«من آنها را شفا خواهم داد»

عیسی مسیح تنها انسان کاملی بود که زندگی فانی را تجربه کرده است. از آنجا که او زندگی کاملی داشت، او هیچ دِینی به عدالت نداشت. از آنجا که او ما را دوست دارد، او جان خود را برای هر یک از ما به طور جداگانه و برای همه فرزندان خدا به طور جمعی فدا کرد تا دروازه‌ جاودانگی و زندگی ابدی را باز کند.

با وجود آنچه شیطان می‌خواهد ما باور کنیم، هیچ‌کدام از ما فراتر از توانایی منجی برای نجات یافتن نیستیم. هیچ‌کدام از ما از رحمت بخشندگی محروم نیستیم. هیچ‌کدام از ما خارج از این نیستیم که «در آغوش مهرش تا ابد فرا گرفته» شویم. (۲ نیفای ۱ :۱۵).

این بزرگترین هدیه‌ از قدرت توانمندساز و ضمانت کننده کفاره عیسی مسیح می‌آید. به دلیل رنج‌های منجی در جتسیمانی و جلجتا، او می‌داند چگونه ما را از هر یک و همه ضعف‌هایمان نجات دهد و به ما کمک کند (رجوع کنید به آلما ۷ :۱۲).

«او هیچ کاری انجام نمی‌دهد مگر برای سودمندی جهان؛ زیرا او به جهان مهر می‌ورزد، حتّی اینکه او جانِ خودش را می‌نهد تا بتواند همۀ آدمیان را به سوی خویش بکِشد» (۲ نیفای ۲۶ :۲۴).

عیسی مسیح نیروی ماست!

او یاری و حمایت می‌کند.

او نیرو و استقامت را بازمی‌گرداند.

او نجات می‌دهد.

رئیس راسِل‌ام. نِلسون تعلیم داد: «وقتیکه منجی برای همۀ بشر کفّاره داد، او راهی را گشود تا آنهائی که از او پیروی می‌کنند بتوانند به قدرت شفابخش، تقویت کننده، و ضمانت کنندهٔ او دسترسی داشته باشند.»

مانند خورشید، آن قدرت همیشه حاضر است. آن هرگز متزلزل نمی‌شود. انتخاب پیروی از ردپای منجی مانند بیرون آمدن از سایه‌ها و وارد شدن به نور خورشید است، جایی که می‌توانیم از برکات نور، گرما و محبت خدا بهره‌مند شویم. می‌دانم که روزی به گذشته نگاه خواهیم کرد و با سپاسگزاری پر خواهیم شد که تصمیمی ابدی و مهم گرفتیم تا به عیسی مسیح و محبت الهی او اعتماد کنیم تا ما را بالا ببرد و تقویت کند.

کتاب مورمون از داستان مردمی سخن می‌گوید که پس از مصلوب شدن منجی، سه روز را در عمیق‌ترین تاریکی سپری کردند. تاریکی فیزیکی اطراف آن‌ها می‌تواند نمادی از تاریکی روحانی باشد که همه ما به دلیل گناه تجربه می‌کنیم. سپس مردم صدای مسیح را شنیدند که آن‌ها را دعوت می‌کرد از تاریکی بیرون بیایند و به نور او وارد شوند:

«آیا اینک شما به سوی من باز‌ نمی‌گردید، و از گناهانتان توبه نمی‌کنید، و نمی‌گروید که من شما را شفا دهم؟» (۳ نیفای ۹: ۱۳).

«و به من دلی شکسته و روانی پشیمان را برای قربانی پیشکش کنید» (۳ نیفای ۹: ۲۰).

«توبه کنید و با نیّتِ کاملِ دل به سوی من بازگردید» (۳ نیفای ۱۰ :۶).

امروز زمانی که خود را گم‌شده در تاریکی می‌یابیم.، منجی همانگونه از ما دعوت می‌کند. همان‌طور که هر طلوع خورشید آغاز یک روز جدید است، هر بار که توبه می‌کنیم، یک شروع تازه و یک آغاز روشن جدید دریافت می‌کنیم.

این بدان معنا نیست که آسان است. توبه به معنی تغییر است، و تغییر به سرعت رخ نمی‌دهد. در حالی که توبه شادی آور است، «رنج خدا» را نیز شامل می‌شود (۲ قرنتیان ۷: ۱۰). این مستلزم آن است که اشتباهات خود را بپذیریم و اعتراف کنیم، از خدا و کسانی که ممکن است به آنها آسیب رسانده باشیم، طلب بخشش کنیم. بیش از همه، باید «روح سَروَر قادر مُطلق» را جستجو کنیم تا بتوانیم «تغییری عظیم در دل‌های خود، که دیگر گرایشی نداریم تا کار پلید انجام دهیم بلکه گرایش داریم تا پیوسته کار نیک انجام دهیم» تجربه کنیم.» (موصایا ۵ :۲).

این نوع تغییر سفری طولانی است، اما به محض برداشتن اولین قدم، «روزگار رستگاری شما» آغاز می‌شود و «بی درنگ برنامۀ بزرگ بازخرید بر شما پیش آورده خواهد شد» ( آلما ۳۴: ۳۱).

از طریق توبه صادقانه ما، خدا وعده می‌دهد که گناهان ما را ببخشد و دیگر آنها را به یاد نیاورد. وقتی فراموش کردن گناهانمان برایمان دشوار است، باید تلاش کنیم به وعده سرور برای بخشش اعتماد کنیم و یاد بگیریم دیگران و خودمان را ببخشیم.

رئیس بوید کی. پکر (۱۹۲۴–۲۰۱۵) آموزش داد که «روح‌های ما زمانی آسیب می‌بینند که اشتباه می‌کنیم و مرتکب گناه می‌شویم». «اما برخلاف بدن‌های فانی ما، وقتی فرآیند توبه کامل شود، به دلیل کفاره عیسی مسیح هیچ زخمی باقی نمی‌ماند.»

شفای مرد نابینا، اثر کارل هاینریش بلاچ

«آنها را به اینجا بیاورید»

منجی استاد شفا دهنده است. یکی از زیباترین نمونه‌های قدرت شفابخش او در کتاب مورمون یافت می‌شود، در شرح خدمت شخصی او در آمریکای باستان:

او پرسید: «آیا در میانتان کسانی را دارید که بیمار باشند؟» او درخواست کرد. «آنها را به اینجا بیاورید. آیا کسانی دارید که لَنگ، یا کور، یا شَل، یا علیل، یا جذامی، یا که معلول باشند، یا اینکه ناشنوا باشند، یا اینکه به شیوه‌ای رنج کشیده باشند؟ آنها را به اینجا بیاورید و من آنها را شفا خواهم داد، زیرا من بر شما دلسوزی می‌کنم؛ دلم آکنده از رحمت است. …

«و چنین گذشت که هنگامی که او بدین گونه سخن گفت، همۀ جمعیّت، همگی با بیمارانشان و رنج کشیدگانشان، و با لَنگانشان و با کورانشان، و با گُنگ هایشان، و با همۀ آنهایی که به شیوه‌ای رنج کشیده بودند پیش رفتند؛ و او هر کسی را همین که آنها به نزد او آورده می‌شدند شفا می‌داد» (۳ نیفای ۱۷ :۷، ۹).

هر بار که منجی، هم قبل و هم بعد از رستاخیزش، کسی را که «به شیوه‌ای رنج کشیده» بود شفا می‌داد، این گواهی بر قدرت نهایی او برای شفا دادن روان‌های ما بود. هر شفای معجزه‌آسا تنها مقدمه و وعده‌ای بود برای شفای پایدار جسمی و روحی که در رستاخیز به هر یک از ما خواهد رسید، رستاخیزی که «کامل‌ترین عمل شفابخشی سَروَر است.»

درست است که دعاهای ما برای شفا در این زندگی همیشه به شکلی که امیدواریم پاسخ داده نمی‌شوند، اما هرگز نادیده گرفته نمی‌شوند. زمان شفا فرا خواهد رسید، همان‌طور که تاریکی شب همیشه در زمان مناسب جای خود را به طلوع پرشکوه خورشید می‌دهد.

همانطور که رئیس نلسون گواهی داده است: «ایمان ما هرگز نادیده گرفته نمی‌شود. می‌دانم که دیدگاه یک پدر آسمانی حکیم بسیار گسترده‌تر از دیدگاه ما است. در حالی که ما از مشکلات و دردهای فانی خود آگاهیم، او از پیشرفت و توانایی‌های جاودان ما آگاه است. اگر برای شناخت اراده او دعا کنیم و با صبر و شجاعت خود را تسلیم آن کنیم، شفای آسمانی می‌تواند به روش و زمان خودش انجام شود.»

اخیراً من و همسرم، هریت، امید و درخواست ویژه‌ای را از طرف کسانی که دوستشان داریم در دعاهایمان گنجاندیم. دعاکردیم که تیم پزشکی آن‌ها توانایی ویژه‌ای برای درمان بیماری‌های آنها دریافت کنند. ما تحت تأثیر قرار گرفتیم که اضافه کنیم که حتی اگر شفا یا بهبودی فوری حاصل نشود، قدرت شفابخش منجی بتواند برای آنها تسلی و آرامش را به ارمغان بیاورد. اثر شفابخش قدرت ضمانت‌کنندهٔ منجی ممکن است تأثیری بزرگ‌تر بر سلامت عاطفی، روحانی و حتی جسمانی ما داشته باشد نسبت به هر درمان دنیوی که ممکن است دریافت کنیم. عیسی مسیح شفا‌دهنده در این زندگی و در ابدیت است.

برادران و خواهران عزیز، دوستان گرامی، گواهی می‌دهم که رحمت منجی ما برای شفا دادن زخم‌های شما، پاکسازی شما از گناه، تقویت شما برای آزمایش‌های پیش‌رو و برکت دادن به شما با امید، حکمت و آرامش او کافی است. قدرت او همیشه وجود دارد—پایدار و قابل اعتماد—حتی زمانی که ما برای مدتی احساس می‌کنیم از محبت، نور و گرمای او دور هستیم.

من دعا می‌کنم که هرگز حس شگفتی و سپاسگزاری عمیق خود را برای تمام کارهایی که عیسی مسیح برای ما انجام داده است، از دست ندهیم. لطفاً این را بدانید که شما را به طور کامل دوست دارد و آنچه به شما برای ابدیت وعده داده شده است را به یاد داشته باشید.

«آنگاه باشد که خدا به شما عطا کند که، از راه شادی پسرش، بارهایتان را سبک کند.» عیسی مسیح (آلما ۳۳ :۲۳).