យ៉ូសែប និងគ្រួសារ អិមម៉ា ហេល ស្ម៊ីធ

ប្រធានបទប្រវត្តិសាសនាចក្រ « យ៉ូសែប និងគ្រួសារ អិមម៉ា ហេល ស្ម៊ីធ »

យ៉ូសែប និងគ្រួសារ អិមម៉ា ស្ម៊ីធ បានទទួលរងនូវការប្រឆាំង និងសោកនាដកម្មយ៉ាងខ្លាំង រួមទាំងការបៀតបៀនផ្នែកនយោបាយ និងសាសនា ការបង្ខំឲ្យចាកចេញពីផ្ទះសម្បែង ការស្លាប់របស់កុមារប្រាំពីរនាក់ទាំងវ័យក្មេង និងការធ្វើទុក្ករកម្មរបស់យ៉ូសែប ។ ក្នុងពេលជួបការលំបាក សមាជិកគ្រួសារបានជួយពង្រឹងគ្នាទៅវិញទៅមក ។ ឧទាហរណ៍ ក្នុងអំឡុងពេលលោកជាប់ឃុំនៅគុកលិបើទី យ៉ូសែបបានសរសេរសំបុត្រទៅអិមម៉ា ហើយផ្តល់ការលើកទឹកចិត្តដល់គាត់ សូម្បីតែពេលកំពុងសោកសៅចំពោះការបែកគ្នារបស់ពួកលោកក៏ដោយ ។ លោកក៏បានប្រាប់គាត់ទាក់ទងទៅនឹងរឿងកូនៗរបស់ពួកលោកផងដែរ ៖ « សូមប្រាប់ពួកគេថា ឪពុកស្រឡាញ់ពួកគេដោយក្តីស្រឡាញ់យ៉ាងឥតខ្ចោះ ហើយឪពុកបានព្យាយាមធ្វើអ្វីៗដែលអាចធ្វើបាន ដើម្បីគេចពីមនុស្សអាក្រក់ទៅជួបនឹងពួកគេវិញ » ។ នៅពេលពួកគេធំៗ កូនៗរបស់គ្រួសារស្ម៊ីធ ដែលនៅមានជីវិតនៅតែស្និទ្ធស្នាល ហើយបានជួយគ្នាទៅវិញទៅមកក្នុងការបម្រើព្រះវិហាររបស់ពួកគេ ។ ពួកគេបានការពារកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់ម្តាយពួកគេ និងមើលថែគាត់រហូតដល់គាត់ទទួលមរណភាពនៅក្នុងឆ្នាំ១៨៧៩ ។

បន្ទាប់ពីអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់យ៉ូសែបនិងអិមម៉ា នៅក្នុងឆ្នាំ១៨២៧ នោះគ្រួសារនេះបានរស់នៅរយៈពេលខ្លីនៅទីក្រុងម៉ែនឆែស្ទើរ ជាមួយគ្រួសាររបស់យ៉ូសែប ។ ក្រោយមកបានផ្លាស់ទៅរស់នៅក្នុងភូមិហាម៉ូនី រដ្ឋផែនសិលវេញ៉ា ។ កូនបីនាក់ដំបូងរបស់ពួកលោកមិនបានមានជីវិតលើសពីមួយថ្ងៃទេ ហើយរហូតទាល់តែយ៉ូសែប និងអិមម៉ាបានផ្លាស់ទីលំនៅទៅរដ្ឋអូហៃអូ ទើបពួកលោកបានសុំកូនភ្លោះមកចិញ្ចឹម ហើយចាប់ផ្តើមចិញ្ចឹមកូនរបស់ពួកលោកផ្ទាល់ ។ នៅរដ្ឋអូហៃអូ យ៉ូសែបបានប្រកបជីវិតគ្រួសាររបស់លោកដោយមានតុល្យភាព រវាងកិច្ចការរដ្ឋបាលធំៗ ខណៈដែលលោកដឹកនាំសាសនាចក្រដែលកំពុងរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័ស មានសាខាតូចៗនៅទូទាំងសហរដ្ឋអាមេរិក និងសហគមន៍ដ៏រីកចម្រើននៃពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយនៅក្នុងរដ្ឋមិសសួរី ។ វិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចកើតមានឡើងនៅទូទាំងប្រទេស ការបរាជ័យនៃក្រុមហ៊ុនធនាគារនៃសមាគមដែលមានសុវត្ថិភាពនៅខឺតឡង់ និងការគំរាមកំហែងកាន់តែមានខ្លាំងឡើងចំពោះសុវត្ថិភាពរបស់យ៉ូសែប បានជំរុញឲ្យក្រុមគ្រួសារនេះចាកចេញពីរដ្ឋអូហៃអូ ទៅកាន់រដ្ឋមិសសួរី នៅដើមឆ្នាំ១៨៣៨ ។ ប៉ុន្តែការប្រឆាំងចំពោះពួកបរិសុទ្ធក្នុងរដ្ឋមិសសួរី កាន់តែរីករាលដាលខ្លាំងឡើងៗពេញមួយឆ្នាំបន្ទាប់ រហូតដល់ហ្វូងមនុស្សកំណាចប្រើអំពើហឹង្សាបំបែកក្រុមគ្រួសារនេះឃ្លាតចេញពីគ្នា ។ អិមម៉ាបានរកឃើញកន្លែងស្នាក់នៅជាមួយពួកបរិសុទ្ធផ្សេងទៀតនៅរដ្ឋអិលលីណោយ ខណៈយ៉ូសែបត្រូវបានជាប់ឃុំឃាំងនៅរដ្ឋមិសសួរី ។ នៅដើមឆ្នាំ១៨៣៩ យ៉ូសែបបានជួបជុំជាមួយក្រុមគ្រួសារវិញ បន្ទាប់ពីត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យចេញពីគុក ។

