Czy jestem dzieckiem Boga?

Mojżesz dowiedział się o swoim boskim dziedzictwie, rozmawiając z Panem twarzą w twarz. Po tym doświadczeniu „zjawił się Szatan, kusząc go” w subtelny sposób z podłym zamiarem skrzywdzenia tożsamości Mojżesza następującymi słowami: „Mojżeszu, synu ludzki, oddaj mi cześć. I stało się, że Mojżesz spojrzał na Szatana i rzekł: Kim jesteś? Bo oto, jam jest synem Boga”.

Ta wielka wojna o boską tożsamość szaleje gwałtownie, ponieważ stale zwiększający się arsenał Szatana ma na celu zniszczenie naszej wiary i wiedzy o naszej relacji z Bogiem. Na szczęście od samego początku byliśmy błogosławieni jasnym wyobrażeniem i zrozumieniem naszej prawdziwej tożsamości: „Potem rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka na obraz nasz”, a Jego żyjący prorocy głoszą: „Każdy [człowiek] jest umiłowanym synem lub córką niebiańskich rodziców, i dlatego każdy posiada boską naturę i przeznaczenie”.

Posiadanie pewności co do wiedzy na temat tych prawd pomaga nam przezwyciężyć próby, kłopoty i wszelkiego rodzaju trudności. Na pytanie: „Jak możemy pomóc tym, którzy zmagają się z [osobistym wyzwaniem]?”, Apostoł Pana odparł: „Nauczajcie ich na temat ich tożsamości i celu”.

Te pełne mocy prawdy zmieniły życie mojej przyjaciółki, Jen, która spowodowała poważny wypadek samochodowy, kiedy była nastolatką. Poza ciężkimi obrażeniami fizycznymi odczuwała ból psychiczny spowodowany śmiercią drugiego kierowcy. „Ktoś stracił swoją mamę i to była moja wina”, powiedziała. Jen, która kilka dni wcześniej recytowała na stojąco słowa: „Jesteśmy córkami naszego Ojca Niebieskiego, który bardzo nas kocha”, teraz zastanawiała się: „Jak On może mnie kochać?”.

„Cierpienie fizyczne minęło”, powiedziała, „ale nie sądziłam, że kiedykolwiek wyleczę się z emocjonalnych i duchowych ran”.

Aby przetrwać, Jen ukryła głęboko swoje uczucia, stając się wycofaną i obojętną osobą. Po roku, kiedy wreszcie mogła rozmawiać na temat wypadku, natchniony doradca poprosił ją, by napisała następujące zdanie: „Jestem dzieckiem Boga” i powtarzała je 10 razy dziennie.

„Zapisanie tych słów było proste”, wspomina, „ale nie potrafiłam wypowiedzieć ich na głos […]. To sprawiło, że stały się realne, a ja nie wierzyłam, iż Bóg chciał, abym była Jego dzieckiem. Skulona w kłębek, płakałam”.

Po kilku miesiącach Jen była w stanie wykonywać to zadanie każdego dnia. „Wylałam całą swoją duszę w błaganiach do Boga”, powiedziała. „Wtedy zaczęłam wierzyć w te słowa”. Jej wiara umożliwiła Zbawicielowi naprawienie jej zranionej duszy. W Księdze Mormona odnalazła pocieszenie i odwagę, aby uwierzyć w Jego Zadośćuczynienie.

„Chrystus czuł mój ból, mój żal, moją winę”, podsumowała Jen. „Poczułam czystą miłość Boga i nigdy nie doświadczyłam czegoś tak potężnego! Wiedza, że jestem dzieckiem Boga, to najpotężniejsza wiedza, jaką posiadam!”.

Bracia i siostry, w jaki sposób każdy z nas może doświadczyć mocy płynącej ze zrozumienia naszej boskiej tożsamości? Zaczyna się to od dążenia do poznania Boga, naszego Ojca. Prezydent Russell M. Nelson świadczył: „Dzieje się coś niesamowitego, kiedy dziecko Boga chce dowiedzieć się więcej o Nim i Jego Ukochanym Synu”.

Uczenie się i naśladowanie Zbawiciela pomaga nam w poznawaniu Ojca. Jezus nauczał, że „[będąc] odbiciem […] istoty [Ojca]”, „nie może Syn sam od siebie nic czynić, tylko to, co widzi, że Ojciec czyni”. Każde słowo i czyn Chrystusa objawiają prawdziwą naturę Boga i relację, jaka nas z Nim łączy. Starszy Jeffrey R. Holland nauczał: „Z krwią wypływającą z każdego poru i z pełnym udręki krzykiem na ustach, Chrystus szukał Tego, którego zawsze poszukiwał — Swego Ojca. ‘Abba, Ojcze’, płakał”.

