητότητας.

Δεν είμαστε προορισμένοι να περιπλανιόμαστε μόνοι σε υπαρξιακή αβεβαιότητα. Μπορούμε να επικοινωνούμε με τους ουρανούς, να οικοδομούμε πίστη και το αίσθημα του ανήκειν στην οικογένεια και στον οίκο και στην κοινότητα των Αγίων, και να γίνουμε ο πιο αληθινός, ελεύθερος, αυθεντικός και χαρούμενος εαυτός μας μέσα από την πρόθυμη και περιχαρή υπακοή στις εντολές του Θεού. Η Εξιλέωση διά και μέσω του Ιησού Χριστού φέρνει αυτήν τη διαθήκη του ανήκειν.

Η ελπίδα της ζωής και της αποστολής του Ιησού Χριστού

Κάθε ημέρα, η ελπίδα και η υπόσχεση του Πάσχα περιλαμβάνουν τις ευλογίες και τις διδασκαλίες που έδωσε ο Ιησούς Χριστός κατά τη διάρκεια της τέλειας θνητής διακονίας Του. Προκαθορισμένος από την αρχή, ο Ιησούς Χριστός γεννήθηκε ως ο Μονογενής Υιός του Θεού (βλ. Ιακώβ 4:5, Άλμα 12:33-34, Μωυσή 5:7, 9). Μεγάλωνε και προόδευε σε σοφία, και ηλικία, και χάρη μπροστά στον Θεό και τους ανθρώπους (βλ. Κατά Λουκάν 2:52). Επιζητώντας μόνο να κάνει το θέλημα του Πατέρα Του, ο Ιησούς Χριστός συγχώρησε αμαρτίες, θεράπευσε αναπηρίες, ήγειρε νεκρούς και παρηγόρησε τους ασθενείς και τους μοναχικούς.

Μια φορά, μετά από 40 ημέρες νηστείας, κατέθεσε μαρτυρία: «Το Πνεύμα Κυρίου είναι επάνω μου· γι’ αυτό με έχρισε· με απέστειλε για να φέρνω τα χαρμόσυνα νέα στους φτωχούς, για να γιατρέψω τους συντετριμμένους, για να κηρύξω ελευθερία στους αιχμαλώτους, και ανάβλεψη στους τυφλούς, να αποστείλω τους ψυχικά τσακισμένους σε ελευθερία» (Κατά Λουκάν 4:18. Βλ., επίσης, Ησαΐας 61:1).

Αυτοί είμαστε εμείς.

Στον Μυστικό Δείπνο, ο Ιησούς Χριστός έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του (βλ. Κατά Ιωάννην 13:4-8). Τόσο στον Παλαιό όσο και στον Νέο Κόσμο, το «ζωντανό νερό» και «ο άρτος της ζωής» ο Ίδιος καθιέρωσε τη μετάληψη. Στην ιερά διάταξη της μεταλήψεως, επικαλούμαστε τον Πατέρα και συνάπτουμε διαθήκη να παίρνουμε επάνω μας το όνομα του Ιησού Χριστού, Τον θυμόμαστε πάντα και τηρούμε τις εντολές Του, ώστε να έχουμε πάντοτε το Πνεύμα Του μαζί μας (βλ. Κατά Λουκάν 22:19-20, Νεφί Γ΄ 18:7, 10-11).

Στον κήπο της Γεθσημανή, ο Ιησούς υπέφερε περισσότερο απ’ όσο μπορεί να υποφέρει ο άνθρωπος για να λυτρώσει και να εξιλεώσει εμάς. Αίμα βγήκε από κάθε πόρο. Υπέφερε αυτούς τους πόνους για όλους, ώστε εμείς να μην υποφέρουμε, αν μετανοήσουμε (βλ. Διδαχή και Διαθήκες 18:11, 19:16).

Προδομένος και ψευδώς κατηγορούμενος, ο Ιησούς Χριστός χλευάσθηκε και μαστιγώθηκε, και ένα ακάνθινο στεφάνι τοποθετήθηκε στο ταπεινό κεφάλι Του (βλ. Κατά Ματθαίον 27:26, 29, Κατά Μάρκον 15:15, 17, 20, 31, Κατά Λουκάν 22:63, Κατά Ιωάννην 19:1-2). «Τραυματίσθηκε για τις παραβάσεις μας… διαμέσου των πληγών τoυ γιατρευτήκαμε εμείς» (Ησαΐας 53:5). «Υψ[ώθηκε] επάνω στον σταυρό» για να μας τραβήξει προς Εκείνον (βλ. Νεφί Γ΄ 27:14-15). Ωστόσο, ακόμη και επάνω στον σταυρό, ο Ιησούς Χριστός συγχώρησε (βλ. Κατά Λουκάν 23:34). Ζήτησε από τον Ιωάννη να φροντίζει τη μητέρα Του (βλ. Κατά Ιωάννην 19:26-27). Αισθάνθηκε εγκαταλελειμμένος (βλ. Κατά Ματθαίον 27:46, Κατά Μάρκον 15:34). Ώστε να εκπληρωθεί η γραφή, είπε ότι δίψασε (βλ. Κατά Ιωάννην 19:28). Όταν όλα τελείωσαν, Εκείνος από μόνος Του «παρ[έδωσε] το πνεύμα» (Κατά Λουκάν 23:46. Βλ., επίσης, Κατά Ιωάννην 10:17-18).

