សំឡេងពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយ
បាតដៃទទេ ប៉ុន្តែពេញដោយសេចក្តីជំនឿ
រូបគំនូរ ដោយ ខារ៉ូលីន វីបប៊ើត
បន្ទាប់ពីបម្រើនៅក្នុងបេសកកម្ម ខាហ្គាយ៉ាន ឌើ អូរ៉ូ ហ្វីលីពីន មក ខ្ញុំបានសម្រេចចិត្តធ្វើតាមការទូន្មានរបស់ព្យាការី និងពួកសាវកដើម្បីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍នៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ។ សាច់ញាតិ និង មិត្តភក្ដិរបស់ខ្ញុំដែលពុំមែនជាសមាជិកស្ទើរតែគ្រប់រូប និងសូម្បីតែសមាជិកមួយចំនួន បាននិយាយថា ខ្ញុំគួរតែរៀនឲ្យចប់កម្រិតមហាវិទ្យាល័យសិន ឬមានការងារល្អសិនពីមុនគិតអំពីរឿងរៀបការ ។ ខ្ញុំពុំបានគិតអំពីរឿងទាំងពីរនោះឡើយ ប៉ុន្តែខ្ញុំបានភ្ជាប់ពាក្យ ។
ខ្ញុំមានចិត្តច្របូកប្រចល់ ប៉ុន្តែខ្ញុំចាំអំពីរឿងមួយអំពីប្រធាន ហ្គរដុន ប៊ី ហ៊ិងគ្លី ( ១៩១០–២០០៨ ) នៅពេលលោកបានទទួលការហៅបម្រើបេសកកម្មទៅប្រទេសអង់គ្លេស ។ លោកកំពុងរៀបចំខ្លួនចេញទៅបេសកកម្មអំឡុងពេលដែលសេដ្ឋកិច្ចធ្លាក់ចុះ និងមានវិបត្តិ ដែលរំខានដល់លោក ។ ពីមុនលោកបានចាកចេញទៅ ឪពុករបស់លោកបានប្រគល់កាតមួយទៅលោកដោយមានសរសេរពាក្យទាំងនេះ ៖ « កុំខ្លាចអី ឲ្យគ្រាន់តែជឿប៉ុណ្ណោះ » ( ម៉ាកុស ៥:៣៦ ) ។ ខ្ញុំក៏បានចាំអំពីប្រសាសន៍របស់ប៊ីស្សពខ្ញុំ ៖ « ចូរមានជំនឿចុះ ។ ព្រះនឹងប្រទានឲ្យ » ។ ពាក្យទាំងនោះបានផ្ដល់ភាពក្លាហាន និងកម្លាំងឲ្យខ្ញុំដើម្បីបន្តបោះជំហានទៅមុខទៀត ។
ទោះបីជាខ្ញុំមានតែបាតដៃទទេក្តី ខ្ញុំបានរៀបអាពិហ៍ពិពាហ៍ជាមួយគូដណ្តឹងជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំនៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ម៉ានីល ហ្វីលីពីន ។ មិនយូរប៉ុន្មានក្រោយពីរៀបការមក ខ្ញុំចាប់ផ្តើមធ្វើការឲ្យក្រុមហ៊ុនមួយ ដែលតម្រូវឲ្យខ្ញុំត្រូវធ្វើការនៅថ្ងៃអាទិត្យ ។ ខ្ញុំចង់រក្សាថ្ងៃឈប់សម្រាកឲ្យបរិសុទ្ធ ដូច្នេះខ្ញុំបានធ្វើការនោះតែមួយរយៈពេលខ្លីប៉ុណ្ណោះ ។ មនុស្សជាច្រើនបានឆ្ងល់ថា ហេតុអ្វីខ្ញុំឈប់ធ្វើការនោះ ប៉ុន្តែខ្ញុំបានបន្តឈានទៅមុខ ដោយនិយាយប្រាប់ខ្លួនខ្ញុំម្តងហើយម្តងទៀតថា « ចូរមានជំនឿចុះ ។ ព្រះនឹងប្រទានឲ្យ » ។
ខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមបើកបរឡានដឹកអ្នកដំណើរ ហើយធ្វើការជាភ្នាក់ងារលក់ ដើម្បីផ្គត់ផ្គង់ដល់សេចក្តីត្រូវការចាំបាច់របស់យើង និងត្រៀមសម្រាប់កំណើតកូនដំបូងរបស់ពួកយើង ។ ភរិយារបស់ខ្ញុំបានឃើញថា ខ្ញុំបានព្យាយាមយ៉ាងខ្លាំងដើម្បីផ្គត់ផ្គង់គ្រួសាររបស់យើង ។ គាត់បានប្រាប់ខ្ញុំថា ខ្ញុំត្រូវត្រឡប់ទៅរៀនវិញ ប៉ុន្តែខ្ញុំគិតថាវានឹងមានការលំបាកដើម្បីធ្វើការផង បម្រើក្នុងសាសនាចក្រផង ព្រមទាំងត្រូវទៅរៀនទៀត ។
ប្រាកដណាស់ វា ពិតជា ពិបាកណាស់ ។ ប៉ុន្តែយើងបានកាន់តាមព្រះបញ្ញត្តិទាំងឡាយដោយអស់ពីចិត្តរបស់យើង ។ ជារឿយៗ យើងមានថវិកាតិចតួច ប៉ុន្តែដោយមានជំនួយមកពីមូលនិធិដែលមានជាបន្តបន្ទាប់របស់សាសនាចក្រ នោះខ្ញុំអាចបញ្ចប់ការអប់រំរបស់ខ្ញុំ ពីមុនកូនទីពីររបស់ខ្ញុំកើតមក ។ ខ្ញុំបានធ្វើជាគ្រូបង្រៀននៅវិទ្យាល័យ ហើយទីបំផុតក្លាយជាអ្នកសម្របសម្រួលថ្នាក់សិក្ខាសាលា និងថ្នាក់វិទ្យាស្ថាន ។
ការធ្វើតាមដំបូន្មានរបស់ពួកព្យាការី និងថ្នាក់ដឹកនាំផ្សេងទៀតរបស់សាសនាចក្រ បានជួយខ្ញុំឲ្យដឹងថា អាពាហ៍ពិពាហ៍ផ្តល់ឱកាសដ៏អស្ចារ្យសម្រាប់ការរីកចម្រើនខាងវិញ្ញាណ និងភាពចាស់ទុំ ។ ខ្ញុំមានពរដោយសារអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ខ្ញុំ និងដំណឹងល្អ ។
យើងពុំត្រូវភ័យខ្លាចឡើយ ទោះជាស្ថិតនៅក្នុងកាលៈទេសៈដ៏លំបាកបំផុតក្តី ។ យើងត្រូវតែធ្វើឲ្យអស់ពីសមត្ថភាពរបស់យើង ហើយចងចាំពាក្យទាំងនេះ ៖ « ចូរមានជំនឿចុះ ។ ព្រះនឹងប្រទានឲ្យ » ។