Dlaczego jesteśmy tu na ziemi i co się dzieje po śmierci

Bóg, nasz kochający Ojciec Niebieski, pragnie, abyśmy czuli szczęście i radość. Stworzył dla nas plan, abyśmy przyszli na ziemię, wzrastali i powrócili, aby żyć z Nim na zawsze. Jego plan nadaje sens i kontekst naszemu życiu oraz odpowiada na ważne pytania: „Skąd pochodzę?”, „Dlaczego tu jestem?” i „Co się stanie po mojej śmierci?”.

Twoja historia zaczyna się, zanim się urodziłeś. W niebie istniałeś jako duch, z Bogiem i resztą Jego duchowych dzieci. Wszyscy jesteśmy członkami Jego rodziny i w życiu przedziemskim dokonaliśmy wyboru, że postąpimy zgodnie z planem Boga. Oznaczało to przyjście na ziemię, abyśmy mogli zrobić kolejny krok na ścieżce naszego rozwoju.

Stworzenie

Pod kierownictwem Boga Jezus Chrystus stworzył ziemię i wszystko, co żyje. Adam i Ewa byli pierwszymi duchowymi dziećmi Boga, które przyszły na ziemię. Bóg stworzył ich ciała na Swój obraz i umieścił ich w Ogrodzie Eden.

Upadek Adama i Ewy

Gdy Adam i Ewa przebywali w ogrodzie, Bóg przykazał im, aby nie jedli owocu z drzewa poznania dobra i zła.

Gdyby byli posłuszni temu przykazaniu, mogliby pozostać w ogrodzie, ale nie mogliby czynić postępów poprzez uczenie się na podstawie przeciwieństw i wyzwań życia doczesnego. Nie mogliby zaznawać radości, ponieważ nie doświadczaliby smutku i bólu.

Szatan kusił Adama i Ewę, aby zjedli zakazany owoc. Ewa zdecydowała się zjeść owoc i dała go Adamowi. On także zdecydował, że go zje. Z powodu tego wyboru zostali wypędzani z ogrodu i oddzieleni od Bożej obecności. To wydarzenie nazywa się Upadkiem.

Upadek był krokiem naprzód dla ludzkości i wielkim błogosławieństwem dla nas wszystkich. Umożliwił nam narodziny na ziemi i czynienie postępów w planie Ojca Niebieskiego.

Upadek był krokiem naprzód dla ludzkości i błogosławieństwem dla nas wszystkich. Błogosławieństwa Upadku:

• Adam i Ewa stali się śmiertelni.
• Doświadczyli i mogli korzystać ze swojej wolnej woli, aby wybierać między dobrem a złem.
• Dzięki temu, że Adam i Ewa stawiali czoła przeciwieństwom, mogli się uczyć i czynić postępy.
• Doświadczali smutku, mogli więc także doświadczać radości.
• Upadek umożliwił nam narodziny na ziemi i czynienie postępów w planie Ojca Niebieskiego.

Z powodu Upadku zostaliśmy pobłogosławieni fizycznymi ciałami, prawem wyboru między dobrem a złem oraz możliwością uzyskania życia wiecznego. Nic z tego nie byłoby możliwe, gdyby Adam i Ewa pozostali w ogrodzie.

Adam i Ewa wyrazili swoją wdzięczność za błogosławieństwa, które nastąpiły w wyniku Upadku:

„Błogosławił Adam Boga i został napełniony [Duchem Świętym], i zaczął prorokować o wszystkich rodzinach na ziemi tymi słowy: Błogosławione niech będzie imię Boga, bo przez moje wykroczenie otwarły się moje oczy, i w tym życiu doznam radości, i znowu w ciele ujrzę Boga.

A Ewa, jego żona, słyszała wszystko i cieszyła się, i rzekła: Gdyby nie nasze wykroczenie, nigdy nie mielibyśmy potomstwa ani nie poznalibyśmy dobra i zła, i radości odkupienia, i życia wiecznego, które Bóg daje wszystkim posłusznym”.

Nasze życie na ziemi jest niezbędnym elementem pięknego planu Boga dla każdego z nas. Doświadczenia, które tutaj mamy, pomagają nam uczyć się, wzrastać i przygotować się do powrotu do naszego Ojca w Niebie.

