2010–2019
Ojciec
październik 2018 r.


10:17

Ojciec

My wszyscy mamy potencjał, by stać się jak Ojciec. Aby to zrobić, musimy czcić Ojca w imię Syna.

Moja żona Melinda przez całe swoje życie próbowała być wiernym uczniem Jezusa Chrystusa. Jednak już za młodu czuła się niegodna miłości i błogosławieństw Ojca Niebieskiego, bo źle rozumiała Jego naturę. Na szczęście Melinda stale przestrzegała przykazań pomimo smutku, jaki odczuwała. Kilka lat temu przeszła przez serię doświadczeń, dzięki którym lepiej zrozumiała naturę Boga, włączając w to Jego miłość do Swoich dzieci oraz wdzięczność za trud włożony w Jego dzieło.

Tak wyjaśniła, jak to na nią wpłynęło: „Teraz czuję pewność, że plan Ojca działa, że On osobiście dba o nasz sukces i zapewnia nam lekcje i doświadczenia, których potrzebujemy, aby powrócić do Jego obecności. Postrzegam siebie i innych w bardziej boski sposób. Jestem w stanie być rodzicem, nauczać i służyć z większą miłością i mniejszym strachem. Odczuwam spokój i pewność, a nie lęk i niepewność. Już nie czuję się osądzana, ale wspierana. Moja wiara jest pewniejsza. Odczuwam miłość mojego Ojca częściej i z większą głębią”.

Posiadanie „właściwej wizji charakteru, doskonałości i atrybutów Ojca Niebieskiego” jest istotne w kształceniu wiary wystarczającej do uzyskania wywyższenia. Właściwe zrozumienie charakteru Ojca Niebieskiego może zmienić nasze postrzeganie samych siebie oraz bliźnich, a także sprawić, że pojmiemy niezmierną miłość Boga do Swoich dzieci i Jego wielkie pragnienie, byśmy z Jego pomocą stali się tacy, jak On. Jeśli niewłaściwie będziemy postrzegać Jego naturę, to będziemy się czuć niezdolni, by kiedykolwiek powrócić do Jego obecności.

Moim celem jest nauczać głównych punktów doktryny na temat Ojca, które pozwolą każdemu z nas, a zwłaszcza tym, którzy zastanawiają się, czy Bóg ich kocha, lepiej zrozumieć Jego prawdziwy charakter i wzbudzą większą wiarę w Niego, Jego Syna i Jego plan, jaki ma dla nas.

Życie przedziemskie

W życiu przedziemskim urodziliśmy się jako duchowe dzieci Niebiańskich Rodziców i żyliśmy z Nimi, tworząc rodzinę. Oni znali nas, nauczali i kochali. Bardzo chcieliśmy stać się podobni do naszego Ojca Niebieskiego. Jednakże wiedzieliśmy, że aby tak się stało, musimy:

  1. Uzyskać pełne chwały, nieśmiertelne fizyczne ciało.

  2. Wziąć ślub i stworzyć rodziny dzięki pieczętującej mocy kapłaństwa i

  3. Posiąść całą wiedzę, moc i boskie atrybuty.

Ojciec stworzył plan, dzięki któremu mogliśmy, pod pewnymi warunkami, uzyskać fizyczne ciało, które stanie się nieśmiertelne i pełne chwały w czasie Zmartwychwstania; wziąć ślub i stworzyć rodzinę w życiu doczesnym lub po tym życiu, jeśli byliśmy wierni i nie mieliśmy takiej możliwości; rozwijać się ku doskonałości; a w końcu powrócić do Niebiańskich Rodziców, aby żyć z Nimi i naszymi rodzinami w stanie wywyższenia i wiecznego szczęścia.

Pisma święte nazywają to planem zbawienia. Przepełniała nas wdzięczność, kiedy ten plan został nam przedstawiony. Krzyczeliśmy z radości. Każdy z nas zaakceptował warunki tego planu, łącznie z doświadczeniami i wyzwaniami doczesności, które mają na celu pomóc nam rozwinąć boskie atrybuty.

Życie doczesne

W trakcie życia doczesnego Ojciec Niebieski zapewnia nam warunki, w których musimy się rozwijać zgodnie z Jego planem. Ojciec Niebieski zrodził Jezusa Chrystusa w ciele i zapewnił Mu boską pomoc, aby wypełnił Swoją doczesną misję. W podobny sposób Ojciec Niebieski pomoże każdemu z nas w wysiłkach włożonych w przestrzeganie przykazań. Ojciec dał nam wolną wolę. Nasze życie jest w Jego rękach, a nasze „dni są znane” i „nie będą mniej liczne”. Zapewnia nas, że w końcu wszystko to stanie się dla dobra tych, którzy Go kochają.

