مقدّسین زجر کشیدۀ خود را بیاد آور، ای خدای ما

برنامه شادمانی پدر آسمانی شامل یک تجربۀ زندگی میرا است که در آن همۀ فرزندان او امتحان خواهند شد و با آزمایشهایی روبرو می‌شوند. ^۱ پنج سال پیش تشخیص داده شد سرطان دارم. من دردهای جسمی به خاطر جراحی‌ها، درمان با اشعه و عوارض جانبی داروها را احساس کرده و هنوز می‌کنم. من در طول شبهای بی‌خوابی عذاب‌آور، مشکلات عاطفی را تجربه کرده‌ام. آمارهای پزشکی نشان می دهند که من احتمالاً زودتر از آنچه که هرگز انتظار داشتم زندگی میرایی را ترک خواهم کرد و خانواده ای را که برایم همه چیز هستند، پشت سر می‌گذارم.

بدون در نظرگرفتن اینکه کجا زندگی می‌کنید، رنج جسمی یا روحی ناشی از انواع دشواریها و نقطه ضعف های زندگی میرا، بخشی از زندگی شما بوده، اکنون است یا روزی خواهند بود.

رنج جسمی می‌تواند ناشی از پیرشدن طبیعی، بیماریهای غیر منتظره و حوادث تصادفی؛ گرسنگی یا بی خانمانی یا خشونت یا سوء استفاده باشند.

رنج عاطفی می تواند ناشی از اضطراب یا افسردگی؛ خیانت یک همسر، والدین یا رهبر مورد اعتماد؛ شغل یا عوض شدن وضع مالی؛ قضاوت ناعادلانه توسط دیگران؛ انتخابهای (نادرست) دوستان، فرزندان یا سایر اعضای خانواده؛ سوء استفاده با شکلهای مختلفش؛ رویاهای تحقق نیافتادۀ ازدواج یا فرزندان؛ بیماری یا مرگ عزیزان؛ یا بسیاری از دلایل دیگر باشد.

چگونه امکان دارد شما بتوانید رنج منحصر به فرد و گاهی ناتوان کننده‌ای را که برای هر یک از ما رخ میدهد، تحمل کنید؟

سپاسگزارانه، امید در مژدۀ عیسی مسیح یافت می‌شود و امید نیز می‌تواند بخشی از زندگی شما باشد. امروز من چهار اصل امید را که از نوشته های مقدس، تعالیم پیامبرانه، بسیاری از دیدارهای خدمتگزارانه ودشواری مداوم سلامتی خودم سرچشمه گرفته شده‌اند، (با شما) در میان می‌گذارم. این اصول نه تنها به طور گسترده ای قابل عمل بوده بلکه عمیقا شخصی هم هستند.

اول، رنج به این معنا نیست که خدا از زندگی شما ناراضی است. دو هزار سال پیش، پیروان عیسی یک مرد نابینایی را در معبد دیدند و پرسیدند: «ای استاد، به علّت گناه چه کسی بود كه این مرد، نابینا به دنیا آمد؟ خود او گناهكار بود یا والدینش؟»

به نظر می‌رسید که پیروان او مانند بسیاری دیگر از مردم امروز، به اشتباه باور می‌کنند که همه سختی ها و رنج ها در زندگی نتیجۀ گناه هستند. اما منجی پاسخ داد: «نه از گناه خودش بود و نه از والدینش، بلكه تا در وجود او كارهای خدا آشكار گردد.» ^۲

کار خدا، به پیش آوردن فناناپذیری و زندگی جاوید ما است. ^۳ اما دشواری و رنج ها — به ویژه رنجی که توسط کس دیگری که از حق انتخاب خود ^۴ — گناهکارانه استفاده کرده، ایجاد می‌شود، چگو.نه در نهایت کار خدا را به پیش می‌برد؟

سرور به مردم (هم) پیمان خود گفت، «من تو را خالص کرده‌ام … ؛ من تورا در کورۀ مصیبت برگزیده‌ام.» ^۵ علت رنج های شما هر چه که باشد، پدر آسمانی مهرآمیز‌تان می‌تواند آنها را به تصفیۀ جان شما هدایت کند. ^۶ جانهای تصفیه شده می توانند بارهای دیگران را با همدردی و رحم واقعی به دوش بکشند. ^۷ روانهای تصفیه شده‌ای که «از مصیبت بزرگ بیرون» آمده‌اند، آماده هستند تا برای همیشه در حضور خدا با شادی زندگی کنند، و «خدا همۀ اشکها را از چشمان آنها پاک خواهد کرد.» ^۸