Zadośćuczynienie Jezusa Chrystusa jest w centrum Bożego planu szczęścia.

• Z powodu Upadku Adama i Ewy wszyscy podlegamy grzechowi i śmierci.
• Bóg nas kocha, dlatego posłał na ziemię Swojego Syna, Jezusa Chrystusa, aby On odkupił nas od grzechu i śmierci.
• Za sprawą zadość czyniącej ofiary Jezusa możemy uzyskać wybaczenie i zostać oczyszczeni z naszych grzechów, a nasze serca mogą ulec przemianie. Dzięki temu możemy powrócić do obecności Boga i dostąpić trwałej radości.

Jezus Chrystus oferuje pocieszenie, nadzieję i uzdrowienie. Jego zadość czyniąca ofiara jest najwyższym wyrazem Jego miłości. Wszystko to, co jest w tym życiu niesprawiedliwe, może stać się prawe dzięki Zadośćuczynieniu Jezusa Chrystusa.

Tak jak żyliśmy, zanim przyszliśmy na ziemię, będziemy żyć także po śmierci. Wiedza o tym może przynieść pocieszenie i spokój, kiedy my lub nasi bliscy staniemy w obliczu śmierci. Choć opłakujemy tych, których straciliśmy, za sprawą Jezusa Chrystusa jest nadzieja — śmierć nie jest końcem (zob. Ew. Jana 11:25–26).

Świat duchów

Kiedy umieramy, duch oddziela się od ciała. Chociaż nasze ciało umiera, nasz duch — kwintesencja tego, kim jesteśmy — żyje nadal. Nasz duch udaje się do świata duchów, który stanowi okres oczekiwania na naukę i przygotowanie do otrzymania daru zmartwychwstania.

Zmartwychwstanie

Zmartwychwstanie jest ponownym połączeniem naszego ciała i ducha oraz jest kolejnym krokiem do naszego wiecznego wzrostu.

Kiedy zmartwychwstaniemy, każdy z nas będzie miał udoskonalone ciało fizyczne, wolne od bólu i chorób. Będziemy nieśmiertelni, będziemy żyć wiecznie.

Za sprawą Zadośćuczynienia i Zmartwychwstania Zbawiciela każda osoba, która kiedykolwiek żyła, zmartwychwstanie (Ks. Almy 11:42–44).

Zbawienie jest możliwe za sprawą Jezusa Chrystusa

Ponieważ wszyscy zmartwychwstaniemy, wszyscy zostaniemy zbawieni — czyli uzyskamy zbawienie — od śmierci fizycznej. Jednak ani Zmartwychwstanie, ani zbawienie od naszych grzechów nie byłyby możliwe bez Jezusa Chrystusa.

On cierpiał za nasze grzechy, abyśmy mogli być oczyszczeni, kiedy modlimy się o wybaczenie i próbujemy się zmienić. On także umarł na krzyżu i powstał z martwych. Za sprawą Jezusa śmierć nie oznacza końca.

Sąd i wieczna chwała

W momencie zmartwychwstania każdy z nas będzie indywidualnie sądzony przez Jezusa, naszego Zbawiciela. Sąd ostateczny odbędzie się na podstawie naszych pragnień, czynów i wyborów.

Tylko Bóg i Jezus doskonale znają nasze serca i okoliczności naszego życia, więc tylko Oni mogą nas doskonale osądzić. Będzie to sąd miłości, miłosierdzia, sprawiedliwości i odpowiedzialności (zob. III Nefi 27:14–15).

Ostatecznym celem Boga jest pomóc wszystkim Jego dzieciom w powrocie do życia z Nim w królestwie celestialnym.

Plan Boga dla nas umożliwia życie wieczne z Nim i naszymi rodzinami. Postępowanie zgodnie z Bożym planem szczęścia obejmuje:

• Wiarę w Jezusa Chrystusa.
• Odpokutowanie za nasze grzechy.
• Przyjęcie chrztu w Jego imię.
• Przyjęcie daru Ducha Świętego.
• Przestrzeganie przykazań Boga.
• Pokutowanie, kiedy upadamy.