To Ojciec Niebieski daje nam chleb nasz powszedni — czyli jedzenie, które spożywamy, a także siłę, której potrzebujemy, by przestrzegać Jego przykazań. Ojciec zsyła nam dobre dary. On słucha naszych modlitw i odpowiada na nie. Ojciec Niebieski zbawia nas od złego, kiedy Mu na to pozwalamy. Płacze z nami, kiedy cierpimy. Ostatecznie wszystkie nasze błogosławieństwa pochodzą od Ojca.

Ojciec Niebieski prowadzi nas i daje nam doświadczenia, których potrzebujemy, biorąc pod uwagę nasze mocne strony, słabości i wybory, abyśmy mogli wydać dobry owoc. Ojciec smaga nas, kiedy zachodzi taka konieczność, ponieważ nas kocha. Jest Doradcą, który udziela nam rad, jeśli o nie poprosimy.

To Ojciec Niebieski zsyła zarówno wpływ, jak i dar Ducha Świętego do naszego życia. Poprzez Dar Ducha Świętego chwała — czyli inteligencja, światło i moc — Ojca może w nas przebywać. Jeśli dążymy do zwiększenia światła i prawdy, aż nasz wzrok skupi się na chwale Bożej, Ojciec Niebieski ześle Świętego Ducha Obietnicy, aby zapieczętował nas do życia wiecznego, i objawi Swoje oblicze — w tym życiu albo następnym.

Życie po śmierci

W świecie duchów Ojciec Niebieski dalej zsyła Ducha Świętego i posyła misjonarzy do tych, którzy potrzebują ewangelii. Odpowiada na modlitwy i pomaga tym, którzy nie uzyskali zbawczych obrzędów dokonanych w ich zastępstwie.

Ojciec powołał Jezusa Chrystusa i dał Mu moc Zmartwychwstania, dzięki czemu otrzymamy nieśmiertelne ciała. Odkupienie i Zmartwychwstanie Zbawcy przenoszą nas z powrotem do obecności Ojca, gdzie będziemy sądzeni przez Jezusa Chrystusa .

Ci, którzy polegają na „[zasługach], miłosierdziu i łasce Świętego Mesjasza”, otrzymają pełne chwały ciała na podobieństwo Ojca i będą przebywać z Nim „w stanie wiecznego szczęścia”. Potem Ojciec obetrze wszystkie nasze łzy i umożliwi dalszą podróż do stania się takimi jak On.

Jak widzicie, Ojciec Niebieski jest zawsze dla nas wsparciem.

Charakter Ojca

Aby stać się takimi jak Ojciec, musimy rozwinąć w sobie cechy Jego charakteru. Doskonałość Ojca Niebieskiego i Jego cechy to między innymi:

  • Ojciec jest „Nieskończony i Wieczny”.

  • Jest doskonale sprawiedliwy, miłosierny, dobry, cierpliwy i chce dla nas tylko tego, co najlepsze.

  • Ojciec Niebieski jest miłością.

  • Dotrzymuje Swoich przymierzy.

  • Nie zmienia się.

  • Nie może kłamać.

  • Ojciec nie ma względu na osobę.

  • Zna wszystko — przeszłość, teraźniejszość i przyszłość — od początku.

  • Ojciec Niebieski jest inteligentniejszy od nas wszystkich.

  • Ojciec ma wszelką moc i wykonuje wszystko, co sobie w sercu postanowi.

Bracia i siostry, możemy wierzyć w Ojca i na Nim polegać. Ponieważ ma On wieczną perspektywę, może dostrzec to, czego my nie jesteśmy w stanie zobaczyć. Jego radością, dziełem i chwałą jest przynieść nieśmiertelność i wywyższenie. Wszystko, co czyni, robi dla naszego dobra. „Chce naszego wiecznego szczęścia nawet bardziej, niż my sami go pragniemy”. I „nie będzie wymagał od nas doświadczania trudności ani chwili dłużej, niż jest to absolutnie konieczne dla pożytku naszego lub tych, których kochamy”. Jak widzimy, jego celem jest pomaganie nam w rozwoju, a nie osądzanie i potępianie nas.

