දේවමාළිගා සේවය හරහා දේවසේවය සිදුකිරීම

මෑතකදී ආපසු පැමිණි ධර්මදූතයෙකු වූ, මෙග්, කෝනා හවායි දේවමාළිගාවෙහි දොරටු දෙසට ඇවිද යමින් සිටියදී තරුණියක් පිටත බංකුවක වාඩිවී සිටිනු දුටුවාය. ඇය තරුණියට කතා කළයුතු යැයි මෙග්ට හැඟුණි, නමුත් ඇයට කුමක් කිව කිවයුතුදැයි විශ්වාසයක් නොවීය. එබැවින් ඇය තරුණියගේ වළලුකර තිබූ පච්චයක තේරුම ගැන විමසුවාය. එය සංවාදයක් ආරම්භ කළ අතර, ලානි නම් වූ එම තරුණියට ඇගේ කථාව බෙදාගැනීමට අවස්ථාව ලබාදුන්නාය.

සභාවට නැවත පූර්ණ සහභාගීත්වයක් ලබාගැනීම සඳහා වූ ඇගේ අරගලය, ඇයට උදව් කළ යහපත් සාමාජිකයන් සහ කවදා හෝ ඇගේ ළදරු දියණිය සමග මරණින් මතු සදාකාලික එක්වීමේ බලාපොරොත්තුව ගැන ලානි මෙග්ට පැවසුවාය.

ඇය සමග දේවමාළිගා විවේක කාමරයේ වාඩිවී සිටින ලෙස මෙග් ලානිට ආරාධනා කළාය. ඔවුන්ට තවදුරටත් දේවමාළිගාවට යාමට නොහැකිවනු ඇත, නමුත් ඔවුන්ට එළිපත්ත තරණය කිරීමට හැකිවනු ඇත. ලානි ඊට එකඟ වූ අතර, ඔවුන් ප්‍රධාන දොරටු හරහා එක්ව ගමන් කළේය. දේවමාළිගා සේවකයෙක් ගැළවුම්කරුවාණන්ගේ සිතුවමක් යට බංකුවකට ඔවුන්ට මගපෙන්වීය.

ඔවුන් එකට වාඩිවී සිටින විට, ලානි රහසින්, “මට අද සැබවින්ම දේවමාළිගාවට එන්න ඕන වුණා, නමුත් මම භය වුණා” යැයි පැවසීය. මෙග් ආත්මයාණන් අනුගමනය කළ නිසා, ඇය ලානිගේ නිහඬ යාච්ඤාවට පිළිතුරු දීමට උදව් කළාය.

නිර්දේශිත දේවමාළිගාවක් ඇති සාමාජිකයින්ට පවා, දේවමාළිගාවට පැමිණීම අභියෝගයක් විය හැකිය. සමහරුන්ට බොහෝ දුර ගමන්කිරීමට අවශ්‍ය විය හැකිය. තවත් සමහරුන්ට රැකවරණය අවශ්‍ය කුඩා දරුවන් හෝ වයස්ගත පවුලේ සාමාජිකයන් සිටිය හැකිය. සෑම කෙනෙකුටම හැකිතාක් දේවමාළිගා සේවය ලබාදීම සඳහා අපට එකට වැඩ කළ හැකිය.

රෝගාතුර වූ තම ස්වාමිපුරුෂයා සහ දරුවන් සිව්දෙනා රැකබලාගැනීමෙන් ලියෝලා චැන්ඩ්ලර් අධෛර්යයට පත්විය. එබැවින් සෑම අඟහරුවාදාවකම අසල පිහිටි දේවමාළිගාවකට යාමට කාලය වෙන්කිරීමට ඇය තීරණය කළාය. එය ඇගේ ජීවිතයේ සාමයේ සහ බලයේ ප්‍රභවයක් බවට පත්විය.

දිනක් ඇගේ කොට්ඨාශයේ සිටි වැඩිහිටි සහෝදරියන් කිහිපදෙනෙකුට දේවමාළිගාවට පැමිණීමට දැඩි ආශාවක් ඇති බව ඇයට දැනගන්නට ලැබුණ අතර ඔවුන්ට ප්‍රවාහන පහසුකම් නොතිබුණි. ලියෝලා ඔවුන්ව කැඳවාගෙන යාමට ඉදිරිපත් විය. ඊළඟ වසර 40 තුළ, ඇය තනිවම දේවමාළිගාවට ගියේ කලාතුරකිනි.²

ලියෝලාට ආශිර්වාද ලැබුණු අතර, ඇය සමග දේවමාළිගාවට රැගෙන යාමට ඉදිරිපත්වූ විට ඇය අන් අයට ආශිර්වාද කළාය.

