Helmuth Hübener

Almanya’nın Hamburg kentinde Kilise üyesi olan Helmuth Günther Hübener (1925-42), Berlin’de Özel Halk Mahkemesi’nin (Volksgerichtshof) emriyle idam edilerek Nazizme karşı Alman direnişinin en genç ismi oldu. Hübener, 1941 yılının başlarından itibaren, kendi siyasi yorumlarını ve Müttefik radyo yayınlarının metinlerini içeren bir dizi Nazi karşıtı broşür hazırladı. Diğer gençlerin de yardımıyla Hamburg’un dört bir yanında broşürler dağıttı. Şubat 1942’de Mahkeme, Hübener’i “vatana ihanet amacıyla komplo kurmak ve düşmanı haince desteklemekten” suçlu buldu ve idamına karar verdi; mahkeme ayrıca arkadaşları Rudolf Wobbe ve Karl-Heinz Schnibbe ve iş arkadaşı Gerhard Düwer’i “yabancı bir radyo istasyonunu dinlemek ve yabancı radyo haberlerini yaymaktan” mahkum etti. Hübener sekiz ay sonra 17 yaşında idam edildi. Wobbe, Schnibbe ve Düwer, Alman esir kamplarında ağır çalışma cezasına çarptırıldılar.

Hübener 1925 yılında Hamburg’da doğdu. Bekar annesi Emma Guddat Kunkel, Helmuth ve iki üvey ağabeyi Hans ve Gerhard’ı geçindirebilmek için çalışıyordu. Sonuç olarak Helmuth ve kardeşleri gençliklerinin büyük bir kısmını yakınlarda yaşayan büyük anneleri Wilhemine Sudrow ile geçirdiler. Emma 1939’da inşaat işçisi ve Nazi Partisi üyesi Hugo Hübener ile evlendi ve o da daha sonra Helmuth’u evlat edindi.

Komşuları gibi, birçok Alman Son Zaman Azizi de Nazi Partisi’nin yenilenen ekonomik istikrar ve artan ulusal gurur vaatlerine başlangıçta umutla bakıyorlardı. Bazı Kilise üyeleri partiye katılırlarken, diğerleri aktif olarak rejime karşı çıkıyorlardı. Bazıları ise tarafsız kaldılar. Helmuth Hübener bu parti katılımı yelpazesine ilk elden tanık olmuştur. Onun dal başkanı Arthur Zander, dal üyelerini partinin radyo yayınlarını dinlemeye zorlamak isteyen, hükümet karşıtı faaliyetler nedeniyle üyeleri ihbar etmekle tehdit eden ve 1938’de kilise binasının kapısına Yahudilerin hoş karşılanmadığını bildiren bir tabela asan bir Nazi Partisi üyesiydi. Bir avuç üye Kilise toplantılarında Nazi askeri ve sivil hizmet üniformalarını giyiyorlardı. Öte yandan, Hamburg bölge başkanı Otto Berndt, kürsüden hükümet politikasına karşı vaaz verdi. Radyo yayınları fikrine direnmesine rağmen, özel olarak üye direnişini teşvik etti ve Rab’be dönen Yahudilere sık sık hizmet etti. Hübener başlangıçta yerel Jungvolk’a (Naziler tarafından çocuklar için organize edilen grup) ve Hitler Gençliğine katılmış olsa da, partinin ideolojisini reddetmeye başladı.

