สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ของ มีอา

คุณแม่กับคุณพ่ออ่านเรื่องวันอาทิตย์ใบลานในพระคัมภีร์ เมื่อพระเยซูคริสต์เสด็จไปเยรูซาเล็ม ผู้คนโบกกิ่งใบลานและร้องว่า “โฮซันนา!”

น้องสาวของหนูชื่อลูซีถือภาพพระเยซูทรงขี่ลา พวกเราที่เหลือโบกกิ่งไม้กระดาษ หนูรู้สึกมีความสุขเมื่อจินตนาการว่ากําลังต้อนรับพระเยซู

พระเยซูทรงกริ้วที่ผู้คนขายของในพระวิหาร จึงขับไล่พวกเขาออกไป เราเก็บขยะจากพุ่มไม้รอบๆ โบสถ์ หนูดีใจที่เราสามารถช่วยดูแลบ้านของพระผู้เป็นเจ้า!

คุณแม่อ่านเรื่องราวที่พระเยซูคริสต์ทรงเล่าให้ผู้คนฟัง เราฟังและใช้ดินเหนียวสร้างสิ่งต่างๆ จากเรื่องราวนั้น ลูซีสร้างแกะเพราะพระเยซูทรงเป็นพระเมษบาลผู้ประเสริฐ หนูทําตะเกียงน้ำมันเล็กๆ การทำเช่นนี้ช่วยหนูจดจําว่าต้องทําให้ใจหนูเปี่ยมด้วยศรัทธาเสมอ

คุณพ่อเล่าให้เราฟังว่ามารีย์ถวายน้ำมันพิเศษแด่พระเยซูคริสต์สําหรับพระบาทของพระองค์ กลิ่นของมันอบอวลไปทั่วบ้าน

เราไม่มีน้ำมันพิเศษนี้ แต่เราใช้อบเชยทําขนมแทน คุณแม่บอกว่าเมื่อเราได้กลิ่นอบเชยขณะกําลังอบขนม เราควรนึกถึงสิ่งที่เราสามารถถวายแด่พระเยซู

เราจุดเทียนและร้องเพลง เหมือนที่พระเยซูคริสต์และสานุศิษย์ของพระองค์ร้องเพลงที่พระกระยาหารมื้อสุดท้าย เรากินขนมปังพิต้าและดื่มน้ำองุ่น เพื่อระลึกถึงศีลระลึกครั้งแรก เรากินทับทิมเพื่อย้ำเตือนเราถึงพระโลหิตของพระเยซู และมะกอกสําหรับสวนเกทเสมนีด้วย

ขณะที่เรากิน เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องข้างนอก หนูรู้สึกปลอดภัยและขอบพระทัยที่รู้ว่าพระเยซูได้ทรงเผชิญกับพายุที่มืดมนที่สุดแล้ว

เราอ่านเกี่ยวกับการที่พระเยซูคริสต์สิ้นพระชนม์เพื่อเรา จากนั้นเราก็นำกระถางดอกไม้เปล่าไปในสวนและวางตะแคง เหมือนอุโมงค์ เราวางดินและก้อนหินรอบๆ แต่เปิดช่องตรงกลางไว้ คุณแม่ให้รูปที่เป็นตัวแทนพระวรกายของพระเยซูแก่เรา เรานําผ้าขาวห่อรูปด้วยความคารวะแล้ววางไว้ในกระถางดอกไม้

แม้จะเป็นเพียงกระถางดอกไม้ แต่หนูก็ยังรู้สึกเศร้าที่ต้องปิดช่องประตูด้วยก้อนหิน

คุณแม่บอกว่าหลังจากพระเยซูคริสต์สิ้นพระชนม์ พระองค์ทรงก่อตั้งงานเผยแผ่ศาสนาในโลกแห่งวิญญาณ วิธีนี้ทําให้คนที่ไม่เคยเรียนรู้พระกิตติคุณของพระองค์บนแผ่นดินโลกให้ยังมีโอกาสเรียนรู้ได้ ในพระวิหาร เราสามารถรับบัพติศมาแทนคนที่ไม่ได้รับบัพติศมาก่อนสิ้นชีวิต

หนูกับลูซียังไม่โตพอจะเข้าไปในพระวิหาร แต่เราช่วยกันตัดบัตรชื่อที่พิมพ์ออกมาได้ คุณแม่กับคุณพ่อผลัดกันทำพิธีในพระวิหารให้ผู้คนบนบัตรนั้นและเดินไปรอบบริเวณพระวิหารกับเรา แม้จากภายนอก พระวิหารทำให้รู้สึกเหมือนสวรรค์เล็กๆ

ในเช้าวันอีสเตอร์หินหน้ากระถางดอกไม้หายไปและผ้าคลุมก็ว่างเปล่า มีการ์ดใบหนึ่งเขียนว่า พระองค์ทรงฟื้น!

หนูรู้อยู่แล้วว่าพระเยซูคริสต์ทรงเป็นเหตุผลที่เราฉลองเทศกาลอีสเตอร์ แต่หลังจากเฉลิมฉลองสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ หนูรู้สึกว่ารู้จักพระองค์มากขึ้นอีกนิดด้วย