នៅរដ្ឋអិលលីណោយ ក្រុមគ្រួសារនេះបានចូលរួមក្នុងការអភិវឌ្ឍទីក្រុងណៅវូ ហើយទាំងយ៉ូសែប និងអិមម៉ាបានដឹកនាំសមាជិក និងសាសនាបានពីរបីឆ្នាំក្រោយមកទៀត ។ ខណៈនៅក្នុងរដ្ឋណៅវូ យ៉ូសែបបានអនុវត្តខាងការមានប្រពន្ធច្រើន នៅពេលលោកត្រូវបានដឹកនាំដោយវិវរណៈ ។ លោកបានរៀបការជាមួយស្ត្រីជាច្រើននាក់បន្ថែមទៀត ទោះបីជាគ្មានភស្តុតាងដែលគួរឲ្យទុកចិត្តថា យ៉ូសែបមានកូនជាមួយប្រពន្ធជាច្រើនរបស់លោកក៏ដោយ ។ ខាងការមានប្រពន្ធច្រើននៅក្នុងរដ្ឋណៅវូ ត្រូវបានអនុវត្តដោយសម្ងាត់ ហើយយ៉ូសែបមិនបានទទួលស្គាល់ ឬរស់នៅជាសាធារណៈជាមួយប្រពន្ធជាច្រើនណាម្នាក់របស់លោកទេ ។ ដូច្នេះ កូនៗរបស់គ្រួសារស្ម៊ីធ មិនបានមើលឃើញការអនុវត្តខាងការមានប្រពន្ធច្រើនណាមួយដោយផ្ទាល់នោះទេ ។ ជាពិសេស យ៉ូសែប ទី៣, អាឡិចសាន់ឌឺ និង ដេវីឌ ជឿថាគោលលទ្ធិនេះមិនមានប្រភពមកពីឪពុករបស់ពួកគេទេ ។

នៅពេលយ៉ូសែបបានទទួលមរណភាពនៅក្នុងឆ្នាំ១៨៤៤ អិមម៉ាបានទទួលបន្ទុកគ្រប់គ្រងទ្រព្យសម្បត្តិផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យ៉ូសែប ដែលរួមមានវត្ថុបុរាណដ៏មានតម្លៃជាច្រើន ។ ឯកសារដើមទាំងពីរដែលរៀបរៀងឡើងដោយការបកប្រែដោយ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ អំពីព្រះគម្ពីរប៊ីប ( រួមទាំងគម្ពីរម៉ូសេ ក្នុងមុក្តាដ៏មានតម្លៃមហិមា ) និងក្រាំងប្របុសរបស់ពួកអេស៊ីព្ទ ដែលទាក់ទងនឹងគម្ពីរអ័ប្រាហាំនៅតែស្ថិតក្នុងការថែរក្សារបស់អិមម៉ា ។ អិមម៉ាបានបន្តនៅក្នុងរដ្ឋណៅវូជាមួយកូនៗ នៅពេលដែលសមាជិកសាសនាចក្រភាគច្រើនធ្វើចំណាកស្រុកទៅ ហ្រ្គេត បាស៊ីន ។ ស្វាមីទី២របស់គាត់ លីវីស ប៊ីដាម៉ុន បានជួយថែរក្សាឯកសារដែលសរសេរដោយដៃនៃព្រះគម្ពីរមរមនច្បាប់ដើម ពីការដាក់តម្កល់នៅក្រោមថ្មជ្រុងយ៉ាងឯកក្នុងផ្ទះនៅណៅវូ ។ នៅពេលដែលសមាជិកនៃគ្រួសារស្ម៊ីធ បានទទួលការដឹកនាំនៅក្នុងសាសនាចក្រដែលបានរៀបចំឡើងវិញ នៃសាសនាចក្រនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៃពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយ សាសនាចក្រដែលបានរៀបចំឡើងវិញ ( នៅពេលក្រោយមកត្រូវបានហៅថា សហគមន៍នៃព្រះគ្រីស្ទ ) បានរក្សាទុកវត្ថុបុរាណទាំងនេះជាច្រើនរហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ននេះ ។ គ្រួសារស្ម៊ីធបានការពារកិច្ចការ និងការនិមិត្តរបស់យ៉ូសែប ហើយមិនត្រឹមតែបន្សល់ទុកនូវកេរដំណែលដែលមិនអាចសាបសូន្យទៅបានសម្រាប់កូនចៅរបស់ពួកលោកជំនាន់ក្រោយប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាសាក្សីដ៏មានតម្លៃនៃបទពិសោធន៍របស់ពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយផងដែរ ។