دوم، پدر آسمانی صمیماََ از رنج شما آگاه است. در حالی که در میان دشواری ها هستیم، ما به اشتباه می‌توانیم بپنداریم که خدا دور است و نگران درد ما نیست. حتی پیامبر جوزف اسمیت این احساس را در نقطه پایینی از زندگی اش ابراز کرد. وقتی درزندان لیبرتی زندانی شده بود، در حالی که هزاران نفر ازمقدسین داشتند از خانه هایشان بیرون رانده می‌شدند، جوزف از طریق دعا سعی کرد درک کند: «خدایا، کجایی تو؟ و کجاست خیمه ای که مکان پنهانی تو را می‌پوشاند؟» او با این درخواست پایان داد: «مقدّسین زجر کشیدۀ خود را بیاد آور، ای خدای ما.» ^۹

پاسخ سَروَر به جوزف و همه کسانی که رنج می برند اطمینان داد:

«پسرم، آرامش بر روان تو باد؛ بدبختی تو و رنج‌های تو تنها یک لحظۀ کوچکی خواهد بود؛

«و سپس، اگر تو آن را بخوبی پایداری کنی، خدا تو را در بالا بلندمرتبه خواهد کرد.» ^۱۰

بسیاری از مقدسین رنج کشیده آنگونه که عشق خدا را در طول دشواریهایشان حس کردند با من درمیان گذاشته‌اند. من تجربیات شخصی خود را در مرحله ای از نبرد با سرطان، هنگامی که پزشکان هنوز علت بعضی از دردهای شدید را تشخیص نداده بودند، بطور واضح به یاد می آورم. من با همسرم نشستم، و قصد داشتم به ناهارمان یک برکت عادی بدهم. در عوض، تنها کاری که می توانستم بکنم، بسادگی گریه کردن بود: «پدر آسمانی، لطفاً کمکم کن. من خیلی بیمار هستم.» برای ۲۰ تا ۳۰ ثانیه بعدی، محبت او مرا فرا گرفته بود. هیچ دلیلی برای بیماری‌ام، هیچ نشانه ای از نتیجه نهایی، و هیچ گونه رهایی از درد به من داده نشد. من فقط عشق پاک او را احساس کردم، و آن کافی بود و هست.

من گواهی می‌دهم که پدر آسمانی ما، که به افتادن حتی یک گنجشک توجه می‌کند، از رنج شما آگاه است. ^۱۱

سوم، عیسی مسیح قدرت توانایی دهندۀ خود را ارائه می‌دهد تا به شما کمک کند تا قدرت تحمل رنج‌تان را به خوبی داشته باشید. این قدرت توانایی دهنده از طریق کفاره او امکان پذیر شده است. ^۱۲ می‌ترسم که بسیاری از اعضای کلیسا می‌پندارند اگر فقط یک کمی سرسختر باشند می‌توانند با دست خودشان از پس هر رنجی برآیند. بدینگونه زندگی کردن سخت است. لحظه موقتی نیرومندی شما هرگز نمی‌تواند با ذخیرۀ بی پایان قدرت منجی برای تقویت جان تان قابل مقایسه باشد. ^۱۳

کتاب مورمون آموزش می‌دهد که عیسی مسیح دردها، بیماری‌ها و ناتوانی‌های ما را «بر خود می گیرد» تا او بتواند ما را یاری کند. ^۱۴ چگونه می توانید از نیرویی که عیسی مسیح برای یاری و تقویت شما در مواقع رنج کشیدن ارائه می‌دهد استفاده کنید؟ کلید آن است که خود را به منجی با نگه داشتن پیمانهایی که با او بسته اید، متصل کنید. ما هنگام دریافت آئین های کشیشی این پیمانها را می‌بندیم. ^۱۵

مردم آلما وارد پیمان تعمید شدند. بعدها آنها در اسارت رنج بردند و از عبادت آشکار یا حتی دعا باصدای بلند منع شدند. با این وجود آنها با فریاد کردن بی صدا در قلبهایشان به بهترین نحوی که می‌توانستند پیمانهایشان را حفظ کردند. درنتیجه، قدرت الهی آمد. «سرور آنها را نیرومند کرد که آنها بتوانند بارهایشان را به آسانی تحمل کنند.» ^۱۶

