Jezus Chrystus jest źródłem „żywej”, „pewnej” i „jeszcze wspanialszej nadziei”

Duchowy dar nadziei w Chrystusie to radosne oczekiwanie na życie wieczne możliwe dzięki „[zasługom] i [miłosierdziu], i [łasce] Świętego Mesjasza” (II Ks. Nefiego 2:8) oraz silne pragnienie obiecanych błogosławieństw prawości. Użyte w tych wersetach przymiotniki „żywy”, „pewny” i „wspanialszy” wskazują na stale rosnące i pełne wigoru zapewnienie o Zmartwychwstaniu i życiu wiecznym możliwym dzięki wierze w Jezusa Chrystusa.

Prorok Mormon wyjaśnił:

„I powtarzam, moi umiłowani bracia, pragnę mówić do was o nadziei. Jak możecie uzyskać wiarę, jeśli nie macie nadziei?

I na co powinniście mieć nadzieję? Oto powiadam wam, powinniście mieć nadzieję, że dzięki zadośćuczynieniu Chrystusa i mocy Jego zmartwychwstania zostaniecie podniesieni ku życiu wiecznemu, a to ze względu na waszą wiarę w Niego, zgodnie z obietnicą.

„Przeto, jeśli człowiek ma wiarę, musi mieć nadzieję; albowiem bez wiary nie ma żadnej nadziei” (Ks. Moroniego 7:40–42).

Nadzieja pokładana w Chrystusie, która jest żywa, pewna i jeszcze wspanialsza, zaczyna się od wiedzy, że Bóg, Wieczny Ojciec, żyje. Jest On naszym Ojcem Niebieskim, a my jesteśmy Jego duchowymi dziećmi. W dosłownym sensie jesteśmy duchowymi synami i córkami Boga i odziedziczyliśmy po Nim boskie cechy.

Ojciec jest autorem planu szczęścia (zob. Ks. Abrahama 3:22–28). Będąc duchowymi synami i córkami Boga, „[przyjęliśmy] Jego plan, dzięki któremu [możemy] otrzymać fizyczne ciało i zdobywać doświadczenia podczas życia na ziemi, aby czynić postępy ku doskonałości i ostatecznie osiągnąć swoje boskie przeznaczenie jako dziedzice życia wiecznego”. Z pism świętych dowiadujemy się: „Ojciec ma powłokę z ciała i kości, namacalną niczym ciało ludzkie; podobnie i Syn” (Doktryna i Przymierza 130:22). Tak więc uzyskanie ciała fizycznego jest niezbędne w procesie czynienia postępu ku naszemu boskiemu przeznaczeniu.

Jesteśmy dwoistymi istotami. Nasze duchy — wieczna część nas — przyodziane są w fizyczne ciała, które podlegają pragnieniom i żądzom życia doczesnego. Przygotowany przez Ojca plan szczęścia ma na celu zapewnić Jego dzieciom wskazówki, pomóc im powrócić bezpiecznie do Niego, do domu, w zmartwychwstałym, wywyższonym ciele i otrzymać błogosławieństwa wiecznej radości i szczęścia.

Dzieciątko Jezus — Sharlotte Andrus

Odkupieńcza rola Jezusa Chrystusa w planie Ojca Niebieskiego

Jezus Chrystus jest Jednorodzonym Synem Wiecznego Ojca. Przyszedł na świat, aby wypełnić wolę Swego Ojca (zob. III Nefi 27:13). Jezus Chrystus jest namaszczony przez Ojca, aby był Jego osobistym przedstawicielem we wszystkich sprawach dotyczących zbawienia ludzkości. On jest naszym Zbawicielem i Odkupicielem, ponieważ pokonał zarówno śmierć, jak i grzech.

Alma prorokował mieszkańcom Gedeonu o zbawczym dziele Mesjasza:

„I pójdzie On cierpiąc boleści i udręki, i pokusy wszelkiego rodzaju; i stanie się to, aby wypełniło się słowo, że przejmie boleści i choroby Swego ludu.