យ៉ូសែប ស្មីធ ជុញ្ញ័រ ( ឆ្នាំ១៨០៥–១៨៤៤ )

( សូមមើល « Joseph Smith and His Papers: An Introduction » នៅលើគេហទំព័រ josephsmithpapers.org ) ។

អិមម៉ា ហេល ស្ម៊ីធ ប៊ីដាម៉ុន ( ឆ្នាំ១៨០៤–១៨៧៩ )

( សូមមើល « Emma Hale Smith » Church History Topics ) ។

កូនប្រុសមិនទាន់បានដាក់ឈ្មោះ ( ឆ្នាំ១៨២៨ )

អិមម៉ាបានសម្រាលបានកូនប្រុសម្នាក់ នៅថ្ងៃទី១៥ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៨២៨ ប៉ុន្តែកូននោះបានស្លាប់នៅថ្ងៃដដែលនោះ ។ ផ្នូរមួយនៅលើដីរបស់គ្រួសារហេល នៅក្នុងភូមិហាម៉ូនី រដ្ឋផែនសិលវេញ៉ា ឆ្លាក់ថា « ជាការរំឭកចាំពីទារក ដែលជាកូនប្រុសរបស់យ៉ូសែប និង អិមម៉ា ស្ម៊ីធ ថ្ងៃទី១៥ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៨២៨ » ។ នៅក្នុងព្រះគម្ពីរប៊ីបប្រចាំគ្រួសារមួយ សាច់ញាតិម្នាក់បានសរសេរឈ្មោះ « អាលវិន » ដើម្បីដាក់ឲ្យកូនម្នាក់នេះ ប៉ុន្តែក្រោយមកអិមម៉ាបានបញ្ជាក់ថា ទារកនោះមិនដែលបានដាក់ឈ្មោះនោះទេ ។

កូនភ្លោះដែលមិនទាន់បានដាក់ឈ្មោះ ( ឆ្នាំ១៨៣១ )

នៅឆ្នាំ១៨៣១ អិមម៉ាបានសម្រាលបានកូនភ្លោះស្រីម្នាក់ និងប្រុសម្នាក់ ប៉ុន្តែទារកទាំងពីរបានស្លាប់នៅពេលកើត ។ នៅថ្ងៃបន្ទាប់ ជូលៀ ក្លាភ មូរដក ដែលជាមិត្តភក្តិគ្រួសារម្នាក់ ក៏បានសម្រាលបានកូនភ្លោះផងដែរ ប៉ុន្តែនាងបានស្លាប់ប្រាំមួយម៉ោងបន្ទាប់ពីការសម្រាលនោះ ។ ស្វាមីរបស់ជូលៀ គឺលោក ចន មូរដក កាលក្លាយជាបុរសពោះម៉ាយដែលមានកូនប្រាំនាក់មើលថែនោះ ក៏បានប្រគល់កូនភ្លោះទាំងពីរឲ្យអិមម៉ា និងយ៉ូសែបដើម្បីចិញ្ចឹម ។ អិមម៉ាហាក់ដូចជាមិនដែលធ្លាប់បានដាក់ឈ្មោះឲ្យកូនភ្លោះដែលបានស្លាប់ទៅរបស់គាត់នោះទេ ។ នៅពេលដែលម្តាយក្មេករបស់គាត់ លូស៊ី ម៉ាក ស៊្មីធ បានសួរពីព័ត៌មានពង្សប្រវត្តិ អិមម៉ាបានទុកចោលព័ត៌មានអំពីកូនច្បង និងកូនភ្លោះរបស់គាត់ ។ នៅក្នុងការសម្ភាសន៍ជាមួយកូនប្រុសជាមជ្ឈិមវ័យរបស់គាត់ យ៉ូសែប ស៊្មីធ ទី៣ នោះអិមម៉ាបានពន្យល់ថា បងប្អូនបង្កើតទាំងបីនាក់នេះមិនមានអាយុវែងគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីបានដាក់ឈ្មោះនោះទេ ។ ទោះបីជាព្រះគម្ពីរប៊ីបប្រចាំគ្រួសារមួយបានប្រាប់ថា កូនភ្លោះនោះមានឈ្មោះថា « លូអ៊ីសា » និង « ថាដឌឺស » ក៏ដោយក្តី ឈ្មោះទាំងនេះត្រូវបានកត់ត្រាដោយសាច់ញាតិក្រោយៗមកទៀត ដោយគ្មានឯកសារយោងណាមួយអំពីប្រភពរបស់ពួកគេនោះឡើយ ។