Stawanie się podobnymi do Ojca Niebieskiego

My wszyscy, jako duchowi synowie i duchowe córki Boga, mamy potencjał, by stać się jak Ojciec. Aby to zrobić, musimy czcić Ojca w imię Syna. Czynimy to, starając się być posłusznymi woli Ojca, na wzór Zbawiciela, i ciągle pokutując. Wówczas otrzymujemy „łaskę za łaską”, aż uzyskamy pełnię Ojca i zostaniemy obdarowani „jego charakterem, doskonałością i atrybutami”.

Zważywszy na dystans pomiędzy tym, kim jesteśmy jako istoty śmiertelne a kim stał się Ojciec Niebieski, nie dziwi, że według niektórych stanie się jak Ojciec jest nieosiągalne. Jednakże pisma święte wyraźnie podają: Jeśli będziemy trwać w wierze w Chrystusa, odpokutujemy i będziemy szukać łaski Boga poprzez posłuszeństwo, w końcu staniemy się tacy jak Ojciec. Znajduję duże pocieszenie w tym, że osoby, które starają się być posłuszne, „[otrzymają] łaskę za łaską” i ostatecznie „[otrzymają] Jego pełnię”. Innymi słowy, nie staniemy się tacy jak Ojciec dzięki własnym wysiłkom. Przyjdzie to przez dary łaski, jedne wielkie, inne małe, które będą się na siebie nakładać aż osiągniemy pełnię. Ale, bracia i siostry, tak się stanie!

Zachęcam was, byście ufali, że Ojciec Niebieski wie, jak dać wam wywyższenie; poszukujcie Jego codziennej nieocenionej pomocy i idźcie naprzód z wiarą w Chrystusa, nawet kiedy nie możecie odczuwać miłości Boga.

Jest wiele rzeczy, których nie rozumiemy w kwestii stawania się takimi jak Ojciec. Mimo to świadczę z wielką pewnością, że trud włożony w tę pracę jest tego wart. Poświęcenia, których dokonujemy w życiu doczesnym, nieważne jak wielkie, są zwyczajnie nieporównywalne z niezmierną radością, szczęściem i miłością, jaką odczujemy w obecności Boga. Jeśli macie problemy z wiarą w to, że jest to godne poświęcenia, o które jesteście proszeni, Zbawiciel wzywa was tymi słowy: „Jeszczeście nie pojęli, jak wielkie błogosławieństwa […] Ojciec [przygotował] dla was […], nie możecie wytrzymać teraz wszystkich rzeczy; jednakże bądźcie dobrej myśli, bowiem was poprowadzę”.

Świadczę, że wasz Ojciec Niebieski kocha was i chce żyć z wami po tym życiu. W imię Jezusa Chrystusa, amen.

Przypisy

  1. Notatki w posiadaniu autora, zob. także D. Melinda Ashton, „The Holy Ghost: Direction, Correction and Warning” (Konferencja Kobiet na Uniwersytecie Brighama Younga, 28 kwietnia 2016), strona internetowa: byutv.org.

  2. Lectures on Faith (1985), str. 38.

  3. Zob. „Rodzina: Proklamacja dla świata,” Liahona, maj 2017, str. 145; „Mother in Heaven”, Gospel Topics, strona internetowe: topics.lds.org.

  4. Apostoł Paweł powiedział, że znaliśmy Ojca tak dobrze, że nasze dusze chciały nazywać Go Abba, co znaczy „Tatuś”, i jest terminem zarezerwowanym dla ojców, którzy są nam nadzwyczaj bliscy (zob. List do Rzymian 8:15).

  5. Zob. Nauki i Przymierza 130:22.

  6. Zob. Nauki i Przymierza 132:19–20.

  7. Ew. Mateusza 5:48; zob. także II List Piotra 1:3–8.

  8. Te warunki obejmują zachowanie naszego pierwszego stanu (zob. Abraham 3:26) i później w życiu doczesnym rozwijanie wiary w Jezusa Chrystusa i Jego Zadośćuczynienie, pokutę, chrzest przez zanurzenie przez kogoś posiadającego upoważnienie kapłańskie nadane przez Boga, otrzymanie daru Ducha Świętego i wytrwanie do końca (zob. 3 Nefi 27:16–20).