Ο Ιησούς Χριστός γνωρίζει πώς να μας συμπαρίσταται στις ασθένειες, τις αδυναμίες, τη μοναξιά, την απομόνωση και τις δυσχέρειες μας (βλ. Άλμα 7:12). Τέτοια βάσανα συχνά έρχονται συνεπεία των επιλογών άλλων ανθρώπων. Γνωρίζει επίσης πώς να χαίρει μαζί μας σε χαρές και στιγμές ευγνωμοσύνης, πώς να δακρύζει μαζί μας, όταν η ευτυχία μας είναι πλήρης. Στοργικά, μας καλεί στο όνομά Του, με τη φωνή Του, στο ποίμνιό Του. Καλεί κάθε άτομο παντού. Μας καλεί να δούμε και να κατανοήσουμε τη θνητή ζωή μέσω μιας αιώνιας προοπτικής. Εφόσον βαδίζουμε ορθώς και τηρούμε τις διαθήκες μας, Εκείνος υπόσχεται ότι τα πάντα μπορούν να συμβάλλουν προς το καλό μας (βλ. Διδαχή και Διαθήκες 90:24, Προς Ρωμαίους 8:28).

Στον δικό Του χρόνο και με τον δικό Του τρόπο, έρχεται η αποκατάσταση – όχι μόνο έτσι όπως ήταν τα πράγματα, αλλά επίσης πώς μπορούν να γίνουν. Αληθινά, ο Ιησούς Χριστός μπορεί να μας ελευθερώσει από τα δεσμά και την αμαρτία, από τον θάνατο και την κόλαση και μπορεί να μας βοηθήσει να εκπληρώσουμε τη θεία μας ταυτότητα καθώς εξελισσόμαστε περισσότερο από ό,τι ποτέ φαντασθήκαμε, μέσω πίστης και μετάνοιας.

Χάριν του Ιησού Χριστού, ο θάνατος δεν είναι το τέλος. Το Πάσχα διακηρύσσουμε:

Με εντολή και δύναμη από τον Πατέρα Του, ο Ιησούς θα μπορούσε να βάλει την ψυχή Του και να την πάρει ξανά (βλ. Κατά Ιωάννην 10:17). Ενώ το σώμα Του έκειτο στον τάφο, ο Ιησούς Χριστός τέλεσε διακονία και οργάνωσε στον κόσμο των πνευμάτων, διακηρύσσοντας «τη λύτρωσή τους από τα δεσμά του θανάτου» (Διδαχή και Διαθήκες 138:16).

Το πρωινό της τρίτης ημέρας, ανέστη από του τάφου. Μίλησε στη Μαρία. Εμφανίσθηκε σε δύο μαθητές στον δρόμο προς Εμμαούς, στους Αποστόλους Του και σε άλλους. (Βλ. Κατά Ματθαίον 28, Κατά Μάρκον 16, Κατά Λουκάν 24, Κατά Ιωάννην 20).

Σε μαρτυρία χιαστού σχήματος, κάλεσε τους μαθητές Του να ρίξουν τα δίχτυα τους στην άλλη πλευρά του πλοίου· αυτή τη φορά, αν και πάλι γεμάτα ψάρια, τα δίχτυα δεν έσπασαν (βλ. Κατά Ιωάννην 21:6-11, Κατά Λουκάν 5:3-7). Έδωσε τροφή στους μαθητές και ικέτευσε τον Πέτρο τρεις φορές να ποιμάνει τα πρόβατα και τους αμνούς Του (βλ. Κατά Ιωάννην 21:12-17). Ανελήφθη στους ουρανούς, δηλώνοντας ότι οι μαθητές Του τότε και όλοι εμείς τώρα θα πρέπει να διαδώσουμε τα ένδοξα νέα του Πάσχα και το Ευαγγέλιό Του σε κάθε έθνος, φυλή και λαό (βλ. Κατά Ματθαίον 28:19-20, Κατά Μάρκον 16:15).

Ο Ιησούς Χριστός είναι ο Καλός Ποιμένας μας και ο Αμνός του Θεού. Έδωσε και αφιέρωσε τη ζωή Του στα πρόβατά Του. Στον κήπο και επάνω στον σταυρό, υπέμεινε το αβάσταχτο μαρτύριο και εξιλέωσε εμάς. Στον παρόντα καιρό και για όλη την αιωνιότητα, μας δείχνει με το παράδειγμά Του πώς «ο θάνατος ξεκλειδώνει το πέρασμα στην αιωνιότητα».

