Wyjątkowa konferencja

„Amina, to moje!”, krzyknęła Indira. Zabrała lalkę swojej młodszej siostrze.

„Dziewczynki, wychodzę”, zawołała mama. „Zachowujcie się grzecznie przy tacie”.

Indira podniosła wzrok: „Dokąd idziesz?”.

„Na rynek. Kupię jedzenie, żeby jutro ugotować coś wyjątkowego”. Mama pomachała im na pożegnanie.

Wyjątkowy posiłek? Ale dlaczego? Indira poszła poszukać taty. „Co takiego wyjątkowego jest jutro?”, zapytała.

Tata uśmiechnął się. „Jutro będziemy oglądać konferencję generalną! Jest to wyjątkowe wydarzenie, ponieważ możemy usłyszeć przemówienie proroka i innych przywódców Kościoła. Powiedzą nam to, co Ojciec Niebieski chce, abyśmy usłyszeli”.

Kiedy mama wróciła do domu, schowała jedzenie. Tata zamiótł podłogę.

„Indira, czy możesz pomóc Aminie przygotować ubrania na jutro?”, poprosiła mama.

Indira zmarszczyła brwi: „Dlaczego mam jej pomagać?”.

„Zrób to, o co proszę”, powiedziała mama.

Indira jęknęła. Powłóczyła nogami i poszła pomóc Aminie.

Następnego ranka Indirę obudził smakowity zapach. Wyskoczyła z łóżka i pobiegła do kuchni. Mama przygotowała rendang z wołowiny i satay na późniejszy obiad! To przepyszne danie.

Wkrótce rozpoczęła się konferencja generalna. Indira usiadła z rodziną i oglądała ją w telewizji. Posłuchała śpiewu chóru. Wysłuchała też przemówień o świątyniach, pismach świętych i Jezusie Chrystusie.

Ostatnim mówcą był prorok, Prezydent Russell M. Nelson. Mówił o tym, jak Kościół pomaga ludziom na całym świecie.

„Naszą największą radością jest nieść pomoc naszym braciom i siostrom”, powiedział.

Indira zastanowiła się nad tym. Czy pomaganie bliźnim sprawiało, że była szczęśliwa? Słuchała dalej. Prezydent Nelson powiedział, że życie według drugiego największego przykazania może pomóc nam upodobnić się do Jezusa Chrystusa.

Kiedy było już po wszystkim, zjedli obiad, który przygotowała mama. Indira wciąż myślała o przemówieniu proroka.

„Jakie jest drugie największe przykazanie?”, zapytała.

„Kochaj bliźniego swego jak siebie samego”, powiedział tata.

Indira pomyślała o ludziach na całym świecie, którym Kościół pomógł. „Jak mogę pomóc, jeśli moi bliźni mieszkają daleko?”

„Twoimi bliźnimi są wszyscy wokół ciebie”, powiedziała mama. „Na przykład członkowie twojej rodziny”.

Indira spuściła wzrok. Czasami nie była zbyt miła dla swojej rodziny.

Ale może pomaganie bliźnim sprawi, że będzie szczęśliwa — tak jak powiedział Prezydent Nelson. Był to jeden ze sposobów, w jaki może naśladować Jezusa. Chciała spróbować!

Przez resztę tygodnia Indira starała się być wyjątkowo miła dla swojej rodziny. Bawiła się z Aminą. Dzieliła się swoimi zabawkami Robiła bez narzekania to, o co poprosili ją mama i tata. Kiedy Indira pomagała członkom swojej rodziny, byli szczęśliwi. I to ją też uszczęśliwiało.

Prorok miał rację. Pomaganie innym osobom przynosiło jej radość!

Ilustracje — Judi Abbot