1941 baharında Hübener, erkek kardeşi Gerhard’a ait bir kısa dalga radyo buldu ve bunu Nazi yasalarına göre suç olan İngiliz Yayın Kurumu’nun (BBC) gece haber yayınlarını dinlemek için kullandı. Kiliseden iki arkadaşı Karl-Heinz Schnibbe ve Rudolf (Rudi) Wobbe de zaman zaman ona katılıyorlardı. Hübener kısa süre sonra, kendi yorumlarının yanı sıra yayınlardan bilgiler aktaran Nazi karşıtı broşürler yayınlamaya başladı. Hübener, karbon kağıdı ve kilise dalından ödünç aldığı bir çift daktiloyu kullanarak bu broşürlerin kopyalarını çıkardı ve bunları Schnibbe ve Wobbe ile birlikte Nazi Partisi ilan panolarına yapıştırdılar, işlek caddelere bıraktılar ve posta kutularına attılar. Hübener, diğer genç tanıdıklarını yardım etmeleri için işe almaya çalıştı ancak başarılı olamadı. Hübener sekiz ay boyunca parti söylemine meydan okuyan ve savaşla ilgili resmi açıklamalara itiraz eden bir dizi broşür hazırladı. Ayrıca doğrudan parti yetkililerini hedef aldı. Hübener bir broşürde Führer “başlattığı suçu bitirmek için sizi binlerce kişi halinde ateşin içine gönderecek” diye yazıyordu. “Binlerce kadınınız ve çocuğunuz dul ve yetim kalacak. Ve hiçbir şey uğruna!”

Şubat 1942’de Gestapo ajanları Hübener, Wobbe, Schnibbe ve Düwer’i “vatana ihanet amacıyla komplo kurmak” da dahil olmak üzere Nazi yasalarına göre çeşitli suçlar işledikleri gerekçesiyle tutukladılar. 11 Ağustos ta, dokuz saatten biraz fazla süren bir duruşma sırasında, bu dört kişi Berlin’deki üç üyeli Özel Halk Mahkemesi’nde yargılandılar. Dördü de suçlu bulundu. Hübener ölüm cezasına çarptırılırken, Wobbe, Schnibbe ve Düwer çalışma kamplarında 4 ila 10 yıl arasında hapis cezasına çarptırıldılar. Hübener 27 Ekim 1942’de giyotinle idam edildi.

Hübener’in tutuklanmasından kısa bir süre sonra, dal başkanı Arthur Zander, Helmuth’un üyelik kaydına “Kilise üyeliğinden çıkarıldı” yazdı. Ancak, bölge başkanı Otto Berndt işlemin onay imzasını reddetti. Avrupa Görev Bölgesi başkanlığı üyesi Anthon Huck ikinci imzayı attı. Daha sonra bazı Kilise liderleri, Son Zaman Azizleri’ni Nazi yetkililerinin gazabından korumak için Hübener ile Kilise arasına mesafe koymayı amaçladıklarını söylediler. II. Dünya Savaşı sona erdikten sonra, Birinci Başkanlık Hübener’in kilise üyeliğinden çıkarılması kararını geri aldı ve 1948’de Hübener için vekaleten tapınak kutsal törenleri gerçekleştirildi.

Helmuth Hübener, II. Dünya Savaşı’ndan bu yana geçen on yıllar boyunca Nazi rejimine karşı direnişiyle hatırlanmaktadır. Hamburg’daki bir meslek okulunda, Berlin’deki Alman Direniş Anıtı’nda ve Hübener’in idam edildiği Plötzensee Cezaevi’nde anma sergileri kurulmuştur. Ayrıca Hamburg’da bir gençlik merkezi, bir okul ve iki cadde onun adını taşımaktadır. 1940’lardan bu yana siyasi, sosyal ve dini gruplar 8 Ocak (onun doğum günü) ve 27 Ekim (onun idam tarihi) tarihlerinde onun kahramanlıklarını şereflendirmek için çeşitli anma törenleri düzenlemiştir. 8 Ocak 2020’de Plötzensee Cezaevi yakınlarındaki bir çocuk ıslah evinde bulunan bir okula Hübener’in onuruna onun adı verildi. Sonuç olarak, belki de Hübener’in son anlarında gönderdiği bir mektupta kaydedilmiş olan kendi düşünceleri, inancının ve kalıcı umudunun gücünü en iyi şekilde hatırlatır: “Bu ıstıraplı hayat bu akşam sona erdiği için Cennetteki Babama çok minnettarım. Zaten daha fazla dayanamadım! Cennetteki Babam yanlış bir şey yapmadığımı biliyor. … Tanrı’nın yaşadığını ve bu konuda doğru yargıcın O olacağını biliyorum. Ta ki o daha iyi dünyada mutlu bir şekilde bir araya gelene kadar!”

İlgili Konular: Germany, World War II