Μέσω της δύναμης της Εξιλέωσης και της Ανάστασης του Χριστού, το σώμα και το πνεύμα μας θα ενωθεί εκ νέου σε υλική ανάσταση. Θα είμαστε ένδοξοι, αποκατεστημένοι σε όψη και φυσικό πλαίσιο, από άκρο σε άκρο. Ακόμη και οι τρίχες του κεφαλιού μας θα αποκατασταθούν. Θα είμαστε ελεύθεροι από τη φθορά του χρόνου, κάθε ασθένεια, φυσική ή πνευματική αναπηρία. Η Εξιλέωση του Χριστού μπορεί να μας ευλογήσει να υπερνικήσουμε κάθε είδους πνευματικό αποχωρισμό και πνευματικό θάνατο. Υπό την προϋπόθεση της μετάνοιας, ελευθερωνόμαστε από κάθε αμαρτία και θλίψη, και ανοίγουμε σε μια αιώνια πληρότητα αγάπης και χαράς. Αγνοί, καθαροί, ελεύθεροι, μπορούμε να επιστρέψουμε με τα μέλη της οικογένειάς μας στην ένδοξη, επουράνια παρουσία του Θεού Πατέρα μας και του Ιησού Χριστού.

Θα δούμε ξανά τους αγαπημένους μας. Όταν ενωθούμε ξανά με αυτούς που αγαπούμε, θα βλέπουμε ο ένας τον άλλον με αιώνια προοπτική – με μεγαλύτερη αγάπη, κατανόηση και καλοσύνη. Η Εξιλέωση του Ιησού Χριστού μπορεί να μας βοηθήσει να θυμόμαστε ό,τι έχει σημασία και να ξεχνάμε ό,τι δεν έχει σημασία. Όταν βλέπουμε τον Σωτήρα και τις σχέσεις μας με μεγαλύτερη πίστη και ευγνωμοσύνη, νιώθουμε ειρήνη, αίρονται τα βάρη, συμφιλιώνονται οι καρδιές και ενώνοντα ιοι οικογένειες για τον παρόντα καιρό και την αιωνιότητα.

Η ελπίδα της αφθονίας και της χαράς

Πάσχα εν Χριστώ σημαίνει ότι ανοίγουν οι ουρανοί, πολλαπλασιάζονται οι ευλογίες και οι τόποι γεμίζουν χαρά. Πάσχα εν Χριστώ σημαίνει παρηγοριά και φροντίδα για τις χήρες, τα ορφανά, τους πεινασμένους, τους ανήμπορους, τους φοβισμένους, τους κακοποιημένους και όσους άθελά τους διατρέχουν κίνδυνο. Γνωρίζοντας καλά τον καθέναν, ο Ιησούς Χριστός μάς προσκαλεί να δούμε και να τελέσουμε διακονία με αγάπη και συμπόνια, όπως κάνει Εκείνος.

Σε όλα τα καλά πράγματα, ο Ιησούς Χριστός αποκαθιστά εν αφθονία (βλ. Κατά Ιωάννην 10:10, Άλμα 40:20-24). Υπόσχεται ότι «η γη είναι πλήρης, και υπάρχουν αρκετά και με το παραπάνω» (Διδαχή και Διαθήκες 104:17). Η αποκατάσταση των πάντων περιλαμβάνει την πληρότητα του Ευαγγελίου Του, την εξουσία και δύναμη της ιεροσύνης Του, και τις ιερές διατάξεις και διαθήκες που βρίσκονται στην Εκκλησία Του που φέρει το όνομά Του, δηλαδή Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών.

Πάσχα εν Χριστώ σημαίνει ότι περισσότεροι άγιοι οίκοι του Κυρίου έρχονται πιο κοντά στα τέκνα του Θεού σε πολλά μέρη, φέρνοντας στην καρδιά μας τη διδαχή «στο βουνό Σιών… σωτήρες» (βλ. Οβδιού 1:21). Ο Κύριος παρέχει έναν καθαγιαστικό, ανιδιοτελή τρόπο για να προσφέρουμε εδώ στη Γη αυτό που χρειάζονται και επιθυμούν στην αιωνιότητα οι αποθανόντες αγαπημένοι μας και που δεν μπορούν να αποκτήσουν οι ίδιοι.

Αυτή είναι η ελπίδα, η υπόσχεση και η μαρτυρία μου. Δίδω μαρτυρία για τον Θεό Πατέρα μας, τον Σωτήρα και Λυτρωτή μας, Ιησού Χριστό, και το Άγιο Πνεύμα. Το Πάσχα και κάθε μέρα, είθε να βρούμε την αιώνια ελπίδα και υπόσχεση στο σχέδιο του Θεού περί ευδαιμονίας, με το μονοπάτι της θεϊκής μεταμόρφωσης από τη θνητότητα στην αθανασία και την αιώνια ζωή, μέσω των διαθηκών. Κάθε μέρα είθε η βεβαιότητα της Εξιλέωσης του Ιησού Χριστού να άρει τα βάρη μας, να μας βοηθήσει να παρηγορήσουμε άλλους στις θλίψεις τους και να ελευθερώσει τις ψυχές μας για να λάβουμε την πλήρη χαρά Του.

Μέσω της ελπίδος και της υπόσχεσης του Πάσχα, ο Ιησούς Χριστός εκπληρώνει τις επιθυμίες της καρδιάς μας και απαντά στα ερωτήματα της ψυχής μας.