យ៉ូសែប មូរដក ស្ម៊ីធ ( ឆ្នាំ១៨៣១–១៨៣២ )

យ៉ូសែប និងអិមម៉ាបានយក យ៉ូសែប មូរដក ស្ម៊ីធ និងបងប្អូនស្រីភ្លោះរបស់គាត់ដែលឈ្មោះ ជូលៀ ត្រូវជាកូនមិត្តភក្តិរបស់ពួកគេឈ្មោះ ចន មូរដក មកចិញ្ចឹមភ្លាមៗក្រោយពីម្តាយរបស់ទារកទាំងពីរបានស្លាប់ ។ ទារកឈ្មោះយ៉ូសែបបានមានជំងឺកញ្ច្រិលនៅដើមឆ្នាំ១៨៣២ ។ ខណៈពេលគាត់កំពុងដេកនៅលើគ្រែមួយ នោះហ្វូងមនុស្សកំណាចបានវាយប្រហារ ដោយអូសឪពុកចិញ្ចឹមរបស់គាត់គឺយ៉ូសែប ចេញពីបន្ទប់ដេកទៅខាងក្រៅផ្ទះក្នុងយប់ដ៏ត្រជាក់ ហើយវាយគាត់ឲ្យសន្លប់ ។ ទារកតូច យ៉ូសែប មូរដក ស្ម៊ីធ បានស្លាប់ពីរបីថ្ងៃក្រោយមក ក្នុងអាយុតិចជាងមួយឆ្នាំ ។ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ បានសន្មតថា ការស្លាប់របស់កូនចិញ្ចឹមរបស់លោកមកពីការប៉ះទង្គិចត្រូវនៅយប់ដ៏ត្រជាក់នោះ ដែលស្របនឹងការយល់ដឹងផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រនៅសម័យនោះ ។

ជូលៀ មូរដក ស្ម៊ីធ ឌីកសិន មីឌលតុន ( ឆ្នាំ១៨៣១–១៨៨០ )

នៅពេលឪពុកបង្កើតរបស់ជូលៀគឺ ចន មូរដក បានឲ្យនាង និងបងប្អូនប្រុសភ្លោះរបស់នាងទៅ អិមម៉ា ស្ម៊ីធ មកចិញ្ចឹម ។ អិមម៉ា ស្ម៊ីធ ក៏បានស្នើគ្រួសារមូរដក កុំឲ្យប្រាប់កូនៗអំពីការសុំពួកគេមកចិញ្ចឹម ដើម្បីឲ្យពួកគេអាចមានអារម្មណ៍ពេញលេញថាជាកូនរបស់គ្រួសារស្ម៊ីធ ។ ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី ជូលៀបានដឹងអំពីការពិតនេះពេលនាងមានអាយុប្រាំឆ្នាំ មកពីអ្នកជិតខាងដែល « មានគំនិតព្យាបាទ » ម្នាក់ ។ នាងបានរៀបការជាមួយ អេលីស្សា ឌីកសិន មុនឆ្នាំ១៨៥០ ហើយនៅពេលគាត់ស្លាប់នៅឆ្នាំ១៨៥៣ នាងបានផ្លាស់ទៅទីក្រុងណៅវូ ។ បីឆ្នាំក្រោយមក ជូលៀបានប្ដូរទៅកាន់សាសនាកាតូលិក បន្ទាប់ពីរៀបការជាមួយសមាជិកកាតូលិកឈ្មោះ ចន មីឌលតុន ។ នាងគ្មានកូនទេ ហើយបានរស់នៅក្បែរទីក្រុងណៅវូ ពេលនាងទទួលមរណភាពក្នុងឆ្នាំ១៨៨០ ។

រូបថតរបស់ ជូលៀ មូរដក ស្ម៊ីធ ឌីកសិន មីឌលតុន ។

យ៉ូសែប ស្មីធ ទី៣ ( ឆ្នាំ១៨៣២–១៩១៤ )