  9. Prezydent Dallin H. Oaks nauczał: „Niektóre osoby, słuchające tego przesłania, prawdopodobnie mówią: ‘a co ze mną?’. Wiemy, że wielu godnych i wspaniałych świętych w dniach ostatnich nie ma doskonałych okazji i nie spełnia istotnych wymagań dla swojego rozwoju. Bycie samotnym, nie posiadanie dzieci, śmierć i rozwód niszczą ideały i oddalają wypełnienie obiecanych błogosławieństw […]. Ale te niepowodzenia są tylko tymczasowe. Pan obiecał, że w wieczności nie odmówi żadnego błogosławieństwa Swoim synom i córkom, którzy przestrzegają przykazań i są oddani swoim przymierzom, i mają pragnienie czynienia tego, co dobre” („The Great Plan of Happiness”, Ensign, listopad 1993, str. 75).

  10. Zob. Mosjasz 2:41.

  11. Zob. Alma 42:5; jest także nazywany planem odkupienia (zob. np. Jakub 6:8) i planem szczęścia (zob. Alma 42:8, 16).

  12. Zob. Ks. Joba 38:4–7

  13. Zob., na przykład, List do Hebrajczyków 5:8; 12:11; Eter 12:27. Przynajmniej na początku niektóre z wyzwań, jakim stawiamy czoła w doczesności, mogą się wydawać, dla naszego ograniczonego pojmowania, wykluczające nas z otrzymania niektórych z błogosławieństw, na które najbardziej liczymy. Pomimo tych, jak zdaje się sprzeczności, Bóg da nam obiecane błogosławieństwa, jeśli pozostaniemy wierni.

  14. Zob. Ew. Łukasza 1:31–35; Ew. Jana 1:14; 1 Nefi 11:18–21; Guide to the Scriptures, „Jesus Christ”, strona internetowa: scriptures.lds.org.

  15. Zob. Nauki i Przymierza 93:4–5, 16–17, 19–20.

  16. Zob. Mojżesz 7:32.

  17. Nauki i Przymierza 122:9.

  18. Zob. List do Rzymian 8:28.

  19. Zob. Ew. Mateusza 6:11.

  20. Zob. N. Eldon Tanner, „The Importance of Prayer”, Ensign, maj 1974, str. 50.

  21. Zob. Ew. Łukasza 11:10–13; List Jakuba 1:17.

  22. Zob. Ew. Łukasza 11:5–10; Joseph Smith Translation, Ew. Łukasza 11:5–6 (w: Ew. Łukasza 11:8, przypis a w anglojęzycznym wydaniu pism świętych ŚwDO); 3 Nefi 13:6.

  23. Zob. Ew. Mateusza 6:13.

  24. Zob. Mojżesz 7:31–40.

  25. Zob. List Jakuba 1:17.

  26. Zob. także Ew. Jana 15:1–2; Nauki i Przymierza 122:6–7.

  27. Zob. List do Hebrajczyków 12:5–11; Nauki i Przymierza 95:1.

  28. Mojżesz 7:35.

  29. Zob. Alma 37:12, 37.

  30. Zob. Ew. Jana 14:26; 2 Nefi 31:12.

  31. Zob. Ew. Jana 17:21–23, 26; Nauki i Przymierza 93:36.

  32. Zob. Nauki i Przymierza 76:53; 88:67–68.

  33. Zob. I List Piotra 4:6. Starszy Melvin J. Ballard, mówiąc o mężczyźnie, którego ochrzcił i który przystąpił do Kościoła, użył następujących słów: „Bóg mi objawił, że jego przodkowie w świecie duchów zaakceptowali ewangelię wiele lat temu i modlili się o kogoś ze swojej rodziny na ziemi, kto otworzyłby dla nich drzwi i ich modlitwy dotarły do Pana i poprowadził On misjonarzy do drzwi tego człowieka” (w: Melvin R. Ballard, Melvin J. Ballard Crusader for Righteousness [1966], str. 250).

  34. Zob. Mormon 7:5–6; zob. także Ew. Jana 5:21, 26; I List do Koryntian 6:14; 2 Nefi 9:11–12; Alma 40:2–3; 3 Nefi 27:14.

  35. Zob. Ew. Jana 5:22; Jakub 6:9; Alma 11:44; Helaman 14:15–18. Zadośćuczynienie Chrystusa przezwycięża wszystkie efekty Upadku Adama, włączając w to śmierć zarówno fizyczną, jak i duchową. One obie muszą zostać przezwyciężone, aby pozwolić nam powrócić do obecności naszego Ojca Niebieskiego. Ci, którzy odpokutują za swoje grzechy, będą przebywać w wieczności z Ojcem i Synem. Jednakże ci, którzy nie odpokutowali, będą cierpieć drugą śmierć, która zostanie na nich zesłana przez ich własne grzechy (zob. Helaman 14:15–18).

