จงดูที่พระคริสต์

ไคลีย์ อายุสิบเจ็ดปี อยู่ในทีมเชียร์ลีดเดอร์จนกระทั่งเกิดอุบัติเหตุส่งผลให้ได้รับบาดเจ็บที่สมอง ช่วงเวลาที่ต้องพักฟื้นทําให้เธอไม่ได้ไปโรงเรียน เธอเริ่มรู้สึกเปล่าเปลี่ยวและโดดเดี่ยว เธอมีปัญหาทางอารมณ์และไม่รู้ว่าจะมองหาความช่วยเหลือจากที่ไหน เพื่อนคนหนึ่งแนะนําให้เธอไปฟังผู้สอนศาสนา พวกเขาสอนเธอเกี่ยวกับการชดใช้ของพระเยซูคริสต์ การเรียนรู้มากขึ้นเกี่ยวกับพระคริสต์ให้ความหวังแก่เธอ และเธอรู้สึกประหนึ่งว่าพระผู้เป็นเจ้าทรงเอื้อมมาหาเธอ

ไคลีย์บอกคุณแม่ว่า “หนูไม่เคยรู้สึกว่าพระผู้เป็นเจ้าทรงรักหนู แต่ตอนนี้หนูรู้ว่าพระองค์ทรงรักหนู”

มิเชลล์คุณแม่ของเธอแปลกใจเล็กน้อย เธอและบร็อค สามีของเธอออกจากศาสนจักรของพระเยซูคริสต์แห่งวิสุทธิชนยุคสุดท้ายเมื่อไคลีย์อายุเจ็ดขวบเพราะคําถาม ข้อสงสัย และข้อกังวลต่างๆ พวกเขาคิดว่าลูกสาวจะมีความสุขมากกว่าถ้าไม่มีการประชุมและพระบัญญัติทั้งหมด พวกเขาไม่เคยคิดว่าการเลือกของพวกเขาจะทําให้ไคลีย์ไม่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพระผู้เป็นเจ้า ขณะที่มิเชลล์และบร็อคเฝ้าดูว่าไคลีย์เปลี่ยนไปอย่างไร พวกเขาตระหนักว่าเป็นเวลานานแล้วที่พวกเขาเคยรู้สึกใกล้ชิดกับพระผู้เป็นเจ้า และพวกเขาอยากจะรู้สึกแบบนั้นอีกครั้ง

พวกเขาพบกับอธิการ และไม่นานครอบครัวรวมทั้งเบรเด็น น้องชายของไคลีย์ก็กลับมาโบสถ์ ความรู้สึกใกล้ชิดพระผู้เป็นเจ้าและการเชื่อมสัมพันธ์กับพระองค์อีกครั้ง—โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านการสวดอ้อนวอน—ฟื้นฟูศรัทธาของพวกเขา การกลับมาโบสถ์ไม่ได้ตอบคําถามหรือข้อกังวลทั้งหมดของพวกเขา แต่พวกเขาตระหนักว่าการมีความสัมพันธ์ส่วนตัวที่แน่นแฟ้นยิ่งขึ้นกับพระผู้เป็นเจ้าสําคัญกว่าความไม่เชื่อของพวกเขา

ทั้งหมดนี้เริ่มต้นเมื่อเพื่อนคนหนึ่ง—วัยรุ่นอย่างท่าน—เชื้อเชิญไคลีย์ให้ดูที่พระคริสต์ และเธอทำอย่างนั้น!

พระเยซูคริสต์ตรัสว่า “จงดูที่เราในความนึกคิดทุกอย่าง; อย่าสงสัย, อย่ากลัว” (หลักคําสอนและพันธสัญญา 6:36) นี่คือแรงบันดาลใจเบื้องหลังสาระสําคัญเยาวชนประจําปี 2025 ขอเราแบ่งปันว่าท่านจะเลือกวางใจแทนความสงสัยและศรัทธาแทนความกลัวได้อย่างไรขณะท่านดูที่พระคริสต์: