پس از اشتباهات شما — حتی اشتباهات بزرگ

پطرسِ رسول، یکی از شخصیت‌های جذاب و تأثیرگذار در عهد جدید بود. او ایمان و شهامت داشت که روی آب به سوی عیسی راه برود، اما تنها لحظاتی بعد اجازه داد ترس‌هایش بر او غلبه کند و شروع به غرق شدن کرد، و برای کمک به سَروَر فریاد کمک برآورد (رجوع کنید به متی ۱۴: ۲۸–۳۱). در حالی که ما تمام جزئیات زندگی پطرس را نمی‌دانیم، می‌دانیم که او یک بار به تلخی اشک ریخت.

تنها چند ساعت قبل از دستگیری عیسی مسیح، عیسی نبوت کرد که پطرس سه بار قبل از اینکه خروس دو بار بانگ بزند او را انکار خواهد کرد. پطرس از باور کردن چنین نبوتی امتناع کرد و «با دلیری بیشتر سخن گفت، اگر من با تو بمیرم، به هیچ عنوان تو را انکار نمی‌کنم» (مرقس ۱۴: ۳۱).

البته که، نبوت منجی به حقیقت پیوست. با وحشت و ترس پیرامون دستگیری منجی، شجاعت پطرس او را شکست داد. پطرس پس از دو بار انکارِ شناختنِ منجی و تحت فشار قرار گرفتن برای بار سوم، پطرس «به جان خود سوگند یاد كرد و گفت: من این شخص را كه شما درباره‌اش صحبت می‌کنید، نمی‌شناسم.» (مرقس ۱۴: ۷۱).

هنگامی که خروس دو بار بانگ زد و پطرس نبوت منجی را به یاد آورد، «او … به تلخی زار زار گریست» (متی ۲۶: ۷۵).

اما این پایان داستان او نیست!

با همهٔ آنچه می‌توانیم از نوشته‌های مقدس بیاموزیم، ترس‌های پطرس هرگز دیگر بر گواهی او از عیسی مسیح غلبه نکرد. او در هر فرصتی، جسورانه از منجی گواهی داد، فارغ از خطر شخصی در انجام این کار. به یاد داشته باشید، پطرس به مردمی آموزش می‌داد که عیسی مسیح را به تازگی به صلیب کشیده بودند! خطر واقعی بود.

زمانی که پطرس مردی را که از بدو تولد لنگ بود را شفا داد و به او فرمان داد، «به نام عیسی مسیح ناصری به تو دستور می‌دهم بلند شو و راه برو» (کارهای رسولان ۳: ۶)، او همراه با یوحنا دستگیر شد و مورد پرسش قرار گرفت که چگونه این معجزه را انجام داده است.

پطرس با شهامت پاسخ داد، «همهٔ شما و همهٔ قوم اسرائیل بدانید كه این مرد که امروز به قدرت نام عیسی مسیح ناصری، كه شما او را روی صلیب كشتید و خدا او را زنده گردانید، کاملاً شفا یافته و کامل در مقابلِ شما ایستاده است.

«این همان سنگی است كه شما بنّایان آن را خوار شمردید و رد كردید، ولی اکنون مهمترین سنگ بنا شده است. در هیچ‌كس دیگر، رستگاری نیست و در زیر آسمان هیچ نامی جز نام عیسی به مردم عطا نشده است تا به وسیلهٔ آن نجات یابیم.» (اعمال رسولان ۴: ۱۰–۱۲).

چه پاسخ شجاعانه‌ای! و شواهد روشنی از اعتقاداتش.

هر یک از ما در این زندگی گناه می‌کنیم. علی رغم تمام تلاش‌هایمان، گاهی از دستیابی به امیدها و نیت‌هایمان ناکام خواهیم ماند. همانطور که رئیس جفری آر. هالند (۱۹۴۰–۲۰۲۵)، رئیس مجمع دوازده رسول، روزی تعلیم داد، «به استثنای یگانه پسر کامل و زاده‌شدهٔ خدا، همهٔ انسان‌ها ناکامل هستند و خدا همواره با همین مردم ناکامل کار کرده است.»

ارزش روحانی شما با اشتباهات شما تعریف یا محدود نمی‌شود — حتی اشتباهات بزرگ! چون توبه کرد و مسیح او را بخشید، انکارِ پطرس مانع نشد که بعداً با قدرت بسیار گواهی دهد، آموزش دهد و باعثِ گرویدن دیگران شود. نوشته‌های مقدس سرشار از نمونه‌های دیگر از شاگردانی است که گناه کردند، توبه کردند، و با ایمان به مسیح به مسیر خود ادامه دادند.

شیطان همیشه سعی خواهد کرد شما را متقاعد کند که اشتباهات شما روی هم جمع می‌شوند و شما هرگز نمی‌توانید بر آنها غلبه کنید. دروغ‌هایش را نادیده بگیرید!

خواهر تامارا دابلیو. رونیا، مشاور اول ریاست عمومی دخترانِ نوجوان، آموزش داد: «شما باید این را بشنوید، پس این واژه‌ها را با صدای بلند می‌گویم: شما نه آن صدایی هستید که در سرتان می‌شنوید و نه آن اشتباهاتی که مرتکب شده‌اید. شاید لازم باشد شما هم این را با صدای بلند بگویید. به شیطان بگویید، «امروز نه.» او را پشت سرتان رها کنید.

"آن کشش را احساس کنید، اندوه خدایی که شما را بسوی منجی‌تان می‌کشاند، و ببینید چگونه رحمت و فیض او وارد زندگی شما و زندگی کسانی که دوستشان دارید می‌شود. من قول می‌دهم که لحظه‌ای که ما دلی شکسته را با شجاعت به سوی او می‌آوریم، او بلافاصله آنجاست.»

در این فصل عید پاک، هنگامی که عمیق‌تر دربارهٔ کفّارهٔ منجی می‌اندیشید، به خاطر داشته باشید که توانایی توبه کردن و دوباره تلاش کردن، یکی از بزرگ‌ترین هدایایی است که می‌توانید دریافت کنید. به خاطر عیسی مسیح، بدترین اشتباهات شما قابل بخشش هستند و سپس همچون زنجیرهای سنگینی می‌توان آن‌ها را رها کرد.

خواهر رونیا آموزش داده است: «منجی همیشه از تاریکی شرم روشن‌تر است.»

به خاطر عیسی مسیح، امید همیشه می‌تواند به روشنی پیش روی شما بدرخشد، اگر نگاهتان را بر او متمرکز نگه دارید.