  36. 2 Nefi 2:8.

  37. Zob. Nauki i Przymierza 76:56; 88:28-29.

  38. Mosjasz 2:41.

  39. Zob. Objawienie 7:17.

  40. Zob. Mojżesz 7:30. Ojciec Niebieski nadal opiekuje się i zaspokaja potrzeby tych, którzy znajdują się w królestwie terrestrialnym poprzez posługę Jezusa Chrystusa i innych bytów celestialnych (zob. Nauki i Przymierza 76:77, 87), i tych z królestwa telestialnego poprzez posługę Ducha Świętego i aniołów (zob. Nauki i Przymierza 76:86, 88).

  41. Ew. Mateusza 7:35; zob. także Ks. Psalmów 90:2.

  42. Zob. Ks. Księga Psalmów 103:6–8; Ew. Łukasza 6:36; Mojżesz 7:30.

  43. Zob. I List Jana 4:16.

  44. Zob. Nauki i Przymierza 84:40.

  45. Zob. List Jakuba 1:17.

  46. Zob. IV Ks. Mojżeszowa 23:19.

  47. Zob. Dzieje Apostolskie 10:34–35.

  48. Zob. 1 Nefi 9:6; Nauki i Przymierza 130:7.

  49. Na stronie internetowej: Dictionary.com podano definicję inteligencji jako „zdolności do uczenia się, zastanawiania, rozumienia i podobnych form aktywności umysłowej; skłonności do pojmowania prawd, związków, faktów, znaczeń itp. oraz wiedzy”.

  50. Zob. Abraham 3:19. Jezus Chrystus jest zmartwychwstałą, udoskonaloną istotą i jest inteligentniejszy od nas wszystkich.

  51. Zob. Objawienie 21:22.

  52. Zob. Abraham 3:17.

  53. Zob. Mojżesz 1:39.

  54. Richard G. Scott, „Trust in the Lord”, Ensign, listopad 1995, str. 17.

  55. Richard G. Scott, „Trust in the Lord”, str. 17.

  56. Zob. Ew. Jana 5:22; Mojżesz 1:39. To Szatan i my sami się potępiamy (zob. Objawienie Jana 12:10; Alma 12:14).

  57. Zob. Ew. Jana 4:23; Nauki i Przymierza 18:40; 20:29.

  58. Zob. 3 Nefi 11:11; Nauki i Przymierza 93:11–19.

  59. Pokuta jest procesem, w którym zmieniamy swoją własną naturę, dzięki czemu stajemy się tacy jak Bóg. Powinniśmy więc ciągle pokutować, a nie tylko, kiedy „zrobimy coś złego”.

  60. Zob. Nauki i Przymierza 93:19–20.

  61. Lectures on Faith, str. 38; zob. także Moroni 7:48; 10:32–33; Nauki i Przymierza 76:56, 94–95; 84:33–38.

  62. Nauki i Przymierza 93:20; wyróżnienie dodane.

  63. Zob. Moroni 10:32–33; Nauki i Przymierza 76:69, 94–95.

  64. Dlaczego Bóg nie może albo nie chce wyjawić więcej na temat procesu stawania się podobnym do Niego? Prawdę mówiąc – nie wiem. Ale są przynajmniej dwa powody, które rozumiem. Po pierwsze, są pewne rzeczy, które są zwyczajnie niezrozumiałe w naszym ziemskim stanie (zob. Nauki i Przymierza 78:17). Może to być podobne do próby wyjaśnienia, czym jest Internet, komuś, kto żył w średniowieczu. Brakuje po prostu kontekstu i perspektywy. A po drugie, dary łaski często przychodzą do nas dokładnie dlatego, że musimy trudzić się i zmagać w wyniku niewiedzy.

  65. Poświęcenia, o które jesteśmy proszeni, mogą być istotne do osiągnięcia doskonałości (zob. Joseph Smith Translation, List do Hebrajczyków 11:40 [w List do Hebrajczyków 11:40, przypis a]).

  66. Zob. List do Rzymian 8:18.

  67. Nauki i Przymierza 78:17–18.