យ៉ូសែប ស៊្មីធ ទី៣ បានកើតនៅថ្ងៃទី៦ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៨៣២ ។ ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីឪពុករបស់គាត់ យ៉ូសែប ស៊្មីធ ជុញ្ញ័រ បានត្រឡប់ទៅទីក្រុងខឺតឡង់ ក្នុងដំណើរទស្សនកិច្ចទៅកាន់ទីក្រុងញូវយ៉ក និងបូស្តុន ។ ប្រាំមួយឆ្នាំក្រោយមក « យ៉ូសែប វ័យក្មេង » បានឃើញការចាប់ខ្លួនឪពុករបស់គាត់នៅរដ្ឋមិសសួរី ពេលនោះឆ្មាំម្នាក់បានរុញគាត់ឲ្យចេញពីឪពុករបស់គាត់ ដោយគំរាមថានឹងយកដាវ « មកចាក់[ គាត់ ] » ។ កាលនៅក្មេង គាត់បានទៅលេងគុកលិបើទីជាមួយម្តាយរបស់គាត់ ហើយបានចំណាយពេលមួយយប់នៅទីនោះជាមួយឪពុករបស់គាត់ និងអ្នកទោសផ្សេងទៀត ។ គាត់បានឆ្លងកាត់កុមារភាពរបស់គាត់នៅទីក្រុងណៅវូ ហើយបានទទួលពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកដោយឪពុករបស់គាត់ នៅខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៨៤៣ ។

រូបថតរបស់ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ទី៣ — រូបភាពដំបូងរបស់ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ទី៣ ។

មួយទសវត្សរ៍ក្រោយមក បន្ទាប់ពីមរណភាពរបស់ឪពុកគាត់ក្នុងឆ្នាំ១៨៤៤ យ៉ូសែប ទី៣ បានបន្តផ្ដាច់ខ្លួនចេញពីព្រះវិហារជាច្រើនដែលទាមទារខ្សែស្រឡាយនៃការស្នងតំណែងពីព្យាការី យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ។ នៅពេលដែល យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ជុញ្ញ័រ នៅមានជីវិត លោកបានផ្ដល់ពរជ័យជាច្រើនដល់យ៉ូសែប ទី៣ ដែលក្រោយមកពរជ័យមួយត្រូវបានអះអាងថា នឹងដាក់បញ្ចូលការសន្យានៃការធ្វើជាអធិបតីលើសាសនាចក្រ ។ នៅឆ្នាំ១៨៥៦ មានបុរសពីរនាក់ដែលតំណាងឲ្យចលនារៀបចំឡើងវិញបានមកជួបគាត់ដោយមានវិវរណៈជាលាយលក្ខណ៍អក្សរ ។ ឯកសារនោះបានដាក់ឈ្មោះថា យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ទី៣ ជាអ្នកស្នងតំណែងរបស់ឪពុកគាត់តាមពូជពង្ស ប៉ុន្តែយ៉ូសែបបានបដិសេធការអញ្ជើញឲ្យដឹកនាំព្រះវិហារដែលបានរៀបចំឡើងវិញ ។ នៅទីបំផុត ពរជ័យរបស់ឪពុកគាត់ និងបទពិសោធន៍ខាងវិញ្ញាណមួយបានបញ្ចុះបញ្ចូលគាត់ឲ្យចូលរួមក្នុងចលនារៀបចំឡើងវិញ ហើយធ្វើជាអធិបតីលើសាសនាចក្រនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៃពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយដែលបានរៀបចំឡើងវិញ ( ដែលឥឡូវនេះគេស្គាល់ថាជា សហគមន៍នៃព្រះគ្រីស្ទ ) ។

យ៉ូសែប ទី៣ បានដឹកនាំសាសនាចក្រដែលបានរៀបចំឡើងវិញជាព្យាការី-ជាប្រធាន ហើយបានបង្កើតក្រុមជំនុំនៃពួកបរិសុទ្ធសម័យដើម ដែលមិនបានធ្វើចំណាកស្រុកទៅទិសខាងលិច អស់រយៈពេល៥៤ឆ្នាំបន្ទាប់ ។ ដោយល្បីខាងភាពស្មោះត្រង់ និងភាពស្ទាត់ជំនាញខាងនយោបាយ គាត់បានព្យាយាមបំពេញទស្សនវិស័យខាងសាសនារបស់ឪពុកគាត់ ហើយបានបង្កើតអង្គការព្រះវិហារដ៏ស្ថិតស្ថេរមួយ ជាអង្គការធំទីពីរនៃអ្នកដែលអះអាងថា យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ជាស្ថាបនិក ។ ខណៈដែលគាត់រក្សាទំនាក់ទំនងដ៏ស្និទ្ធស្នាលជាមួយបងប្អូនជីដូនមួយរបស់គាត់ និងប្រធានសាសនាចក្រនៅរដ្ឋយូថាហ៍គឺ យ៉ូសែប អេហ្វ ស៊្មីធ នោះយ៉ូសែប ទី៣ បានបដិសេធថា ឪពុករបស់គាត់មិនបានអនុវត្តខាងការមានប្រពន្ធច្រើនឡើយ ហើយមិនយល់ស្របនឹងសកម្មភាពផ្សព្វផ្សាយសាសនារបស់សាសនាចក្រ និងទាមទារសិទ្ធិគ្រប់គ្រងលើទ្រព្យសម្បត្តិប្រវត្តិសាស្ត្រនានា ។ គាត់បាននាំបងប្អូនរបស់គាត់គឺ អាឡិចសាន់ឌឺ និង ដេវីឌ ធ្វើជាអ្នកដឹកនាំជាន់ខ្ពស់ ហើយបានធានាផ្លូវរបស់កូនប្រុសគាត់សម្រាប់ស្នងតំណែងជាប្រធាននៃសាសនាចក្រ ។ គាត់បានរៀបការបីលើក និងជាបុរសពោះម៉ាយពីរលើក រៀបការនឹងភរិយាទីមួយរបស់គាត់ឈ្មោះ អិមម៉ាឡាញ គ្រីស្វាល ក្នុងឆ្នាំ១៨៥៦ បន្ទាប់មករៀបការនឹង ប៊ឺថា ម៉ាឌីសិន នៅឆ្នាំ១៨៦៩ និងចុងក្រោយជាមួយនឹង អាដា រ៉ាជេល ក្លាក ក្នុងឆ្នាំ១៨៩៨ ។ យ៉ូសែប ទី៣ មានកូន១៧នាក់ ។ គាត់បានស្លាប់ដោយសារជំងឺគាំងបេះដូងក្នុងឆ្នាំ១៩១៤ ។