ශ්‍රී ලංකාවේ, කොළඹ, චන්ද්‍රදාස් “රොෂාන්” සහ ෂෙරොන් ඇන්ටනි දේවමාළිගාවෙහිදී මරණින් මතු සදාකාලික එක් වීමට තීරණය කළහ. ඔවුන්ගේ මිතුරන් වන ඈන් සහ ඇන්ටන් කුමාරසාමි ඔවුන් ගැන බෙහෙවින් සතුටු වූහ. නමුත් මැනිලා පිලිපීන දේවමාළිගාවට යාම පහසු හෝ ලාභදායී නොවන බව ඔවුන් දැනසිටියහ.

රොෂාන් සහ ෂෙරොන් ඔවුන්ගේ මුදල් ඉතිරි කර ඔවුන්ට දැරිය හැකි ගුවන් ගමනක් ලබාගැනීම සඳහා මාස කිහිපයකට පෙර ගුවන් ගමන් වෙන්කරවා ගත්තේය. අවසානයේදී, දිනය ළඟාවිය. කෙසේවෙතත්, ඔවුන් මැලේසියාවේ රැඳී සිටියදී, පිලිපීනයට යාමට ඔවුන්ට වීසා බලපත්‍රයක් හෝ වෙනත් ගුවන් සමාගමක් සමග පියාසර කිරීමට අවශ්‍ය බව ඔවුන් දැනගත්තේය. වීසා බලපත්‍රයක් ලබාගැනීමට නොහැකි වූ අතර, ඔවුන්ට වෙනත් ගුවන් සමාගමකින් ප්‍රවේශ පත්‍ර මිලදී ගැනීම දැරිය නොහැක්කක් විය. නමුත් සදාකාලික එක්වීමෙන් තොරව ආපසු නිවස බලා යාමේ අදහස ඔවුන්ට දරාගත නොහැකි විය.

වෙන කුමක් කළ හැකිදැයි විශ්වාසයක් නොමැතිව, රොෂාන් ඇන්ටන්ව ඇමතීය. ඇන්ටන්ට සහ ඈන්ට දැඩි ලෙස උදව් කිරීමට අවශ්‍ය විය. දේවමාළිගාවෙහිදී සදාකාලිකව එක්ව සිටි ශ්‍රී ලංකාවේ යුවල කිහිපදෙනාගෙන් එක් අයෙකු වූ ඔවුන් එය මොනතරම් ආශිර්වාදයක්දැයි දැනසිටියෝය. නමුත් ඔවුන් මෑතකදී ඔවුන්ගේ ඉතුරුම් අවශ්‍යතා ඇති පවුලේ සාමාජිකයෙකුට උපකාර කිරීම සඳහා භාවිත කර තිබූ අතර, රොෂාන්ට සහ ෂෙරොන්ට නව ගුවන් ගමනක් සඳහා ප්‍රවේශ පත්‍ර මිලදී ගැනීමට උදව් කිරීමට ඔවුන් සතුව ප්‍රමාණවත් මුදලක් නොතිබුණි.

තම ස්වාමිපුරුෂයා මිය ගියහොත් මනාලියට යම් මුදලක් ඉතුරුව පවතින ලෙස මනාලයා විසින් මනාලිය සඳහා රන් මාලයක් මිලට ගෙනදීම ශ්‍රී ලංකාවේ සිරිතකි. නව ටිකට්පත් මිලදී ගැනීම සඳහා ඈන් ඇගේ රන් මාලය විකිණීමට තීරණය කළාය. ඇයගේ ත්‍යාගශීලීභාවය නිසා රොෂාන් සහ ෂෙරොන්ට මැනිලා දේවමාළිගාවට යාමට අවස්ථාව ලැබුණි.

“දේවමාළිගාවෙහිදී සදාකාලික එක්වීමේ වටිනාකම මම දනිමි,” ඈන් පැවසුවා ය. “මම දැනගෙන හිටියා ෂෙරොන් සහ රොෂාන් ශාඛාවට විශාල ශක්තියක් වේවි කියලා. මම ඔවුන්ට මෙම අවස්ථාව මගහැරී යනවාට කැමති වූයේ නැහැ.”³