ใจผูกพันกัน

เนื้อหาคัดลอก

เอ็ลเดอร์แกรีย์ อี. สตีเวนสัน

แห่งโควรัมอัครสาวกสิบสอง

เมื่อมีผู้ถามว่า “ท่านอาจารย์ … พระบัญญัติข้อไหนสำคัญที่สุด?” พระผู้ช่วยให้รอดตรัสตอบว่า “จงรักองค์พระผู้เป็นเจ้าของท่านด้วยสุดใจของท่าน” ตามด้วย “จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง” [มัทธิว 22:36–39] พระดำรัสตอบของพระผู้ช่วยให้รอดสนับสนุนหน้าที่จากสวรรค์ของเรา ศาสดาพยากรณ์ยุคโบราณท่านหนึ่งบัญชาว่า “ไม่ควรมีการขัดแย้งต่อกัน, แต่ว่า [เรา] ควรตั้งตารอ … โดยมี ใจของพวก [เรา] ผูกพันกัน ไว้ในความเป็นหนึ่งเดียวและในความรักที่มีต่อกัน” [โมไซยาห์ 18:21, เน้นตัวเอน] …

ทีนี้สำหรับเยาวชนชายและเยาวชนหญิง เมื่อท่านเติบโตขึ้น การล้อเลียนคนอื่นอาจก่ออันตรายร้ายแรงมากขึ้นไปอีก ทั้งภาวะวิตกกังวล ภาวะซึมเศร้า และสิ่งที่ร้ายแรงกว่านี้มักมาคู่กับการกลั่นแกล้งรังแกกัน …

เห็นได้ชัดว่าปฏิปักษ์กำลังใช้สิ่งนี้ทำร้ายคนรุ่นท่าน ไม่มีที่ให้สิ่งนี้ในโลกไซเบอร์ ละแวกบ้าน โรงเรียน โควรัม หรือชั้นเรียนของท่าน ได้โปรดทำสุดความสามารถเพื่อให้สถานที่เหล่านี้มีเมตตากรุณาและปลอดภัยมากขึ้น …

… เมื่อท่านปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยใจเมตตากรุณา ห่วงใย และเห็นอกเห็นใจ แม้ทางดิจิทัล ข้าพเจ้าสัญญาว่าท่านจะได้ยกแขนที่อ่อนล้าและเยียวยารักษาใจ …

ขอให้เราทุกคนไม่ว่าอยู่ในวัยใด จงพากเพียรเป็นคนที่ดีที่สุด

ขณะท่านพากเพียรปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยความรัก ความเคารพ และใจเมตตากรุณา แต่ท่านจะยังต้องเจ็บปวดหรือได้รับผลทางลบจากการเลือกที่ไม่ดีของคนอื่นอย่างไม่ต้องสงสัย แล้วเราจะทำอย่างไร? เราจะทำตามพระดำรัสเตือนของพระเจ้าที่ว่า “จงรักศัตรูของท่าน … จงอธิษฐานเผื่อคนที่ทำร้ายท่าน” [ลูกา 6:27–28]

เมื่อความทุกข์ยากลำบากเกิดขึ้นกับเราจากวิกฤตการณ์ เรื่องร้าย แม้แต่การกระทำที่ใจร้าย เราสามารถเลือกที่จะหวังในพระคริสต์ได้ ความหวังนี้มาจากพระดำรัสเชิญและคำสัญญาที่ว่า “จงรื่นเริงเถิด, เพราะเราจะนำทางเจ้าไป” [หลักคำสอนและพันธสัญญา 78:18] และว่าพระองค์จะทรงอุทิศความทุกข์ของท่านให้เป็นพรของท่าน [ดู 2 นีไฟ 2:2]