‘Ik ben het’

Velen in de loop van de geschiedenis [hebben] ons beeld van [Jezus Christus] en zijn getuigenis van wie Hij was afgezwakt en zelfs gebagatelliseerd. Zij hebben zijn deugdzaamheid gereduceerd tot louter preutsheid, zijn gerechtigheid tot louter woede, zijn barmhartigheid tot louter toegeeflijkheid. Wij mogen ons niet schuldig maken aan dergelijke vereenvoudigde versies van Hem, waarmee leringen die we ongemakkelijk vinden gemakshalve worden genegeerd. Die oversimplificatie is zelfs toegepast op zijn meest bepalende deugd: zijn liefde.

Jezus heeft tijdens zijn sterfelijke zending verklaard dat er twee grote geboden zijn. […] ‘De Heere, uw God, liefhebben [en] uw naaste liefhebben als uzelf.’ Als we de Heiland in deze twee cruciale, onlosmakelijk met elkaar verbonden regels trouw willen volgen, moeten we stevig vasthouden aan wat Hij daadwerkelijk heeft gezegd. En wat Hij daadwerkelijk heeft gezegd, is: ‘Als u Mij liefhebt, neem dan Mijn geboden in acht.’ Op diezelfde avond zei Hij dat we elkaar moeten liefhebben, ‘zoals Ik u liefgehad heb’. […]

Hoe had Jezus lief?

Ten eerste had Hij lief met heel zijn ‘hart, macht, verstand en kracht’, waardoor Hij in staat was om de diepste pijn te genezen en de hardste realiteit te verwoorden. […]

Het tweede kenmerk van Jezus’ goddelijke naastenliefde was zijn gehoorzaamheid aan elk woord dat uit Gods mond kwam, waarbij Hij zijn wil en gedrag altijd op die van zijn hemelse Vader afstemde. […]

Als we voor Hem staan en de wonden in zijn handen en voeten zien, gaan we begrijpen wat het voor Hem betekende om onze zonden op Zich te nemen en bekend te raken met verdriet, om volledig gehoorzaam te zijn aan de wil van zijn Vader – en dat alles uit reine liefde voor ons.