I przyjmie śmierć, aby mógł zerwać więzy śmierci, którymi skrępowany jest Jego lud; i weźmie na siebie ich ułomności, aby Jego trzewia przepełniły się miłosierdziem, według ciała, aby wiedział, według ciała, jak może pomagać Swemu ludowi w jego ułomnościach.

Teraz Duch wie wszystko; jednak Syn Boga cierpi w ciele, aby mógł wziąć na siebie grzechy Swego ludu i wymazać jego wykroczenia według mocy Jego wyzwolenia; i teraz oto jest to świadectwo, które jest we mnie” (Ks. Almy 7:11–13).

Pierwszą zasadą ewangelii jest wiara w Pana Jezusa Chrystusa. Prawdziwa wiara skupia się w Zbawicielu oraz na Nim i umożliwia nam zaufanie Mu i całkowite poddanie się Jego mocy, która zbawia nas od śmierci, oczyszcza z grzechu i błogosławi siłą przewyższającą naszą własną.

Moroni świadczył: „I dzięki odkupieniu człowieka, które nastąpiło przez Jezusa Chrystusa, ludzie są z powrotem przywiedzeni do obecności Pana; zaiste, i przez to wszyscy ludzie są odkupieni, bo śmierć Chrystusa przynosi zmartwychwstanie, i przynosi im odkupienie od wiecznego snu, z którego to snu wszyscy zostaną przebudzeni mocą Bożą, gdy zabrzmi trąba; i wszyscy, zarówno mali, jak i wielcy, staną na Jego sąd, będąc odkupieni i oswobodzeni z wiecznych więzów śmierci, która jest śmiercią doczesną” (Ks. Mormona 9:13).

Świadczę, że Zbawiciel zerwał więzy śmierci. On zmartwychwstał, On żyje i jest jedynym źródłem żywej, pewnej i jeszcze wspanialszej nadziei.

Prorok Eter świadczył: „Przeto, kto wierzy w Boga, może mieć pewną nadzieję lepszego świata, zaiste, nawet miejsce po prawicy Boga; a nadzieja ta wywodzi się z wiary i jest kotwicą dla dusz ludzi, sprawiając, że mogą być pewni i niewzruszeni, zawsze obfitujący w dobre uczynki, będąc prowadzeni do chwalenia Boga” (Ks. Etera 12:4; wyróżnienie dodane).

W tym szczególnym okresie świętowania narodzin Dzieciątka w Betlejem pamiętajmy zawsze, że Jezus Chrystus przyszedł na świat, aby być naszym Zbawicielem i Odkupicielem. Ofiarowuje nam bezcenne dary duchowe: życie, światło, odnowę, miłość, pokój, perspektywę, radość i nadzieję.

Zapraszam was, abyście we właściwy sposób zabiegali o duchowy dar nadziei pokładanej w Zbawicielu poprzez studiowanie nauk i świadectw starodawnych i współczesnych proroków na temat Jego zadość czyniącej ofiary i dosłownego Zmartwychwstania. Kiedy tak postąpicie, obiecuję, że wasze świadectwo o boskości Odkupiciela zostanie wzmocnione, wasze nawrócenie do Niego pogłębi się, wasze pragnienie i determinacja, aby być Jego dzielnymi świadkami, wzrosną, a wy zostaniecie pobłogosławieni kotwicą dla waszej duszy — żywą, pewną i jeszcze wspanialszą nadzieją.

Wraz z Apostołami, którzy składali o Nim świadectwo na przestrzeni wieków, z radością składam swoje świadectwo, że Jezus Chrystus jest żyjącym Synem żyjącego Boga. Jest naszym zmartwychwstałym Odkupicielem, który posiada pełną chwały, namacalną powłokę z ciała i kości. A za sprawą odkupienia i pojednania z Bogiem, które Pan umożliwia całej ludzkości, możemy otrzymać duchowe zapewnienie oraz żywą, pewną i jeszcze wspanialszą nadzieję na to, że „w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni” (I List do Koryntian 15:22).