ហ្វ្រែឌើរិក គ្រេនហ្គឺ វិលលាម្ស ស្ម៊ីធ ( ឆ្នាំ១៨៣៦-១៨៦២ )

នៅសល់ឯកសារតិចតួចអំពីកូនបង្កើតទីប្រាំរបស់យ៉ូសែប និងអិមម៉ា គឺ ហ្វ្រែឌើរិក គ្រេនហ្គឺ វិលលាម្ស ស្ម៊ីធ កើតនៅថ្ងៃទី២០ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៨៣៦ នៅទីក្រុងខឺតឡង់ ហើយដាក់ឈ្មោះតាម ហ្វ្រែឌើរិក ជី វិលលាម្ស ដែលជាទីប្រឹក្សាម្នាក់របស់ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ។ ហ្វ្រែឌើរិកបានចំណាយពេលភាគច្រើននៃជីវិតរបស់គាត់នៅទីក្រុងណៅវូ ជាកសិករ និងជាពាណិជ្ជករ រៀបការជាមួយ អាន់ណា ម៉ារី ចូនស៍ ក្នុងឆ្នាំ១៨៥៧ ហើយបានស្លាប់ ( អាចមកពីជំងឺរបេង ) នៅឆ្នាំ១៨៦២ ។

រូបថតរបស់ ហ្វ្រែឌើរិក គ្រេនហ្គឺ វិលលាម្ស ស្ម៊ីធ ។

អាឡិចសាន់ឌឺ ហេល ស្ម៊ីធ ( ឆ្នាំ១៨៣៨–១៩០៩ )

អាឡិចសាន់ឌឺ ហេល ស្ម៊ីធ បានកើតក្នុងអំឡុងពេលដែលមានការបៀតបៀនខ្លាំងនៅក្នុងរដ្ឋមីសសួរី ហើយបានដាក់ឈ្មោះតាមអ្នកតស៊ូមតិ និងជាមេធាវីដែលពួកបរិសុទ្ធបានទុកចិត្ត ដែលមានឈ្មោះថា អាឡិចសាន់ឌឺ ដូនីផាន ។ អិមម៉ាបានបីអាឡិចសាន់ឌឺអាយុប្រាំបីខែឆ្លងកាត់ទន្លេមីស៊ីស៊ីបភីដែលកកក្នុងឆ្នាំ១៨៣៩ ដើម្បីគេចចេញពី « បញ្ជាសម្លាប់ » ដ៏អាក្រក់របស់អភិបាលរដ្ឋមីសសួរី លីលប៊ឺន ដបុលយូ បូហ្គស៍ ។ ក្មេងប្រុសនោះធំឡើងដោយមានជំនឿយ៉ាងខ្លាំងលើព្រះគម្ពីរមរមន និងលើការងារបម្រើជាព្យាការីរបស់ឪពុករបស់គាត់ ។ នៅពេលធំពេញវ័យ អាឡិចសាន់ឌឺបានដើរតាមបងប្រុសរបស់គាត់ យ៉ូសែប ទី៣ ចូលទៅក្នុងចលនារៀបចំឡើងវិញ ហើយបានបម្រើក្នុងមុខតំណែងសំខាន់ៗនៅក្នុងសាសនាចក្រដែលបានរៀបចំឡើងវិញ ។