در روزگار ما منجی دعوت می‌کند،«در هر اندیشه ای به من روی آورید؛ شک نکنید، نترسید.» ^۱۷ وقتی ما پیمان عَشای مقدّس مان را نگه می‌داریم تا همیشه او را به یاد آوریم، او قول می دهد که روحش با ما خواهد بود. روح مقدس به ما نیرو می دهد تا دشواریها را تحمل کنیم و کاری را که احتمالاً نمی‌توانیم به تنهایی انجام دهیم، به انجام برسانیم. روح مقدس می تواند ما را شفا دهد، همانطور که رئیس جیمز⌐ئی. فاست یاد داد:بااین حال «بعضی از این شفا ها شاید در آن دنیای دیگر رخ دهند.» ^۱۸

ما همچنین از پیمانها و آئینهای معبد برکت می گیریم، مکانی که«قدرتِ پارسایی پدیدار می‌شود.» ^۱۹ من از خانمی دیدن کردم که دختر نوجوانش را در یک تصادف وحشتناک از دست داده بود، سپس شوهرش سرطان گرفت. من از او پرسیدم چگونه او می‌تواند چنین رنج و از دست دادن را تحمل کند. او پاسخ داد، آن قوت در اطمینان خاطر روحانی درمورد یک خانواده جاودانی که به هنگام عبادت منظم درمعبد دریافت شده بود، آمد. آنگونه که قول داده شده بود، آئینهای خانه خداوند او را به قدرت خدا مسلح کرده بود. ^۲۰

چهارم، برگزینید که هر روز شادی را بیابید. کسانی که رنج می‌کشند اغلب احساس می‌کنند که فقط شب دائماََ ادامه دارد و روشنایی روز هرگز نخواهد آمد. گریه کردن عیبی ندارد. ^۲۱ با این حال، اگر خود را در شبهای تاریک زجر می یابید، با برگزیدن ایمان، شما می توانید در صبح های روشن شادمانی بیدارشوید. ^۲۲

به عنوان مثال، من از مادرجوانی دیدار کردم که تحت درمان سرطان بود و علیرغم درد و نداشتن مو، در صندلی اش با شکوه داشت لبخند می زد. من با یک زوج میانسال ملاقات کردم که، اگرچه نمی توانستند بچه دار شوند، آنها با خوشحالی به عنوان رهبران نوجوانان خدمت می‌کردند. من با خانم عزیزی نشستم — مادربزرگ جوان، مادر، و همسر — که طی چند روز قراربود فوت کند؛ هنوز درمیان اشکهای خانواده، خاطرات خنده و شادی وجود داشتند.

این مقدسین زجر کش نمونه‌ای هستند از آنچه که رئیس راسل ام. نلسون آموزش داده است:

«لذّتی را که ما احساس می‌کنیم ربط کمی با شرایط زندگی ما و بیشتر با تمرکز ما در زندگی سر و کار دارد.

وقتی زندگی ما بر طرح رستگاری خدا … و عیسی مسیح و مژدۀ او تمرکز دارد، می‌توانیم علیرغم هر چه که اتّفاق می‌افتد — یا نمی‌افتد — در زندگی‌مان احساس لذّت بکنیم. ^۲۳

من گواهی می‌دهم ^۲۴ که پدر آسمانی ما مقدسین زجر کشیدۀ خود را به یاد می‌آورد، شما را دوست دارد و دقیقاْ از شما آگاهی دارد. منجی ما می‌داند شما چه حالی دارید. «بدرستی او غمهای ما را بر خود گرفته است و اندوه های ما را بر خود کشیده است.» ^۲۵ من می دانم — به عنوان یک دریافت کنندۀ روزانه ^۲۶ — که حفظ پیمانها، قدرت برآمده از کفارۀ عیسی مسیح را آزاد می‌کند تا برای شمایی که زجر می‌کشید توانایی و حتی شادی را فراهم آورد.

برای همۀ کسانی‌ که رنج می‌کشند نیایش می‌کنم، «باشد که خدا به شما عطا کند، تا از راه شادی پسرش، بارهایتان را سبک کند.» ^۲۷ به نام عیسی مسیح، آمین.