2025
เงินที่ตลาด
กรกฎาคม 2025


เงิน ที่ ตลาด

คราวนี้ฉันจะทำตามที่แม่ขอแน่นอน อนาเนคิด

เรื่องจริงจากกานา

เด็กชายถือเงินและดูสินค้าที่แผงขายของในตลาด

อนาเนยิ้มกว้างขณะเดินไปตามถนน กลิ่นปลาทอดและเสียงพูดคุยกันอย่างคึกคักของผู้คนเต็มตลาด เขากําลังเดินทางไปบ้านคุณลุง คุณแม่ให้เงินอนาเนเพื่อมอบให้คุณลุง

เขามองไปรอบๆ แผงขายผลิตผล อาหาร และสิ่งของอื่นๆ แล้วมีบางอย่างสะดุดตาเขา

มีแผงขายอาหารที่มีขนมที่เขาโปรดปรานสองอย่างคือทอฟฟี่และบิสกิต เขามองดูเงินที่แม่ให้มา หนึ่งร้อยเซดีนั้นเยอะมาก เขาคิด ขนมที่เขาชอบมากที่สุดราคาเพียง 10 เซดีเท่านั้น คุณลุงคงไม่สังเกตด้วยซ้ำหากเงินบางส่วนหายไป

อนาเนซื้อขนมนั้น เขาโยนทอฟฟี่เข้าปากและเดินต่อไปที่บ้านคุณลุง

คุณลุงกําลังยืนอยู่นอกบ้านขณะที่อนาเนเดินขึ้นมา

“อนาเนตัวน้อยนี่นา! มานี่ มา” คุณลุงกล่าว “มีอะไรให้ลุงช่วยไหม?”

“ผมเอาเงินจากแม่มาให้ครับ” อนาเนยื่นเงินให้เขา แล้วเอามือล้วงกลับไปในกระเป๋าอีกครั้ง คุณลุงจะสังเกตเห็นหรือไม่ว่าเงินบางส่วนหายไป? เขามองดูขณะคุณลุงนับเงิน

“ขอบคุณที่เอามาให้นะ” คุณลุงบอก

อนาเนดีใจที่คุณลุงไม่สังเกตเงินที่หายไป เขาลาคุณลุงและและเริ่มการเดินทางอันยาวนานกลับบ้าน ระหว่างทางเขากินทอฟฟี่และบิสกิตจนหมด

“เดินไปบ้านลุงเป็นยังไงบ้างจ๊ะ?” คุณแม่ถามเมื่ออนาเนกลับถึงบ้าน

เขายักไหล่ “ก็ดีครับ”

“ขอบคุณที่นำเงินไปให้ลุงแทนแม่นะ” คุณแม่กล่าว

อนาเนก้มหน้ามองไปที่พื้น เขาเริ่มรู้สึกผิด จะเกิดอะไรขึ้นถ้าคุณพ่อคุณแม่รู้ว่าเขาใช้เงินบางส่วนไป? เขาไม่อยากสูญเสียความไว้วางใจจากคุณพ่อคุณแม่

เช้าวันรุ่งขึ้น คุณแม่ขอให้อนาเนไปซื้อของที่ร้านใกล้ๆ “กลับบ้านทันทีหลังจากซื้อของที่ร้านเสร็จแล้ว โอเคไหมจ๊ะ?”

“โอเคครับ” อนาเนเดินผ่านตลาด แต่ไม่ได้แวะซื้ออะไรเลย เขาขมวดคิ้วและคิด คราวนี้ฉันจะทำตามที่แม่บอกแน่นอน

ทันทีที่เขาซื้อของเสร็จแล้ว เขากลับบ้านทันที เขาคืนเงินที่เหลือทั้งหมดให้คุณแม่

วันอาทิตย์นั้น อนาเนไปชั้นเรียนปฐมวัย “อรุณสวัสดิ์!” คุณครูพูด “วันนี้เราจะเรียนเรื่องการเชื่อฟัง เป็นสิ่งสําคัญสําหรับเราที่จะฟังคุณพ่อคุณแม่ของเราและตัดสินใจเลือกให้ดี”

อนาเนนึกถึงเงินที่ใช้ไปกับทอฟฟี่และบิสกิต เขารู้สึกท้องไส้หล่นวูบ และรู้ว่าเลือกผิดไปแล้ว

หลังเลิกโบสถ์ อนาเนต้องการคุยกับคุณพ่อคุณแม่ หัวใจเขาเต้นแรง

“คุณแม่ คุณพ่อครับ? จำเงินที่คุณแม่ให้ผมเอาไปให้ลุงได้ไหมครับ?” อนาเนถาม “คือว่า ผมใช้เงินบางส่วนซื้อขนม” เขาก้มหน้ามองไปที่พื้น “ผมขอโทษครับ”

“ขอบคุณที่หนูซื่อสัตย์” คุณพ่อกล่าว “พ่อภูมิใจในตัวลูกนะ”

อนาเนยิ้ม เขามีความสุขมากที่ได้พูดความจริง และรู้สึกดีในใจหลังจากบอกคุณพ่อคุณแม่ เขากําลังเลือกสิ่งที่ดีกว่าแล้ว

หน้า PDF

ภาพประกอบโดย อเล็กซานดาร์ โซโลติก