Tak samo, jak Jezus gorliwie szukał Swego Ojca w Getsemane, tak i w 1820 r. młody Józef Smith, przepełniony modlitwą, szukał Boga w Świętym Lesie. Po przeczytaniu słów: „A jeśli komu z was brak mądrości, niech prosi Boga”, Józef oddał się modlitwie.

„Ukląkłem i ofiarowałem Bogu pragnienia mego serca […]”, napisał później.

„Ujrzałem słup światła dokładnie nad głową […].

Ujrzałem dwie Postacie, których blask i chwała były nie do opisania, stojące nade mną w powietrzu. Jedna z nich przemówiła do mnie nazywając mnie po imieniu i rzekła wskazując na drugą postać: ‘[Józefie,] Oto Mój Umiłowany Syn. Słuchaj Go!”.

Kiedy podążamy za przykładami Zbawiciela i Proroka Józefa i gorliwie szukamy Boga, zrozumiemy w bardzo realny sposób, tak jak to miało miejsce w przypadku Jen, że nasz Ojciec zna nas z imienia, a my jesteśmy Jego dziećmi.

Zwracam się szczególnie do młodych matek, które często czują się przytłoczone, starając się wychowywać „[pokolenie odporne na grzech]” — nigdy nie lekceważcie swojej istotnej roli w Bożym planie. W stresujących chwilach — być może, kiedy gonicie za swoimi małymi dziećmi, a zapach spalenizny dochodzący z kuchni oznajmia, że pieczołowicie przygotowany obiad stanowi teraz ofiarą całopalną — wiedzcie, że Bóg uświęca wasze najtrudniejsze dni. „Nie bój się, bom Ja z tobą”, uspokaja nas Jego głos. Szanujemy was, gdy spełniacie nadzieję Siostry Joy D. Jones, która powiedziała: „Nasze dzieci zasługują na poznanie swojej boskiej tożsamości”.

Wzywam każdego z nas do poszukiwania Boga i Jego umiłowanego Syna. „W żadnym innym miejscu”, powiedział Prezydent Nelson, „prawdy te nie są nauczane w bardziej jasny i potężniejszy sposób niż w Księdze Mormona”. Otwórzcie tę księgę i poznajcie, że Bóg „czyni wszystko dla [naszego] dobra i szczęścia”, że jest „miłosierny i łaskawy, nieskory do gniewu, cierpliwy i pełen dobroci” i że „wszyscy są jednakowo [przez Niego] traktowani”. Kiedy czujecie się zranieni, zagubieni, przerażeni, zdenerwowani, smutni, głodni lub brak wam nadziei, gdy zmagacie się ze skrajnościami życia — otwórzcie Księgę Mormona, a poznacie, że „Bóg nigdy nas nie opuści. Nigdy tego nie uczynił i nie uczyni. Nie może tego uczynić. To nie leży w Jego naturze”.

Poznanie naszego Ojca zmienia wszystko, szczególnie nasze serca, gdy Jego łagodny Duch potwierdza naszą prawdziwą tożsamość i wielką wartość w Jego oczach. Bóg kroczy z nami ścieżką przymierza, kiedy szukamy Go poprzez błagalne modlitwy, badanie pism świętych i posłuszne starania.

Kocham Boga moich przodków, Pana Boga Wszechmogącego, który płacze, gdy cierpimy, z cierpliwością karci nas z powodu nieprawych czynów i raduje się, kiedy postanawiamy „[wyzbyć] się wszystkich [swoich] grzechów, by [Go] poznać”. Wychwalam Tego, który jest „ojcem sierot” i towarzyszem samotnych. Z wdzięcznością świadczę, że poznałem Boga, mojego Ojca, i składam świadectwo o doskonałości, cechach i „Jego charakterze, który przewyższa wszystko”.

Modlę się żarliwie o to, aby każdy z nas mógł prawdziwie zrozumieć i docenić swoje „boskie pochodzenie” jako dziecka Boga poprzez dążenie do poznania „jedynego prawdziwego Boga i Jezusa Chrystusa, którego [On posłał]”, w imię Jezusa Chrystusa, amen.