Pomysł na cień
„A może posadzimy drzewa?”, spytała Cristal.
Prawdziwa historia z Argentyny.
„Czy możemy pójść na plac?”, zapytała Ivana jego siostra, Cristal.
Ivan wyjrzał na zewnątrz. „Chciałbym”, powiedział. „Ale może powinniśmy poczekać, aż zajdzie słońce. Jest naprawdę gorąco!”.
Placem był duży trawiasty teren w pobliżu ich domu. Uwielbiali się tam bawić z przyjaciółmi w berka lub chowanego. Ale nie było tam cienia, w którym mogliby odpocząć od upału. A tego lata był to duży problem.
Cristal milczała przez chwilę. Potem powiedziała: „A może posadzimy drzewa? W ten sposób na placu byłby cień. Moglibyśmy wtedy bawić się nawet wtedy, gdy jest gorąco!”.
Ivan się uśmiechnął. „Podoba mi się ten pomysł!”.
Ivan i Cristal opowiedzieli tacie o swoim planie. „Poproszę miasto o pozwolenie”, powiedział.
Kilka tygodni później otrzymali potrzebne pozwolenie. Byli gotowi do rozpoczęcia pracy! Tata zabrał Ivana i Cristal do wielkiego drzewa, które rosło za ich domem. Pod drzewem rosło kilka małych drzewek.
„Kiedy wielkie drzewo kwitnie, zrzuca na ziemię nasiona”, wyjaśniał tata. „Z nich wyrastają małe drzewka. Są jak maleńkie cuda natury!”.
Tata pokazał im, jak ostrożnie wykopywać drzewka. Ivan i Cristal delikatnie posadzili je w doniczkach.
Potem, pewnego sobotniego popołudnia, gdy słońce schowało się za chmurami, Ivan i Cristal załadowali drzewka na wózek. Powoli pchali go na plac. Młodsi bracia i siostry pomagali nieść wiaderka z wodą. Mama i tata trzymali szpadle.
Wspólnie wybrali miejsce dla każdego drzewa. Troskliwie wykopali doły i zasadzili każde drzewo. Mama pokazała im, jak wykopać rowki wokół drzew, aby je podlewać. „Drzewa potrzebują światła słonecznego, wody i wielu składników odżywczych, aby rosnąć zdrowo”, powiedziała. „Zupełnie jak dzieci!”.
Ivan pomyślał o drzewie, które rosło za ich domem, i wyobraził sobie, jak te drzewa będą wyglądały pewnego dnia. „Jesteście w stanie to sobie wyobrazić?”, powiedział. „Pewnego dnia te drzewa będą wyższe od nas!”.
Wiosną drzewka będą olśniewały wszystkich pięknymi, jasnoróżowymi kwiatami. Latem ich cień będzie słał się nad placem. A jesienią ich liście pokryją ziemię żółtym dywanem.
Każdego dnia Ivan i Cristal odwiedzali plac, aby sprawdzać drzewa. Upewniali się, że każde z nich ma dość wody. I za każdym razem, gdy drzewa wypuszczały nowy liść lub gałąź, czuli się bardzo dumni. Ich ciężka praca się opłaciła!
Ivan czuł się szczęśliwy, myśląc o tych wszystkich ludziach, którzy kiedyś będą korzystać z cienia na placu. Pomógł uczynić ziemię piękniejszym miejscem dla wszystkich dzieci Ojca Niebieskiego.
Ilustracje — Colleen McKeown