អាឡិចសាន់ឌឺបានរៀបការជាមួយ អេលីហ្សាបែត អាកណេស ខេនដល ក្នុងឆ្នាំ១៨៦១ ហើយមានកូនប្រាំបួន ។ បងប្រុសរបស់អាឡិចសាន់ឌឺគឺ ហ្វ្រែឌើរិក គ្រេនហ្គឺ វិលលាម្ស ស្ម៊ីធ បានស្លាប់មិនយូរប៉ុន្មាន បន្ទាប់ពីកំណើតកូនដំបូងរបស់ពួកគេដែលមានឈ្មោះថា ហ្វ្រែឌើរិក អាឡិចសាន់ឌឺ ដែលធ្វើឲ្យអាឡិចសាន់ឌឺមានការថប់បារម្ភអំពីជោគវាសនាអស់កល្បជានិច្ចរបស់បងប្រុសគាត់ ។ តាមសេចក្តីរាយការណ៍ថា បទពិសោធន៍ខាងវិញ្ញាណដំបូងរបស់គាត់បានកើតមានឡើង បន្ទាប់ពីមានការខ្សឹបប្រាប់ពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដែលធ្វើឲ្យព្រលឹងគាត់ស្ងប់ ។ គាត់មានទំនុកចិត្តថា « ស្ថានភាពរបស់ហ្វ្រែឌើរិក គឺរីករាយ » ។

អាឡិចសាន់ឌឺបានបម្រើបេសកកម្មជាច្រើនសម្រាប់សាសនាចក្រដែលបានរៀបចំឡើងវិញ ដោយទៅលេងរដ្ឋយូថាហ៍ក្នុងឱកាសមួយចំនួន និងជួបជាមួយសាច់ញាតិនៅក្នុងសាសនាចក្រនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៃពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយ ។ ថ្វីបើមានការជជែកវែកញែកយ៉ាងខ្លាំងអំពីភាពខុសគ្នាខាងសាសនានៅពេលខ្លះក៏ដោយ គាត់បានរក្សាជំហរបើកចិត្តចំពោះបងប្អូនជីដូនមួយរបស់គាត់នៅខាងក្រៅចលនារៀបចំឡើងវិញ ។ គាត់បានបម្រើជាទីប្រឹក្សារបស់បងប្រុសគាត់គឺ យ៉ូសែប ទី៣ ក្នុងគណៈប្រធានទីមួយនៅក្នុង RLDS ហើយត្រូវបានតែងតាំងជាប្រធាននៃ RLDS ក្នុងកូរ៉ុមនៃពួកដប់ពីរនាក់ក្នុងឆ្នាំ១៨៩០ ។ គាត់បានទទួលមរណភាពនៅឆ្នាំ១៩០៩ នៅទីក្រុងណៅវូ ពេលកំពុងបម្រើជាអយ្យកោ ។

ដុន ខាឡូស ស្ម៊ីធ ( ឆ្នាំ១៨៤០–១៨៤១ )

ដុន ខាឡូស ស្ម៊ីធ កើតនៅថ្ងៃទី១៣ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៨៤០ នៅទីក្រុងណៅវូ ហើយរស់នៅបានតែ១៤ខែប៉ុណ្ណោះ ហើយបានស្លាប់ដោយសារជំងឺគ្រុនចាញ់តែប៉ុន្មានថ្ងៃ ដែលពូរបស់គាត់ ដុន កាឡូស ស្ម៊ីធ ជាអ្នកដែលគាត់បានដាក់ឈ្មោះតាម ដែលត្រូវជាប្អូនប្រុសរបស់ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ បានស្លាប់ ។ អាឡិចសាន់ឌឺ ស្ម៊ីធ ជាកូនប្រុសម្នាក់ទៀតរបស់យ៉ូសែប និង អិមម៉ា ស្ម៊ីធ បានរាយការណ៍ថា មិនយូរប៉ុន្មានមុនពេលម្ដាយរបស់ពួកគេគឺអិមម៉ា ទទួលមរណភាពនៅឆ្នាំ១៨៧៩ ។ អិមម៉ាបានឃើញការនិមិត្តមួយ ដោយឃើញ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ បាននាំគាត់ឆ្លងកាត់វិមានមួយនៅស្ថានសួគ៌ ទៅកាន់កន្លែងទារកដ្ឋានដែលគាត់បានយោលអង្រឹង ដុន ខាឡូស ។ នៅពេលគាត់សួរយ៉ូសែបអំពីកូនៗផ្សេងទៀតរបស់ពួកលោកដែលបានស្លាប់ យ៉ូសែបបានសន្យាថា គាត់នឹងចិញ្ចឹមកូនៗទាំងអស់របស់គាត់ដែលមិនបានរស់នៅរហូតដល់ធំពេញវ័យ បន្ទាប់ពីជីវិតរមែងស្លាប់របស់គាត់ ។

កូនប្រុសមិនទាន់បានដាក់ឈ្មោះ ( ឆ្នាំ១៨៤២ )

តាមសេចក្តីរាយការណ៍ថា អិមម៉ាសម្រាលបានកូនប្រុសម្នាក់ នៅថ្ងៃទី៦ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ១៨៤២ នៅទីក្រុងណៅវូ ហើយបានបញ្ចុះសពកូនប្រុសនោះនៅថ្ងៃដដែល ។

ដេវីឌ ហៃរុម ស៊្មីធ ( ឆ្នាំ១៨៤៤–១៩០៤ )

អិមម៉ាបានពរពោះ ដេវីឌ ហៃរុម ស្ម៊ីធ នៅក្នុងផ្ទៃរបស់គាត់ នៅពេល យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ បានទទួលមរណភាពនៅឆ្នាំ១៨៤៤ ។ ដាវីឌដែលត្រូវបានគេស្គាល់ដោយសារកំណាព្យ ការច្រៀង និងសិល្បៈរបស់គាត់ បានបម្រើបេសកកម្មជាច្រើនសម្រាប់សាសនាចក្រដែលបានរៀបចំឡើងវិញ ដែលបេសកកម្មមួយចំនួនបាននាំគាត់ទៅរដ្ឋយូថាហ៍ ជាកន្លែងដែលគាត់បានទៅលេងជាមួយសាច់ញាតិ និងពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយផ្សេងទៀត ។ ដោយមានការព្រួយបារម្ភចំពោះការនិយាយអំពីខាងការមានប្រពន្ធច្រើនរបស់ឪពុកគាត់ ដេវីឌបានពិភាក្សាជាមួយបងប្អូនជីដូនមួយរបស់គាត់គឺ យ៉ូសែប អេហ្វ ស្ម៊ីធ ហើយបានសម្ភាសន៍ស្ត្រីដែលអះអាងថាបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ។ បេសកកម្មទាំងនេះបានផ្តួចផ្តើមការប្រមូលផ្ដុំឯកសារប្រភពសំខាន់ៗ ស្តីពីខាងការមានប្រពន្ធច្រើននៅទីក្រុងណៅវូ ។

មិនយូរប៉ុន្មានបន្ទាប់ពីគាត់បានត្រឡប់មកពីបេសកកម្មទៅរដ្ឋយូថាហ៍វិញ សុខភាពផ្លូវចិត្តរបស់ដេវីឌកាន់តែយ៉ាប់យ៉ឺនឡើងៗ ហើយបងប្រុសរបស់គាត់ យ៉ូសែប ទី៣ បានឲ្យគាត់តាំងចិត្តទៅរស់នៅទីក្រុងអិលជីន រដ្ឋអិលលីណោយ ក្នុងឆ្នាំ១៨៧៧ ។ យ៉ូសែប ទី៣ បានសរសេរទៅមិត្តជិតស្និទ្ធរបស់ដេវីឌថា « បន្ទាប់ពីការជញ្ជឹងគិត ការអធិស្ឋាន និងទុក្ខព្រួយជាយូរមក ខ្ញុំបានយកដេវីឌទៅព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យក្នុងទីក្រុងអិលជីន ។ … ខ្ញុំមានចិត្តក្រៀមក្រំចំពោះរឿងនេះ ប៉ុន្តែវាគឺជាអ្វីដែលល្អបំផុតដែលខ្ញុំអាចគិតឃើញឥឡូវនេះ » ។ បុគ្គលិកនៅឯកន្លែងស្នាក់នៅក្នុងទីក្រុងអិលជីន បានសង្កេតឃើញពីជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត ភាពឯកោ ភាពខ្លាចសំឡេង ការបាត់បង់ការចងចាំជាប្រចាំរបស់ដេវីឌ និងជឿថាអំណាចសម្ងាត់គ្របដណ្ដប់លើគាត់ ។ គាត់ប្រហែលជាបានទទួលរងជំងឺដែលសព្វថ្ងៃនេះហៅថា ជំងឺឡប់សតិ និងជំងឺភ្លេចភ្លាំង ។ មិត្តភក្តិ និងក្រុមគ្រួសាររំពឹងថា សុខភាពរបស់ដេវីឌនឹងប្រសើរឡើង ប៉ុន្តែបុគ្គលិកនៅកន្លែងស្នាក់នៅនោះបានរាយការណ៍ថា មិនមានការផ្លាស់ប្តូរគួរឲ្យកត់សម្គាល់នៅក្នុងរោគសញ្ញារបស់គាត់ក្នុងរយៈពេល២៧ឆ្នាំ ដែលគាត់បានរស់នៅទីនោះទេ ។ ដេវីឌបានមានជំងឺទឹកនោមផ្អែមនៅខែចុងក្រោយនៃជីវិតរបស់គាត់ ហើយបីខែមុនថ្ងៃខួបកំណើតទី៦០របស់គាត់ គាត់បានស្លាប់ដោយសារជំងឺខ្សោយតម្រងនោម ។

ប្រធានបទដែលទាក់ទង ៖ Joseph Smith Jr., Emma Hale Smith